Genesis - The Lamb Lies Down on Broadway (1974)
mijn stem
723 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Charisma
-
The Lamb Lies Down on Broadway (4:55)
-
Fly on a Windshield (2:47)
-
Broadway Melody of 1974 (1:58)
-
Cuckoo Cocoon (2:14)
-
In the Cage (8:15)
-
The Grand Parade of Lifeless Packaging (2:45)
-
Back in N.Y.C. (5:49)
-
Hairless Heart (2:25)
-
Counting Out Time (3:45)
-
The Carpet Crawlers (5:16)
-
The Chamber of 32 Doors (5:16)
-
Lilywhite Lilith (2:40)
-
The Waiting Room (5:28)
-
Anyway (3:18)
-
Here Comes The Supernatural Anaesthetist (2:50)
-
The Lamia (6:57)
-
Silent Sorrow in Empty Boats (3:06)
-
The Colony of Slippermen (8:14)
-
Ravine (2:05)
-
The Light Dies Down on Broadway (3:32)
-
Riding the Scree (3:56)
-
In the Rapids (2:24)
-
It (4:58)
- nummer 68 in de top 250
0
geplaatst: 14 februari 2012, 13:41 uur
Een belachelijke conclusie inzake A trick of the tail, het een slechte cd noemen en daarbij aantekenen dat het niet volledig is afgeluisterd.
Dat Gabriel er meer van had gemaakt is ook niet aan te tonen. Net zo goed, als dat ook al eerder is aangegeven dat Gabriel weinig van doen had met de muzikale invulling van The Lamb Lies down on Broadway.
Je mist in ieder geval Los Endos bij het niet volledig afluisteren (en wat al niet meer) en dan praat je toch over één van de allerbeste tracks die Genesis ooit heeft gemaakt. Dat nummers niet lopen, dat er geen magie is (op A trick of the Tail): onzin. Er zijn voldoende albums van Genesis met Collins op zang die zijn af te waarderen, als je een hekel aan hem hebt. Maar niet A trick of the tail.
Dat Gabriel er meer van had gemaakt is ook niet aan te tonen. Net zo goed, als dat ook al eerder is aangegeven dat Gabriel weinig van doen had met de muzikale invulling van The Lamb Lies down on Broadway.
Je mist in ieder geval Los Endos bij het niet volledig afluisteren (en wat al niet meer) en dan praat je toch over één van de allerbeste tracks die Genesis ooit heeft gemaakt. Dat nummers niet lopen, dat er geen magie is (op A trick of the Tail): onzin. Er zijn voldoende albums van Genesis met Collins op zang die zijn af te waarderen, als je een hekel aan hem hebt. Maar niet A trick of the tail.
0
geplaatst: 14 februari 2012, 14:15 uur
Och, je hebt Gabriel fans, je hebt Collins fans en je hebt Genesis fans. 
Om de kwaliteiten van een band aan de verdiensten van 1 persoon op te hangen is in dit geval natuurlijk niet helemaal reëel. Ik moet overigens eerlijk bekennen dat ik ATOTT vaker in de speler heb zitten dan TLLDOB waarvan ik de laatste in ieder geval beslist niet zo lekker vind ''lopen'' als de eerste, ongeacht het thema. The Lamb vertoont veel knip- en plakwerk en abrubte/onnatuurlijke overgangen en ontbreekt het teveel aan een organisch karakter wat ik nou juist veel meer in A Trick aanwezig vind. En daarop wordt overigens een stuk sfeervoller gemusiceerd. Zal wel weer een kwestie van smaak zijn. 
Om de kwaliteiten van een band aan de verdiensten van 1 persoon op te hangen is in dit geval natuurlijk niet helemaal reëel. Ik moet overigens eerlijk bekennen dat ik ATOTT vaker in de speler heb zitten dan TLLDOB waarvan ik de laatste in ieder geval beslist niet zo lekker vind ''lopen'' als de eerste, ongeacht het thema. The Lamb vertoont veel knip- en plakwerk en abrubte/onnatuurlijke overgangen en ontbreekt het teveel aan een organisch karakter wat ik nou juist veel meer in A Trick aanwezig vind. En daarop wordt overigens een stuk sfeervoller gemusiceerd. Zal wel weer een kwestie van smaak zijn. 
0
geplaatst: 14 februari 2012, 22:11 uur
bobbee schreef:
Ik draai de cd's de afgelopen dagen tijdens mijn werk en ik moet echt zeggen dat dit het beste is dat Genesis ooit gemaakt heeft. Zonder meer. Of het komt door de 24 bits versie weet ik niet, maar de productie klinkt veel helderder dan de de originele lp's of de eerder cds die ik had.
Ook heb ik A trick of the tail weer eens gedraaid, tot twee keer toe heb ik hem niet afgeluisterd. Op een paar mooie momenten na is het een slechte cd. De nummers lopen niet, er is geen magie, het is kunstmatig, te mooi, te opgepoetst. Ook tekstueel is het armoedje troef. Neem Ripples dat refereert aan de Narcissus mythe, er wordt een goedkope draai aan gegeven, er wordt niets toegevoegd. Ik weet het is een cliche maar Gabriel had daar meer van gemaakt.
Ik vraag me af hoe Genesis geworden was als Gabriel was gebleven en Collins eerder was gaan doen wat hij later deed, muziek maken voor huppelkutjes.
Want de bijdragen van ieder bandlid op deze cd zijn werkelijk erg goed. En eerlijk gezegd haalden ook de eerste soloplaten van Gabriel niet het hoge niveau van deze cd. Dit is Genesis in topvorm.
Ik draai de cd's de afgelopen dagen tijdens mijn werk en ik moet echt zeggen dat dit het beste is dat Genesis ooit gemaakt heeft. Zonder meer. Of het komt door de 24 bits versie weet ik niet, maar de productie klinkt veel helderder dan de de originele lp's of de eerder cds die ik had.
Ook heb ik A trick of the tail weer eens gedraaid, tot twee keer toe heb ik hem niet afgeluisterd. Op een paar mooie momenten na is het een slechte cd. De nummers lopen niet, er is geen magie, het is kunstmatig, te mooi, te opgepoetst. Ook tekstueel is het armoedje troef. Neem Ripples dat refereert aan de Narcissus mythe, er wordt een goedkope draai aan gegeven, er wordt niets toegevoegd. Ik weet het is een cliche maar Gabriel had daar meer van gemaakt.
Ik vraag me af hoe Genesis geworden was als Gabriel was gebleven en Collins eerder was gaan doen wat hij later deed, muziek maken voor huppelkutjes.
Want de bijdragen van ieder bandlid op deze cd zijn werkelijk erg goed. En eerlijk gezegd haalden ook de eerste soloplaten van Gabriel niet het hoge niveau van deze cd. Dit is Genesis in topvorm.
Sorry meastro, hier begrijp ik geen jota van...
0
bobbee
geplaatst: 16 februari 2012, 20:05 uur
Dit lijkt om opheldering te vragen. Ik ken ATOTT vrijgoed, ik kocht hem toen hij uitkwam. Destijds vond ik het een aardige LP. En TLDDOB was een stuk obscuurder, moeiljk te vatten. Met korte, erg rudimentaire ideetjes.
Nu na bijna 40 jaar (wat wordt ik al oud!) heb ik van beide albums de 24 bits versie en dat was een mooie gelegenheid om beide nog eens te beluisteren. En wat blijkt; mijn mening is volledig omgedraaid. Zelfs de betere nummers als Los Endos vallen door de mand, want: niet meer dan een aardig stukje muzikaal behang met leuke sfeerbeeldjes. Zoiets als die vampierfilms voor de jeugd. Broadway klinkt niet alleen een stuk volwassener, maar is als groepsalbum veel geslaagder. Ieder bandlid komt beter uit de verf. Zelfs Collins. Daarom is het jammer dat Gabriel wegging, want dit album beloofde veel meer voor de toekomst (en die toekomst kennen we inmiddels na 40 jaar) dan wat uit de koker van Collins cs kwam rollen.
Ik zeg niet dat alles op het conto van Collins of Gabriel gescheven kan worden, het gaat om de magie die een bepaalde samenstelling voortbrengt of juist niet.
Broadway is inderdaad een samenraapsel aan ideen, de een geslaagder dan de ander. Trick is compacter in zijn vorm, wat eenduidiger, meer gestroomlijnd. En ik denk dat dat het album, als ik er nu naar luister, wat saai maakt. Terwijl het avontuur van Broadway nu fris en spannend klinkt.
En ik heb geen hekel aan Collins, hij is een goed drummer, verdienstelijk zanger, maar hij was niet in staat de ideeen armoede waar Genesis last van kreeg te keren. In plaats daarvan ging hij hitparade liedjes zingen. Terwijl de muzikale carriere van Gabriel nog lang niet voorbij is. Voeg die twee zaken samen en je kunt de conclusie trekken dat Genesis met Gabriel een hele mooie toekomst zou hebben gehad. Maar goed, de dingen liepen anders.
Vraagje: is het bekend waarom hij wegging?
Nu na bijna 40 jaar (wat wordt ik al oud!) heb ik van beide albums de 24 bits versie en dat was een mooie gelegenheid om beide nog eens te beluisteren. En wat blijkt; mijn mening is volledig omgedraaid. Zelfs de betere nummers als Los Endos vallen door de mand, want: niet meer dan een aardig stukje muzikaal behang met leuke sfeerbeeldjes. Zoiets als die vampierfilms voor de jeugd. Broadway klinkt niet alleen een stuk volwassener, maar is als groepsalbum veel geslaagder. Ieder bandlid komt beter uit de verf. Zelfs Collins. Daarom is het jammer dat Gabriel wegging, want dit album beloofde veel meer voor de toekomst (en die toekomst kennen we inmiddels na 40 jaar) dan wat uit de koker van Collins cs kwam rollen.
Ik zeg niet dat alles op het conto van Collins of Gabriel gescheven kan worden, het gaat om de magie die een bepaalde samenstelling voortbrengt of juist niet.
Broadway is inderdaad een samenraapsel aan ideen, de een geslaagder dan de ander. Trick is compacter in zijn vorm, wat eenduidiger, meer gestroomlijnd. En ik denk dat dat het album, als ik er nu naar luister, wat saai maakt. Terwijl het avontuur van Broadway nu fris en spannend klinkt.
En ik heb geen hekel aan Collins, hij is een goed drummer, verdienstelijk zanger, maar hij was niet in staat de ideeen armoede waar Genesis last van kreeg te keren. In plaats daarvan ging hij hitparade liedjes zingen. Terwijl de muzikale carriere van Gabriel nog lang niet voorbij is. Voeg die twee zaken samen en je kunt de conclusie trekken dat Genesis met Gabriel een hele mooie toekomst zou hebben gehad. Maar goed, de dingen liepen anders.
Vraagje: is het bekend waarom hij wegging?
0
geplaatst: 16 februari 2012, 20:31 uur
Ja, Gabriel zag zelf helemaal geen toekomst (meer) in de band zoals je die zelf wel lijkt te zien en bovendien was er nogal wat frictie ontstaan m.b.t. het tot standkomen van The Lamb.
Muzikaal had Gabriel niet meegeschreven (familieomstandigheden) en vervolgens kreeg hij ruzie omdat hij The Lamb van een tekst wilde voorzien waar sommige leden andere ideëen hadden bij hun muziek.
Dus het is prima dat je The Lamb geweldig vindt, maar het komt eigenlijk al helemaal volledig uit de koker van Banks/Collins/Rutherford & Hackett. Toevalligerwijs precies dezelfde club als de makers van A Trick of The Tail.
Dus als je schrijft dat Collins niet in staat was om (met de andere leden) de ideëen armoede te keren, moet aanvullend nog wel even worden gezegd dat The Lamb een schoolvoorbeeld is van de ideëeen van genoemd viertal.
Het is daarom niet zozeer het verschil tussen Gabriel en de andere leden als je The Lamb en A trick of the Tail met elkaar gaat vergelijken.
Ergo, persoonlijk vind ik A trick of the Tail juist weer teruggrijpen naar de periode Selling England by the Pound. De sprookjes, de lang uitgesponnen nummers.
Dat Genesis uiteindelijk een andere kant opging lag niet aan het vertrek van Gabriel maar aan het vertrek van Steve Hackett na Wind & Wuthering. Wat de gedachten zijn geweest van Banks/Collins/Rutherford om na Duke over te stappen op Abacab zal misschien moeten worden gezocht in het (slechte) idee dat er moest worden gemoderniseerd.
Muzikaal had Gabriel niet meegeschreven (familieomstandigheden) en vervolgens kreeg hij ruzie omdat hij The Lamb van een tekst wilde voorzien waar sommige leden andere ideëen hadden bij hun muziek.
Dus het is prima dat je The Lamb geweldig vindt, maar het komt eigenlijk al helemaal volledig uit de koker van Banks/Collins/Rutherford & Hackett. Toevalligerwijs precies dezelfde club als de makers van A Trick of The Tail.
Dus als je schrijft dat Collins niet in staat was om (met de andere leden) de ideëen armoede te keren, moet aanvullend nog wel even worden gezegd dat The Lamb een schoolvoorbeeld is van de ideëeen van genoemd viertal.
Het is daarom niet zozeer het verschil tussen Gabriel en de andere leden als je The Lamb en A trick of the Tail met elkaar gaat vergelijken.
Ergo, persoonlijk vind ik A trick of the Tail juist weer teruggrijpen naar de periode Selling England by the Pound. De sprookjes, de lang uitgesponnen nummers.
Dat Genesis uiteindelijk een andere kant opging lag niet aan het vertrek van Gabriel maar aan het vertrek van Steve Hackett na Wind & Wuthering. Wat de gedachten zijn geweest van Banks/Collins/Rutherford om na Duke over te stappen op Abacab zal misschien moeten worden gezocht in het (slechte) idee dat er moest worden gemoderniseerd.
0
bobbee
geplaatst: 17 februari 2012, 15:15 uur
Dank Musician voor je uitleg. Ik weet dat Hackett van grote invloed was op de band. Toch denk ik dat de eenheid die Broadway uitstraalt in al zijn versnippering, komt door de stem van Gabriel.
Hij zal de tapes aangereikt hebben gekregen en hij heeft er het zijne van gemaakt. Dan heb ik het niet over de inhoud van de teksten. Want het idee van een conceptalbum is wel iets dat eenheid suggereert, maar niet in dit geval. Muzikaal gezien lijkt Broadway op een toevalligheid, een ongelukje, een verzameling muziekfragmenten, iets waar ze niet echt uitkwamen. En heeft Gabriel er toch iets van weten te maken.
Volgens mij was dit de standaardwerkwijze: de band doet de muziek en hij de zang. Waarbij hij aangaf of sommige stukken langer of korter moesten zijn. Zo is dat te horen op 'Selling England by the session'.
Alleen schijnt hij nu volledig afwezig te zijn geweest. Misschien was dat het wel, anders dan tijdens eerdere opnamen waar de nummers gaandeweg de sessies ontstonden en hij de kans kreeg zijn zang er tussen te wurmen, kreeg hij nu kant en klare muziek, waar weinig meer aan veranderd kon worden. Behalve dat de teksten er nog bij moesten.
Al met al, blijf ik dit album, het beste vinden. Over Trick kan ik nog wel wat meer zeggen maar dat is offtopic hier.
Hij zal de tapes aangereikt hebben gekregen en hij heeft er het zijne van gemaakt. Dan heb ik het niet over de inhoud van de teksten. Want het idee van een conceptalbum is wel iets dat eenheid suggereert, maar niet in dit geval. Muzikaal gezien lijkt Broadway op een toevalligheid, een ongelukje, een verzameling muziekfragmenten, iets waar ze niet echt uitkwamen. En heeft Gabriel er toch iets van weten te maken.
Volgens mij was dit de standaardwerkwijze: de band doet de muziek en hij de zang. Waarbij hij aangaf of sommige stukken langer of korter moesten zijn. Zo is dat te horen op 'Selling England by the session'.
Alleen schijnt hij nu volledig afwezig te zijn geweest. Misschien was dat het wel, anders dan tijdens eerdere opnamen waar de nummers gaandeweg de sessies ontstonden en hij de kans kreeg zijn zang er tussen te wurmen, kreeg hij nu kant en klare muziek, waar weinig meer aan veranderd kon worden. Behalve dat de teksten er nog bij moesten.
Al met al, blijf ik dit album, het beste vinden. Over Trick kan ik nog wel wat meer zeggen maar dat is offtopic hier.
0
geplaatst: 18 februari 2012, 16:11 uur
musician schreef:
Wat de gedachten zijn geweest van Banks/Collins/Rutherford om na Duke over te stappen op Abacab zal misschien moeten worden gezocht in het (slechte) idee dat er moest worden gemoderniseerd.
Wat de gedachten zijn geweest van Banks/Collins/Rutherford om na Duke over te stappen op Abacab zal misschien moeten worden gezocht in het (slechte) idee dat er moest worden gemoderniseerd.
Ga op zoek naar de site Innerviews van Anil Prasad, lees het recente interview met Steve Wilson en met name zijn opmerkingen over het effect van 'vernietigende' kritiek op voormalig prog grootheden zoals Robert Fripp, Ian Anderson en Steve Hackett. Werpt een heel ander daglicht op het hele fenomeen van die 'drastische' koerswijzigingen die veel bands / artiesten ondergingen eind jaren 70, begin jaren 80.
0
geplaatst: 24 februari 2012, 22:05 uur
Het was een lang en prachtig interview met Steven Wilson, een man naar mijn hart, ongeacht het onderwerp waar het over gaat.
Deze vraag en het antwoord van Wilson zullen Banks/Collins/Rutherford/Hackett/Gabriel goed doen:
Deze vraag en het antwoord van Wilson zullen Banks/Collins/Rutherford/Hackett/Gabriel goed doen:
What’s your take on streaming services like Spotify, Rdio and Rhapsody in terms of listener experience?
There’s nothing that can make them acceptable in my terms. For me, the whole romance of listening to music is tied into what I consider the art of listening. It’s a relationship with a physical piece—the album art, the record sleeve, putting the record on the turntable or putting the CD in the CD player. It’s about a very tactile relationship with the music and a physical manifestation of music. I realize I’m very old-fashioned and I can’t help it because of the generation I come from. Spotify and the rest of the streaming services will never appeal to me. Streaming is a very ugly, unromantic, unmagical, utilitarian way of listening to music.
There’s nothing that can make them acceptable in my terms. For me, the whole romance of listening to music is tied into what I consider the art of listening. It’s a relationship with a physical piece—the album art, the record sleeve, putting the record on the turntable or putting the CD in the CD player. It’s about a very tactile relationship with the music and a physical manifestation of music. I realize I’m very old-fashioned and I can’t help it because of the generation I come from. Spotify and the rest of the streaming services will never appeal to me. Streaming is a very ugly, unromantic, unmagical, utilitarian way of listening to music.
0
geplaatst: 24 februari 2012, 23:07 uur
En daar kunnen we het mee doen 
!
Ben het helemaal met de man eens, ik koop ook nog steeds het liefst mijn muziek op cd.
!Ben het helemaal met de man eens, ik koop ook nog steeds het liefst mijn muziek op cd.
0
geplaatst: 25 februari 2012, 09:27 uur
Nederladen doe ik zelden of nooit en dan is het hooguit om bij twijfel een album vooraf op inhoud te beoordelen. Laat ik dan ook maar ouderwets zijn, er gaat niets boven de fysieke aanwezigheid van de originele geluidsdrager met het bijbehorende artwork. Daarbij hebben bands in het betere, maar minder populaire genre het al moeilijk genoeg.
In het geval Genesis zal het allemaal nog wel meevallen vermoed ik.
In het geval Genesis zal het allemaal nog wel meevallen vermoed ik.
0
geplaatst: 27 februari 2012, 18:40 uur
Jaren lp's gekocht, daarna cd's, daarna i-tunes. Ook vaak albums ( daardoor juist ) opnieuw gekocht. Vernieuwingen in technologie, in opnames, in " Nog-beter-nog-dieper-nog mooier ".
Platen staan op zolder. CD's in kast. I-pod in hoekje. Ik stream nu met Spotify. Op mijn computer, op mijn mobiel, op mijn stereo. En ik heb, bijna, de hele wereld van muziek in huis. Ik zet op wat in mijn hoofd komt. Ik beluister nieuwe albums en selecteer. Ik lees Movie Meter en stream wat me aanspreekt.
Ik heb The Lamb op LP, op CD, I-Tunes, studio, live, gemixt, geremixed, en ja, hij staat ook op Spotify.
En ik ben juist weer naar Porcupine Tree gaan luisteren door Spotify.
OK, daar nog geen Pink Floyd, Zeppelin of The Beatles ( maar kwamen die ook niet wat later op I-tunes ?? ).
Ik heb door de jaren heen veel geld in lp's, cd's en i-tunes gestopt. Was geen fan van illegaal downloaden ( daardoor werd muziek voor mij bijna een wegwerp product ). Nu een tientje voor Spotify per maand. En reken maar dat de heren van Genesis van mijn persoonlijke geld al best wel wat keren lekker uit zijn wezen eten..
Bezit niet menig topmuzikant soms niet een beetje teveel centjes...? En de platenmaatschappijen..?
En de hoezen ? Die heb ik nog...
Spotify ? Ik raad het iedereen aan..
Platen staan op zolder. CD's in kast. I-pod in hoekje. Ik stream nu met Spotify. Op mijn computer, op mijn mobiel, op mijn stereo. En ik heb, bijna, de hele wereld van muziek in huis. Ik zet op wat in mijn hoofd komt. Ik beluister nieuwe albums en selecteer. Ik lees Movie Meter en stream wat me aanspreekt.
Ik heb The Lamb op LP, op CD, I-Tunes, studio, live, gemixt, geremixed, en ja, hij staat ook op Spotify.
En ik ben juist weer naar Porcupine Tree gaan luisteren door Spotify.
OK, daar nog geen Pink Floyd, Zeppelin of The Beatles ( maar kwamen die ook niet wat later op I-tunes ?? ).
Ik heb door de jaren heen veel geld in lp's, cd's en i-tunes gestopt. Was geen fan van illegaal downloaden ( daardoor werd muziek voor mij bijna een wegwerp product ). Nu een tientje voor Spotify per maand. En reken maar dat de heren van Genesis van mijn persoonlijke geld al best wel wat keren lekker uit zijn wezen eten..
Bezit niet menig topmuzikant soms niet een beetje teveel centjes...? En de platenmaatschappijen..?
En de hoezen ? Die heb ik nog...
Spotify ? Ik raad het iedereen aan..
0
Misterfool
geplaatst: 27 februari 2012, 18:45 uur
Spotify heb ik eens geprobeerd, maar vind ik totaal niks. Het is onpersoonlijk, er onstaat geen band tussen luisteraar en kunstwerk. Muziek wordt hierdoor gedegradeerd tot consumptiegoed. Spotifty is enkel handig voor het ontdekken van muziek. Menig topmuzikant moet nog baantjes erbij nemen om rond te komen en menig label en menig platenmaatschappij(met name de indie-compagnies) is failliet door teruglopende verkopen.
Ik kan me totaal vinden in het antwoord van Steven Wilson.
Ik kan me totaal vinden in het antwoord van Steven Wilson.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 27 februari 2012, 18:48 uur
Je hebt de plaat een aantal keer origineel in huis, maar toch zet je 'm aan op Spotify? Die halve minuut om de plaat op te zetten is haast nog sneller dan Spotify openen en het album zoeken, en dan heb je er veel betere geluidskwaliteit bij.
0
geplaatst: 27 februari 2012, 22:52 uur
bobbee schreef:
Dit lijkt om opheldering te vragen. Ik ken ATOTT vrijgoed, ik kocht hem toen hij uitkwam. Destijds vond ik het een aardige LP. En TLDDOB was een stuk obscuurder, moeiljk te vatten. Met korte, erg rudimentaire ideetjes.
Nu na bijna 40 jaar (wat wordt ik al oud!) heb ik van beide albums de 24 bits versie en dat was een mooie gelegenheid om beide nog eens te beluisteren. En wat blijkt; mijn mening is volledig omgedraaid. Zelfs de betere nummers als Los Endos vallen door de mand, want: niet meer dan een aardig stukje muzikaal behang met leuke sfeerbeeldjes. Zoiets als die vampierfilms voor de jeugd. Broadway klinkt niet alleen een stuk volwassener, maar is als groepsalbum veel geslaagder. Ieder bandlid komt beter uit de verf. Zelfs Collins. Daarom is het jammer dat Gabriel wegging, want dit album beloofde veel meer voor de toekomst (en die toekomst kennen we inmiddels na 40 jaar) dan wat uit de koker van Collins cs kwam rollen.
Ik zeg niet dat alles op het conto van Collins of Gabriel gescheven kan worden, het gaat om de magie die een bepaalde samenstelling voortbrengt of juist niet.
Broadway is inderdaad een samenraapsel aan ideen, de een geslaagder dan de ander. Trick is compacter in zijn vorm, wat eenduidiger, meer gestroomlijnd. En ik denk dat dat het album, als ik er nu naar luister, wat saai maakt. Terwijl het avontuur van Broadway nu fris en spannend klinkt.
En ik heb geen hekel aan Collins, hij is een goed drummer, verdienstelijk zanger, maar hij was niet in staat de ideeen armoede waar Genesis last van kreeg te keren. In plaats daarvan ging hij hitparade liedjes zingen. Terwijl de muzikale carriere van Gabriel nog lang niet voorbij is. Voeg die twee zaken samen en je kunt de conclusie trekken dat Genesis met Gabriel een hele mooie toekomst zou hebben gehad. Maar goed, de dingen liepen anders.
Vraagje: is het bekend waarom hij wegging?
Dit lijkt om opheldering te vragen. Ik ken ATOTT vrijgoed, ik kocht hem toen hij uitkwam. Destijds vond ik het een aardige LP. En TLDDOB was een stuk obscuurder, moeiljk te vatten. Met korte, erg rudimentaire ideetjes.
Nu na bijna 40 jaar (wat wordt ik al oud!) heb ik van beide albums de 24 bits versie en dat was een mooie gelegenheid om beide nog eens te beluisteren. En wat blijkt; mijn mening is volledig omgedraaid. Zelfs de betere nummers als Los Endos vallen door de mand, want: niet meer dan een aardig stukje muzikaal behang met leuke sfeerbeeldjes. Zoiets als die vampierfilms voor de jeugd. Broadway klinkt niet alleen een stuk volwassener, maar is als groepsalbum veel geslaagder. Ieder bandlid komt beter uit de verf. Zelfs Collins. Daarom is het jammer dat Gabriel wegging, want dit album beloofde veel meer voor de toekomst (en die toekomst kennen we inmiddels na 40 jaar) dan wat uit de koker van Collins cs kwam rollen.
Ik zeg niet dat alles op het conto van Collins of Gabriel gescheven kan worden, het gaat om de magie die een bepaalde samenstelling voortbrengt of juist niet.
Broadway is inderdaad een samenraapsel aan ideen, de een geslaagder dan de ander. Trick is compacter in zijn vorm, wat eenduidiger, meer gestroomlijnd. En ik denk dat dat het album, als ik er nu naar luister, wat saai maakt. Terwijl het avontuur van Broadway nu fris en spannend klinkt.
En ik heb geen hekel aan Collins, hij is een goed drummer, verdienstelijk zanger, maar hij was niet in staat de ideeen armoede waar Genesis last van kreeg te keren. In plaats daarvan ging hij hitparade liedjes zingen. Terwijl de muzikale carriere van Gabriel nog lang niet voorbij is. Voeg die twee zaken samen en je kunt de conclusie trekken dat Genesis met Gabriel een hele mooie toekomst zou hebben gehad. Maar goed, de dingen liepen anders.
Vraagje: is het bekend waarom hij wegging?
Joh die Gabriel hield voor optredens waarbij ze TLLDOB speelden....een speech van een halfuur over dat album met grappen en grollen.....genesis was hij......en de anderen...ja ondergeschoven kindjes....zodoende.
Net zoiets als gebeurde bij Pink Floyd.....Waters die dacht dat hij PF was.
0
geplaatst: 27 februari 2012, 23:11 uur
Met het kleine verschil dat Waters ietsjes meer voor PF heeft gedaan dan Gabriel voor Genesis. Maar da's voor een ander topic.
0
geplaatst: 28 februari 2012, 07:52 uur
Een half uur grappen en grollen zegt ook helemaal niets over de muzikale inbreng van Gabriel.
Anders had hij stand up comedian moeten worden, zonder de rest van de leden van Genesis, is het enige dat ik dan kan concluderen, gezien zijn credits bij dit album.
Pffffff. Geen noot muziek geschreven op The Lamb. Hij wist zich goed als boegbeeld te manifesteren, daar zal dan ook de frictie hebben gelegen met de andere leden van de band.
Anders had hij stand up comedian moeten worden, zonder de rest van de leden van Genesis, is het enige dat ik dan kan concluderen, gezien zijn credits bij dit album.
titan57nl schreef:
Genesis was hij
Genesis was hij
Pffffff. Geen noot muziek geschreven op The Lamb. Hij wist zich goed als boegbeeld te manifesteren, daar zal dan ook de frictie hebben gelegen met de andere leden van de band.
0
Stijn_Slayer
geplaatst: 28 februari 2012, 11:48 uur
Ik heb alle berichten door de jaren heen niet meegekregen, en me naderhand ook niet zo heel diepgaand ingelezen in Genesis. Misschien ben ik daarom wat meer onbevooroordeeld, maar ik vind Genesis in de periode 1970-1974 (en eigenlijk ook 75-76) juist een schoolvoorbeeld van een band waarin iedere muzikant zijn stempel drukt en in hoge mate bijdraagt aan het geluid van de band. Er is niet één belangrijkste man (ook al profileerde Gabriel zich wel zo, maar dat is slechts beeldvorming).
0
geplaatst: 28 februari 2012, 13:18 uur
Nou, even mijn Genesis Bijbel tot 1980 er bij gepakt ( Armando Gallo's ' I know what I like ' uit 1980.
Gabriel schreef wel zeker muzikale noten mee nl : " Counting Out Time " het meeste van " Chamber of 32 Doors " en in sommige nummers wat hiertjes en daartjes.
Gabriel schreef niet alle tekst. " The Light dies down on Broadway " lyrics zijn geschreven door Banks en Rutherford.
Ja, iedereen drukte zijn / haar stempel er op in die tijd.
Voor, en tijdens, The Lamb had Gabriel prive problemen en was ook gefrustreerd over zijn rol in de band ( de rest was ook bezig met andere projecten - bv. Collins was ook gefrustreerd en werkte met andere bands in die tijd -).
Tony Banks heeft toen tegen Gabriel gezegd dat hij gewoon eens iets anders moest gaan doen en zich niet teveel focussen op de band Genesis. Toen is hij aan een filmscript gaan werken. Banks gaf hem dus zelfs een eigen vrijheid.
Gabriel werd pas echt na TLLDOB door zijn optreden als Rael op het podium " A Star " in de media. De rest van de band werd juist door de media genegeerd. Dat frustreerde hen daar het een groepsproject was.
Zo, en nu mijn bijbel weer dicht en mocht je hem ook eens willen lezen ( staat echt waanzinnig veel in voor de liefhebber en is volledig goedgekeurd door de Genesis leden ) dan :
Armando Gallo - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
En het boek kopen ! Ik heb hem.
Gabriel schreef wel zeker muzikale noten mee nl : " Counting Out Time " het meeste van " Chamber of 32 Doors " en in sommige nummers wat hiertjes en daartjes.
Gabriel schreef niet alle tekst. " The Light dies down on Broadway " lyrics zijn geschreven door Banks en Rutherford.
Ja, iedereen drukte zijn / haar stempel er op in die tijd.
Voor, en tijdens, The Lamb had Gabriel prive problemen en was ook gefrustreerd over zijn rol in de band ( de rest was ook bezig met andere projecten - bv. Collins was ook gefrustreerd en werkte met andere bands in die tijd -).
Tony Banks heeft toen tegen Gabriel gezegd dat hij gewoon eens iets anders moest gaan doen en zich niet teveel focussen op de band Genesis. Toen is hij aan een filmscript gaan werken. Banks gaf hem dus zelfs een eigen vrijheid.
Gabriel werd pas echt na TLLDOB door zijn optreden als Rael op het podium " A Star " in de media. De rest van de band werd juist door de media genegeerd. Dat frustreerde hen daar het een groepsproject was.
Zo, en nu mijn bijbel weer dicht en mocht je hem ook eens willen lezen ( staat echt waanzinnig veel in voor de liefhebber en is volledig goedgekeurd door de Genesis leden ) dan :
Armando Gallo - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org
En het boek kopen ! Ik heb hem.
0
geplaatst: 28 februari 2012, 14:49 uur
In mijn Bijbel gaat alleen het eerste hoofdstuk over Genesis.
0
geplaatst: 28 februari 2012, 18:24 uur
Hé meneer kun je dat boek overal kopen? (ik heb er nog nooit van gehoord)
0
geplaatst: 29 februari 2012, 07:31 uur
Niet meer zomaar in een winkel, wel op internet ( en een goede bibliotheek heeft ze ook ) : Op internet zijn ze wel gebruikt ( used ) :
Amazon.com: Genesis: I Know What I Like (9780960403608): Armando Gallo: Books
Amazon.com: Genesis: I Know What I Like (9780960403608): Armando Gallo: Books
0
geplaatst: 29 februari 2012, 08:04 uur
Goede tip, ik had hem gisteren als pocket al besteld op dat adres, de enige plaats waar ik het 2e hands nog kon vinden. Als ik Wiki mocht geloven is het een zeldzaam te vinden collectors item, maar 2e hands zijn er wel een paar en ook niet zo duur.
0
geplaatst: 21 april 2012, 21:52 uur
Amazon is inderdaad de site om deze eens op uit te pluizen.
Bedankt voor de tip!
Vanmiddag hebben m'n schatje en ik genoten van de 5.1-mix van dit meesterlijke album.
FE-NO-ME-NAAL!!!
Bedankt voor de tip!
Vanmiddag hebben m'n schatje en ik genoten van de 5.1-mix van dit meesterlijke album.
FE-NO-ME-NAAL!!!
0
geplaatst: 23 april 2012, 16:20 uur
kaztor schreef:
Amazon is inderdaad de site om deze eens op uit te pluizen.
Bedankt voor de tip!
Vanmiddag hebben m'n schatje en ik genoten van de 5.1-mix van dit meesterlijke album.
FE-NO-ME-NAAL!!!
Amazon is inderdaad de site om deze eens op uit te pluizen.
Bedankt voor de tip!
Vanmiddag hebben m'n schatje en ik genoten van de 5.1-mix van dit meesterlijke album.
FE-NO-ME-NAAL!!!
Waar? Amazon?
0
geplaatst: 23 april 2012, 22:55 uur
meneer schreef:
Niet meer zomaar in een winkel, wel op internet ( en een goede bibliotheek heeft ze ook ) : Op internet zijn ze wel gebruikt ( used ) :
Amazon.com: Genesis: I Know What I Like (9780960403608): Armando Gallo: Books
Niet meer zomaar in een winkel, wel op internet ( en een goede bibliotheek heeft ze ook ) : Op internet zijn ze wel gebruikt ( used ) :
Amazon.com: Genesis: I Know What I Like (9780960403608): Armando Gallo: Books
De boeken van Armando Gallo zijn vooral geroemd door hun fenomenale fotowerk. De voorganger van dit boek was Genesis - The Evolution Of A Rock Band en I Know Whate I Like was een update hiervan met veel meer foto's. Overigens heeft Armando Gallo een vergelijkbaar fotoboek uitgebracht over Peter Gabriel. Echt prachtig.
Inhoudelijk gezien is de echte Genesis bijbel echter Chapter & Verse wat mij betreft, uitgegeven in 2007 voor de reunie tournee en met volledige medewerking van alle bandleden. Het oogt ook echt als een bijbel
Genesis: Chapter And Verse: Amazon.co.uk: Tony Banks, Phil Collins, Peter Gabriel, Mike Rutherford: Books
Van de plaatopnames van deze The Lamb Lies Down On Broadway en de bijbehorende tournee bestaan prachtige foto's waarvan je in beide boeken het nodige materiaal zult aantreffen.
Over de totstandkoming van deze plaat met alle ups en downs en de vaak afwezige Peter Gabriel tijdens de opnames zijn veel verhalen in allerlei versies bekend en voor de juiste versies zou ik vooral vertrouwen op Chapter & Verse. Als je alles achteraf beschouwt is het een wonder dat deze plaat nog zo uitmuntend is geworden.
0
geplaatst: 26 april 2012, 14:40 uur
Bedankt! ik ga daar maar ens werk van maken. Met een creditcard is dit geen probleem. 
0
geplaatst: 5 juni 2012, 21:02 uur
Wat blijft dit toch een geweldig en meesterlijke plaat. Heb sinds een tijdje andere luidsprekers en ben hem weer gaan beluisteren, nog nooit zoveel geluid gehoord als nu, echt fantastisch. Alleen maar sterke nummers
* denotes required fields.