Toto - Past to Present 1977-1990 (1990)

Dit is de verzamelaar die ik geruild heb tegen iets anders. Er staan wel een paar van mijn favoriete Toto nummers op: Hold the Line , Rosanna en Africa.

Omdat ik persoonlijk de albums van Toto te wisselvallig vind, goede en minder goede nummers doorelkaar, kies ik toch voor dit album. Misschien geen goede afspiegeling van de kwaliteiten van Toto, maar voor mij een lekker album om naar te luisteren. Misschien wel meer gebaseerd op sentiment dan op verstand, maar toch !

zag dit gisteren liggen in de winkel, en kon wel niet anders dan hem meenemen, toto heeft toch een prachtig muzikaal palmares.
rosanna en africa blijven telkens weer plakken in je hoofd.

Africa blijft voor mij het topnummer van Toto waarvan ik blijf genieten.
Daarnaast zijn Rosanna/Hold the Line de 2 andere krakers. Stop loving You en Pamela zijn verdienstelijke nummers van hun grote come-back album. I'll be over you is wel heel soft, maar destijds veelvuldig meegeneuzeld door moi.
Toch vind ik Toto niet echt veel vuurwerk hebben en klinkt het hier en daar toch wel wat klinisch, perfectionistisch misschien.
Voor mij is deze Toto denk ik wel voldoende, met misschien nog hun vroegste album of zo.

Toto is toch ook perfectionistisch?

Dat zou goed kunnen. Maar ik weet niet of het in Toto's geval altijd even ten goede kwam aan de kracht van de nummers.

Ik heb gisteren "Past to Present 1977-1990 (1990)" weer eens gedraaid. Ik kon weer erg genieten van de muziek van Toto. Toto perfectionistisch? Inderdaad. Toto klinsch? Nee. Toto wekt nog steeds prettige emotionele gevoelens bij mij op.
4,5**** voor deze mooie verzamelaar.

Vandaar ook dat ik het hier en daar -voor mij- wat klinisch vindt overkomen. Nummers als Africa/Hold the Line/Rosanna/Stop Loving You vind ik nog steeds top, waarbij Africa een van mijn favorieten allertijden is. Zelfs I'll be over you, heb ik destijds veel meegezongen.
Soit, doe Pamela er ook nog bij, en er is genoeg voor mij om hier te genieten om er een voldoende voor te geven.
In retrospectief is 3 misschien ook wat te karig, dus een half onsje erbij is wat meer in verhouding.

hoorde laatst een soort van hiphop / techno achtige versie van Africa.. maar deze kon me enkel bekoren (denk ik) omdat je er flarden van het origineel echt in terug vindt.

Het leuke aan recenties geven binnen de Musicmeter is dat je m.n. albums uitzoekt die discutabel zijn.
Iedereen is het er mee eens dat Muse een wereldband is en de de cd van de Eagles, Led Zeppelin enz. verplicht kost is die in ieders cd-kast / lp-kast MOET staan. Je kunt hoogstens redetwisten over de topnummers of impliciete zwakheden van een album.

Toto is zo'n band die verschillende reacties op zich afroept. Bij het uitbrengen in 1990 van een verzamel-cd, fronste veel fans hun wenkbrauwen.
Toto was wederom opzoek naar een (nieuwe zanger).
Joseph Williams (de zoon van de John Williams (zat daar misschien nog een goedmakertje richting de film Dune??)) was helaas alweer uit de band - geweldige zanger by the way -.

Idols, boer zoekt vrouw en K2 zoekt K3 bestonden toen nog niet. Helaas, want anders was Toto (en zeker niet Steve Lukather) in zee gegaan met Jean-Michel Byron.
- Steve L. heeft tijdens een interview in Muziekkrant OOR het volgende over hem gezegd: "Op het moment dat wij samen voor het eerst in de tourbus zaten, en de bus was net de eerste bocht om, wist ik het al...dit is onze grootste blunder!" - Steve: Bulls-eye!

Wat een gedrochten: "Love has the power, Can you hear what I'm saying". Een pijnlijke historie aan het zeer grote oeuvre van Toto. Aiiiiiiiiiii.

Deze zeer tijdelijke groepsvorming is het levende bewijs dat muziek alleen kan groeien en bloeien als het ontstaat uit creativieit en gezelligheid en NIET door de "looks".

Hierna is het eigenlijk niet helemaal meer goedgekomen met Toto.
Er zat/zit geen rode draad meer in. The Seventh one is een goed album, maar niet zo consistent als de eerste 4 a 5 albums.

De echte Toto-nummers blijven juwelen, daar is niets op aan te merken.

Als verzamelaar anno 2010 is het geen goede weergave van hun kunnen. Ondertussen zijn er velere consistentere cd's op de markt die de lading beter dekken dan deze commerciele overhaaste cd.

Gezien bovenstaande scoort deze cd dan ook gemiddeld laag door teveel naar de commerciele kant van de business te kijken dan de creatieve en spontane kant...JAMMER

Ze waren er toch allemaal bij toen ze Jean-Michel Byron aannamen als zanger en ze waren er toch allemaal bij toen ze deze nieuwe nummers opnamen en deze op deze greatest hits CD zette. Toen deze CD uitkwam werd deze zeer goed verkocht en achteraf kwamen de verhalen van Mr. Byron, en dat het een kruising tussen Michael Jackson, Terence Trent D'Arby en Milly Vanilly was.

Het was achteraf een vergissing , dit gaven de Totoleden ook toe .

Byron was prima voor het funky en balladachtig materiaal , niet zozeer voor het rockgeorinteerde geluid .

Tijdens de tour bleek al snel dat het niet boterde tussen de extravagante zanger en de anderen .
Byron was niet wars van sterallures ( althans zo gaat het verhaal ) en de samenwerking was al weer snel van de baan .

Ik ga ook niet uit m'n dak van de nummers met hem hier .
Het is weinig echt Toto en het is mij nog steeds een raadsel waarom ze dit gladde poppy materiaal hebben opgenomen .

De nieuw opgenomen nummers zoals Out of Love en Can You Hear What I'm Saying vind ik heel wat minder dan hun hits als Africa, Hold the Line en Rosanna. De overige nummers mogen er zijn maar er zijn - zoals eerder vermeld - betere en volledigere compilaties van Toto dat toch meer dan een hitband was.

Luister sinds een paar weken 'Toto' en ben al een grote fan van deze muziek. Heb dit album laast aan mijn collectie toegevoegd, net zoals 'The Seventh One'. Voor kerst heb ik de dvd Toto-live in Amsterdam gekregen. Ben benieuwd waar dit gespeeld is. Als iemand dat weet hoor ik het graag.

Euhh , Waarschijnlijk Amsterdam

Ik kan eigenlijk alleen maar beamen wat hierboven wordt gezegd; de tot klassiekers als Hold the Line, Africa en Rosanna zijn gewoon sterk, maar die -destijds- nieuwe nummers hadden voor mij niet gehoeven.

Een half puntje extra voor deze overbekende compilatie met overbekende nummers voor de vier, zeker niet onaardige, extra nieuwe tracks die er aan zijn toegevoegd.

Met name Can you hear what I'm saying is alleraardigst.

Toto is een getalenteerde band, heel verzorgde muziek altijd, maar slaagt er ook elke keer in om van de ene cd een wereldwijde topper te maken (Toto IV, The seventh one) en een andere cd de aantrekkingskracht te geven van een broodje prikkeldraad (Turn back, Isolation).

Dat wil zeggen, ondanks onmiskenbare kwaliteiten liet het grote publiek de cd's massaal links liggen.

Deze Past to present werd een hit omdat, naast de vier nieuwe nummers, ook weloverwogen werd gekozen voor de beste nummers van de vierde en de zevende cd.

Aangevuld met de veiligste overige nummers, van het type '99 en I'll be over you en twee nummers van het succesvolle debuut (Toto I), namelijk Hold the line (onvermijdelijk) en Georgie Porgie (typische keuze, 2e single I'll supply the love was waarschijnlijk te luidruchtig).

Desalniettemin is de cd toch redelijk smaakvol samengesteld, evenwichtig. Een terechte hit.

Heineken Music Hall, afgelopen vrijdag weer eens geweest alleen nu voor het concert van Chris Rea en dan kun je dus duidelijk zien wat camera lenzen doen. Wat een mega hal lijkt op deze dvd valt in werkelijkheid behoorlijk tegen.

Daarentegen wel verschrikkelijk goed geluid.

Maar dit album was voor mij wel de doorbraak dat ik alles maar dan ook echt alles van de band plus alle solo albums heb aangeschaft, en dit album toch ook nog regelmatig draai mag je wel zeggen dat dit een goed visitekaartje is.

Hierna kwam het Lukather tijdperk met de 2 beste van Toto (Kingdom of desire en Tambu)

ik ben geen tot fan, vind ze over hetalgemeen te glad, te gelikt, met af en toe een mooi nummer er tussen, maar alles bij elkaar is dit album wel oké. Natuurlijk is 'africa" verschrikkelijk mooi, maar kan iemand me vertellen waar dit in hemelsnaam over gaat?????

Tot mijn vijftiende jaar heb ik bands als Toto prima gevonden.
Geef toe, Afrika en Rosanna zijn gewoon goede songs.
Maar rond die tijd kwam er een nare verandering in mijn leven.
Ik ging namelijk stappen, en daar hoorden die massale discotheken bij.
Je weet wel; twee kleine zaaltjes en een megahal.
Daar stond dan zo’n Top 40 bandje te spelen.
Vergelijk het maar met Volumia!
Een zanger met een te grote mond.
Flirtend naar een meisje van tien jaar jonger.
Waar jij toevallig net een oogje op had.
Twee prachtige achtergrondzangeressen die de hoge toontjes zingen.
Een gitarist met te lange geblondeerde krullen.
Samen met mama een permanentje laten zetten.
En altijd sluiten ze af met Music van John Miles.

Op de een of andere manier beland er altijd Toto in het repertoire.
Telkens die frontman die een stukje luchtgitaar mee speelt.
De eerste rij in het publiek dat volgt.
Gevolgd door een poging tot zingen.
Drumwerk omgezet tot teksten.
Hold The L-i-i-i-i-ne.
Boem boem pats boem.
Love Isn’t Always On Time.
Je hoopt dat Stop Loving You bespaard blijft.
Helaas passeert deze ook de revue.
Nog meer verliefde blikken uit de zaal.
De Xander De Buisonjé look-a-like heeft de dames voor het uitzoeken.
Weer zal ik hierdoor mis grijpen.

Dus eigenlijk heb ik helemaal geen hekel aan Toto.
Coverbandjes wagen zich gelukkig niet aan Afrika.
Als ze het proberen, zullen ze niet meer geboekt worden.
Hoge uithalen die onbereikbaar zijn.
Tenzij je vals gaat zingen.
Mijn anti houding heeft een oorsprong.
Ergens ver terug in de jeugdjaren.
Vrij snel de overstap gemaakt naar kleine alternatieve clubs.
Geen bardancing of partycentrum meer voor mij.

Dit album vind ik één van de mindere van Toto. Ten eerste omdat ik niet automatisch voor de hits van ze ga, ten tweede door de samenwerking met J.M. Byron. En waarom staat Georgy Porgy er wél in en niet I'll Supply the love?
Inderdaad, en wat Byron betreft: Toen ik Love Has the Power voor het eerst op de radio hoorde dacht ik verbaasd; is dát nou Toto? Die hadden toch die ruige zanger Joseph Williams?
Toch ben ik als Toto-fan zijnde ook de nummers met Byron best goed gaan vinden, alleen minder goed dan de rést.

Een mooi overzicht van het ouvre van Toto.
Niet al deze nummers zou ik zelf gekozen hebben, maar het geeft toch een mooi overzicht.

Destijds ook nog naar hun optreden in het Mecc geweest en hoewel het Mecc een slechte zaal is was het een geweldig optreden.

een mooi overzicht van Toto
de mooiste nummers van de band staan erop
alleen de minder nummer vind ik love has the power out of love en animal
die worden door Byron gezongen hij zing net iets te glad

Door dit album weet ik in iedergeval dat ik geen Toto fan ben, of ga worden. Zag hierboven het woord klinisch voorbij komen, en zo zou ik het ook willen beschrijven.

Rosanna en Africa gekozen tot mijn favourieten, maar een derde kreeg ik al niet gekozen. Hoewel de songs niet zo slecht zijn, is hun geluid iets wat ik niet echt trek, al kun je ze niet op een foutje betrappen. In mijn herinnering was Rosanna ook niet zo langdradig aan het einde, waar het eigenlijk een heel andere kant op gaat. Dacht eerst aan een 12" uitvoering, maar kan ook zijn dat ze dat bij TopPop er vroeger aflieten.

leuk overzicht van de band toto het blijft ook alleen bij dit overzicht er staan goede nummer op op de nummers met sterretjes na net ichiman38 zegt te glad jammer zonder die nummers was het 4,5 nu hou ik het bij 3,5

De 4 door Byron gezongen nummers doen mij denken aan Gordon, die later in eens ook in het Engels ging zingen. Ik herinner me nog heel goed dat de EO de nummers Love Has The Power, Out Of Love en Can You Hear What I'm Saying regelmatig in hun nachtprogramma's draaiden. Met dat soort teksten kan je natuurlijk ook de reli-kant op kijken. Zoiets had de EO ook bij het film-nummer Without Your Love van Roger Daltrey.

Aan deze compilatie zou ik een zelf gebrande bonus mini-CD toe willen voegen met de volgende nummers van 1978 t/m 1992:

I'll Supply The Love
If It's The Last Night
Stranger In Town
Holyanna
Without Your Love
Mushanga
Don't Chain My Heart

Van If It's The Last Night weet ik niet zeker of het ook een single was, maar het klinkt in mijn oren in ieder geval wel als een hitsingle.
Latere Toto-singles zoals I Will Remember en Melanie doen bij mij echt geen belletje rinkelen.

Een Totoverzamelaar zonder één noot van Turn Back is bij voorbaat een mislukte Totoverzamelaar.

Live for Today/Gift with a Golden Gun... zijn nou niet echt nummers die thuis passen in het rijtje Africa, Hold the Line, Rosanna, of vind je zelf van wel?

Op verzamelaars gaat de albumcoherentie per definitie verloren. Dus ja, ik vind van wel.

If It's The Last Night is het enige nummer van dat album dat er echt tussen past.