Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Zoals men de bal kaatst...

Ik vond het gewoon erg vervelend dat het volgens jou mede met gewenning te maken heeft, terwijl ik weet dat dat in dit geval niet zo is. Maar als daar nog een knipoog achter had gemoeten, dan is het een ander verhaal.

Ik vind het wel raar dat je aangeeft dat je niet begrijpt dat mensen bands hiermee weg laten komen, terwijl je later zegt dat het een kwestie van smaak en gewenning is. Dan begrijp je het dus wel? Of begrijp ik je nu niet?

Nou begrijp ik jou niet helemaal, Arrie. Dat jij dit niet in één keer goed vond wil niet zeggen dat dat voor anderen ook geld. Ik heb hier zeker aan moeten wennen. Eerst vond ik het nergens naar klinken, nu kan ik me dat echt niet meer voorstellen. Gewenning, toch? Sterker nog, jij lijkt een uitzondering, de meesten moeten dit vaak luisteren. Ik vond de vergelijking met Indiase muziek wel treffend, eigenlijk. Het is wat je gewend bent, als je het niet gewend bent vind je het niets, als je het vaker luisteren kan het zijn (niet altijd natuurlijk) dat je het geweldig gaat vinden. Gewenning, toch? Dit album lijkt me een schoolvoorbeeld.

Het kan zijn dat ik je bericht gewoon niet goed begreep

Ik heb het ook over mij persoonlijk hoor. Het kan best dat het voor sommigen gewenning is, maar dat geldt voor elk album.

O, oké. Ik begreep je dus niet goed (dat vermoedde ik eigenlijk al ).

Je begrijpt me verkeerd. Ik vind dit een slechte zanger. Mede vanwege die valse toon. Zuiver zingen is net zoiets als 'binnen de lijntjes kleuren', maar ik vind wel degelijk dat een zanger binnen de lijntjes moet kunnen zingen. En dat kan deze zanger niet als je het mij vraagt. Binnen de rockmuziek is er altijd waardering geweest voor mensen die totaal geen stem hebben. Of het om Neil Young, de zanger van Radiohead of de zanger van NMH. En ik begrijp die waardering niet.

Tja, dat is jammer, je mist een boel (als je het mij vraagt)

Maar echt, deze plaat was zonder Jeff Magnum nooit geworden wat het nu is. Juist zijn stem is geweldig. Het heeft niks te maken met 'hem ermee weg laten komen', puur met het echt waarderen van zijn stem. Maar nu ga ik mezelf eindeloos herhalen, dat moet ik ook niet doen...

Thom Yorke (zanger Radiohead die je noemt) zingt trouwens toch gewoon goed? Een apart, fragiel stemmetje, maar volgens mij is er verder weinig op aan te merken. Of je het mooi vind is een tweede.

Hmm, ik vind het opvallend dat je zegt dat de zanger van Radiohead niet kan zingen, want dat kan ie in mijn oren wel. Ik bedoel, van de zanger van Neutral Milk Hotel, en van Neil Young hoor ik ook duidelijk dat ze vals zingen, of tenminste, dat ze niet kunnen zingen, maar ik heb toch altijd het idee gehad dat Thom Yorke van Radiohead dat wel kan. Maar ik heb er dan ook geen verstand van hoor.

Anyway, het is niet dat er zoveel waardering is voor slechte zangers op zich, het is voor de muziek eromheen. Voor mij persoonlijk is de muziek eromheen, en het liedje op zich belangrijker dan de zanger. Zo kan ik Bob Dylan als zanger totaal niet waarderen, maar vind ik een hoop muziek van hem toch wel goed. Ik kan daar tegenover juist weer genoeg namen noemen die perfect kunnen zingen, maar ik niet kan waarderen. Wat ik op deze plaat zo goed vind, is niet de zanger (met een andere zanger zou ik dit net zo goed vinden, mits er evenveel emotie in zit), maar de melodieën, de teksten, de sfeer, de instrumentatie. De zanger raakt me inderdaad, maar dat ligt vooral aan de liedjes zelf.

Echter, bij dit album vind ik de zanger wel degelijk wat toevoegen, want als ik de zanger echt zo slecht zou vinden als bijvoorbeeld Bob Dylan, dan zou dit album nooit vijf sterren verdienen. Ik vind zijn stem bij sommige valse uithalen absoluut niet mooi, maar zolang hij niet uithaalt, vind ik zijn stem wel iets hebben. Ik kan dat niet verklaren, maar zolang de uithalen uitblijven, vind ik het wel een erg fijne zanger.

Muziek van Bob Dylan en Neil Young bijvoorbeeld, waardeer ik puur om de muziek, en daar is voor mij de zanger inwisselbaar. Sterker nog: daar zou een andere zanger het inderdaad beter maken voor mij. Dat geldt echter niet voor Jeff Mangum, maar het is een gevoel, moeilijk uit te leggen.

Het gaat mij veel meer om de songs dan om de zang. Als iemand echt geweldig kan zingen, maar zijn nummers zijn minder, word ik van die geweldige stem toch niet blij. Ik vind deze plaat als concept prima werken, de nummers zijn sterk, de details zijn goed ingekleurd en de zanger past er in mijn ogen bij. Sommige stukken vind ik ook niet mooi, je moet het niet overdrijven, maar in het algemeen is het gewoon een sterk geheel. Dat die zanger zo vals(?) zingt, hoort juist bij het album. Ik kan me dit album niet zonder Mangum voorstellen.

edit: bijna hetzelfde als Arnout dus..

Niet alleen binnen de rockmuziek.

Het heeft denk ik vooral te maken met je karakter. Verder kijken dan je neus lang is. Open mind hebben. Weinig vooroordelen hebben. Open staan voor creativiteit, een andere aanpak.

95% van de waardering voor dit soort artiesten komt van mensen die een hekel hebben aan voorgekauwde muziek.

Groeidiamant is subjectief, maar geldt voor de meeste luisteraars waar dit album in de favorietenlijst staat.

Nee dat is het niet.

Niet te snel concluderen. Even verder kijken dan je neus lang is.

Laat maar. Wij begrijpen Nicci niet en hij begrijpt ons niet. Easy as shit.

Geeft niets avondwachter, Bloempje wil na z'n mislukte theorie over 'vals' iets van z'n ego redden.

Wat de een interperteert als vals kan de andere zien als creatief, anders enz. Dat is bij iedere persoon anders en daar hoef je niet altijd verder voor te kijken. Als het echt niet je ligt moet u er niet aan beginnen.

Is dit een loze kreet zonder argumenten, of slechts projectie?

Als iets mij niet verweten kan worden, is het 't formuleren van een mening en deze verdedigen. Het is kenmerkend dat jij een theorie/mening mislukt noemt op het moment dat jij je daar niet in kan vinden.

Nicci: zou je dit album beter kunnen waarderen als we Jeff Mangum omruilen voor Ben Saunders? Die zingt prima binnen de lijntjes, volgens mij. Het vals zingen maakt mij niet zoveel uit.

Waarom zou je het referentiekader (juk) van toonladders en dergelijke niet overboord kunnen gooien? Het gaat om de ruwe (overdracht van) emotie, die zie ik in dit geval niet graag ingeperkt omdat net die ene noot gehaald moet worden.

Wat Arrie's (gebrek aan) gewenning betreft: als je veel van dit soort soort stemmen beluisterd hebt, zal een album als dit best wel meteen kunnen landen. Dan ben je in feite al 'geconditioneerd' omdat je veel Dylan hebt geluisterd en is er geen gewenning meer nodig. Net zoals je een tweede Indische jengelplaat waarschijnlijk sneller kunt waarderen dan de eerste Indische jengelplaat.

Ik heb niet zo'n moeite met vals zingen. Bij sommige muziek past best een 'beperkte stem'. Ik noem Neil Young nog maar eens. Overigens denk ik dat een goede zanger (B. Saunders mag best een poging doen) een veel sterkere (ook emotionelere) uitvoering ten beste kan geven van het materiaal van Young. Ik vermoed dat dit ook voor dit album geldt.
Waar ik niet van houd zijn 'zangers' die niet anders kunnen en die als onderdeel van hun pose er mee weg komen.
Waarom kennen we geen violisten die alleen maar vals kunnen spelen en wel zangers? Ik heb jaren in allerlei bands gespeeld en als een zanger vals zong kon hij vertrekken. Gek genoeg heb ik dat nog nooit meegemaakt.

Omdat jij blijkbaar niet de capaciteit hebt om met een open mind muziek te beluisteren. Je gaat van allerlei dingen uit die je niet kan weten en op die wankele basis vorm je dan de mening dat Jeff Magnum een "slechte zanger" is en dat "slechte zangers" als enige artiest die zijn vak niet verstaat binnen een band geaccepteerd zou kunnen worden.

Ik heb je al eerder proberen duidelijk te maken dat Jeff Magnum onconventioneel zingt. Jij weigert dat in te zien en blijft het vals (onkunde) noemen. Jij beschikt dus als enige op dit forum over inside informatie. Jeff Magnum heeft jou blijkbaar gezegd dat hij op prachtige technische wijze zijn nummers wilde inzingen, maar dat zijn beperkte techniek er toe leidde dat het album met een zwalkende dronkemansstem werd uitgebracht. Het komt niet eens in je op om te denken dat de zanger een bedoeling bij zijn manier van zingen had, of op een andere manier bewust de plaat zo heeft ingezongen. Zie het verschil tussen onconventioneel en onkunde/vals.

De volgende opties zijn allemaal mogelijk:
1) Jeff Magnum kan niet beter en zingt vals.
2) Jeff Magnum kan beter, maar wil niet beter.
3) Jeff Magnum is een dichter en dicht op muziek.
4) Jeff Magnum vindt het ongepast om de pijn in de tekst mooi te verpakken.
5) NMH heeft geen zanger, daarom zingt Jeff Magnum.
6) Enz. enz.

Er is meer kleur op de wereld dan alleen zwart en wit.

Hoe kom je erbij dat dit een pose is? Misschien meent ie wel wat ie zingt en is dit de manier waarop ie het dichtst bij zichzelf blijft. Dat heb ik liever dan iemand die in het kader van mooi-zingerij wel de juiste noten haalt, maar geen emotie in zijn stem weet te leggen (Ben Saunders voldoet ook hier als voorbeeld).


Die zullen er ook wel zijn, denk ik. Misschien eens op het (toon(-festival gaan kijken.

Als je goed luistert hoor je dat Jeff Magnum zijn stem wel degelijk beheerst maar dat hij opzettelijk tegen het valse zingt omdat het nu eenmaal goed past bij de sound en hij wil eerst en vooral emotie overbrengen. In de voorronde van Idols en het Eurovisiesongfestival hoor je trouwens veel meer valse noten dan in dit ganse album maar dan vanwege onkunde.

Vanochtend weer geluisterd in de bus, ging er weer helemaal in op
Heb m'n boek maar weggelegd, dit is geen album die je op de achtergrond kunt beluisteren terwijl je met andere dingen bezig bent

Ik kan dat zowiezo niet, een boek lezen én muziek luisteren

Daar lijdt altijd één van de twee onder, vind ik.

En dat is niet enkel met dit album, al moet ik wel toegeven dat je er je best voor moet doen om het te beluisteren, inderdaad.

Ik zet altijd muziek op als ik probeer te lezen op openbare plekken, zoals in de trein, maar dat is eerder om mezelf af te sluiten van de omgeving dan om echt naar de muziek te luisteren; lezen terwijl iedereen om je heen aan het praten is, dat werkt gewoon niet lekker. Instrumentale muziek werkt daar dan ook het beste bij, en Neutral Milk Hotel kun je dus niet echt de beste keus noemen voor dit soort gebruik Je hebt gelijk dat de muziek er wel onder lijdt - je luistert er immers bepaald niet geconcentreerd naar -, maar in het geval van een goed boek vind ik dat meer dan gerechtvaardigd

Op openbare plekken is het inderdaad erg lastig om aandachtig te kunnen lezen, dat stoort me enorm

Tijdens het studeren zet ik dan weer wel muziek op, dat helpt me daarbij heb ik al gemerkt. Het is een soort bliksemafleider voor de stress.

Maar goed, om toch nog on topic te blijven hier; binnenkort ga ik deze plaat toch maar eens wat meer beluisteren, in m'n rotatielijst zetten, want de bovenstaande lange discussies over de zanger intrigeren me toch!

Ik heb trouwens een vraagje over het genre, is dit niet gewoon folk/rock?

Het is inderdaad best folkie, maar ook wel weer poppy. Mmm...

Gaap, mij niet. Geneuzel of de zanger nu emotie in zijn stem legt of gewoon niet kan zingen gaat mijns inziens nergens maar ieder zijn ding. Top plaat, dat is het zeker dus de luisterbeurten zijn het zeker waard!

Ja precies, ik luister ook muziek die ik door en door ken, simpelweg om rustig te kunnen lezen. Dit werkt niet bij muziek die ik nog niet ken want dan moet ik mijn aandacht erbij houden. NMH ken ik al wel door en door dus ik kan hier best op studeren trouwens.

Enkel Oh Comely is een minder nummer, want anders wat dit zonder meer een 5 sterren plaat.

De meningen zijn gewoon sterk verdeeld over Thom Yorke. Zijn stem schijnt perfect bij de muziek te passen. Maar naar mijn mening kun je nu niet bepaald zeggen dat de man heel zuiver zingt. Een beetje op het randje of net eroverheen. Daar kun je van houden of niet. Mij maak je er 80% van de tijd niet gelukkig mee. Maar er zijn uitzonderingen natuurlijk.

Van dit album heb ik alleen nog maar The King of Carrot Flowers Pt. One gehoord. Dat nummer klonk wel lekker. Ben benieuwd naar de rest.