Yes - Big Generator (1987)

Mijn kennismaking met Yes in die tijd was 90125, daar kocht ik de cd van. Dus deze luisterde ik logischerwijs ook, vond ik iets minder, maar nog steeds okay. Later pas ontdekte ik de Yes van de jaren '70. Toch blijft zo'n kennismaking in je tienerjaren beter hangen. Ik kan er nog steeds goed naar luisteren en heb nooit enige teleurstelling over dit album ten opzichte van daarvoor hoeven verwerken. Ik zie het zelfs wel eens als verschillende bands (met nogal wat dezelfde muzikanten - een soort supergroep, maar beter dan bv Asia om maar eens wat te noemen).

Agree to disagree. Misschien moet je toch ook de tijdsgeest daarbij in het achterhoofd houden. Het lijkt hier vanuit Yes een eenmalig schot voor de boeg, maar groepen als Queen, Genesis, het eenmalige project GTR en zelfs Manfred Mann's Earth Band veranderden allemaal in een band met een ander, veelal stevig geluid met veel bombast.
Allemaal halverwege de jaren '80. Er zijn vast nog meer voorbeelden.
Het was pompeuze rock waar de jaren '80 productie vol op werd losgelaten. Er werd gezegd dat het gedaan was met de symfonische rock oude stijl.

Mee eens, ken Queen behoorlijk goed en moest al wennen toen Jazz uitkwam, heb ze wel altijd gevolgd maar voor mij was het spannende er wel af terwijl dat voor anderen pas begon met The Game enz Hot Space. Ik haakte weer aan bij een deel van The Miracle.
Ben het ook eens met je wat betreft de tijdgeest en de jaren tachtig was niet direct mijn ding. Het gekke is dat ik bij Rush wel mee kon groeien. Signals, Grace Under Pressure, enz, dat werkte wel weer voor mij.
En ook wat betreft dat het gedaan was met symfo oude stijl heb je gelijk! Gelukkig voor mij kwam Marillion met Script For A Jesters Tear en Fugazi…een strohalm wat mij betreft.
Ga dadelijk de belofte inlossen en in de auto de eerste twee Rabinalbums een nieuwe kans geven, wie weet!

Dezelfde line-up maakte later het toch prima re pruimen Talk, wat vele malen beter is dan de laatste albums van Yes (de Howe line-up)