Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Waar.

Tsjah, de meeste albums die ik heb beluisterd, buiten hiphop, werden hier avant garde genoemd, dus ik gebruik die term maar. =D

Nooit gedacht dat het kon maar hij blijft elke uisterbeurt groeien en ik denk dat ik er ondertussen zo'n 30 a 40 heb opzitten. En jammer dat ik deze geen +1 plaats in mijn top 10 kan geven in plaats van nummer 1.

Het is een schande dat ik hier nog steeds niet aan begonnen ben.

Waar wacht je op dan?

Komend weekend ons eerste optreden, ik ben benieuwd! Aeroplane Over the Sea spelen we ook.

Wel opnames maken hè? Dan kunnen wij ook nog een beetje meegenieten..

Waarschijnlijk wordt ik dan door NMH adepten beschuldigd van godslastering.

Ach, zolang je maar niet al te goed kan zingen, is er niks aan de hand natuurlijk.

Weet je, daar dacht ik nou net ook aan. Zo vals mogelijk aub. Heb je er zelf al aan gedacht?

ik ben hem nu aan het luisteren en hij bevalt me prima tot nu toe, hele aparte plaat.
Ik hou wel van deze muziek.

Aah dit is zo'n fantastisch album he. Staat nu weer op en herrinner me weer waarom hij op 5 in mijn top 10 staat

Ik kom zojuist tot de schokkende conclusie dat Jeff Mangum Jeff Mangum heet. Ik heb vijf jaar lang gedacht dat het Jeff Magnum was

Je hebt toch kunnen slapen??

Nou, ik heb het ook een tijdje gedacht. Totdat google me er op wees dat ik verkeerd zat.

Ik hoop stiekem dat Jeff ook naar Nederland komt, nu hij zijn tour heeft uitgebreid. Jeff Mangum Announces More Tour Dates - Stereogum

In The Aeroplane Over The Sea

Omdat ik niet zo blij was met mijn vorige recensie en omdat hij vol fouten stond ( ik hoop dat dit niet weer gebeurt) maak ik opnieuw een recensie over mijn favoriete plaat allertijden.


Iedere keer dat ik hem beluister (zelfs na 20 keer) zit ik nog vol spanning als ik dit schijfje in mijn cd-speler stop. De eerste noten van The King Of Carrot Flowers beginnen en de glimlach komt spontaan weer op mijn gezicht. De geweldige tekst die je al laat proeven van de sfeer van de andere 10 songs. Ook dat gitaar melodietje is geniaal.

The king Of Carrot Flowers Part 2 & 3 was een groeiertje voor mij, nu vindt ik hem geweldig.
Eerst zingt Jeff I Love You Jesus Christ, Jesus Christ, I love you Yes I Do zonder al te veel instrumenten en dan zingt hij het stuk opnieuw en alles barst los. Jeff gaat sneler zingen er worden vele instrumenten op je losgelaten, en het enige wat je nog kan doen is met je mond open blijven luisteren.

Het titelnummer: In The Aeroplane Over The Sea is een van mijn favorieten, toch is het wel zeer moeilijk om favorieten hier aan te duiden. Wat hier vooral opvalt is de tekst:

What a beautiful face
I have found in this place
That is circling all round the sun
What a beautiful dream
That could flash on the screen
In a blink of an eye and be gone from me
Soft and sweet
Let me hold it close and keep it here with me

And one day we will die
And our ashes will fly from the aeroplane over the sea
But for now we are young
Let us lay in the sun
And count every beautiful thing we can see
Love to be
In the arms of all I'm keeping here with me

What a curious life we have found here tonight
There is music that sounds from the street
There are lights in the clouds
Anna's ghost all around
Hear her voice as it's rolling and ringing through me
Soft and sweet
How the notes all bend and reach above the trees

Now how I remember you
How I would push my fingers through
Your mouth to make those muscles move
That made your voice so smooth and sweet
And now we keep where we don't know
All secrets sleep in winter clothes
With one you loved so long ago
Now he don't even know his name

What a beautiful face
I have found in this place
That is circling all round the sun
And when we meet on a cloud
I'll be laughing out loud
I'll be laughing with everyone I see
Can't believe how strange it is to be anything at all


Een zeer boeinde tekst ik heb denk ik weinig betere teksten gehoord. Maar ook de instrumentatie is fantastisch, de songs bestaan vooral uit een akoestische gitaar, wat blazers soms een orgel een saxofoon, piano en drums. Instrumenten genoeg dus.


Toch wordt het nergens te druk, vooral op de wat snellere stukken zoals op het einde van: The king Of Carrot Flowers Part 2 & 3 en Holland 1945 daar gebruiken ze redelijk wat instrumenten door elkaar het rare is met al die blazers, gitaren, drums enz... dat het toch in een mooie balans blijft en Jeff raakt altijd wel boven de isntrumenten met zijn stem.

Two - Headed Boy speel ik soms zelf wel eens op mijn gitaar, ik ken ook alle teksten uit mijn hoofd. Dus ik durf ze soms wel eens spelen. Deze heeft gewoon zo'n mooie melodie die gitaar die donkerheid uitstraalt en Jeff die opnieuw een schitterende tekst heeft geschreven.
Jeff die soms zo'n sterke uithalen maakt en zo vals zingt dat het gewoon schitterend klinkt dit kun je niet uitleggen dit is een gevoel. Dus voor de mensen die nog niet overtuigd zijn blijven luisteren.

Maar niet alleen in Two - Headed Boy zingt Jeff goed in elke song zingt hij schitterend. Hij heeft gevoel voor melodie, hij weet wanneer hij het best een uithaal maakt en inderdaad is het soms vals maar let eens op de emotie in zijn stem en de kracht in zijn stem.

Dan hebben we na een perfecte overgang van Two - Headed Boy naar The Fool een instrumentale track. En zoals ik al eens zei het is de beste instrumentale track die ik al heb gehoord. De opbouw is schitterend en op het eind komen de blazers er bij, zelfs met alleen instrumenten kunnen zoveel emotie losmaken.

Holland 1945 is ook een van die snellere songs, door die wat " tragere " songs en die snelle songs zit er ook een perfect evenwicht in de plaat, de plaat heeft ook nog eens de perfecte lengte. Maar nu terug naar Holland 1945, want wat een tekst heeft deze song.
Voor de mensen die de tekst nog niet hebben gelezen:

The only girl I've ever loved
Was born with roses in her eyes
But then they buried her alive
One evening
1945
With just her sister at her side
And only weeks before the guns
All came and rained on everyone
Now she's a little boy in Spain
Playing pianos filled with flames
On empty rings around the sun
All sing to say my dream has come

But now we must pick up every piece
Of the life we used to love
Just to keep ourselves
At least enough to carry on

And now we ride the circus wheel
With your dark brother wrapped in white
Says it was good to be alive
But now he rides a comet's flame
And won't be coming back again
The Earth looks better from a star
That's right above from where you are
He didn't mean to make you cry
With sparks that ring and bullets fly
On empty rings around your heart
The world just screams and falls apart

But now we must pick up every piece
Of the life we used to love
Just to keep ourselves
At least enough to carry on

And here's where your mother sleeps
And here is the room where your brothers were born
Indentions in the sheets
Where their bodies once moved but don't move anymore
And it's so sad to see the world agree
That they'd rather see their faces fill with flies
All when I'd want to keep white roses in their eyes

Hier worden ook redelijk wat instrumenten in gebruikt en wat ben ik blij dat hier weer blazers worden gebruikt. Deze song gaat waarschijnlijk over Anne Frank en de hele plaat ademt de sfeer van de jaren '40 uit dit komt vooral door de blazers, orgel enz.

Communist Daughter is een wat rustigere song Jeff zingt niet vals maar hij straalt hier gewoon rust uit. Dit is voor mij ook het perfecte ruspunt na het snelle Holland 1945.

Oh Comely is 8 minuten lang genieten, schitterende instrumentatie een geweldige tekst.
Het is ook een van de donkerste songs op deze plaat. Dan hebben we Untitled ook een instrumentale song, wat mij betreft niet zo goed als The Fool maar hij is wel fantastisch.

En als ik dan toch een iets mindere song moet aanduiden ga ik voor Ghost het blijft natuurlijk een schitterende song, met een geweldig zingende Jeff en een fantastische tekst.
Maar hier vindt ik de instrumentatie iets minder.

Dan hebben we natuurlijk een van mijn favorieten van deze plaat en een van mijn favorieten allertijden: Two - Headed Boy Part 2. Een song met een fantastische "intro" een Jeff die zeer aangrijpend zingt en een geniale tekst maar de slotzin: But don't hate her when she gets up to leave. Blijft toch wel een tijdje in je hoofd zitten.

Conclusie: hierboven is het al uitgelegd in het kort.

Toch grappig dat na al die tijd er toch nog een klein kwartje is gevallen. Two-Headed Boy Pt. 2 vond ik altijd al prachtig natuurlijk, maar toch wel duidelijk minder dan de rest. Maar dan ineens viel het kwartje (nog verder). Dat nummer heeft de meest intense, emotievolle zang die ik ooit heb gehoord. Het is bijna een opgave er doorheen te komen omdat ik het zo intens beleef. De manier waarop hij ''and in my dreams you're alive and you're crying'' zingt bezorgd mij bijna tranen, verder werd ''I love you'' nooit prachtiger gezongen dan in dit nummer. En dit zijn slechts een paar voorbeelden. Ongelooflijk.

Verder heb ik al mijn favorieten maar weggehaald, is geen doen meer. Op het moment is Holland, 1945 eventjes favoriet, maar dat duurt zelden erg lang. Als ik een heel eerlijke top 5 van favoriete nummers aller tijden zou maken, zou die heel saai met alleen nummers van deze plaat gevuld zijn. Idioteque van Radiohead is het enige nummer buiten dit album die ik zo mooi vind als de nummers op dit album.

Two-Headed Boy Pt. 2 is toch mijn favoriete nummer op dit moment. ''And in my dreams you're alive and you're crying'' is de mooiste regel ooit gezongen. Ik zei bijna tranen, het bezorgt me gewoon tranen nu. Als ik er alleen al aan denk krijg ik al kippenvel. Heb nog nooit een nummer zo intens beleefd als dit nummer. Toch grappig dat dit gebeurt nadat ik het nummer al zo ontzettend vaak heb gehoord.

Wat muziek met een mens kan doen, ik vind mijn nummer een gewoon een lekker album.

Wat dit album betreft; verhoogd met een halfje. De nummers klinken toch wel fijn, maar de stem blijft niet helemaal aan mij besteed. Ook doen bepaalde akoestische passages me te repeterend overkomen. [Untitled] blijf ik heel tof vinden en ditmaal doen de eerste vier nummers me meer dan eerst.

Dat kan ik mij echt niet voorstellen . Heb jij nooit dat muziek je zo ontzettend raakt dat je er in tranen naar zit te luisteren, of in ieder geval erg onder de indruk?

In tranen valt wel mee, dat heb ik slechts bij enkele nummers die mij door merg en been raken. Jammer genoeg heb ik het totaal niet bij dit album.

Door muziek krijg ik vrijwel nooit tranen. Ik kan allerlei positieve energieën krijgen door mooie muziek, maar dat speelt zich simpelweg allemaal tussen de oren af.

Dit is misschien een van de laatste albums waar ik zou huilen. Bij dit album specifiek heb ik weleens het gevoel alsof Mangum niet meent wat hij zingt. Het komt soms over alsof hij er een lolletje van maakt. Dat heeft te maken met de eigenaardige thematiek en zijn manier van zingen.

Misschien eens naar ''gevoelige'' dingen luisteren, Smog of Marissa Nadler o.i.d.

Het zegt alleen iets over mij hoor, het is niet dat ik nooit in mijn leven gevoelige muziek heb gehoord.

Ik ook niet, is me iets van 2x gebeurd in mijn leven, wellicht 2x niet eens alleen door de muziek. Echt huilen om muziek heb ik nooit gedaan. Er zijn mensen die dat wel hebben, maar ik huil sowieso vrijwel nooit dus dat zal wel met elkaar te maken hebben. Sinds ik dat bericht plaatste heeft het me ook geen tranen meer bezorgt, maar dat is altijd zo, soms gebeurt dat wel, soms niet. Wel genoeg kippenvel

Mee eens, af en toe is het te geforceerd. Niet zozeer dat hij er een lolletje maakt, maar meer dat hij het er te dik bovenop legt.

Dat ben ik dus niet met jullie eens

Totaal niet. Er is geen zanger die zo veel emotie in zijn stem legt als deze. Dat blijf ik zeggen.

Dat kun je toch niet zo stellen.