Supertramp - Even in the Quietest Moments... (1977)

Mooi geschreven stuk over deze lp. Lp, omdat ik in die tijd een enorme Supertramp fan was. Even In The Quietest Moments is m.i. ook niet hun sterkste , maar je haalt wel de beste eruit. Dé perfecte Supertramp was er eigenlijk voor mij bijna nooit omdat ik het bombastische van Rick Davies niet zo geweldig vond, maar meer weg was van die breekbare stem van Roger Hodgson. Van die stem werd ik altijd wat somber, zeker bij rusige nummers. Fool's Ouverture is een geweldig mooi nummer. Ook omdat ik "iets" met fools heb in dit leven.Zo vind ik het nummer All Because Of You van de Hodgson solocd Eye Of The Storm erg goed (doet mij ook altijd denken aan Fool's Ouverture). Geweldige tekst daarbij, trouwens. En misschien nog een tip. De allerlaatste Roger Hodgson cd Open The Door is erg de moeite waard en word hier bij wat somberdere avonden nogal eens afgespeeld.

Ad, je kan de allerlaatste van Roger afspelen of even langs je huisarts rijden. Dan krijg je gewoon pillen tegen die nare depressies.

Even in the Quietest Moments is inderdaad een mooi album. Mijn oudste zus Carlijn had destijds de lp en later, toen ik mij begon te interesseren voor muziek, heb ik Even in the Quietest Moments heel wat keren van haar geleend. Het was mijn eerste kennismaking met de muziek van Supertramp. Mooiste nummers van de lp: From Now On en Fool's Overture.

Wat ik eigenlijk het allermooiste vind aan de lp (nu cd) is de wonderschone hoes. Een vleugel in de sneeuw. Jarenlang heeft er een soort gelijke afbeelding op mijn studeerkamer gehangen.

Is niet meer nodig, ik slik al jaren prozac maar tussen de prozac en een pilsje en af en vette joint door klinkt die cd erg goed. Ook Rites Of Passage en dan met name Don't You Wanna Get High. Prachtig! En dan wegzweven op een wolk van treurnis en jezelf flink klein en zielig voelen. Eindigen met van diezelfde cd Time Waits For No One. Heerlijk man, zo''n giga depritrip. Maar dan 's morgens weer op om 6 uur op en weer naar mijn werk. Ook nog eens leuk werk!!! Daarbij opgeteld een vriendin, helaas geen hond . Toch een leuk leven eigenlijk, vind je niet ? O ja , wat die hoezen betreft. Daar zat je bij Supertramp altijd goed.

ook een zeer goede cd maar give a little bit strontbeu gehoord en in feite een matig niemendalletje , de andere nummers zijn van goed tot matig , en babaji vind ik zelfs sterk , maar dan komt ' fool's overture ' en dat is geniaal en maakt dat deze plaat onmisbaar is in een muziekcollectie

Als een mooi voorbeeld is van hoe een lied kapotgedraaid is dan is dat Give A Little Bit. Zelfs ik, als Supertrampfan krijg er een afkeer van. Gek eigenlijk omdat er Beatlesnummers zijn die mij nooit gaan vervelen Waar zou 'm dat nou inzitten???

Feitelijk is Give a Little Bit qua compositie een prima stuk muziek, dus tot zo ver niets mis. Toch heb ik het gevoel dat het net zoiets is als de douche. De verhouding tussen het hete en koude water dient goed te zijn wil je er prettig onder kunnen staan. Daarnaast moet je bui goed zijn. Een ander nadeel van Give a Little Bit, en daar kan Supertramp niets aan doen, is dat het te veel op de radio is gedraaid. Wat zonde is, want een song als Dreamer heeft hier ook mee te maken gehad. Kortom; het wordt tijd dat er les materiaal komt voor radiomakers.

Ben met je eens dat de artiest er zelf niets aan kan doen dat "zijn" song kapotgedraaid wordt op de radio.Waar ik me ook aan stoor dat veel oude nummers na zoveel jaar ook nog voor reclamedoeleinden gebruikt worden. Dat is m.i. de definitieve doodssteek voor een song. Dat is bij Give A Little Bit ook gebeurt

Reclame is zeker een gevoelig punt op dit vlak. De combinatie beelden en muziek moet hier kloppen. Ook hier geldt dat een song moetwillig voorbij komt. De korte songs van Supertramp liggen over het algemeen prima in het gehoor. Maar ook dat is geen garantie dat ze van de lange stukken afblijven. Delen uit de Fool's Overture werden destijds vaak gebruikt door Veronica om de concert agenda muzikaal te omlijsten. Daarom blijf ik er bij dat de media zichzelf in ogenschouw neemt en de vraag stelt of ze wel op de goede weg zijn.

Give A Little Bit gebruiken ze ook standaard als achtergrondmuziek wanneer de portemonnee weer getrokken moet worden voor een of ander goed doel....

Juist, middels muziek een sentiment oproepen die los staat wat een groep of muzikant ermee wil uitdrukken. Als het goede doel me aanstaat hoeft daar geen muziek bij om me aan te zetten voor een gift. Jammer dat zulke zaken plaats vinden.

reclame is het ergste dat bestaat , ik heb er een enorme hekel aan , ik koop liever de ganse tv serie dan er naar te kijken en zo constant met stomme reclame voor mijn neus te krijgen om reclame te zien over yoghurt , tandpasta , maandverbanden , bier en nog zoveel stoms , overigens meestal zer zwak verfilmd en alleen maar bedoeld om de domme mens geld uit zijn portemonnee te jagen en als ze dan nog een mooi liedje kapot draaien , dan leg je de link en begin je de song te haten , weg met alle reclame , stronzo is het !!!!!!

Prima tijd om even het toilet op te zoeken, die reclameblokken.

ja, ad, ik ga dan om een biertje om dan bij het volgende blok een plasje te maken , bij het 3 de blok weer om een biertje ( soms 2 ) en een duyvis geroosterd pindanootje , en zo gaat dat altijd maar verder , allé , we zullen weer onder onze voeten krijgen van de heren moderators ,

desalniettemin is ' even in the ...... '' toch een heel goede plaat !!!

Zeker is dit een goede plaat... maar Give a Little Bit is gewoon een ietwat flauw liedje. Dreamer en Goodbye Stranger zijn minstens even kapotgedraaid, maar daar blijft toch meer van overeind.

Inderdaad een prima album om daarnaast nog iets anders te doen. En dan ten slotte het volume op hoog om helemaal op te gaan in Fool's Overture. Dit is een echte klassieker van deze band.

Aan de andere kant krijgt Fool's Overture welhaast iets magisch, juist omdat een stukje hieruit tijden lang gebruikt is op de radio voor Veronica's concertagenda.

En een goed concert is een erg goed doel voor de oren.

Fool's Overture is wel het hoogtepunt, From Now On is heel mooi en de titelsong mag zeker ook niet overgeslagen worden.
De rest vind ik van een middelmatig niveau.

Om het in beeldspraak te vatten. Het is net een krentenbol waar men net genoeg krenten in heeft gedaan om het krentenbol te laten zijjn. Iets meer krenten had best gemogen. Gelukkig was er roomboter in huis, waardoor het voor mij een ruime voldoende krijgt.

Ik ga morgen gelijk naar de warme bakker. Ik krijg me toch ineens zin in krentenbollen en allemaal lekkere dingen

Ik moet zeggen dat ik altijd een supertramp-hater was (evenals Eagles en Dire Straits) door het hoge arrow-classic/huisvrouwtjes-hitsingle gehalte.

Maar als ik even wat verder kijk dan bijv. Give A Little Bit is het best een fijne prog-plaat dit.
Nu, nog door de rest van Supertramp heen worstelen.
Kijken of me dat ook bevalt.

Toch maar mn stem naar beneden bijgesteld.
Ik vind het toch een vervelende band.
Dat eeuwige electrische pianootje en die vocalen gaan bij mij door merg en been.
De songwriting is prima in orde, dus toch een voldoende.

Je moet die platen van Supertramp niet te vaak achter elkaar draaien. In dat geval blijven ze boeien en gaan de vocalen en de rest van de instrumentatie niet tegenstaan. Zo ook deze, Even in the Quietest Moments, blijft door deze maatregel een lekker album. In de auto op een lange rit met de cd-speler op repeat liever niet.

Dat geldt bij mij voor om het even welke cd. Directe herhaling laat ik liever aan de Teletubbies over.

Ah, Oh!

Waar doet het pijn,Gerard?

Nergens, hoorde enkel de Teletubbies voorbij komen.

Samen met Breakfast in America en nog véél meer met Crime Of The Century, behoort deze voor mij dus bij hun beste 3 platen die ze maakten.
Het begint al mooi met Give A Little Bit, toch een prima compositie en absoluut niet plat, alhoewel wèl commercieel.
De titelsong is voor mij ook een hoogtepunt alsook From Now On en de magistrale afsluiter Fool's Overture, dat echt hun magnum opus genoemd mag worden.
Verplichte kost, dit album, voor liefhebbers van seventies rock, symforock, whatever, volwassen muziek in elk geval.

Wat een grappige pagina aan reacties is dit .
Wat mij nog het meeste irriteert aan dat spotje is dat ze het nummer in dat spotje ook nog eens te snel afspelen. Hierdoor klopt het niet!
Heerlijke plaat, en dan met name die gigantische afsluiting waar je u tegen zegt.

Opgewaardeerd naar 5 sterren: "Fool's Overture"
(nr. 53 in de 'Seventies Top 100 - 2009' van Radio 2)