Toto - Past to Present 1977-1990 (1990)

Alsof er zoveel verschillen bestaan binnen het Toto repertoire...

Niemand vind het raar dat er complete albums overgeslagen worden op een verzamelaar met de titel Past To Present?

Het gaat hier vooral om de bekende dreunen en de slappe hap met mijneer (nou ja mijneer ) Byron.
Wat mij betreft de enige zanger die Toto onwaardig was. Goeie zanger, maar niet voor Toto.

Ik draai 'm praktisch nooit . En ik denk dat een ieder hier prima in staat is om de perfecte Totoverzamelaar samen te stellen.

Ik herinner me hoe Lukather Byron vergeleek met Michael Jackson.
Past totaal niet bij de band.

Ik ben Toto's muziek trouwens wel beter gaan waarderen.

Die zijn er zeker...
Als je hun eerste album bijvoorbeeld vergelijkt met Isolation en daarna Fahrenheit, of met het stevigere Kingdom of Desire. Persoonlijk bemerk ik de nodige verschillen.

Stilistisch is er nauwelijks verschil, vind ik. Soms wat meer rock, soms een zoete ballade. Het klinkt allemaal evenveel als Toto. Voldoende om naast elkaar op een verzamelaar te zetten.

Ik ken al hun albums en zangers niet, ik ken alleen deze verzamelaar en ik vind het in ieder geval erg goede muziek! Muzikaal erg goed en ook de opname bevalt me. Het openingsnummer hadden ze van mij echter wel achterwege mogen laten...

Sommige nummers zijn echt afschuwelijk, de 3 sterren gaan naar de nummers die wel goed dus *3.0

Welke nummers zijn volgens jou dan afschuwelijk?

1,4,7 en 13

Ik vind Def Leppard's versie van Animal beter.

God wat toevallig, net hun nieuwe nummers op deze verzamelaar.

Out of Love en zeker Can You Hear What I'm Saying vind ik juist wel goede tracks. Love has the Power word er inderdaad niet beter op, zeg ik als rechtgeaard fan.

Leuk overzicht van Toto jammer dat de nummers 1,7,13 vind ik een stuk minder jammer

Eén van mn eerste cd's als jochie van 12. Echt jeugdsentiment.
Op mn eerste radiootje werd Stop Loving You veel gedraaid door radio Keizerstad.
Uit diezelfde periode zijn Enjoy The Silence en Domino Dancing altijd blijven hangen .

Ik kan me nog herinneren dat ik destijds deze cd ging kopen. Die kerel die achter de toonbank bij de Free record shop stond zei: "Volgens mij verkopen we vandaag geen andere cd's. Dit is al het 7e exemplaar dat ik vanmorgen verkoop. Het was toen rond een uur of 10 's-ochtends.
Dit even om aan te geven hoe populair deze verzamelaar van toto was in 1990.

Er staan natuurlijk ook een paar kanjers op ook: Africa, hold the line, I'll be over you, Rosanna( gaat over de actrice Rosanna Arguette)
De nummers die als nieuwe songs er op kwamen heb ik nooit wat gevonden: Ik lees dat er meer mensen zijn die dat vinden. Het nummer wat ik mis is mushanga, want het is toch een beetje best of ...album

Juist niet bepaald het beste in hun oeuvre, dus voor mij logisch dat die hier niet op staat.

Ja Keizerstad was een mooie tijd

Bijgaande link betreft een site met veel info, airchecks en fragmenten van oa Keizerstad.
Van Bracht (Keizerstad, Delta)

In 1990 was dit de best vekochte CD van het jaar. Wel begrijpelijk, want alle grote hits vind je erop terug. Daarvoor kocht ik het album zelf ook. De paar nieuwe nummers, met zanger Jean-Michel Byron, min of meer opgedrongen door de platenmaatschappij, kun je met een gerust geweten overslaan. Wat overblijft is mooi genoeg: Africa, Hold The Line, 99, Pamela, Stop Loving You. Zeer geschikt voor in de auto. Verder niet te serieus nemen deze uitgave.

Heb deze ook in 1990 gekocht, omdat ik het verdomde alle Toto-LP's door CD's te gaan vervangen. Volgens mij zelf nog als reguliere kwartaalafname van die verrekte ECI .
Natuurlijk vooral ook uitgebracht om de nieuwe zanger te promoten, die hier op 4 nieuwe nummers meedoet.

Wat dan weer met gemak de minste 4 nummers van deze Greatest Hits tot dan toe CD zijn.
En waar overigens nog best wel wat bij had gekund.
In 1990 was een CD echter nog een echt luxe artikel en je moest ook weer niet te veel waar voor je geld krijgen .
Van die nieuwe nummers zijn de rustige nummers Out Of Love en Can You Hear What I'm Saying dan nog goed te doen, maar met het vreselijke (funky) Love Has The Power kent deze CD ook nog eens een behoorlijk valse start en Animal ben ik altijd meteen al weer vergeten als de CD afgelopen is.
De andere nummers zijn natuurlijk gewoon goed, waarbij I Won't Hold You Back iets te glad is en Rosanna, Africa, 99 en Stop Loving You toch mijn favoriete nummers blijven.

Lineair gezien 4 punten, maar een half strafpunt voor de 'nieuwe' nummers en de cash-in-bedoelingen met deze CD.

Ik heb niet zo heel veel met deze band. Live vind ik ze best aardig. Dan wordt er nog enigzins gerockt. En net als Choo Choo ben ik totaal niet op de hoogte van al hun hun platen en al helemaal niet van al die bezettingswisselingen. Ik vraag me nu eigenlijk af waarom ik nooit een live plaat heb aangeschaft in plaats van deze verzamelaar ha. En om eerlijk te zijn draai ik deze ook maar hoogst zelden.
Ach het klinkt allemaal best aardig en de muziek zit best wel goed inelkaar. Maar spannend wordt het niet. Het zijn ook vooral die oude hits als Africa en Hold the Line die me nog enigzins echt kunnen bekoren. En niet dat de rest me nu gaat irriteren. Op Out Of Love na dan. Wat een kwijl nummer. Ook dat laatste nummer vind ik goed waardeloos. De rest van de plaat is aardig.

Ik vond het vroeger leuker. Die hits komen mij mijlenver de strot uit .
Wel heel goede muzikanten, maar Ik vind Toto heel wisselvallig.
Als je een wat rauwer en meer rockerigere sound wilt hebben van de band, zou ik je Kingdome Of Desire ( 1992 ) aanbevelen.
Steve Lukather zingt wel alles. Een betere gitarist dan zanger. Maar op dat album kan het er mee door. Het is allemaal wat minder gelikt.

De oude nummers van Toto (Africa, Hold the Line ...) vind ik nog steeds prima waar de 4 nieuwe nummers er schraal tegenover steken. Er bestaan betere en vollediger compilaties van Toto. Hun eerste 3 reguliere albums zal ik nog eens beluisteren.

De nieuwe nummers met die kwijl van een Byron zijn niet best inderdaad.
Het blijft kwalitafief prima muziek wat Toto maakt. Het is alleen niet echt meer mijn ding.
De hits te veel gehoord en nogmaals de albums zijn wisselvallig van aard. Maar dat is mijn mening.

Ik prefereer dan toch Steve Lukather Solo denk ik. Ik weet het niet met Toto. De band is me te netjes te saai.

Ik ken wel wat Lukather albums. Ik vind het niet slecht. Maar het raakt me ook niet echt.
Luke is bovenal een erg goede gitarist. Wat mij betreft 1 van de beste.
Maar als componist en zanger boeit ie mij lang niet over de hele linie.
De soloplaten zijn terecht meer gitaar georienteerd. Maar ik hoor te weinig echt hele sterke nummers.
Dat is met Toto in veel gevallen ook zo.
Isolation is een sterke A.O.R plaat en het al eerder genoemde Kingdom Of Desire een genietbare hardrock plaat met een paar goede ballads. Die zet ik af en toe nog wel eens op.

Een album met onuitgebrachte nummers en verder allemaal hits. Ik kijk alleen naar de onuitgebrachte nummers. De rest vind ik namelijk allemaal geweldige nummers en heb ik ergens anders al mijn mening over gegeven.

Can You Hear What I'm Saying vind ik samen met Animal beiden fantastische nummers en zeer ondergewaardeerd. In beiden nummers zitten toch echt wel een heerlijk sfeertje. Vooral ''Can You Hear What I'm Saying'' zet ik vaak op.
Love Has the Power en Out of Love vind ik ook nog wel aardig lekkere nummers. Ook deze twee zijn toch wel een klein beetje ondergewaardeerd, ondanks het feit dat Byron niet echt bij Toto paste.

Dit album gun ik dan toch wel 3,5 sterren!

Wellicht niet de beste verzamelaar van Toto, maar wel precies de verzamelaar die ik op cd heb, als ook de plaat die ik zo'n beetje zwartgedraaid heb zonder dat 'ie ooit is gaan vervelen. Geen zwak nummer, al hebben de 'greatest hits' wel mijn absolute voorkeur: Rosanna, Pamela, Africa, I'll be over you, Stop Loving You en I won't hold you back. Stuk voor stuk persoonlijke favorieten. Altijd weer genieten dus, daar ik ze hier op een schijfje verzameld heb. 4,5*

Voor mij is Toto een band die alleen live interessant is. Op de studio albums is het allemaal veel te gladjes en slap. Live komt de band m.i. pas tot leven, evenals overigens veel Amerikaanse bands. Dan spat het vaak uit de speakers en zijn er scherpe randjes aan de muziek.

Geweldig album, in mijn jeugd vaste kost. Alleen onbegrijpelijk dat Mushanga ontbreekt. En Animal is verder de enige misser, anders 5*.

Ik heb de band uit de periode 1978 tot 1984 op vinyl in de kast staan, daarna ben ik Toto uit het oog verloren al zijn Pamela & Stop Loving You bekende nummers voor mij. Luisterend naar de nieuwe tracks heb in niet veel gemist want dat vind ik echt ondermaats. Opener en afsluiter mogen gerust overgeslagen worden. Daartegenover staat weer veel
moois zoals 99, Rosanna, Hold The Line, I Won"t Hold You Back & Africa.

Je hebt hun, in mijn ogen, beste album (The seventh one) dus niet eens in je collectie?