Neutral Milk Hotel - In the Aeroplane over the Sea (1998)

Liever niet Jasper, het mag wel weer over dit album gaan.

Ben het verder helemaal met The Scientist eens. Er wordt hier vaak gedaan alsof dit een supermoeilijke plaat is die je tien keer moet draaien voordat je er iets van kunt snappen, terwijl het gewoon een normaal album is. Okay, mensen die niet veel gewend zijn zullen er wel moeite mee hebben, maar we zitten hier niet op het Idols-forum. Een beetje krakende stem is van alle tijden, zie en luister ook Bob Dylan, Neil Young, etc.

Ziel is nog altijd belangrijker dan zuiverheid, so I agree!

En vandaag was ik wel in de stemming en dan vind ik hem een stuk mooier, een punt meer. Nog steeds af en toe momenten die ik compleet niks vind zoals The King of Carrot Flowers met dat I LOVE YOU JESUS CHRIST!. Ook het eind van Oh Comely vind ik helemaal niks, het ingetogen begin vind ik prachtig. Maar nummers als In the Aeroplane over the Sea en Two-Headed Boy Pt.2 weten me heel blij te maken of zelfs te ontroeren.

Two-Headed Boy Pt. 2 . Een van de aller mooiste nummers ooit. Eindelijk een mederstander gevonden.

Ik vind dat ook één van de mooiste nummers ooit. En dan puur omdat ik alle nummers op dit album tot de beste nummers ooit vind behoren

Ik blijf dit maar draaien, en het blijft me raken. Kan er niet meer omheen, dit is een topalbum. Iedere luisterervaring is een beleving op zich. Alles klopt, zelfs de speelduur is perfect. Ik ken weinig andere albums, misschien zelfs geen, waarbij vorm en (tekstuele) inhoud zo geweldig met elkaar verweven zijn. 5*

Gisteren heb ik eindelijk eens deze plaat geluisterd. Hij staat al jaren op mijn "To Listen"-lijstje en dat bleek ook volledig terecht. Ik kende al zo'n zes nummers en die vond ik al geweldig. De rest is allemaal van hetzelfde niveau. Ik moest eigenlijk weg terwijl de plaat nog niet af was. Ben hem toen toch maar af gaan luisteren, want ik was echt overrompelt door NMH. Ik open gelijk met 4,5*, maar de kans op verhoging schat ik behoorlijk hoog in. Wat een plaat!

Na jaren geleden al over de plaat te hebben gelezen, heb ik deze plaat een tijdje terug gekocht. Ik had eerst op YouTube het titelnummer beluisterd en dat beviel me meteen. Met het hoge gemiddelde en een top-250 notering kon dat natuurlijk niet misgaan.

Nu vind ik het titelnummer nog steeds een van de betere nummers. Oh Comely en Two-Headed Boy zijn de andere nummers waarbij ik het sterretje heb aangevinkt. Over de zang is al veel gezegd en eerlijk gezegd begrijp ik dat niet zo. Bij andere zangers met een vals randje lees ik daar vrijwel niks over. Bij deze plaat zouden sommige mensen niet door het valse gekraai heen kunnen luisteren. Niets gewend lijkt mij. Ik houd er juist wel van. Ik vind de zang en de melodie dan ook de sterkste punten van dit album.

Het gruizige geluid in The King of Carrot Flowers Pts. Two and Three, Holland, 1945 en Ghost is een prima afwisseling van de meestal akoestische nummers. Ook The Fool is erg mooi met de blazers die ook weer in Holland, 1945 terug komen.

Enige misser is wat mij betreft (Untitled), een soort doedelzakorgelmuziek met een flinke bak distortion.

Een mooi album maar niet meer dan dat.

Toch wel hoor, een enorme groeier.

Verdomd. Hoe kan dit al die jaren zo langs mij heen zijn gegaan! Fijne plaat dit, zeg.
Vooralsnog 4*, met grote kans om nog een halfje te stijgen, want hij groeit per luisterbeurt.

Toch maar een met een halfje verhoogdt, een geweldig album maar alleen stoor ik me ook aan de zelfde momenten als Don Cappuccino.

Hmm, het is op zich natuurlijk geen gemakkelijk album, en ik kan mij voorstellen dat sommige mensen hem niet direct "snappen". Of meerdere luisterbeurten daar in korte tijd verandering in brengen betwijfel ik echter, ik denk eerder dat het een beetje een plaat is voor de geoefende oren. Eén ding staat buiten kijf: het is een fantastisch album. Ik heb er gister over geblogd, en stuitte vandaag toevallig op deze thread. Moet hier meer rondhangen...

Zie mijn post over The King of Carrot Flowers pt. One: Nummer van de dag, Nummer van de dag 135: ?The king of carrot flowers... - nummervandedag.nl

Het is gebeurd na vele luisterbeurten staat hij op de 10de in mijn top 10!
Er zit overal zoveel sfeer in instrumentaal is het van een zeer hoog niveau en zelfs de zang kan em blijven boeien alleen het begin van The King Of Carrot Flowers Pt. 2& 3 vind ik nog middelmatig maar andere minpunt kan ik niet meer vinden.

Ik kan me voorstellen dat sommige mensen zich ergeren aan de zang, maar dat de stem van Mangum je na een tijdje verveelt kan ik wat moeilijker inkomen.

Ik schrijf toch ook dat hij blijft boeien, en in het begin had ik het wel dat de zang me na een tijdje gaat vervelen. Maar inderdaad is het een groeier ik vond hem van de eerste luisterbeurt al goed (3.5*) maar nu na vele luisterbeurten sta ik op 4.5* en een plaats in mijn top 10.

overdrijfen is ook ene vakk...

Ik vind dat Eveningguard zeker niet overdrijft. Het album in zijn geheel is geen 5 sterren waard maar Two-Headed Boy Pt. 2 is een van de mooiste afsluiters ooit op plaat gezet, die is echt prachtig!

Kan ik bij jou 1* ook gaan zeggen.

Als je nog even doorzet dan valt het kwartje echt. Waarschijnlijk heb je het album maar 1 keer geluisterd en toen aan de kant gegooit. Zo kom je wel over in ieder geval. Technische perfectie bestaat niet, emotionele wel.

Jammer genoeg wordt eerder het Higgs-boson gevonden dan emotionele perfectie.

Heb je wel eens geluisterd naar de briljante, emotionele teksten? De emotie die de zanger in zijn stem legt?

Dan moet je mijn review eens doorlezen...

Emotioneel dit, emotioneel dat...

Leg dan uit wat de emotie doet opbloeien. Het lijkt me duidelijk dat een album je emotioneel raakt wanneer je het goed vindt. Zo ook in de stem van die vent; ik vind het vals en vlak maar dat noem jij dan emotioneel. Wat is er dan zo knap aan?

Dat kun je toch nooit uitleggen? Zonder die stem stond dit album niet op 1 in mijn top 10, dat kan ik je wel vertellen.

Teksten zijn dan wel wat objectiever te beoordelen (doch nooit helemaal natuurlijk) en die vind ik toch behoorlijk geniaal. Zelden iemand gehoord die zo goed kon rijmen en zo goed het gevoel kon overbrengen. Maar dat laatste is dan natuurlijk wel weer erg persoonlijk.

Smaken verschillen.

Dat is inderdaad niet uit te leggen. Ja, de muziek is lelijk en vals, maar raakt me ook nog eens diep in het hart. Dat is het knappe aan deze muziek. Het is een absurde paradox.

Ik bedoelde ook dat ik niet helemaal kan begrijpen (vanuit mijn oogpunt) dat de zang je in het begin na een tijdje ging vervelen. Dat was inderdaad niet helemaal duidelijk geformuleerd, maar ik probeerde het in het algemeen te zeggen.

Dat hoeft helemaal niet per se bij iedereen te gebeuren natuurlijk.



Tsja, een erg lastige vraag.
Ik denk dat hoe minder een mens zich inhoudt tijdens het zingen, hoe meer emotie iemand in zijn stem kan leggen. Dat merk je ook duidelijk bij Mangum: doordat hij zich niet inhoudt zingt hij vals, maar er zit mi wel ontzettend veel emotie in.
Overigens is dit ook de reden waarom ik "mainstreammuziek" (nee, ik ga niet in discussie over wat dat is) vaak een stuk minder kan waarderen: bij dit soort muziek houdt men rekening met de klant en stelt men dus grenzen aan de muziek en het overbrengen van emoties. Dit gaat ten koste van mijn luisterervaring.

Kortom: vals zingen of niet strak of gelikt spelen is emotie!

Dank je Pim, ik weet het alweer. Ik ga mijn 'mainstreammuziek' luisteren waar iedere zanger zijn noten kaarsrecht probeert te zingen. Dit is mij te alternatief, ik wil dat mijn artiesten hun stem inhouden. Emotie moet ik niets van hebben.

Dat bedoelt hij toch helemaal niet. Dan neemt hij de moeite het je te proberen uit te leggen, ga je zo sarcastisch lopen doen.

Het was natuurlijk geen aanval op jouw muziek. Overigens heb ik ook niet gezegd dat dit alternatief is.

Er is alleen veel muziek dat "veiliger" is, en daar zit wat mij betreft minder emotie in om de redenen die ik al aangaf. Dat betekent niet dat alle zangers die "kaarsrecht" zingen meteen minder emotie in hun stem kunnen leggen. Dat suggereerde ik wel, maar het is nu eenmaal erg lastig om zoiets uit te leggen zonder te generaliseren. Ik heb het in ieder geval geprobeerd

Ik heb trouwens het idee dat je een beetje verbitterd bent. Je hoeft het niet mooi te vinden hoor, even goede vrienden.