Tom Waits - Closing Time (1973)

Wat is Martha toch een ongelofelijk mooie song.

Kan ik alleen maar beamen, vind het zelfs zijn allermooiste. Wat een kracht heeft dat nummer

had ik niet verwacht, maar een zeer mooi album dit

Ah, dit is dus ook Tom Waits.................
Het eerste wat ik me afvraag is dat hij niet zijn hele carrieré gewoon 'normaal' is blijven zingen, hij kan dat namelijk wel zoals op dit album. Dit klinkt al een stuk aangenamer hoewel het mij niet echt kan pakken.
Maar oké, in ieder geval stukken beter dan die vreselijke schreeuwalbums waar je bij vlagen bang van wordt.
3 sterren voor dit aardige, mooi gezongen album.

Vreselijk hè?

Op naar Blue Valentine!

Waarom had ik op dit album nog niet gestemd?

Martha is denk ik één van mijn nieuwe lievelingsliedjes. Zo'n prachtig nummer. Voor de rest is de cd ook heel goed.

4.5*

Het debuut van Waits, schitterend en waarschijnlijk ook wel z'n meest toegankelijke plaat. Hier nog geen Waits met een rauwe, schurende stem zoals we van hem gewend zijn, maar hier klinkt het allemaal nog braafjes.
Het prachtige Martha is m'n persoonlijke favoriet op dit album en ook wel één van m'n lievelingsnummers in het ganse Waits oeuvre. Ook de rest van de plaat zit boordevol van die rustige, prachtige ballads. Midnight Lullaby en de laatste 3 nummers zijn op z'n minst de moeite waard maar vergeleken met de rest net iets minder.

4,5 *

Ja, ik heb me de vorige keer dus heel hard vergist. Want de cd is niet gewoon heel goed, maar is echt wereldklasse. Zelden zo'n mooi stukje muziek gehoord, en ik heb vandaag drie nieuwe aanwinsten in mijn top 10 ontdekt. Ik heb denk ik nog nooit zo'n vruchtbare dag meegemaakt, en het was geweldig.

5* en een hoge top 10 notering.

Samen met The Heart Of Saturday Night mijn all-time favourites van de heer Waits!

Inderdaad ja..

oh oh oh wat is dit een mooi album.

ol'55, virginia avenue, martha
allemaal straight-up tranentrekkers!

het is net alsof waits gedacht had: ''in de toekomst zullen mensen houden van romantische filmkomedies, laat ik eens even een plaat maken die voor het grootste deel bestaat uit perfecte rom-kom liedjes"

mn eerste kennismaking met de muziek van tom waits was het liedje martha en nu deze hele plaat.
ik heb hier en daar al gehoord dat de latere waits albums anders zijn dan deze en dat z'n stem anders is.
dat kan me eigenlijk geen ene moer interreseren.
ik ga gezellig verder met mijn waits-avontuur.
ik krijg er zo'n goed gevoel van als ik naar closing time luister,
ik zou dom zijn als ik het hierbij zou laten.

voor nu 4 volle sterren voor dit album cowboys!

perfecte plaat om op te zetten op een regenachtige zondagavond.

dank aan Feeder die me in de waits-hoek duwde
beste mume-ontdekking tot nu toe!

Tja, deze is inderdaad héél mooi, een klassieker. Maar dat Waits een foutloos parcours zou lopen, niet mee akkoord. Er zitten behoorlijk wat flauwe platen in 's mans oeuvre.

Maar deze is inderdaad super.

Eigenlijk prefereer ik hem hier; hij ZINGT tenminste nog mooi, later zou hij eerder rochelen ipv zingen... en dàt vinden sommigen dan weer leuker...

Deze geef ik 4.5 sterren ****1/2

Een donkerbruin café, na sluitingstijd. Een man zit alleen achter een piano, met enkel het licht van een schemerlampje in de donkere ruimte. De geur van bier en sigaretten is nog ruim aanwezig, flesjes en peuken slingeren rond. Met een rauwe whiskystem zingt de man tot in de kleine uurtjes liedjes over liefde, leven, en zo nog wat dingen die in hem opkomen...
Het gevoel van dit album. Wat een fenomenale sfeer word hier neergezet! Heerlijk.

Eerste ontmoeting met waits. Geweldige plaat waar hij bijna niks van weg heeft van de rauw bluesman die hij later zal worden. Geweldige nummers en gewoon heerlijk voor de achtergrond.

4,5

prachtig.
een waits zonder dat het lijkt of hij scheermesjes in heeft geslikt.
Een heerlijke anti-held cd .

Begonnen aan het universum van Tom Waits. Vroeger heb ik al eens een ander album geprobeerd, maar dat viel me wat tegen, de stem voornamelijk. Ondertussen sta ik al wel wat verder en toch nog eens een kans gegeven. Staat me erg aan, deze plaat, zijn stem klinkt hier nog wat groener, maar ik hou er erg van, misschien wel meer dan dat schuurpapier van later, dat moet ik nog uitzoeken. Ik moet het nog wat draaibeurten geven, maar ik begin met 4*, een minimum lijkt me.

ik zet hem op 4,5*. Prachtig album. Ok, daar ben ik dus, na mijn eerste Waits album, dat ik veel luisterbaarder vond dan recenter werk dat ik van hem hoorde. Wat beluister ik volgens de kenners hier nu best, welk Waits album zou ik nu best vastpakken?

Ik zou ze op chronologische volgorde afgaan. The heart of Saturday night dus.

Dat ben ik helemaal met Paalhaas eens. Wil je meer van deze man leren kennen dan moet je gewoon de discografie chronologisch langsgaan.
The Heart of Saturday Night ligt in het verlengde van Closing Time. HNa dat tweede album begint het al wat te veranderen. Beter geleidelijk aan wennen dan zometeen een complete shock riskeren

En daarbij komt dat The Heart of Saturday Night gewoon één van zijn beste albums is. Je zit dus altijd goed.

nee hoor, gewoon meteen naar Bone Machine!!

Wat een ongekend hoog gemiddelde heeft dit album zeg en dat met 174 stemmen. Ik hou meer van 's mans latere werk.

3,5*

Wat een ongewoon mooie debutplaat is dit toch.... Het werk van zeg na 1983 ben ik wisselend enthousiast over maar de eerste platen van hem zijn juweeltjes waarbij voor mij deze de absolute topper is.

Een zéér aangename luisterervaring. 4.5 sterren.

In het kader van schoonheid: 5,0
Wat een juweeltje is dit. Net als zijn andere platen overigens, ook die met die rauwe stem!!!

Prachtige muziek.

Onbeschrijfelijk mooi

Voor de mensen die houden van "I hope that I don't fall in love with you": dit vind ik een gruwelijk mooie cover: http://www.youtube.com/watch?v=eJ1TUpQj8cg . Naar mijn bescheiden mening écht de moeite om eens te luisteren.

(Hoewel het natuurlijk nooit zo goed kan zijn als het origineel, laat dat duidelijk zijn...)

Prachtige beschrijving. .

Samen met 'The Hart of Saturday Night' voor mij absoluut favoriet. Doorleefd, maar dan zonder het maniakale van zijn latere albums. En ik moet toegeven, ik vertoef liever in de morsige nachtclub die 'Closing Time' heet, dan het gekkenhuis van Bone Machine.

5 sterren. Dik. .