menu

Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow (1967)

mijn stem
3,83 (364)
364 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: RCA

  1. She Has Funny Cars (3:13)
  2. Somebody to Love (3:01)
  3. My Best Friend (3:04)
  4. Today (3:02)
  5. Comin' Back to Me (5:24)
  6. 3/5 of a Mile in 10 Seconds (3:45)
  7. D.C.B.A. -25 (2:39)
  8. How Do You Feel (3:35)
  9. Embryonic Journey (1:55)
  10. White Rabbit (2:33)
  11. Plastic Fantastic Lover (2:40)
  12. In the Morning * (6:20)
  13. J.P.P. McStep B. Blues * (2:36)
  14. Go to Her * (4:01)
  15. Come Back Baby * (2:55)
  16. Somebody to Love (Mono) * (2:57)
  17. White Rabbit (Mono) * (5:21)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 34:51 (59:01)
zoeken in:
Pieter Paal
Zangeres Signe Anderson is hier op het 2e album vervangen door Grace Slick en die nam meteen 2 goede songs van haar vorige band The Great Society mee. 'Someone to love', hier omgedoopt tot 'Somebody to love'. Ik vind deze versie toch meer kloten hebben dan die in 1965 opgenomen versie en het wordt ook wat vlotter gespeeld.
Jerry Slick, de eerste man van Grace was de drummer van The Great Society en was ook filmmaker.
Zijn broer Darby Slick was de lead-gitarist en schreef 'Someone to love'. 'White rabbit', die andere memorabele song is door Grace zelf geschreven en gaat over Lewis Caroll's 'Alice in Wonderland'.
In Nederland werden beide songs als single met een dubbele a - kant in 1970 pas een hit. Hetzelfde jaar waarin 'Kralingen Pop' was.
'She has funny cars' en 'Plastic fantastic lover' doen niet veel onder aan de 2 bovengenoemde songs. Op het live-album 'Bless its pointed little head' staat ook een gave versie van laatstgenoemde song.
Dit album heeft op veel nummers nog steeds dat folky sfeertje van het debuut-album 'Jefferson Airplane takes off' toch heeft hier de psychedelica wat meer zijn intreden gedaan. Voor de helft bestaat het album uit de wat rustige songs. Wederom zijn hier weer een aantal melancholiek gezongen songs van Marty Balin aanwezig.
'Today' en 'Comin' back to me' zijn echt bloedmooie songs.
Op de achterzijde wordt Jerry Garcia van Grateful Dead als spiritual advisor genoemd.

John Doe schreef:
Voor de rest staan er niet zoveel goede nummers op. Meer dan 3.5 kan ik niet geven. Jefferson Airplane heeft ook erg weinig fans, komt door hun heel sporadische goede nummers.

Ik volg je volledig. Ik heb zelf een verzamelplaat van ze en behalve White Rabbit, Somebody to Love en nog een paar tracks, is zelfs die plaat niet zo fantastisch.

Ik ben bang dat je 'erbij had moeten zijn'. Ik hoor de plaat na ik-weet-niet-hoeveel-jaar weer en ik voel al m'n haren overeind komen van pure emotie (en herinneringen).

avatar van frankieman
3,5
Over het algemeen niet echt een sterke plaat, White Rabbit en Somebody to love zijn de enige tracks die echt de moeite waard zijn. Die nummers(vooral White Rabbit) zijn dan wel zo goed dat ik toch een 3,5# geef.

avatar van Thelonious Monk
3,0
Somebody to love blijft een heerlijke plaat, na al die jaren.

avatar van misja82
3,0
Geweldige plaat. zit momenteel weer helemaal in de sixties, deze heerlijke zweverige flower power psychodelische rockplaat is bijna niet te overteffen. uiteraard met de klassiekers (#2 en 10) maar mijn favoriet is toch wel "she has funny cars" en ook "today" is erg goed. ik heb nog een andere uitvoering met een aantal bonustracks (lastfm herkent hem wel) met oa het bluesynummer "in the morning". een aanrader.

avatar van musicfriek
One pill makes you larger
And one pill makes you small
And the ones that mother gives you
Don't do anything at all
Go ask Alice
When she's ten feet tall

And if you go chasing rabbits
And you know you're going to fall
Tell 'em a hookah smoking caterpillar
Has given you the call
Recall Alice
When she was just small

When men on the chessboard
Get up and tell you where to go
And you've just had some kind of mushroom
And your mind is moving slow
Go ask Alice
I think she'll know

When logic and proportion
Have fallen sloppy dead
And the White Knight is talking backwards
And the Red Queen's "off with her head!"
Remember what the dormouse said;
"FEED YOUR HEAD

FEED your head"


Waar gaat dit eigenlijk over?

Wat een stem heeft Grace Slick zeg

avatar van Suez
4,0
Waar gaat dit eigenlijk over?


Misschien tijd om Alice in Wonderland te (her)lezen? En het gaat natuurlijk ook over de lol van geestverruimende middelen.

avatar van musicfriek
Dat laatste had ik al begrepen, maar Alice ken ik dus niet.. Tis me al een stuk duidelijker nu (heb even gegoogled)

avatar van ArthurDZ
4,0
somebody to love, white rabbit en she has funny cars zijn voor mij de hoogtepunten.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Plastic Fantastic Lover

Maar deze hele plaat is natuurlijk geweldig!

avatar van Droombolus
4,0
Objektief gezien is dit eigenlijk de beste Airplane plaat. Ze zijn hier nog fris en hongerig, de songs zijn allemaal van hoog nivo en Marty Balin is hier nog duidelijk de regisseur waardoor ze in basis nog klinken als de folk-rock groep van hun eersteling Takes Off maar dan wel met experimenteer drift. In feite maakten ze een gigantiese sprong voorwaarts van een goede folk-rock band naar het nivo van The Byrds' Younger Than Yesterday en definieërden voor mij de sound van 1967. Kortom Surrealistic Pillow zou IMO eigenlijk een klassieker moeten zijn maar heeft blijkbaar voor de neutrale luisteraar de tand des tijds niet goed genoeg doorstaan en moet de eer van hèt Airplane album tot mijn afgrijzen aan Volunteers laten ( in de US toch in ieder geval ) ........

Ik begon met "objektief gezien" want uit puur jeugdsentiment zal After Bathing At Baxter"s wel voor eeuwig mijn fave Airplane album blijven ..........

Pieter Paal
Tijdens het opruimen van mijn LP-kast kwam ik de Engelse RCA-persing van dit album tegen met een afwijkende tracklist:

kant 1:
1. My best friend
2. 3/5 of a mile in 10 seconds
3. D.C.B.A. - 25
4. How do you feel
5. Embryonic journey
6. Don't slip away

kant 2:
1. Come up the years
2. Chauffeur blues
3. Today
4. Comin' back to me
5. Somebody to love

'She has funny cars', 'White rabbit' en 'Plastic fantastic lover' zijn vervangen door 'Don't slip away', 'Come up the years' en 'Chauffeur blues' van het 'Takes off'-album, dat de plaat toch iets zwakker maakt.
De hoes van de plaat is verder hetzelfde.
Ik heb ook nog een herpersing uit de ''Rock originals''-serie uit 1979 met de gewone tracklist. Op de zijkant van de hoes staat wel een foutje:
'Rock originals Harry Nilsson - Nilsson Schmilsson', een andere artiest van het RCA-label.

avatar van LucM
4,5
Tijdens het beluisteren van dit album denk je automatisch aan flower power en hippies. Psychedelische rock met folk vermengd en soms wat blues, even romantisch als duister met harmonieuze vocalen en arrangementen, als ik vergelijkingen moet maken komen the Byrds en Mama's & Papa's in aanmerking.
"Somebody to Love" en "White Rabbit" zijn natuurlijk klassiekers van formaat, de overige nummers vallen ook in de plooi na meermaals beluisteren.

avatar van My Addiction
Wat is embryonic journey toch een prachtig nummer. Het is bijna onmogelijk dat iemand nog zo een nummer maakt in deze commerciële tijden..
Ik ga deze plaat eens kopen want ik denk dat ik wat mis als embryonic journey al zo goed is.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Zeker de moeite waard My Addiction. Dit album staat vol met goede nummers, al moest ik sommige nummers zelf wel wat vaker horen voor ze bleven hangen.

Aquila
musicfriek schreef:
Wat een stem heeft Grace Slick zeg

Slick is de beste denk ik. Maar naast de door haar gezongen nummers is er -hoewel dit wschl. hun beste album is- te weinig te beleven.

avatar van Paalhaas
4,0
musicfriek schreef:
One pill makes you larger
And one pill makes you small
And the ones that mother gives you
Don't do anything at all
Go ask Alice
When she's ten feet tall

And if you go chasing rabbits
And you know you're going to fall
Tell 'em a hookah smoking caterpillar
Has given you the call
Recall Alice
When she was just small

When men on the chessboard
Get up and tell you where to go
And you've just had some kind of mushroom
And your mind is moving slow
Go ask Alice
I think she'll know

When logic and proportion
Have fallen sloppy dead
And the White Knight is talking backwards
And the Red Queen's "off with her head!"
Remember what the dormouse said;
"FEED YOUR HEAD

FEED your head"


Waar gaat dit eigenlijk over?

Alice in Wonderland natuurlijk!

avatar van Paalhaas
4,0
Aquila schreef:
(quote)

Slick is de beste denk ik.

Denk ik ook ja.

Maar naast de door haar gezongen nummers is er -hoewel dit wschl. hun beste album is- te weinig te beleven.

Tuurlijk wel. Wat dacht je bijvoorbeeld van de twee prachtige Balin-ballads Today en Comin' back to me? Daarenboven zijn After bathing at Baxter's en vooral Volunteers nog wat beter dan dit album wat mij betreft!

Aquila
Paalhaas schreef:
Tuurlijk wel. Wat dacht je bijvoorbeeld van de twee prachtige Balin-ballads Today en Comin' back to me? Daarenboven zijn After bathing at Baxter's en vooral Volunteers nog wat beter dan dit album wat mij betreft!

Hoewel ik de meerstemmige zang van de mannen wel fraai vind vind ik de composities weinig bijzonder. Trouwens vind ik Crown of Creation het beste Airplane album als het niet deze is, dus daar zal het aan liggen.

Het verschil met de kwaliteit van de Slick nummers is wat mij betreft te groot. Het is dan ook onbegonnen werk om daar iets dat beklijft tegenover te zetten.

avatar van Stijn_Slayer
4,0
Ik ben het wel met Aquila eens dat de door Slick gezongen nummers altijd veel sterker zijn dan de rest.

stuart
Mijn favoriete plaat van '67; een mooie mix van (sfeervolle) vlotte en rustige nummers. Alleen How Do You Feel vind ik wat minder en misschien zijn sommige iets beter/mooier dan de ander, hoewel dat uiteraard ook persoonlijk is, maar ik vind het .....prachtig! .

Bij de versie die ik heb zitten bonustracks: zeer de moeite waard (behalve die mono versies van de singles had voor mij niet gehoeven...whatever!!).

avatar van Hendrix4live
Heel bekent album van Jefferson Airplane. Het eerste nummer wat ik van ze hoorden was White Rabbit. De blues songs die ze maakten hoorde ik voor het eerst pas toen ik een dvd van Woodstock had gekocht.

White Rabbit vind ik nog steeds het beste van deze plaat. Wat heeft ze toch ook een strot! My Best Friend, Somebody To Love en Today vind ik ook heel goed.

4,0
Comin' Back to Me

Daily Operator
stuart schreef:
Mijn favoriete plaat van '67;

Zeker weten?
Uit mijn hoofd vond ik
Sgt Pepper
Magical Mystery Tour
The Doors
Velvet Underground En Nico
ARe You Experienced
al beter dat jaar

avatar van Lennonlover
4,0
En Forever Changes van Love is toch ook van een heel ander niveau dan deze. Hun album Volunteers is ook beter.

avatar van orbit
4,0
Hoe kan je dit zeggen als hun beste songs toch op deze plaat vertoeven? Een egale eenheid is het niet, maar de uitschieters bewijzen dat het dé plaat is die ze hebben gemaakt.

avatar van Lennonlover
4,0
Hun twee grootste hits White Rabbit (subliem) en Somebody to Love (iederéén kent dat nummer 40 jaar later nog steeds) staan hierop en niet te vergeten het hele bekende Embryonic Journey. Maar is het zo dat als een album commerciëel succesvol is geweest, dat het daarom ook een goed album? Laat staan dat het dan per definitie hun beste is? (Trouwens ik vind de bovengenoemde hits niet hun beste nummers.)

Als album, als gehéél is Volunteers beter dan deze plaat. Je hoort dat ze twee jaar na deze plaat gegroeid zijn. Ik vind ze zelfs wat op Buffalo Springfield gaan lijken. Dingen van het niveau als The Farm, Good Shepperd of Wooden Ships is hier niet terug te vinden, buiten de hits dan, die zijn natuurlijk goed geschreven. En dan vind ik de single Volunteers op het album Volunteers beter nog dan Somebody to Love.
Enfin, voor mij is Volunteers een betere, volwassenere plaat. Evenwichtiger, volwassener en van een instrumentaal erg hoog niveau. Dit album moet het op al die vlakken met ietsie pietsie minder stellen.

avatar van orbit
4,0
Tsja, ik vind de psychedelica en sound hier iets harder en indringender.. daarna werd het gewoon wat minder authentiek (wat ik me van de opvolger kan herinneren althans). Instrumentaal zullen ze vast zijn gegroeid, maar dat interesseert me amper.

Aquila
Evenwichtighied is nu net datgene dat JA op alle albums ontbeert. Deze vind ik daar dan ook hét voorbeeld van. Zelf vind ik "Crown of Creation" het fraaiste. En daar staat ook hun (voor mij) mooiste nummer op: 'Lather'. Ik zie dat ik ooit anders beweerde (maar heb nooit anders gevonden).

avatar van Droombolus
4,0
Lennonlover schreef:
Maar is het zo dat als een album commerciëel succesvol is geweest, dat het daarom ook een goed album? Laat staan dat het dan per definitie hun beste is? .


Dat hele verhaal gaat in de US dus voor Volunteers op. Daar was dat hun doorbraak album wat tig keer beter verkocht dan Surrealistic Pillow. Dus wat mij betreft is Volunteers een zwaar overschat album

Smaken verschillen ( gelukkig ) en ik vind Volunteers een richtingloos bijelkaar geraapt zootje. De muzikale eenheid die JA was tot en met Crown Of Creation is daarop verworden tot een verzameling ego's die om het hardst om aandacht schreeuwen.

Om Surrealistic Pillow te beoordelen op de hits en daarmee Marty Balin als zanger op het 2e plan zetten is gewoon niet terecht. Nummers als Today of Comin' Back To Me zullen ze hierna kwa intensie IMO nooit meer evenaren en nummers als Plastic Fantastic Lover en She Has Funny Cars zouden prijsnummers geweest zijn op elk volgend JA album, ze zijn niet voor niets jarenlang op hun live setlist blijven staan. Zo geweldig gefocussed als ze op dit album waren, hoe goed ik Bathing At Baxter's en Crown Of Creation ook vind, dat peil zouden ze gewoon nooit meer halen .

Gast
geplaatst: vandaag om 16:08 uur

geplaatst: vandaag om 16:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.