Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Onbegrijpelijk maar waar: vergeten te stemmen. Bij deze. Hoger dan 5 kan helaas niet.

Hij gaat gestaag omhoog, 4.01 en plaats 57 in de toplijst

Ik kreeg voor kerstmis van mijn moeder de oor encyclopedie. Nu wilde ik overlaatst eens opzoeken wat ze over neutral milk hotel te vertellen hadden, nu bleek dat in heel het boek hun naam nergens vermeld staat. Dit album wordt toch beschouwd als één van de belangrijkste indiealbums? Ik wil hierbij Oor niet beschuldigen ofzo, maar ik vind het wel uiterst vreemd

Als jij ze niet beschuldigt, doe ik het wel: een muziekencyclopedie zonder Neutral Milk Hotel, is géén muziekencyclopedie!

Ja, ik vind het gewoon raar. Ik vraag mijzelf af in hoeverre dit album in bepaalde kringen berwierrookt wordt, dacht gewoon dat het een klassieker was in de indierock, punt uit!

Dat is het ook. Maar bij dit album is het vaak haat-liefde. Of je vind het helemaal niets, of je vind het geniaal

Bij oor is het dan duidelijk haat!

Volgens mij kent Oor het gewoon niet, het is vaak werkelijk gênant om te lezen hoe weinig muziekkennis ze daar in huis hebben.
Enfin, ik lees het dan ook niet meer

Ach, pitchforkmedia heeft wel iets meer invloed dan de Oor, wees maar niet bezorgd

Toch wel een parel in de indie rock wereld.

Hmm geen goed 'nieuws' voor mij. Of kan het nog liefde worden op den duur?

Ja dat kan wel. Ik vond het in het begin ook niet alles. Na een keer of 8 draaien denk ik dat je wel je ongeveer weet waar je aan toe bent. Of je de stem kunt waarderen is vrij belangrijk bij deze band

De stem is nou niet bepaald voor iedereen geschikt.

@Coldplayer: Ik had hem eerst op 2* (of zelfs nog minder) staan. Misschien even laten rusten en dan nog eens proberen.

Klopt, als je het voor de eerste keer hoort komt het beetje schel over vond ik geloof ik. Had met deze band dan ook een beetje hetzelfde dan ik had bij Radiohead, moest toendertijd namelijk ook enorm wennen aan de stem van Thom Yorke.
Maar inmiddels vind ik dit een zeer warme en tijdloze plaat en is het inmiddels in mijn top10 beland. De stem van de zanger vind ik nu juist veel extra bezieling en power geven aan de plaat.
Vind eigenlijk ieder nummer prachtig, behalve The King of carrot flowers pt. 2, want dat vind ik een beetje rommelig en ruizend klinken.
Verder is dit echt DE ontdekking voor mij van het laatste half jaar (want had nooit eerder gehoord van deze band). Echte groeiplaat dit.. kortom het kwartje is bij mij gevallen.
Met In the aeroplane over the sea, Two headed boy en Oh Comely als favorieten.

5*

De stem is idd oa bepalend voor het feit dat ik hem voor eventjes leuk vind en dan toch afhaak. Maar voor liefde moet je (soms) werken, niet waar?


Bij mij zou hij nu ook op 2* a 2,5* uitkomen, te danken aan nummers 1 en 3 (in positieve zin). Kzal nog niet stemmen. Eerst even laten rusten, dan nog een paar keer draaien en dan maar zien...

Ik snapte niets van Neutral Milk Hotel. Vanwege de enorme hoge waardering hier, pindakaasde ik hem een half jaar geleden. Ik moest lachen, de eerste keer dat ik de plaat luisterde. De zanger zingt zo vals als een kraai, en die vieze, vuile noise-gitaren... Ik vond het maar niets.

Nu, ruim een half jaar later, lach ik om mijn vroegere zelf. Of nouja; niet helemaal. De muziek, en dan met name de zang, is gewoon stiklelijk. Maar juist daar licht de charme van deze plaat. De pijn, de melancholie, gevangen in prachtige teksten, uitgekotst door een kraai met een kater.

The Neutral Milk Hotel is een sombere blaaskapel. Langzaam marcheren ze door de straat. Verbitterd, melancholisch, eenzaam. In de huizen eromheen worden de deuren op slot gedaan, en de ramen gaan dicht. Maar een enkeling luistert. Naar de verhalen vol pijn en ellende. En loopt achter de koperblazers aan, op weg naar de horizon.

Een weergaloze plaat.
5*

Mooi bericht Bouke

Super mooi, ik ben wel eerst ingetrapt. Heel goed !

Tssss... geen enkel bericht vandaag?

Exact 10 jaar geleden kwam dit album uit!

Een tijdloze plaat dus en qua teksten net zo belangrijk als 10 jaar geleden.

Leuk artikel over deze plaat op Pitchfork deze week.


Klikkerdeklik om verder te lezen.

Niet alleen leuk maar ook heel erg informatief. Bedankt....

Omdat hij nu op 9 staat in mij top tien even uitleg geven waarom ik deze plaat zo geweldig vindt:

Waarom is een band die zoveel valse noten speelt en een matige zanger heeft zo geweldig? Gevoel en vormgeving vooral, waar veel van dit soort artistieke indie platen bij mij als fabriekachtig overkomen is dit eentje met zoveel gevoel dat het soms bijna van de plaat barst. Het heeft iets ontzettend vaags, als een band uit de jaren 40 die alleen maar naar vage noisepop heeft geluisterd en geschiedenis nerds zijn(Holland, 1945 gaat duidelijk over Anna Frank).

Noise is er genoeg en vaak klinkt het twee keer zo hard over de zangers stem heen maar het voegt alleen nog meer waarde toe aan dit al geweldig plaatje. Tekstueel gaat over Anna Frank, de jaren 40 en 50 en natuurlijk liefde maar alle met een vreemd smaakje. Het tekstueel hoogtepunt op deze plaat is 'O Comely' dat op het eerste gehoor een vreemde opsomming van nog vreemder zinnen lijkt maar naar een aantal keer luisteren komt er een van de mooiste teksten die ik ken boven.

De zang maakt de plaat zelfs nog meer aparter, een rauwe stem dat nou niet bepaald een wereldstem is. Maar er zit zo veel gevoel en eigenzinnigheid in dat ik het toch geweldig waardeert. Vooral op Two-Headed Boy zijn duidelijke valse noten te horen. Iterseert me dat wat? Nee, ik hoor ze wel maar het maakt het juist nog mooier dan het al is. Jeff Magun is gewoon een geval apart van wereld klasse. Zo vreemd dat hij na dit album Milk Hotel op non-actief zette om daarna alleen met een one track album met Oost Europese folkmuziek te komen. Jammer maar het past wel bij hem.

Het rammelend orkestje op de achtergrond lijkt ook meteen uit de jaren 40 te komen en de leden al helemaal(kijk maar na de clip van Holland). Het is zo vreemd, als ze echt uit de jaren 40 kwamen door een tijdpoort en defecte instrumenten deze plaat opnamen. De band zelf is ook al behoorlijk mythisch geworden, alleen twee album en een EP en toen was het voorbij. Het blijkt dat ze nog steeds bestaan maar ze zijn al non-actief sinds 1998.

De plaat kraakt, schreeuwt, jankt maar vooral is het gewoon zo ontzettend briljant dat ik hem nu denk al voor de 10de keer afspeelt. Iedere keer opent de wereld zich opnieuw en iedere keer is hij anders. Beste indie rock plaat ooit en een van de twee echte tienen op Pitchfork(die tien voor floyd’s Animals is ook compleet terecht)? Dubbel ja, ook al zullen mensen toch over deze plaat blijven struikelen omdat het nou niet bepaald een simpele en luister vriendelijke plaat is. Maar als je open staat voor iets nieuws en apart is dit het beste wat ik je kan aanraden. Op naar een hogere plaats in mij top tien.

In The Aeroplane Over The Sea behoort nu al tot een van de mooiste nummers die ik ken. En het album tot een van m'n favoriete albums. Ze komen allebei op de tweede plek, en allebei onder dEUS.

Wat een geniaal album, ook erg goede teksten, leuk trouwens dat het over een Nederlands onderwerp gaat, Anne Frank. En die noise maakt het helemaal af. Geweldig!

Niet iedereen ziet hier trouwens de genialiteit van in. Oppergod der internetrecensenten, Mark Prindle vindt dit maar een matig plaatje.http://www.markprindle.com/neutral.htm

'At its worst worst, it's horny'. Niet echt een term die past bij dit album. Aangezien alle teksten die verwijzen naar seksualiteit een diepere betekenis hebben. Ik denk gewoon dat Markje het album niet goed heeft begrepen, net als zo velen.

@ gemaster: Waarom is dit zo'n speciale recensent? Lijkt mij de zoveelste Beatles-rukker.

Haha, die idioot kan niet recenseren. Ik meen het.


Tuurlijk Markje, wie is hier de narcist met zijn eigen recensiehoekje vol CAPS en flames. Pseudo intellect, mislukte 'allesweter'.

Zijn laatste zin zegt misschien wel het meest:


Ja, jou tijd is geweest, oude rukker. Beetje suf uithalen naar de jeugd.

Ik ben het ook niet eens met zijn recensie, maar het is wel weer hilarisch geschreven. Bekijk de hele pagina van de beste man eens. Ik heb regelmatig liggen rollebollen van het lachen om zijn teksten.

edit: Zie nu dat KampF ook echt heeft gereageerd via de site op dat 'kids today, with their long hair'. Hahaha, dat je de grap niet snapt is niet erg, maar om er dan ook nog eens op te gaan reageren. Prindle zal wel smullen van dit soort reacties.