Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Jup, hierzo ook!

En je moet je ook niet gaan inbeelden dat je deze plaat goed MOET vinden, hoor, want daar lijkt 't af en toe wel 'ns op als je de berichten hier leest. (gedachte: als ik 'm maar vaak genoeg luister moet ik 'm toch wel goed gaan vinden? klinkt vast en zeker bekend? )

't Ligt je, of 't ligt je niet, denk ik.. Zie je in ieder geval niet verplicht het leuk te vinden.

nee dat is ook zeker niet zo hoor. als ik het niks vind zal ik het wel zeggen. maar ik had hem al een tijdje en hoorde hem laatst weer eens , en begreep toen ook niet waarom ik hem zo lang niet had gedraaid. Ach als je zoveel luistert schiet er wel eens wat bij in.....

O, maar dat doe ik ook zeker niet. Alleen merkte ik al zo'n groot verschil tussen de eerste en tweede luisterbeurt dat ik gewoon benieuwd ben hoe deze plaat zal groeien. Vind hem namelijk al goed, alleen 'geniaal' inderdaad (nog) niet.

Want niet iedereen zal fan zijn van het beproefde 'Strot wijd open? Toeters gereed? Okay, we gaan het over de Tweede Wereldoorlog hebben!'-concept.

Ik vind hem tamelijk vreselijk, met 2 erg leuke nummers (6 en 7). Dat kan ook.

Ik ga jullie toch maar eens van mijn vorderingen op dit album op de hoogte stellen:

Wat is dit album gegroeid zegt. Nu al.

Nummer 1: vond ik vanaf het begin al leuk, gewoon leuk deuntje wat je de hele dag in je hoofd kan hebben.
Nummer 2: wordt steeds beter, moet waarschijnlijk alleen nog een beetje groeien.
Daarna: pure greatness. Wat ik eerst als vals zag, werd ineens mooi, emotievol. De valse stukjes in Aeroplane Over The Sea en Two Headed Boy: Prachtig. De instrumenten, met name de blazers, zoals in The Fool, pure emotie.

De beschrijvingen van Hoi123 in zijn recensie (nog complimenten daarvoor) begonnen ineens ook betekenis te krijgen, eerste snapte ik niet hoe je dergelijke gevoelens erbij kon krijgen, nu wel.

Daarnaast is dit het enige album OOIT waarvan ik aan het einde van het album gewoon zin had om het nog een keer te luisteren. En nog een keer, maar toen had ik geen tijd meer.

Ik begrijp alleen niet wat er zoveel geweldiger is aan Oh, Comely. Ik vind Aeroplane Over The Sea en Two Headed Boy en nog wat nummers persoonlijk veel mooier.

En toch laat ik het nog even groeien... Ik heb het gevoel dat het nog niet op zijn mooist is... Toch maar vast in mijn top 10. Hoe hoog hij gaat uitkomen? Moeilijk te zeggen...

Tekst al eens beluisterd?

Ja, de eerste keer al, prachtige lyrics. Ik bedoelde eigenlijk alleen dat dit nummer vanaf het begin al leuk klonk, dat iedereen die dit hoort het wel leuk zal vinden.

Dit veranderd echter vanaf nummer 2.

Je top 10 wordt steeds beter!

Ik voel me serieus vereerd dat er iemand is die het dankzij mij ook zo geweldig vindt, en heel erg bedankt voor je compliment.
Deze plaat groeit echt alleen maar, bij mij wordt hij nog steeds beter.
En over Oh Comely, iedereen heeft zo zijn favoriete nummers. Ik vind echt ieder nummer op In The Aeroplane te fantastisch voor woorden, het scheelt echt bijna niks. Alleen staat Oh Comely zo mogelijk nog hoger bij mij. Wat een ongelooflijk mooi nummer, ik kan er maar niet over ophouden.

In The Aeroplane Over The Sea:

Was jij ook degene die 'm OK Computer heeft aangepraat?

Denk het niet, waren waarschijnlijk de toplijsten. Zou wel leuk zijn.
En niet over OK Computer gaan zeuren, fantastisch album.

Ok Computer kende ik al voordat ik MuMe kende

Prachtig album.

Ontzettend verslavend album, met vrij aparte composities. Ik begrijp alleen helemaal niets van de teksten, met die vage verwijzingen naar Anne Frank. Heeft iemand een idee waar dit over gaat?

Voor zover ik weet heeft Mangum nergens uitleg over gegeven, behalve over het "Jesus Christ" gedeelte - dat staat in de liner notes van de vinyl versie subtiel weggestopt tussen de lyrics:


Voor de rest is het een blik op de surreëel wereld in het hoofd van Mangum, die erg geraakt werd door het verhaal van Anne Frank, en ze dus laat opdraven als een hoofdpersonage in zijn teksten, vaak als een geliefde. Hoe de verwijzingen naar seksualiteit ('Communist Daughter' kan je interpreteren als een prostitué) moet inpassen kan ik niet goed plaatsen, aangezien ik het verhaal van Anne Frank niet in detail ken. Misschien ziet hij zichzelf als Peter, de jongen waar Anne Frank gevoelens voor had?

De verwijzingen naar zijn eigen leven zijn met een korrel zout te nemen. In een sluiks uitgevoerd interview met de vader van Mangum (ik kan het met de beste wil van de wereld niet terugvinden ) liet die weten dat hoewel de ouders van Mangum inderdaad een nogal vuile scheiding doormaakten toen hij jong was, er nooit met een vork in zijn schouder werd gestoken .

Op wikipedia staat er nog bij Holland, 1945 het volgende:

Bedankt, Gajarigon Ik zie op last.fm dat we het album synchroon aan het beluisteren zijn.

Amai ik vind het wel enorm straf hoe snel iemand zo een vreemd album goed kan vinden. hoe lang duurde het bij u niels een week?
Damn, amper te geloven dat het bij mij dan 2 jaar duurde ..

Bedoel je mijn My Addiction?

Tsja, hij staat nu weer op en het is toch echt zo...
Maar als ik zo terug lees ging het bij Hoi123 toch ook behoorlijk snel.

Nu bij 'The Fool', dat moet toch het mooiste zijn wat ooit uit een blaasinstrument is gekomen?

EDIT: Misschien is Communist Daughter een concurrent.

Zoals ik al zei vond ik hem al meteen goed. Dat kan dus ook nog.
En zó vreemd is dit toch ook weer niet? Opvallendste aan dit album is nog de zang maar dat is gewoon vals en niet vreemd. Verder wat blazertjes hier en daar, zou niet weten wat er zo vreemd aan dit album is?

Nu ook niet overdrijven hé. Zoiets beweren doet onrecht aan een hele hoop (echt een héle hoop) albums in genres die voor jou misschien ver van je bed staan maar voor andere mensen evenzeer klassiekers zijn als In the Aeroplane Over the Sea. Het album heeft duidelijk minpunten, maar maakt die goed door erg de gepassioneerde vocalen, intrigerende teksten en originele instrumentatie.

Ik zal jullie trouwens eens iets aparts vertellen. Altijd als ik in mijn bed lig, zet ik voor ik ga slapen nog even muziek op. Ik zette deze plaat op.

Er liep een krekel door mijn kamer, tegen het plafond, terwijl ik dit luisterde kreeg ik door deze muziek ineens ontzettend medelijden met dat beest: het zou dood gaan van de honger en had bovendien 20 minuten boven mijn hoofd gelopen en was weer op precies dezelfde plaats terecht gekomen.

Dat was een heel aparte ervaring.

En ook absoluut belachelijk.


Wat een geniale tekst is dit trouwens:

'Now she's a little boy in Spain'

De eerste keer dat ik dat hoorde (ook met de rest van de tekst natuurlijk) dacht ik echt: Wow... wtf?

Ben het met het eerste wel met je eens. Maar dat het album minpunten heeft is toch echt subjectief hoor. Daar ben ik het dus niet mee eens.

En toen heb je hem gered door hem even buiten te zetten?

Nee, want daar zou hij dood gaan van de kou

Het ging trouwens weer over bij Holland, 1945 xD

Oh, Comely zou trouwens ook nog wel kunnen...

Mijn punt is wel duidelijk denk ik

Komaan dit is toch niet zo een doorsnee album? ik vond het toch maar vreemd

Doorsnee niet, maar ik vind het nou ook niet heel erg vreemd ofzo.

Erg vreemd heb ik het ook nooit gevonden, aan het begin voelde het eerder aan als bijzonder eenvoudige muziek met een valse zanger, niet veel bijzonders.

Dat is nu wel veranderd

lol het staat al op nummer 3 XD

Pfff.. Alsof iemand een album pas goed kan vinden na drie jaar.
Bij sommige mensen slaan albums meteen in als een bom, bij Niels dus ook.
Ik snap het grappige eraan niet echt..

Ach, hij is gewoon verbaasd, omdat het bij hem dus heel erg lang duurde (3 jaar).

Tsja, sommigen, zoals Arrie, vinden hem meteen goed, anderen moeten hem eerst wel een flink aantal luisterbeurten geven, zoals Hoi123 en ik (hoewel Hoi123 hem eerst slecht vond ik en dat nooit echt gevonden heb), sommigen doen er heel lang over en weer anderen zullen het nooit goed vinden.

Zo zie je dat mensen heel verschillend reageren op muziek.