menu
zoeken in:
avatar van bikkel2
Het kan allemaal natuurlijk, maar dat het altijd wel rommelt binnen de groep, is bepaald geen geheim.
Nu kan Buckingham als soloartiest goed uit de voeten en kun je je afvragen of hij de band überhaupt nodig heeft.
Andersom ligt het anders. Hij is de creatieveling en zonder meer het meest uitgesproken op de bühne.
Ook een moeilijke man naar het schijnt, maar Stevie Nicks heeft ook een groot ego.

Zeg het maar. Maar er gaat live een behoorlijk stuk oorspronkelijkheid en herkenbaarheid verloren zonder hem.

avatar van devel-hunt
Commercieel kan Buckingham niet zonder FM, en FM kan creatief niet zonder Buckingham. Op het podium is het vooral de wisselwerking tussen Nicks en Buckingham, als dat wegvalt gaan we weer naar de situatie van begin Jaren 90.
Bovendien begint de stem van Buckingham nu ook behoorlijke slijt te krijgen, loopt Nicks heel moeilijk en lopen de andere drie leden inmiddels naar de 80.
Stoppen is het advies.
Ik zie de laatste tour inclusief Cristine McVie als een afscheid voor altijd.


avatar van bikkel2
Voordat er wel eentje omvalt, zal Stevie denken.
Haast is kennelijk geboden.
Typische Fleetwood Mac situatie in ieder geval.


avatar van deric raven
Mooi optreden, prima gitaarsolo aan het einde van The Chain.
Het is wel echt de band van Stevie Nicks, ze is echt een frontvrouw, en ziet er nog steeds goed en zelfverzekerd uit.

avatar van Poles Apart
deric raven schreef:

Het is wel echt de band van Stevie Nicks, ze is echt een frontvrouw, en ziet er nog steeds goed en zelfverzekerd uit.

Toch een beetje vreemd, en jammer dat de laatste fase van de groep zo gaat eindigen, niets ten nadele van Finn en Campbell die niks (Nicks?) te bewijzen hebben en hun sporen dubbel en dwars verdiend hebben, het schijnt inherent te zijn aan Fleetwood Mac dat er iemand niet (meer) bij is.

Nicks lijkt me trouwens wel het type "it's my way or the highway"... Duidelijk dat het niet meer botert tussen haarzelf en Buckingham. Vermoed nog steeds dat het hele gebeuren rond het recente Buckingham/McVie album bij Nicks in het verkeerde keelgat is geschoten en ze nu even de stand wilde gelijktrekken. Vurige dame, altijd geweest.

avatar van vincentcorjanus
Ik vond dat de magie weg was. Het klonk eerder als een tributeband. De harmonieën bij The Chain waren ook raar. Ik geloofde het in niet. Finn mist ook de agressie, hij zong het zo ontzettend vlakjes en de microfoons van de dames stonden wel erg zacht. Gypsy was OK, ik stoorde me alleen aan de gitaarpartijen van Campbell. Al die tierelantijntjes. Niet doen.

The Chain is nu definitief gebroken. Jammer.

avatar van deric raven
Dat gevoel had ik al bij de Behind The Mask periode, en de tour die toen volgde.

avatar van vincentcorjanus
Toen was ik nog niet geboren. Ik heb The Mac in 2015 in Amsterdam gezien. Dat was erg gaaf zeg. Bijzonder om mee te maken.

avatar van bikkel2
Twee songs ook gezien en Finn klinkt in de verste verte op Buckingham.
Maar ik mis echt de lyrische stijl van Lindsay. Als solist en vocalist gewoon een onmisbare pion in deze line-up.
Niets ten nadele van de rest, maar je mist gewoon een heel essentiële man.
Misschien wel de belangrijkste componist, bandleider en de persoon die wat peper in de sound van Fleetwood Mac brengt.
Wat mij betreft een groot gemis.

avatar van nlkink
Fleetwood Mac, een band met een enorm verleden en veel transformaties. Misschien horen al die ontwikkelingen er bij. Ik ken geen andere groep die zoveel frontmannen en ingrijpende stilistische wijzigingen heeft doirgemaakt.

avatar van deric raven
Daar heb je wel een punt.

avatar van goldendream
Bij Buckingham Nicks - Buckingham Nicks:

Rumour schreef:
. En (hier nog Stevi) Nicks klinkt eindelijk weer eens meer als een dartelend lammetje dan als een blatend schaap.

Bijzonder dat Buckingham aan het (helaas) einde van zijn FM-tijdperk ook nog een album maakte met (afgekort) Buckingham McVie als titel, maar doe mij deze maar. Aanrader!


Ik moest toch wel lachen met het zinnetje over het dartelende lammetje versus het blatende schaap. Ik begrijp heel goed wat je bedoelt. Als je beelden ziet van Stevie doorheen de jaren, merk je dat sterallures meer en meer de bovenhand halen. De frisse verschijning met aparte, prachtige stem wordt een opgeblazen superster met een bij momenten irriterende stem. Vergelijk 'Landslide' met 'Seven Wonders'.

Hoe Buckingham nu uit de band gezet is, stoort me enorm. Hun meest getalenteerde en creatiefste lid zomaar opzijschuiven voor die dreadlockgitarist van Tom Petty en tweederangszanger van een of ander flutbandje begrijp ik niet. Misschien heeft hij iets vreselijks gedaan wat wij niet weten en is de beslissing terecht. Alleen vrees ik vooral dat het een afrekening van Nicks en Fleetwood betreft. Dan is het wel raar dat McVie het ook aanvaardt.

avatar van nlkink
goldendream schreef:

die dreadlockgitarist van Tom Petty en tweederangszanger van een of ander flutbandje


Mike Campbell heeft zijn strepen na meer dan veertig jaren bij Tom Petty meer dan verdiend. Een fantastische gitarist naar mijn mening. Dat hij niet door jouw ballotage komt zegt misschien iets over jouw (gebrek aan) kennis. En hetzelfde geldt voor Neil Finn, die met Crowded House een klassieker van formaat heeft uitgebracht met het album Woodface. Daarvoor zat hij in een andere bekende Australische formatie, Split Enz.

avatar van goldendream
Oei, het was niet mijn bedoeling op iemands (lange) tenen te trappen. Dat Mike Campbell een prima gitarist is, is een feit en dat Neil Finn een sublieme zanger is, kan best zijn, maar daarom hoeft niet iedereen hen zomaar als vervangers van Buckingham te aanvaarden. Voor mij is Fleetwood Mac zonder Buckingham absoluut hetzelfde niet, ook al hebben de vervangers hun strepen verdiend. Het geflirt van Nicks met Tom Petty en zijn band mag van mij best, maar het mes in de rug van Buckingham is erover. Vandaar mijn boze bericht.

Over het gebrek aan kennis zal je wel gelijk hebben. want van Tom Petty bezit ik maar 7 albums en de rest is slechts verzameld in afspeellijsten op de pc. Ik ken alleen het album '2' van Mudcrutch nog niet en dat is voldoende om over een gebrekkige kennis te spreken.

Nu, dit alles heeft me zin doen krijgen nog eens de prachtige dvd "Runnin' Down a Dream" te bekijken, met het sublieme gitaarspel van Campbell in de hoofdrol. Die dreadlocks vind ik wel afschuwelijk, maar uiteindelijk moet ik zijn haar niet wassen.
It's Good To Be King - Tom Petty & The Heartbreakers - YouTube

avatar van bikkel2
Fleetwood Mac is een soapband, net als een band als Yes dat is.
Kwalitatief geweldig, maar met grote ego's.
nlkink heeft helemaal gelijk betreft Campbell en Finn. Hele goede musici en Finn vooral ook een geweldig componist.
Of ze dan ook in Fleetwood Mac thuis horen is een andere discussie.
Ik gaf al eerder aan, zonder Buckingham vind ik het een zwalkend schip. In de line-up Fleetwood, beiden Mcvie's en Nicks, is hij de bandleider, het brein en de meest uitgesproken muzikant.
In de nadagen van deze band is het heel jammer en triest dat hij er niet meer bij zit.
Het is lastig te bepalen hoe het conflict precies is ontstaan ( Buckingham is ook geen makkelijke man) maar het is gewoon zonde dat het zo moet eindigen.

avatar van nlkink
Op zich blijft het een interessant gegeven dat Fleetwood Mac eerder soortgelijke discussies over frontmannen heeft gehad. Er is een groep bluesliefhebbers die waarschijnlijk vonden dat de groep eindigde met het vertrek van eerst Peter Green en vervolgens Jeremy Spencer. Een groot deel van die club zal gegruwd hebben toen Buckingham en Nicks tot de groep toetraden met de daarbijhorende koerswijziging richting westcoast rock. Soortgelijke reacties kreeg de formatie ook toen Billy Burnette en Becka Bramlett aan de groep werden toegevoegd als vervangers van Buckingham en McVie.
Ook bij Pink Floyd had je altijd een Syd Barret versus Roger Waters discussiegroepje. En vervolgens vond een aantal fans dat David Gilmour de draad nooit had mogen oppakken met PF, Roger Waters incluis.
Ook ik vind de keus om Mike Campbell en Neil Finn in te huren een hele aparte. Uitstekende muzikanten, maar ik had ze nooit in Fleetwood Mac verwacht. Maar misschien doen ze iedereen nog versteld staan.
Dit soort discussies is bijna inherent aan succesvolle groepen met een lange historie.

avatar van goldendream
Over de discussie en het juist duiden ervan: Mike Campbell is een prima gitarist en zeker niet minder dan Buckingham. Alleen past hij niet in FM. Ik zou hetzelfde gereageerd hebben als Buckingham opeens Tom Petty zou vervangen bij The Heartbreakers.
Maar toegegeven, mijn reactie was te negatief.
En ook: Crowded House heeft me nooit kunnen bekoren, maar dit komt echt wel door een gebrek aan kennis van de band. Dus niet ironisch bedoeld of zo.

avatar van musician
Mike Campbell is een prima gitarist maar dat is niet de discussie. Het gaat om het volledig ontbreken van chemie en historie tussen Neil Finn en Stevie Nicks.

Buckingham zou niet mogen touren de komende maanden en wat doet Finn? Juist, een tour. De vraag werd of hij nu ook wordt ontslagen. Overigens hebben Buckingham en McVie drie jaar gewacht op Stevie Nicks om zich aan te sluiten voor een nieuw album van Fleetwood Mac

Om als band voort te kunnen is maar het album Buckingham McVie gemaakt.
Naast zijn 43-jarige verdiensten voor de band en ook wat hier gebeurde, had Buckingham nooit mogen worden ontslagen.

De messteek in de rug van Buckingham is van Nicks. Met voorbedachte rade na het overlijden van Petty en het vrijkomen daardoor van Mike Campbell.

avatar van Poles Apart
Ik hoop dat Buckingham z'n ongetwijfelde teleurstelling en woede omzet in een sterk solo album, hij zal er vast en zeker inspiratie uit kunnen halen. Voorlopig eerst een obligate "Best Of" - laat the Mac maar lekker touren en hun zakken vullen, Buckingham kan zich nog eens goed in de studio uit gaan leven. Voor de gein misschien wat nummers opnemen met Benmont Tench en Tim Finn?

avatar van bikkel2
Buckingham redt het best in zijn eentje, daar hoeft niemand bang voor te zijn.
Maar het lijkt idd zo te zijn dat Stevie Nicks de oproerkraaier is in dit gebeuren.
Zelf gewoon een tijd niet beschikbaar zijn door tours en als Buckingham dan even niet thuis geeft, meteen ontslag.
Maar laten we ook eerlijk zijn, wat er zich verder heeft afgespeeld weten we natuurlijk ook niet echt.
Het is gewoon jammer van mensen op leeftijd, er kennelijk niet uitkomen.
Maar goed, Mac dendert door en Buckingham zal zeker van zich laten horen.

avatar van deric raven
Lastig, Buckingham is muzikaal gezien zo belangrijk, maar Nicks heeft nog steeds de uitstraling.
Laten we hopen dat er geen nieuwe Fleetwood Mac plaat meer komt, want dat red deze samenstelling niet.

avatar van bikkel2
Is ook niet in de loop der verwachting deric.
Lijkt mij dat het zo zachtjes aan wel naar een einde toe gaat.
Kiss geeft al het goede voorbeeld.

avatar van deric raven
Kiss goodbye

avatar van musician
Vlak Nicks niet uit.
Ze heeft al jaren de tijd wat songs te schrijven.
Ze heeft nu iets te bewijzen en Mike Campbell is ook nog lang niet aan het einde van zijn gitaar latijn.
Christine McVie is al 50 jaar (!) begenadigd songwriter en altijd wel goed voor 5 songs.

Alleen Neil Finn blijf ik vocaal en als songwriter een vreemde eend in de bijt vinden. Fleetwood Mac is geen Crowded House en ik vind zijn songs en vocalen niet passen bij de band.

avatar van TEQUILA SUNRISE
Eens met bovenstaande laatste regels.
Neil Finn is een van mijn favoriete vocalisten en Crowded House was / is mijns inziens een geweldige band, echter hoort Neil niet in Fleetwood Mac thuis.
Zonder Buckingham dient de band gewoon de eer aan zichzelf te houden, Lindsey was veel te bepalend voor de groep.
Doodzonde dat het met zo"n grootse band zo moet eindigen.

avatar van meneer
Ah ! De beerput gaat open en we gaan het riool in.

Gitarist Lindsey Buckingham klaagt Fleetwood Mac aan om ontslag

avatar van musician
Het is interessant om de muziek vlogger The Real Music Observer op youtube dagelijks even te volgen, hij heeft heel wat aardige dingen al gezegd over FM en het ontslag van Lindsey.

Ik ben benieuwd waar het toe gaat leiden: er blijken argumenten gebruikt die niet kloppen. Ik heb heel wat meegemaakt met de band, maar dit is een absoluut dieptepunt. En ik ben er ook al sinds die tijd buitengewoon sjaggerijnig van, tegelijkertijd ook nog steeds in opperste verwarring.

De vorige keer dat Lindsey Buckingham de band verliet (1988) was dat met wederzijdse goedkeuring. Ik zal niet zeggen dat het zonder hard dichtgeslagen deuren ging, maar het conflict lag duidelijk en is ook nooit betwist: de band wilde toeren en Lindsey wilde gelijk een opvolger voor Tango in the Night maken.

Achteraf vind ik dat ook daar ongetwijfeld een compromis had kunnen worden gevonden, maar ok. De band ging verder met Billy Burnette en Rick Vito. Daarna verlieten ook Nicks en Vito weer de band om te worden vervangen door Dave Mason en Bekka Bramlett.

Het zal duidelijk zijn, dat het grote gebrek aan succes de band geen goed heeft gedaan. Ergo, het succes van de band was afhankelijk van de hand van Lindsey Buckingham. Toen Fleetwood Mac in 1986 uit elkaar gevallen en aan het eind van z'n latijn was, heeft Buckingham de band nieuw leven ingeblazen en zijn solo songs, bedoeld voor een eigen album, ingezet op Tango in the Night. Het bleek uiteindelijk de meest succesvolle stap van Fleetwood Mac na Rumours.

Christine McVie stopt er mee na Time (1995), het album ook met Mason en Bramlett om pas bijna 20 jaar later toch nog weer terug te keren.
Eind jaren '90 en begin '00 keren Buckingham en Nicks weer terug naar FM om Say you will te maken (2003) en daarna uitvoerig en met grote regelmaat te toeren. Er wordt geen nieuw FM album gemaakt, wel solo albums. Maar de band heeft live weer heel wat te bieden en het leidt ook weer tot nieuwe successen.

Behalve live optredens komt het niet tot een nieuw album, mede vanwege solo activiteiten. Maar na de terugkeer van Christine McVie is de wil om weer een een nieuw FM album (de laatste?) te maken aanwezig, iedereen behalve Nicks is ook present. De band wacht en wacht en wacht....... Maar ondanks herhaaldelijk aandringen valt Nicks van de ene live tour in de andere.

In barre armoede besluiten McVie en Buckingham, samen met Fleetwood en John McVie, alvast aan opnames te beginnen. Na nog steeds wegblijven van Stevie Nicks mondt dat uit in een duo album. Het album is geen artistieke topper geworden. Er volgen wel concerten.

Fleetwood Mac is door het aantrekken van Lindsey Buckingham en zijn toenmalige vriendin Stevie Nicks in 1975 weer helemaal op de kaart gezet. De sound van Rumours (1977), één van meest bewierrookte en meestverkochte albums ook aller tijden, is van Lindsey Buckingham.
De vondst van het duo, is door Mick Fleetwood altijd als een winnend lot uit de loterij ervaren.

Sinds 1981 horen solo projecten naast die van de band. Dat Buckingham bezig is met een nieuw album is dan ook niet zo merkwaardig. Maar wellicht was hij ongetwijfeld bereid alles ook hier in te zetten voor een nieuw FM album, als dat weer op zijn weg zou zijn gekomen. Hij beschouwt/beschouwde zich ongetwijfeld als volledig, volwaardig lid van de band.

Bizar daarom zijn ontslag, op een moment dat Stevie Nicks zich plotseling komt melden, met in haar kielzog ex Tom Petty gitarist Mike Campbell en Crowded House zanger Neil Finn.

Was dat niet het moment dat Mick Fleetwood had moeten zeggen, "ja, en?" en had hij niet beter moeten weten, inmiddels?
Dat blijft voor mij de meest intrigerende vraag: waarom gaat Mick Fleetwood op dit moment akkoord met een ontslag en welke zwaarwegende argumenten kan hij daar voor hebben gehad? Ik heb ze niet gehoord.

Ik hoor wel van boegeroep tijdens (lang) niet uitverkochte concerten. Zouden die concerten dan werkelijk alleen maar een commerciële inslag hebben? Maar dan was wél uitverkocht met Lindsey toch een veel beter idee geweest en vooral ook zuiverder? Ja, hij was solo nog een paar weken bezig maar hadden ze ook niet al 5 jaar vruchteloos op Nicks zitten wachten?

En zou dit ook zijn gebeurd, als Tom Petty niet was overleden en zijn rechterhand Mike Campbell gewoon lid was gebleven van The Heartbreakers? Het lijkt wel of Nicks, die regelmatig toerde met Petty, op dit moment heeft zitten wachten.

Haar relatie met Buckingham was alles behalve vlekkeloos. Maar dat is al 43 jaar zo en maakt een zeer belangrijk onderdeel uit van het succes van FM. Dat zij juist nu Buckingham uit de band heeft laten zetten en Campbell naar voren heeft geschoven wordt haar niet in dank afgenomen.

Als Campbell en Finn rechtgeaarde artiesten zijn, begrijp ik ook niet dat ze hier, op dit punt, hebben willen instappen in FM. Het doet voor mij behoorlijk afbreuk aan het respect dat ik in de jaren voor beide heren binnen hun eigen bands had.

Gast
geplaatst: vandaag om 06:18 uur

geplaatst: vandaag om 06:18 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.