The Game - Jesus Piece (2012)

Ik had het niet gedacht, maar Heavens Arms toont dat The Game het wel degelijk nog in zich heeft om een track zonder hulp van anderen helemaal aan gort te rappen. Wat een ijzersterke flow en een parel van een delivery heeft hij daar! Jammer dat het wel contrasteert met de andere tracks op de plaat. Maar dankzij Heavens Arms ga ik deze nog wel een paar keer in de lader knallen.

Word, heerlijk!

Mee eens, dacht exact hetzelfde!

Precies! Ook Blood Diamonds vind ik een goede solo-track

Het wachten is op het lekken van Dead People, The Game voor het eerst op een Dr. Dre beat sinds 2006... Zin in

Snippet klinkt vrij goed

Na één luisterbeurt ben ik verre van overtuigd. Klinkt over het algemeen vrij matig.

Ben het trouwens wel eens met wat Bennerd hier boven zegt: Heaven Arms is een goed nummer. Sterk gerapt door Game. Vanaf dit nummer begint sowieso het sterkte gedeelte van dit album. Niet dat het na Name me King nog echt indrukwekkend wordt, na Can't Get Right is het zelfs helemaal afgelopen met de goede nummers, maar zes t/m negen luisteren allemaal wel lekker weg.

Vind 6 het zwakste nummer op het album. Maar zo zien we dat er ook andere meningen zijn, gelukkig maar!

Hmm apart. Ik zie nu dat ik een andere volgorde heb. Heaven Arms staat bij mij voor Name me King. Neemt niet weg dat ik nog steeds zeven t/m tien bedoel ipv zes t/m negen, want Heaven Arms is bij mij dus nummer zeven (ik zag hier Name me King bij nummer zeven staan dus ging er van uit dat Heaven Arms nummer zes zou zijn).

Voor de rest is de volgorde trouwens hetzelfde.

Na nog een paar keer luisteren kan ik concluderen dat dit absoluut niet de lijstjes gaat halen. Jesus Piece is een rustig, sfeervol album met eigenlijk alleen maar goede nummers. De gastartiesten vind ik stuk voor stuk minimaal voldoende presteren, omdat ze allemaal op de juiste plaatst zijn gezet (Kanye en Common, Rick Ross en 2 Chainz etc.). Dit is dan allemaal wel positief, maar ik mis de kracht die mij overhaalt om het echt vet te vinden. Zoiets als het nieuwe en frisse van The Documentary. Ik verwacht en wil geen tweede Documentary, maar die 'wauw-factor' kan op meerdere manieren voorkomen, maar hier ontbreekt het. Leuk album dus om vaak te draaien, maar het heeft mij niet overdonderd!

Ik ben ook niet echt overtuigd. Het is allemaal wel goed, maar ik mis een echte uitschieter, zoals The City. Daarnaast ligt het algemene niveau wat lager dan op z'n vorige albums.

Er is inderdaad niet echt een track die ver boven de rest uit steekt. Maar ik vind het algemene niveau juist een stuk hoger dan zijn vorige platen.

RED had inderdaad The City, maar de plaat stond bol van fillers. Hier staat in mijn ogen enkel All That op als filler, en de rest is allemaal van vrij nice niveau met voor mij als uitschieters Jesus Piece, Heaven's Arms en See No Evil.

Het is iig een stuk beter dan RED. Het album begint wel echt heerlijk de eerste 4 tracks zijn een sterk geheel. Het trio Ali Bomaye, Jesus Piece en Pray is echt heerlijk. Het zijn stuk voor stuk al goede tracks maar als je ze achter elkaar luistert klopt het eigenlijk alleen nog maar meer. Helaas wordt deze sterke lijn vervolgens niet meer doorgezet. Church en All That (Lady) zijn echt maar heel matig, met name Church vind ik echt verschrikkelijk. Hierna weer een redelijk sterk trio aan tracks met Name Me King, See No Evil en Can't Get Right, al vind ik het bij die laatste twee al wel een beetje jammer van de gezongen R&B refreintjes. Deze refreintjes komen op dit album zoiezo erg vaak terug en ik vind dat toch jammer want zonder die refreintjes was het allemaal een stuk sterker geweest. Wat met name opvalt op dit album zijn voor mij toch de producties, die echt van zeer hoog niveau zijn. Toch jammer dat Game op sommige tracks toch nog teveel andere rappers probeert na te doen met zijn flow.

Jesus Piece & Name Me King kan ik iig de rest van het jaar op repeat zetten, heerlijk! Jammer van Church, All That Lady en Celebration, maar ik zal hier nog wel met veel plezier naar luisteren de komende tijd.

Ik was er eigenlijk wel van overtuigd dat The Game gewoon geen albums meer kan maken. The Documentary is classic, Doctors Advocate krijgt binnenkort weer een luisterbeurt, L.A.X vind ik dramatisch en hetzelfde geld voor The R.E.D album. Jesus Piece beloofte ook niet veel goeds als je naar de tracklist kijkt, maar ik ben toch positief verast. Sterker nog, dit album zal waarschijnlijk eindigen in mijn lijstje van top albums dit jaar. Game weet toch baas te blijven op elke track en de producties zijn sterk. Er is gekozen voor een constant geluid en dat is fijn, want dat was juist het vervelende aan zijn laatste twee albums,qua producties zat er geen structuur in. Nu is het gewoon één fijn geheel geworden.

Van deze gastenlijst werd ik niet echt vrolijk van, maar het album is toch best mooi geworden!

ik heb hem nog niet volledig kunnen luisteren door de examens maar Heavens Arms en ja de gasten zijn misschien wat commercieel en 2 Chainz lyrics slagen op niet veel, maar hij is een entertainer, het is niet echt zijn bedoeling om lyrics te poppen die je omver blazen !

Der staan zeker weer een aantal vette nummers op (vooral de 1ste helft van de cd) maar ook weer van die kut tracks met RnB refreitnjes, zelfde als bij RED album, dit haalt het niveau en score drastisch omlaag, zonde... wanneer leert game dat hij die RnB tracks achterwege moet laten, maar helaas zal hij kiezen voor commerecie en geld en zullen ze ook op zijn volgende album staan. voor nu een 3,5 Overigens is dit album wel beter dan The RED album.

Ali bombaye is echt vet, met die sample van Florence op de achtergrond, plaatje klopt

Nee, van The Game die ik ooit zo bewonderde is toch wel heel weinig meer over - bedolven onder nietszeggende gastartiesten, past zich continu aan aan de (matige) beats die hij krijgt voorgeschoteld, en klinkt sowieso nogal ongeïnspireerd. Paar fijne momenten op een verder onevenwichtig geheel, dat ik niet vaak nog zal draaien.

Het bonusnummer Blood Diamonds is trouwens de meest obligate en uitgekauwde klacht die ik in jaren heb gehoord.

Ali Bomaye Jesus Piece See No Evil Cant Get Right

Dit is gewoon weer The Documentary kwaliteit

Vond ik toch ook , Heaven's Arms

Na de track en guestlist te hebben gezien verwachtte ik dan eindelijk een slecht Game album (Ik vond R.E.D. wel een verrassing na het slechte L.A.X.) Maar hij verraste me positief!

Geen van die nummers is beter dan het slechtste nummer op The Documentary

Welk nummer van The Documentary vind jij het slechtste dan? Ik vind namelijk dat Jesus Piece minder is dan The Documentary, maar hij evenaart op de genoemde nummers toch zeker een hoog niveau wat hij daar ook had. Het zijn 2 totaal verschillende albums overigens en 2 totaal verschillende Game's. Dat is alsof we Nas van illmatic vergelijken met Nas van Life is Good, en dat is niet per se iets slechts dat ze een ander stijltje gebruiken. De evolutie van een rapper is helaas een vereiste in hiphop. Zo zou het vreemd zijn als Game een nieuwe Documentary zou maken aangezien hij nu ouder is en niet in de ''hood'' woont .

Dit alles is overigens mijn mening, iedereen kan het ermee oneens zijn.

Laat ik Runnin' pakken, vind ik al beter dan de door jouw genoemde nummers. Ik vind evolutie wel goed, maar Game gaat me iets te veel richting de trap-beats met dit album. Scared Now bijvoorbeeld, had ook de opener van een 2 Chainz-plaat kunnen zijn.

Hmm.. Maar ik vind Game toch harder komen op dit soort beats dan 2 Chainz . Maar ik snap je principe. Het zijn niet de klassieke beats zoals op The Documentary, ik persoonlijk vind Don't Worry het zwakste nummer.

Luister naar de laatste SundayService ft. Scarface en Kendrick Lamar. Murder

Ik ben eruit: The Game is een dommerik. Heavens Arms is zo briljant dat het opvalt dat hij erg matig is op de andere tracks. Alles klinkt rommelig, The Game zelf mist op veel momenten overtuiging en er staat veel oninteressant gedoe op. Dat neemt echter niet weg dat Ali Bomaye, See No Evil, Celebration en de eerder genoemde track echt heel leuk wegluisteren en I Remember een knaller van formaat is. Jesus Piece is beter dan R.E.D. Album, maar haalt het na niet van de eerste drie platen van The Game. De mc is in mijn ogen veel van zijn glorie kwijt, maar weet het soms aangenaam te verpakken.

Opnieuw een heerlijke track. Dit album zou zoveel beter zijn met Stripper, Rollin' en Murder.

Dit was dus eigenlijk de tracklist volgens The Game.