Buckingham Nicks - Buckingham Nicks (1973)

Hmmm, toch maar even verhogen. Ik vind deze plaat beter dan vrijwel al het werk van FM dat ze later zouden maken, Rumours uitgezonderd. Frozen Love is denk ik een van de mooiste songs die ik ooit gehoord heb! Buckingham krijgt hier zoveel meer ruimte om zijn spel te etaleren dan hij op latere FM albums zou krijgen...

Ik vind hun bijdrage bij Fleetwood Mac wel goed, maar ik ben dan vooral liefhebber van Rumours en Tango In The Night.

Dit album van Duo Snuif Es In ken ik niet.
Is het de moeite waard?

Het ligt goed in de lijn met de ´Fleetwood mac´ LP uit 1975. De ontwikkeling náár Rumours toe, zeg maar. Meer melancholisch en folky, minder vergelijkbaar met het latere werk. Misschien dus eerst ´Fleetwood Mac´ (1975) proberen (geldt meer algemeen als kwaliteit LP als deze, voor mij ook 4 sterren), en dan eventueel verder terug.

Ik weet dat er in ieder geval op Buckingham Nicks nog niet werd gesnoven. Die episode was het gevolg van het succes van Rumours, maar ik dacht dat de diverse leden er eind jaren '80 mee klaar waren.

Buckingham Nicks werd/wordt door deskundigen, samenstellers van (rock-)encyclopedieën e.d. vaak als "blauwdruk" voor Rumours aangeduid.

SQ legt terecht de link met de witte Fleetwood mac cd, de eerste met het befaamde duo. Daar lijken de nummers ook het meeste op.

Buckingham Nicks is een aangename cd, waar je zeker geen buil aan zult vallen, als je van Rumours houdt. Het ligt leuk in elkaars verlengde, behalve dan dat Buckingham en Nicks elkaar hier nog ten zeerste beminden wat, zoals bekend, in muzikaal opzicht nog weinig venijn teweeg bracht. Beiden moeten het vooral hebben van een lekkere fijne ruzie, voor wat extra vuurwerk in hun muziek.

Kom op musician, dat was het gevolg van het succes van het witte FM-album. Ten tijde van de opnamen van Rumours werd er namelijk al zeer ruim gesnoven, In elke docu komt het beroemde verhaal van de "black velvet bag" terug...

Buckingham heeft nooit bekend gestaan als groot cokegebruiker. Hij blowde wel zijn hoofd eraf. Iets wat hij in die vroege jaren 70 zeker deed en heden ten dage nog wel eens doet ter bedwinging van zijn stage-nerves (!) en ter inspiratie tijdens het opnameproces. Althans, zo heb ik dat van zijn bandleden Tuggle en Heywood begrepen.

Ik heb deze plaat nu voor het eerst gehoord en vind dit een zeer interesante plaat. Dit klinkt 100% als de latere Fleetwood Mac en dit kan gezien worden als de footprint voor Rumours.

Mede omdat de vroegere Fleetwood Mac met Peter Green, Jeremy Spencer, Mick Fleetwood en John McVie meer blues georienteerd was en dat de band wijziging met Christine Perfect, Danny Kirwan, Bob Welch een meer poprock imago had gekregen (Bare Trees). Deze plaat geeft aan dat Nicks en Buckingham een hele sterke invloed hebben gehad op het image van deze band.

ook mijn interesse gewekt door de docu over rumours

tot nu toe, 1 luisterbeurt zeg ik, meer graag, dit is wel een heel lekkere plaat

zonder dit duo had fleetwood toch en stuk anders geklonken, minder waarschijnlijk

stemmen passen heel gaaf bij elkaar, en je hoort wel een enorme invloed van buckingam op mac

En nog steeds!

Ik heb deze eindelijk op Lp kunnen krijgen!!!!

Ik heb vroeger ook de LP gehad van Buckingham Nicks, en een jaar of 10 geleden (grotendeels) overgebrand op CD. Je hoort duidelijk de gelijkenis met hun eerste werk voor Fleetwood Mac in 1975. Mooie harmonieën, hun stemmen passen goed bij elkaar, toen nog wel tenminste. En Lindsey wist toen nog hoe je subtiel op een akoestische gitaar kon spelen... dat is tegenwoordig wel anders met zijn ad/hd elektrische gitaarspel.
Favorieten: Long Distance Winner en Frozen Love.

Zou het dan toch...

Stevie Nicks: "plans are definitely underway to prep "Buckingham Nicks" for CD release"

Klinkt mij positief in de oren. Overigens hebben Stevie Nicks en Lindsey Buckingham vervolgopnames gemaakt als duo die nooit officieel op de plaat zijn gezet, zelfs niet als LP.

Die onofficiële opnames heb ik ook en zouden voor mijn gevoel goed kunnen worden toegevoegd aan Buckingham/Nicks, dat lijkt mij een zinvolle aanvulling. Later is een aantal tracks als 'nieuw' opgevoerd maar ze stamden eigenlijk uit 1974.

Een beroemd voorbeeld hiervan is natuurlijk Rhiannon.

Als er in 2013 dan toch getoerd gaat worden (met z'n vieren) en er is geen nieuw Fleetwood Mac album maar wel de Buckingham/Nicks cd, kunnen ze wat mij betreft daar zo een track of wat van halen om live te spelen. Lijkt mij een ware verademing.

Het enige nummer dat ik live ken uit die periode van Fleetwood mac is de uitvoering van Don't let me down geweest, op het Fleetwood Mac Live album.

Zou te gek zijn als dit album na 40 jaar dan toch eindelijk zijn verdiende release zou krijgen!

Helemaal mee eens.

Twee geweldige Stevie Nicks nummers van het album Trouble in Shangri La (Sorcerer en Candlebright) zijn uit de periode 1974 en zijn juist ook met Lindsey Buckingham grandioos.
Het niveau van Trouble in Shangri La is niet voor niets zo hoog, als je inmiddels ook de Fleetwood Mac versie kent van Planets of the Universe (staat als extra outtake op Rumours).

Maar ik wil maar zeggen: er ligt uit die periode prima werk dat ook nu nog geweldig klinkt, ook als ze opnieuw gaan toeren. Laten ze in ieder geval goed nadenken hoe ze Buckingham Nicks gaan uitbrengen.

Prima album, must-have voor fans van de latere Fleetwood Mac, al was het maar om te horen hoe zeer Fleetwood Mac zich om dit duo gevormd heeft. Prettige nummers, met de hier hoogst gewaardeerde nummers inderdaad als hoogtepunten: Crystal, Long Distance Winner en Frozen Love.

Geweldige plaat!

Er bestaat een Australische versie op CD in de "Anthem Records Collector's Edition" reeks.
Digitaal geremastered én met bonustrack 'Crying in the night' (45 version).

Anthem Records, Anthem 5058

Is ie nu al op cd uitgebracht?

Ja: Buckingham Nicks by Lindsay Buckingham and Stevie Nicks (2012-05-03) by : Amazon.co.uk: Music

Ik zal die niet kopen voor die prijs, maar wacht al lang tot hij aan een normale prijs aangeboden wordt.

goldendream , henk01 ik zie geen verder releases van dit label? Is het wel officieel? Zie ook deze

Het album is volledig te vinden op YouTube. Het klinkt inderdaad als Fleetwood Mac rond 1975. Op YouTube vind je ook wat fragmentjes van Fritz, de band waar beiden deel van uitmaakten vooraleer ze als duo dit album uitbrachten.

Dringend tijd om dit album deftig op cd uit te brengen. En dan ook een schijfje met de nummers van Fritz.

Er zijn natuurlijk in de loop der jaren diverse illegale CD-reissues geweest van dit album, waarvan sommige behoorlijk goed klonken. Ik heb een gebrand CD'tje van een van die uitgaven, met niet minder dan 11 bonustracks, o.a. mono-single-versies en outtakes.

Sinds enkele maanden circuleert
deze uitgave. Een CD-versie met diezelfde 21 tracks, uitgebracht door Big Pink, een Koreaans (!) label.

Ik heb wat zoekwerk verricht op internet en de verhalen lopen uiteen. Het lijkt een legitiem label te zijn dat zich specialiseert in uitgaven die (vrijwel) nooit eerder op CD zijn verschenen. Maar het lijkt natuurlijk onwaarschijnlijk dat Buckingham en Nicks deze reissue - die al jaren hoog genoteerd staat op de verlanglijst van menig popliefhebber - uitsluitend via een label in Korea laten verschijnen, dus de hoofdpersonen zullen het wel niet zelf gesanctioneerd hebben.

Het ding wordt aangeboden vanaf zo'n 20 tot 25 euro. Stevige prijs voor een gemiddelde CD, maar ik overweeg het erop te wagen. De kans dat dit album via reguliere kanalen ooit nog op CD verschijnt, lijkt me na zo'n 45 jaar vrij klein....

Ik zit nog een beetje te kijken naar recensies over de geluidskwaliteit van dit schijfje. De meningen lijken nogal uiteen te lopen, maar zelf ben ik redelijk tevreden over de kwaliteit van mijn gebrande schijfje - al haalt-ie het niet bij de originele LP, die ik ook heb.

Er worden in Korea wel meer cult ( singer/songwriter en aanverwanten ) platen, waar de westerse RI-labels zich blijkbaar de vingers niet aan willen branden, op CD uitgegeven en via alternatieve kanalen ( zoals evilBay ) de wereld ingeslingerd.

Zo heb ik bijvoorbeeld de definitieve versie van Steve Young's Seven Bridges Road, met alle nummers van de 3 verschillende versies waarin het album door de jaren uitgegeven is geweest, plus nog wat bonus tracks, in een geweldige geluidskwali op het Meatball label uit Korea.

Ik heb de twee andere reissues die ik van Big Pink bezit er nog even op nagedraaid: John Parr s/t en het solo-debuut van Joe Egan, de andere helft van Stealers Wheel.
Van die laatste is een Engelse uitgave verschenen op het Angel Air-label, maar overal lees ik dat die met hoorbare krassen en tikken van een LP is overgezet. Daar heeft mijn Koreaanse versie geen last van. Klinkt erg goed en komt duidelijk van een andere bron.

Dat schept dus wel vertrouwen, ook al blijft het onwaarschijnlijk klinken. Ik ben van plan het erop te wagen en ook deze Buckingham Nicks reissue te bestellen. Nu alleen nog ff zoeken naar de goedkoopste aanbieder...

Het wachten op een officiële uitgave op cd laat wel erg lang op zich wachten. Op basis van de voorgaande berichten heb ik daarom de Koreaanse Big Pink cd met 21 tracks besteld voor 20,99 euro, en daar heb ik geen spijt van!

Uitstekende geluidskwaliteit zonder krassen of tikken, zoals je zou verwachten van een goede remaster. Verpakt in een vierkant digipack van 13,5 x 13,5 cm met alle teksten en credits, en een losse obi-strip waarop de tracklist staat. De cd zelf zit nog eens in een apart hoesje geschoven.

En wat een mooi album is dit! Een voorbode van de albums Fleetwood Mac en Rumours, waar Crystal en Rhiannon (hierop in een snellere liveversie als bonustrack) nog eens werden overgedaan. En in het prachtige Frozen Love klinkt het latere The Chain al door. Nog geen experimenteerdrift van Buckingham maar wel fijn gitaarwerk. En (hier nog Stevi) Nicks klinkt eindelijk weer eens meer als een dartelend lammetje dan als een blatend schaap.

Bijzonder dat Buckingham aan het (helaas) einde van zijn FM-tijdperk ook nog een album maakte met (afgekort) Buckingham McVie als titel, maar doe mij deze maar. Aanrader!

Ik heb 'm inmiddels ook binnen en kan me helemaal vinden in je omschrijving. Het blijft een beetje vaag of dit nu een legitieme release is of niet. Hij is in elk geval niet gesanctioneerd door de twee makers, maar ik vind het een prima product. De vormgeving is goed verzorgd, zoals je beschrijft, en ook de geluidskwaliteit is behoorlijk goed. De maar liefst elf (!) bonustracks zijn wat wisselender van kwaliteit, maar het zijn dan ook demo’s, mono single-uitvoeringen en live-opnamen, ongetwijfeld uit verschillende bronnen, maar alles bij elkaar nog steeds dik in orde.

Misschien komt het ooit nog eens tot een echte officiële uitgave, hoewel dat na 45 jaar steeds twijfelachtiger wordt. En ik vraag me oprecht af of die dan beter verzorgd zal zijn dan deze. Want hier kunnen veel officiele re-releases een voorbeeld aan nemen. Ik beschouw mijn zoektocht naar de Buckingham-Nicks CD in elk geval als beëindigd.

Voor wie het niet weet: dit naar henzelf genoemde album van Lindsey Buckingham en Stevie Nicks dateert uit 1973, kort voordat ze toetraden tot Fleetwood Mac en die band zouden opstuwen tot wereldroem met beroemde albums als Rumours en Tusk.
Op dit album is al goed te horen hoezeer het destijds nieuwe Fleetwood Mac-geluid is beïnvloed door de toetreding van deze twee nieuwe groepsleden. Het is hoorbaar de opmaat tot het titelloze Fleetwood Mac-album uit 1975. Het songmateriaal is overwegend sterk tot zeer sterk. Lindsey laat zich vooral gelden op de akoestische gitaar en Stevie klinkt hier heel fris, niet zo 'schaap-achtig' als op sommige latere albums.

Berichten verplaatst naar Fleetwood Mac

Vlakke plaat, geen uitschieters, mijlenver van Rumours bv. Mag je m misschien ook niet mee vergelijken. Vind ze beiden Mick en Stevie niet overtuigend. Mager zesje.

Welke Mick bedoel je? Bij mijn weten doet er geen Mick mee op dit album. Je bedoelt Lindsey natuurlijk...

Na lang zoeken ben ik dan eindelijk beloond. Een near mint (zowel hoes als vinyl) exemplaar.

En wat is het toch een geweldig sfeervol album. Zowel vocaal als muzikaal is dit absolute top.Hier kan ik dus weer echt even van genieten. En denk je dat het eigenlijk niet mooier kan besluiten ze het album met het fantastische Frozen Love. Wat een prachtsong...dit is kwaliteit hoor mensen.

En wat is Stevie toch mooi op de hoes. Een plaatje !!