Judas Priest - Ram It Down (1988)

Als je die gaat doorlopen, zul je nog wat leuke verrassingen tegenkomen in de jaren '73 - '78, toen ze regelmatig muzikale zijwegen insloegen. Meer dan Priest ooit deed.

Critici deden vroeger niet anders dan heavy metal afbreken. Dat zijn liefhebbers wel gewend. En eigenlijk hebben we niet liever dan dat mainstream muziekjournalisten onze muziek niet lusten. Maar als muziekliefhebber moet je volgens mij niet de criticus willen uithangen. Als je het niet lust dan lust je het niet en dat is oké. Intenties die een band zou hebben verzinnen om daar vervolgens kritiek op te hebben is afbreken, hoe je het ook draait of keert.

Begrijp je niet volledig: hang ik te veel de criticus uit en/of verzin ik intenties van de band?

1,5 sterren

Tussenstand:

1 Rocka Rolla (3,5)
2 Screaming For Vengeance (3,5)
3 Sad Wings of Destiny (3,25)
4 Point of Entry (3)
5 Killing Machine (3)
6 Defenders of the Faith (2,75)
7 British Steel (2,75)
8 Sin After Sin (2,75)
9 Stained Class (2,5)
10 Turbo Lover (2,5)
11 Ram It Down (2)

Beide hangen samen. Teveel zeg ik niet. Moet je lekker zelf weten.

Gisteren nog een oude recensie van Born Again (Black Sabbath) gelezen in de OOR Recensiebijbel. Daar ging men zelfs zo ver dat men een heel gesprek tussen de bandleden verzon. Gelukkig hoeven we ons vandaag niet meer op dat soort onzin te baseren en kunnen we als liefhebbers onder elkaar onze mening delen.

Welke intenties verzin ik volgens jou? Ik schreef 'alsof ze willen tonen hoe hard ze kunnen spelen', maar dat is een subjectieve beleving.

Het zit 'm in de nuance dan want je schreef: categorie 'kijk eens hoe hard we kunnen zijn'. Dat is een invulling volgens mij. Stellingen ook als 'dat is loeien om te loeien'. Maar blijkbaar bedoel jij het niet zo. Maakt verder ook niet uit.

Bedoel het inderdaad niet zo, bedoel hoe het bij mij overkomt.