Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Dat de zang op deze plaat vals is lijkt me een understatement. Daarbij is het op een instrumentale vlak hier en daar ook tegen het valse en erg schelle aan. Dus ik kan heel goed begrijpen dat men deze plaat absoluut verschrikkelijk kan vinden.
Feitelijk gezien is het zangtechnisch waarschijnlijk zelfs een drama. Maar toch wekt deze plaat bij mij een bepaald gevoel op. Ik vind het gewoon een erg melodramatische plaat en het ademt gewoon warmte, passie en opgekropte frustratie uit om mijn gevoel bij deze plaat maar eens in termen proberen te stoppen.
Ik beoordeel muziek persoonlijk dan ook grotendeels op wat voor gevoel het bij mij opwekt. Het is niet zo dat muziek voor mij standaard aan bepaalde emotionele aspecten moet voldoen. De ene plaat wekt droefenis op de andere blijdschap enz.
Muziek die niks opwekt behalve irriatie ga je vaak juist op meer objectieve kwaliteitsaspecten beoordelen, omdat je geen click hebt met de muziek.
Maar goed kan me heel goed voorstellen dat deze plaat bij andere alleen maar een gevoel van ergernis opwekt. Als ik het puur zangtechnisch blabla etc ga bekijken is het misschien ook wel gewoon slecht...

Ik herinner me nog een anekdote uit het 33 1/3 boekje over Aeroplane, waar iemand die toen (ik meen) het titelnummer op band zette tegen Mangum klaagde hoe onuitstaanbaar vals de instrumentatie van Jeremy in dat nummer klonk, en dat Mangum het alleen maar wonderschoon kon vinden en er niet over peinsde het eruit te knippen.

Maar goed, ik heb me er nooit zoveel bij kunnen voorstellen, dat mensen dit zo ontzettend vals en scheef en luid vinden klinken, wááát een herrie, wááát een ruis. En dan bedoel ik beide kampen overigens, want haters vinden het niks vanwege de herrie, maar liefhebbers kunnen tegelijk maar niet vaak genoeg declameren dat ze zulke herrie wééél snappen, wééél begrijpen, wééél kunnen pruimen, gewoon leren luisteren weet je, oh-wat-zijn-we-hip- want-het-is-wel-hard-maar-ik-dráái-het-wel (hetzelfde fenomeen doet zich evengoed bij andere platen voor; ik noem een Loveless). En zo erg is het nu ook weer niet, hoor.

Geen idee wat nu mijn punt was. Maar vind er gewoon van wat je ervan vind. Boompje knuffelen?

hehe mooi gezegd sven. ik vind het ook allemaal wel meevallen qua hardheid en ruizigheid. ik vind het gewoon mooie muziek die me wat doet

Ben oprecht benieuwd welke dat zijn.

Met alle respect hoor,
maar met een schrale 113 stemmen vraag ik me oprecht waarom jij er zo van op zou kijken dat er vele (indie) albums beter zijn dan dit album.

krijg nu wel zin om deze plaat weer eens op te diepen om te horen of de fuzz terecht is.

Ik denk, je smaak kennende, dat dat wat zal tegenvallen

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Objectiviteit vs subjectiviteit

best lastig te selecteren, sommige berichtne gingen toch half over het album enzo.. heb er maar het beste van gemaakt.

Ik vind het zelf nog steeds prachtige zang, en het is nog steeds een album dat tegen mijn top10 aan staat

Even off-topic: je aantal stemmen zegt niet altijd iets over de muziek die je kent hé. Er zijn veel mensen die stemmen na een album één keer te luisteren, vaak na een download of een beluistering op 3voor12 ofzo. Dan zou ik ook wel snel aan 500 stemmen zitten. Ik stem echter enkel op albums die ik ken, goed vind en meestal al 10x beluisterd heb. Ik stem niet zo vaak op albums die ik zelf niet in bezit heb. Misschien redeneert SilverGun net zo. Maar dat even terzijde.

On topic: ik ben ook benieuwd welke indie-albums dan even goed of beter zijn als deze. Ik ken toch al wel heel wat indiebands (ook bands waarop ik nog niet gestemd heb ) en ik wil er zeker nog meer leren kennen!! Ik ken er voorlopig nog geen enkele die het niveau van deze plaat haalt... Maar ik ben benieuwd, dus begin maar met namen te gooien, ik sta er voor open!

Dat namen noemen heeft natuurlijk geen enkele zin.
Stel: ik noem zomaar 5 bandjes die beter zijn dan krijg je een oneindige welles/nietes discussie.

Over het stemmen:

Zelf stem ik meestal na 3 keer luisteren, of ik vind het de 1e keer echt niets aan of ik hoor dat er niet meer in zit dan stem ik dus eerder.
Was trouwens echt niet negatief bedoeld, maar iemand met net 100 stemmen heeft nog heel veel te ontdekken lijkt me, en die moet zelf ook wel beseffen dat er gerust wel iets beters tussen zou kunnen zitten.............

Aan de andere kant:

Als een band-artiest je echt ontzettend raakt en echt super goed vind kan ik mij ook voorstellen dat die persoon denkt dat er niets beters gemaakt is.
In alle eerlijkheid moet ik ook bekennen dat ik toen ik nog geen 100 stemmen ik ervan overtuigd was dat The Beatles de beste waren.
Nu, zo´n 600 stemmen sta ik daar nog steeds achter, dus het kan natuurlijk wel.................

Waarom vergelijken met andere bands? Ik heb na honderden indiealbums nog nooit een plaat als deze gehoord.

Wat een durf om In The Aeroplane Over The Sea een doorsnee indiealbum te noemen..

Honderden indiealbums? Hallo zeg.

Wat mij betreft het beste album aller tijden. Qua zang en muziek soms op het randje, maar misschien wel mede daarom zo goed. ... en doorsnee, niets dat in de verste verte hier ook maar iets op lijkt.

Wat mij betreft het beste album ooit dat nog het meest tot zijn recht komt op vinyl. (Waar een prachtige tekening bijzit met op de achterkant de 'hoezalikhetzeggen' ongewone (understatement van de week maar vind niets beters) lyrics). Alles klopt gewoon aan dit album de middelmatige tot ronduit valse zang, de gitaren, de prachtige instrumentale nummers,.. alles alles alles.

5.0*

Dit album onlangs leren kennen en ik vind het gewoon gewéldig. Het weet me te raken en zit goed ineen. Puik. 5*

Het is toch die zang die mij nog in een waas van twijfel laat. Ik vind een aantal nummers helemaal geweldig. (King of Carrot Flowers I, Two headed boy, The Fool). Maar er zijn echt veel momenten dat ik me gewoon stoor aan de zanger. Het is algemeen bekend dat het op het randje is maar ik vind gewoon dat hij er een aantal keer fors overheen gaat. Daarnaast zitten er ook gewoon mindere nummers tussen.

Ik houd het voorlopig op een 3* ik zal me zeker nog een aantal keer verdiepen in dit album (en dan met name de lyrics) maar verwacht niet dat het veel hoger zal zijn.

Als kersvers MuMe-lid moest mijn eerste reactie, zo vond ik, bij het album komen dat ik via deze site ontdekt heb. Bij deze! Ik vind dit een ongelooflijk mooi album, waarbij de zang mij absoluut niet tegen staat. Dergelijke voors/ tegens waren er ook al toen de eerste plaat van Clap Your Hands Say Yeah uitkwam. Kijk, daarbij had ik 't dan weer wel....maar bij 'In the Aeroplane...', nee.....dit doet me zelf een klein beetje denken aan de Flaming Lips (qua zang dan he): ook nooit helemaal loepzuiver, maar wel met bezieling gebracht!

Iedereen zal denk ik weleens een plaat tegenkomen of hebben die een opmerkelijke groei maakt of door heeft gemaakt. Dit is voor mij die ene plaat. Ooit begonnen als een lelijke, schreeuwigere plaat op een 2,5*, inmiddels leunt 'ie al aan tegen de 4,5* en misschien wel meer. En dat is vrij opmerkelijk, aangezien ik inmiddels wat zuiniger wil zijn met het geven van de hoogste aantallen. Mooie zeer emotionele plaat, maar vooral de sfeer doet het 'm hier voor mij, die perfect door die prachtige hoes wordt beschreven naar mijn beleving. Het titelnummer is het hoogtepunt. In een top100 nummers ontbreekt die zeker niet, en zo zouden er wel meer van hier erbij kunnen.

Hier ben ik het helemaal mee eens. Ik geef in Windows Media Player alle nummers apart sterren. Er zijn een 70-tal nummers die 5* krijgen. Ik geef zelden 5*, dat zijn echt nummers die mijn leven als het ware veranderd hebben! Tussen die 70 nummers staan er vier van deze cd! Dat zegt genoeg overm ijn persoonlijke top 100 zeker?

Precies, het is de sfeer en de emotie die in de plaat verborgen lijkt te zitten die deze plaat ook voor mij tot een absoluut juweel maakt. Vandaar dat hij ook een plek in mijn top 10 heeft. The Aeroplane over the sea is daarbij ook mijn favoriet en zou ook in mijn top 100 aan nummers niet ontbreken denk ik zo.

Deze komt wat mij betreft aardig in de buurt qua sfeer en geluid.
http://www.musicmeter.nl/album/12453

Ik vind In The Aeroplane erg goed. Weet iemand of On Avery Island het waard is om te beluisteren? Luister sinds kort Loveless van My Bloody Valentine, en die andere plaat van hun Isn't Anytthing vind ik daarbij maar in schril contrast staan namelijk..

Overigens 'on-topic' Untitled vind ik wel erg sterk. Hoeveel artiesten komen met een doedelzak weg? Geniaal. Begin met een 4,5..

Ikzelf vond On Avery Island geweldig. Maar die mening wordt niet heel vaak gedeeld door mensen die ITAPOTH leuk vinden. Het album is net no geen tikkeltje meer bizar en raar dan dit album. Er zitten bijvoorbeeld veel instrumentale stukken in die nogal onbegrijpelijk zijn maar wel tof (zoals Marching Theme en Pree-Sisters).

Je moet hem maar gewoon een keer luisteren. Ook al kan ik je vast vertellen dat het een vrij moeilijk album is om in te komen. Maar er staan absoluut pareltjes op, bijvoorbeeld Gardenhead en Song Against Sex.

Hmm-hmm. Ik wil mijn stem verhogen.

Luister eens naar Belle & Sebastian - Sleep The Clock Around

Wat deze plaat betreft: erg emotioneel, bijzonder, persoonlijk.

On Avery Island doorstaat de vergelijking beter dan Isn't Anything, maar is wel nog steeds heel wat minder dan dit album.

Wat is het toch jammer dat geweldige hoogtepunten hier afgewisseld worden met lawaaierige, ruisige tracks. Dit 'effect' haalt onder meer een potentieel topliedje als 'Holland, 1945' onderuit. Het nummer 'In the Aeroplane over the Sea' is een instant-klassieker, maar helaas kan ik de rest van dit album niet van begin tot eind beluisteren.
Ik heb overigens niks tegen zijn zang; ik hou wel van zangers die af en toe op het randje balanceren. Het is de productie waar dit album naar mijn mening faalt. Daarom is het voor mij niet de klassieker die het voor velen wel is.

3.5* is het definitieve oordeel geworden. Ik ben toch wat versoepeld. Ik ben een beetje gewend geraakt aan dit rare album. De lyrics gaan wat beter tot me doordringen en zoals zo vaak bij mij valt dan het spreekwoordelijke kwartje pas echt. Voor Neutral Milk Hotel is dat net de goede kant op gegaan. In den beginne was ik namelijk een beetje sceptisch t.o.v. de zang. Tegenwoordig geeft ik hem toch net iets vaker het voordeel van de twijfel. De melodieen zijn namelijk om van de smullen. De 'effecten' waar Migo het over had stoor ik me inderdaad ook aan. Dat tezamen met de toch twijfelachtige zang en een zeer irritante Track 2 snoepen wat weg van de score.
Toch nog even terugkomend op de lyrics. Die vind namelijk wel weer helemaal goed! Holland, 1945 bijvoorbeeld. Het voelt echt aan als een soort rollercoaster ritje door een fantasiewereld. Dat is grotendeels te danken aan de heerlijke abstracte teksten van NMH.

Waar In the aeroplane... mij nog het meeste aan doet denken: Aan de middeleeuwen. Dit bandje staat in mijn gedachten te spelen op een marktpleintje in een of ander stinkdorp in 1400 na Christus.

Zo voelt het precies, inderdaad