Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

De eerste keer dat ik dit album luister, bij het eerste nummer dacht ik echt van: Wat ben ik nou weer aan het luisteren? Maar ik werd het album ingesleurd met enorm mooie nummers als Two Headed Boy en het titelnummer. De noise die er af en toe in zit is juist erg gaaf en die bijna valse stem heeft zeker zijn charmes. Het album is afgelopen, en normaal zeg ik bij een geweldig album ´wow´ of zo iets, maar toen het album was afgelopen was er even een grote stilte. Maar dat is een goed teken. Ik wist dat ik iets bijzonders had gehoord. In mijn top 10!

Hier ga je nog veel plezier aan beleven.

Don Capuucino, exact hetzelfde gebeurde hier enkele maanden geleden. Dit album sloeg in als granaat en heeft sindsdien een verpletterende indruk op mij achter gelaten.

Wat een album, al 4 keer geluisterd vandaag, echt heel erg mooi. Van begin tot eind blijft dat mooie in het album. Het album blijft ook vrij klein, er zitten niet super veel instrumenten in. Maar dat titelnummer, de akkoorden zijn simpel en het wordt door veel gedaan, maar deze uitvoering is heel, maar dan ook heel mooi. Hoogtepunt is voor mij Oh, Comely. Wat een emotie in die stem. Ik denk dat ik het album nog paar plaatsen hoger schop, het is zeker een van de betere albums die ik ooit heb geluisterd. Dat Pitchfork het album een 10 geeft, snap ik zeker.

Als ik slechts 1 album uit mijn volledige collectie mocht behouden, zou het zonder twijfel dit zijn. Het bezorgt me nu al vijf jaar lang telkens weer kippenvel, hoewel ik het tijdens de eerste vijf beluisteringen verschrikkelijk vond. Plotseling "klikte" het en werd ik bij mijn nekvel gegrepen.

Het kwartje is nu een hele grote vrije val aan het maken. Daarnet dit album weer opgezet en het wordt steeds mooier. Voor nu 4 *, maar ik heb een voorgevoel dat dit heel hoog gaat uitkomen.

Zo gaat dat bij deze!

Ik heb hem in mn top 10 gezet. Het is echt een heerlijke plaat, kan me niet voorstellen dat ik hem ooit slecht vond. De sfeer die hij bij me oproept, krijg ik bij geen enkele andere plaat. Één van de grootste groeiplaten die ik ooit heb gehad. 5,0*

Bijzonder aangenaam album!

Een heel sterk album!

In the Aeroplane over the Sea, wat 'n prachtig nummer is dát zeg! Kan ik honderden keren achter elkaar beluisteren! Apart dat (conclusie getrokken uit meerdere reacties hier boven mij) veel mensen moeite hadden om dit album voor de eerste keer te beluisteren.. Ik werd stiekem al na de eerste keer gegrepen door deze prachtige muziek!

Niet voor niets in mijn top 10..

Obv recenties meer van verwacht, valt me dus niet mee.

Deze plaat is groter dan t leven.

Ik ook, maar het heeft uiteindelijk nog een jaar geduurd voordat het kwartje helemaal viel en sinds vandaag ben ik de trotse bezitter van dit album!

Wauw, wat een parel! Dertig seconden van het eerste nummer deden mij al overtuigen dat de verwachtingen geschept in de reviews hier dan toch waar kon zijn... en het was zoals verwacht en meer!

Op nummer 1 in de hoezen top 10.
Topic ?

Nog nooit van het hoezen top10-topic gehoord, maar het zou erg terecht zijn.

Het kwartje is gevallen. Ik ken geen album waarbij zulke tegengestelde emoties naar boven komen. Ik wordt tegelijk inmens droevig en super gelukkig als ik hier naar luister. Apart gevoel, helemaal omdat ik normaal gesproken mijn emoties heel goed kan verstoppen. In ieder geval een van de pareltjes van de jaren 90.

Merkwaardig dat ik hier wel eens van had gehoord maar nooit geluisterd. Ik zie een rugzaktoerist voor me die met een flinke joint op naar het Anne Frank huis is gegaan, en daarna altijd wat moeite had mee te komen bij bij gitaarles. Doet me af en toe denken aan de solonummers van Syd Barrett, die ook moeite had de maat te houden. Maar die nam zichzelf wat minder serieus. Zijn vriendjes kunnen wel heel leuk spelen, de hele band bij elkaar klinkt heel behoorlijk.
Einde van het tweede nummer klinkt veelbelovend. The Fool is fijne hoempapa, Holland 1945 klinkt lekker met zo'n mexicaans trompetje, Communist daughter is sfeervol. Oh comely hou ik niet vol, heeft de band even pauze? Op Ghost doen ze gelukkig weer mee. Gevolgd door een heerlijk stukje extatische doedelzakmuziek zonder titel. Was daar maar meer van. Nu blijft je zitten met Two headed boy. Is de zanger hierna schrijver geworden? Lijkt me een logische carrierekeuze.

Leuk geschreven stukje k. grubs. Inderdaad, de teksten zijn geweldig op deze plaat!

Zozo, hoi123, ik geloof dat we te maken hebben met je grootste groeialbum aller tijden. Van een minimale score naar een eerste plaats. Ik geloof dat ik dit album ook maar eens aan ga schaffen. In The Aeroplane Over The Sea vond ik in het begin een vreselijk nummer, maar ondertussen heb ik het al meer dan 60 keer beluisterd op m'n iPhone. Fantastisch dat muziek zo kan groeien. En dan heb ik het over 1 nummer!

Leuk dat je het opmerkt.

Dit album inderdaad naar de eerste plek in mijn top-10 gelanceerd. Dit album is pure emotie en pracht. De sfeer is ook nog nooit door een enkel ander album benaderd. Ieder nummer is perfect en ik snap niet dat ik Mangums stem ooit niet mooi heb kunnen vinden. Daarnet twee luisterbeurten gehad waar alles helemaal op zijn plek viel en het album nog meer tot zijn recht kwam. In The Aeroplane Over The Sea is perfectie.

Oh ik dacht dat het een reactie was op het bericht van Skinny Fists.

Vandaag toch maar weer eens een keer opgezet omdat hoi123 hem op de eerste plaats in zijn top 10 had gezet. Een tijd niet meer geluisterd, maar dus vandaag weer en ik had weer het gevoel wat ik de eerste keer had, wat een enorm mooie muziek! Niet veel albums hebben zo´n sfeer als dit album. Het begin is al erg mooi, maar Oh Comely is echt het beste nummer van het album. Toch maar weer in mijn top 10 op plaats 3. In the Aeroplane Over The Sea is bijna perfectie.

Toch opnieuw een kans gegeven en ervoor vond ik het cava maar niet wauw. Ik hoorde het grote potentieel van deze band maar het kwam er niet uit. Nu na een jaar denk ik hoor ik het, wat een sfeer, wat een emotie, wat een stem. Nu moet ik nog nadenken waar ik hem ga plaatsen in mijn top tien SUPERCD

Ik zit te twijfelen of ik hem op nummer 1 ga zetten, wat een enorm mooie CD, zo heb ik ze nooit gehoord! Maar Abbey Road vind ik ook geweldig. Maar nu zet ik dit album op de eerste plaats en eens kijken hoe lang hij het volhoudt op die plaats.

Hoe zou iemand ooit van dit album kunnen houden?
Het piept, jankt, kraakt aan alle kanten. De zanger en de instrumentatie zijn vals, de opnamekwaliteit is belabberd en de teksten lijken wel totaal willekeurig.
Toch staat In The Aeroplane Over The Sea op nummer 1 van mijn top-10 en komt daar voorlopig niet af.
Waarom? Dit album kruipt in alle hoeken van je ziel, keert die binnenstebuiten, laat je alle emoties zien en verlaat dan ruw je lichaam bij de afsluiter.
Ongeacht de lengte van het nummer, zanger of zuiverheid.

Neem de opener The King Of Carrot Flowers pt. 1.
Twee kinderen, geslacht erbuiten gehouden, die liefde ontwikkelen.
Op zich een eenvoudig nummer, alleen Mangum, zijn gitaar en een accordeon.
Maar toch is het nummer zo emotievol dat kippenvel niet te onderdrukken valt.
Liefdevoller en gemeender kan muziek niet zijn.

The King Of Carrot Flowers pt. 2 and 3 is het plotseling beseffen van een hogere kracht en de bijbehorende euforie. Rebels, speels maar vooral erg vrolijk is dit prachtige nummer. De valse zang van Mangum draagt hier alleen maar aan bij.
Het beeld van Mangum en zijn band in een antieke stad begint ook te verschijnen.

Van al de schitterende nummers op dit album is het titelnummer één van de mooisten.
Dit nummer is pure tederheid, optimisme en liefde.
De tekst is echt prachtig, maar de kracht van dit nummer zit waarschijnlijk in de eenvoudigheid. Alleen Mangum, zijn gitaar en een blazer.
Al draagt het simpele akoestisch gitaarrifje ook erg mee.
Het beste liefdesliedje ooit gemaakt, zonder twijfel.

Bij Two Headed Boy begint de ellende in te slaan.
Een gehaast nummer met een bizarre tekst die niet te doorgronden valt. Misschien maar beter ook. Mangum zingt valser dan ooit tevoren, maar ook hier maakt dit het geheel alleen maar mooier.
Het ingetogen, berustende einde is gegarandeerd kippenvel en het beeld van de antieke stad is compleet.

Een naadloze overgang naar The Fool.
De optocht door de antieke stad is begonnen. Eindpunt: de zee.
De blazers nemen eindelijk eens het voortouw en klinken emotievoller dan ooit.
Ook het millitaire drumritme klinkt erg mooi.
Dit is zo'n nummer dat nooit een zanger had mogen hebben.

Op het eerste gezicht lijkt Holland, 1945 een feestnummer.
Bij de volgende gezichten weet je wel beter.
Een aangrijpende klaagzang, vol van spijt en pijn.
Ik ga geen tekst citeren, ieder woord is goed gekozen in dit nummer.
Dit is de definitie van perfectie.

Communist Daughter is het bewijs dat lengte niets uitmaakt voor schoonheid.
Het strand is bereikt. Mangum zit met zijn gitaar aan de branding.
Op de duinen de trompettist die tevergeefs een hoopvolle toon probeert te bereiken.

Maar Oh Comely is zonder twijfel het beste nummer dat ik ooit heb gehoord.
Dit is ellende zonder zelfmedelijden, gewoon pure, aangrijpende emotie.
De tekst is écht fantastisch en Mangum zingt emotievoller dan ooit.
Maar de schoonheid valt niet echt met woorden te verklaren.
Dit moet je gewoon zelf luisteren.

Bij Ghost begint de vrolijkheid zijn kop weer op te steken.
Bijna dansbaar, stevig qua drums, maar toch ook weer erg gevoelig.
Het tempo ligt erg hoog, Mangum zingt weer heerlijk vals en een paar ondefinieerbare instrumenten janken erdoorheen. Het outro is zelfs bijna rock te noemen.
Toch heeft dit nummer een erg sterke melancholische lading.

Untitled is een heerlijke filler. Misschien wel het vrolijkste nummer van het album.
De koortjes doen het goed en de doedelzak(!) is hier een passend instrument.
Toch is het, misschien door gebrek aan emotionele lading, een nummer dat wat uit de toon valt. Niks mis mee, want vrolijkheid is toch erg nodig in deze depressieve trip.

Maar het toppunt van emotie komt in de afsluiter Two Headed Boy pt. 2.
Een ongelooflijk ontroerend nummer, waarin het hele concept van de plaat in één nummer wordt samengebracht. Mangum's stem klinkt breekbaarder dan ooit.
Als het nummer wordt afgesloten, door Mangum die zijn gitaar wegstopt en de kamer uitloopt, heb ik een leeg gevoel vanbinnen dat een tijdje niet weggaat.
Oplossing: opnieuw beginnen.

Deze plaat brengt alle bestaande emoties bij elkaar in 40 minuten.
Deze plaat vertelt, doet lachen, doet huilen maar is vooral zo godsgruwelijk mooi dat ik écht niet anders kan dan hem op nummer 1 in mijn top-10 te zetten.
Kwaliteit als dit is zeer zeldzaam.

Wat betekent cava?

Ik vermoed zoiets als goed, oké.

Ça va.
Frans voor "het gaat".
De Vlamingen hebben dat uit het Frans overgenomen.