Meat Loaf - Bat Out of Hell (1977)

>Naar schijnt was dit een Bruce Springsteen parodie.

Nog nooit van gehoord. Het lijkt me ook wat sterk, omdat Bruce Springsteen in 1977 behoorlijk uit de picture was. Wel speelt de halve E-Street Band op deze cd mee.

Paradise By The Dashboard Light , gaat ook over een auto .... en meer .
Springsteen schreef ook veel over nachtelijke ritten door New Jersey , wat eigenlijk meer ging over het even ontsnappen van het oudelijke huis en de zorgelijke maatschappij .
Muzikaal heeft het wel wat overeenkomsten met Born To Run . Maar The E Street Band is onwijs herkenbaar .
Ik heb toch zelf ook meer een voorkeur voor The Boss . Meat Loaf was toch voornamelijk een hypje .

Paradise mag dan Doodgedraaid zijn ik blijf het een Topnummer vinden

zal ik volgend jaar wel Nomineren voor de Mumeladder

k Ga toch elke keer weer los bij het laatste stuk van "All Revved Up With No Place To Go"... heerlijk die schreeuwende Meat met die snelle drums eronder.

Moet je zeker doen Laxus.
Ik had dit jaar Bat Out of Hell genomineerd (en dat ga ik volgend jaar weer doen), maar die redde het helaas net niet in de eerste ronde.

Ook het album redde het niet in de eerste ronde van de Knock-Out (albums) 1977. Het werd uitgeschakeld door "Little Queen" van Heart, toch een vrij onbeduidend album in het zeer sterke muziekjaar 1977.
Conclusie: Meatloaf ligt gewoon slecht bij Musicmeter. En om eerlijk te zeggen, ik houd er zelf helemaal niet van.

Prima over de top album,wat voor mij drijft op de titelsong en de afsluiter.Paradise kan ik eigenlijk niet meer horen.In 1977 (ik was 5) was dit toch wel het album dat pa regelmatig door de huiskamer liet schallen.Dit tot grote ergernis van ma,die toch meer in de Elvis hoek was blijven hangen.Nu zoveel jaren later draai ik Bat out of Hell zo'n 3 x per jaar en het is 3 x een feest van herkening.Ik zing nog steeds alles mee.Het is een tijdloos album,zonder dat er nou echt wereldschokkende dingen op staan,maar als geheel werkt het prima.

Een prachtig album en toevallig ook 1 van mijn eerste albums.

Het bombastische hier bevalt me prima in combinatie met de goede stem van Meat Loaf.
Lekkere muziek met mooie teksten in vooral mijn favorieten Bat Out Of Hell en For Crying Out Loud met veel gevoel gebracht.

Bat Out Of Hell is een geweldige openingstrack en wat mij beteft zo veel beter dan Paradise By The Dashboard Light. Deze heeft natuurlijk vooral door de video destijds een hoog cultgehalte gekregen maar muzikaal vind ik het niet interessant genoeg.

Afsluiter For Crying Out Loud sprak me echter wel direct zeer aan; het mooist gezongen nummer van dit album; goede opbouw van het rustige beginstuk; de stevige stukken in het midden en het slotstuk vanaf "For taking in the rain when I'm feeling so dry" ...... t/m het einde maken dit nummer zo mooi .

Daarnaast zijn de nummers You Took The Words Right Out Of My Mouth ( nog altijd een lekkere meezinger !! ) en Two Out Of Three Ain't Bad de reden dat dit album met gemak de 4,5 haalt en nog steeds geregeld de weg naar mijn cd-speler vindt....

Ga ik zeker proberen kees-Jan

Ik kan hier niet minder dan 5 sterren aan geven
Er staat geen een minder nummer op
Vooral Bat Out Of Hell en Paradise By the Dashbord Light Zijn nog altijd beresterk
Ook de Ballads Two Out of Three Ain't Bad en For Crying Out Loud zijn nog steeds de Moeite waard
Dus kortom gewoon een Goed album

het blijft een klassieker. Lekker over the top

Ik moet dit album wel een 5 geven. Puur jeugd sentiment, toen ik het kocht heb ik het weken van s'morgens tot S'avonds gedraaid !!! Mijn fovorieten bad out of hell , two out of three ain't bad en for cruying out load met prachtige piano. Supet teksten van Jimm Steinman

Uit protest over de lage score hier, mijn stem verhoogd naar 5 sterren. En die score is natuurlijk gewoon niet meer dan terecht

Ik snap ook niet hoe een klassieker als deze nou met zo'n relatief laag gemiddelde rond kan lopen. Van begin tot eind toch één grote ervaring van buitengewoon epische kracht en enigszins koddig aandoende rock'n'roll? Hier nog een Jim Steinman zonder overmoed.

Dat gemiddelde stijgt overigens wel langzaam, maar ook ik vind het aan de lage kant.

Het is de plaat "critics love to hate" en daarnaast zie je wel vaker dat platen waarvan er heel veel afgezet zijn en tot de standaardwerken in de popmuziek zijn gaan behoren niet altijd de waardering krijgen die het toekomt. Daar is hier ook wel een beetje sprake van.

Het album heeft een hoes van Richard Corben, destijds tekenaar voor Creepy en !984.
De muziek zelf vind ik goed, geen problemen mee, heb het al jaren in huis.

Paradise by the Dashboard Light 'werkt' natuurlijk als hit, maar is intussen ontzettend afgezaagd en de rest van het album is amper om aan te horen.

maar niet afgezaagder dan "hotel California", "stairway to Heaven", "Bohemian Rhapsody"etc etc. Het soort kritieken als afgezaagd dat vindt ik dan weer afgezaagd. Uiteraard begrijp ik dat wil je origineel zijn er niet gescoord wordt daar hier hoog over op te geven en dat het dan handiger is om met iets obscuur aan te komen omdat dat beter scoort. Om dit reden is het ook de platen die criticaster liefhebben om te haten en exact de reden waarom de waardering iets achter blijft.

Dat maakt het niet minder afgezaagd.

De rest van wat je schrijft zijn slechts veronderstellingen.

Overigens vind ik dat het album het hier behoorlijk goed doet. En op wiki lees ik dat Rolling Stone het in hun lijst 500 albums of all time heeft staan en daar zie ik ook dat het van Allmusic 4.5* krijgt.

In mijn ogen een overgewaardeerde draak dus.

Na het lezen van wiki en de verschillende positieve kritieken hier heb ik de lp eens gekocht voor eurootje (er lagen hopen van) maar dat is toch vies tegengevallen. Ik vind het die euro zelfs niet waard.

Dat iemand hier 5* aan kwijt kan vind ik dan wel weer even onbegrijpelijk als origineel. Maar ik ga ervan uit dat die persoon het dan ook gewoon echt goed vindt en flauwe veronderstellingen over 'origineel willen zijn' en 'willen scoren' laat ik liever achterwege.

Dat je Paradise by the Dashboard light wat doodgedraaid vindt, kan ik goed begrijpen. Ik neig regelmatig naar de skipknop als dat nummer voor komt.

Wat betreft de rest: je moet er van houden natuurlijk. Zelf vind ik het geweldig, maar op zich kan ik wel begrijpen waarom iemand dat niet zou vinden.

Je behoort het niet als een kwalificatie, of diskwailificatie, te zien. Ik bedoel het meer in zijn algemeenheid. Dat van de veronderstellingen is ook wel met voorbeelden te onderbouwen, desgewenst. Bat out of hell telt in mijn beleving vier hele goede stukken en drie die iets minder zijn. Dit ik toch een vijf geef heeft te maken met het bieden van enig tegenwicht tegen degenen die het als afgezaagd van de hand doen, het stiekum toch een goede plaat en daar kennelijk moeite mee hebben dat zij dat vinden en daarom in de beoordeling lager gaan zitten. De vijf is inderdaad aan de hoge kant maar bij deze onderbouwd. Bij U2 's "pop" heb ik hetzeflde gedaan, die ik overigens beter vindt dan deze. Mijn excuses aan kronos als e.e.a. niet goed is overgekomen en zich mogelijk aangesproken voelt.

Geen probleem hoor.

Maar hoger gaan stemmen omdat andere (volgens jou) lager stemmen dan ze het werkelijk goed vinden, dat vind ik nogal absurd. Eerder dan dat je je 5* hebt onderbouwd heb je ze onderuit gehaald zou ik zeggen.

Ik snap je punt wel, vooral wat critici betreft. Van sommige dingen staat het blijkbaar niet goed om goed te vinden.

Ik neem aan dat iedereen gewoon deze plaat beoordeelt op de muziek. En ik neem aan dat mensen die dit goed vinden daar toch wel gewoon vooruit durven komen. Op deze manier gaan 'compensatie'-stemmen vervuilt het gemiddelde in ieder geval even goed. Nu weet ik in ieder geval dat ik je 5* bij U2's Pop niet serieus hoef te nemen en dat vind ik wel jammer.

Als iedereen zo zou stemmen kunnen we de mogelijkheid tot stemmen beter afschaffen.

Ik zou wel eens willen weten waaruit dan blijkt dat er mensen zijn die deze plaat gaaf vinden maar een laag cijfer geven omdat ze hem eigenlijk niet gaaf willen vinden of zoiets. Ik hoor dat argument wel vaker als een breed gewaardeerde plaat met wat tegenstand te maken krijgt. Het lijkt mij nogal onwaarschijnlijk dat je achter een avatar en een schuilnaam nog niet eerlijk voor een mening durft uit te komen maar ja, de wereld verandert snel.
Raar is wel dat het tegenovergestelde hier glashard toegegeven wordt. Maar dat zegt wat mij betreft niets over de eerdere veronderstelling.

Bat Out Of Hell? Saaie meuk. Maar stiekem zal ik dit dan wel gaaf vinden. De plaat is door echtelijke verbintenis onderdeel geworden van de boedel. Dan zou dat toch nog een nuttige plaats in de kast kunnen krijgen.

Sorry mannen nostalgie en gewoon een heel bijzondere in zijn genre goede plaat !!!
Dus mijn score 5 blijft en is wel degelijk gemeend ! Dit album heeft een ere plaats in mijn collectie en wordt ook nog regelmatig gedraaid !!!!

Dit vind ik typisch klinken als een plaat wat een 'kindje van zijn tijd' is. Niets origineels meer en allang achterhaald. Het klinkt bij vlagen wel aardig, maar kan hier niet al te vaak naar luisteren, zeg maar bijna nooit. En dat zeg ik niet om popi over te komen.

Intussen wel, nadat het miljoenen keren op de radio gedraaid is. Maar geloof het of niet: in 1977 was dit behoorlijk origineel. Het was niet of nauwelijks te vergelijken met muziek die daarvóór was uitgebracht (al lijkt Born to run me wel een referentiepunt).
Natuurlijk mag en moet je een album uitsluitend beoordelen op je eigen smaak, zoals hierboven ook gesteld wordt. En als je er niets aan vindt is dat prima. Maar probeer het bij het beluisteren ook een beetje in de tijd te plaatsen en kom niet te snel met oordelen als 'afgezaagd' enzo. Naar hedendaagse maatstaven mag dat zo zijn, maar toen het album werd uitgebracht was dit een behoorlijk originele plaat.

@gaucho,

Ik was er ook bij hoor, toen dit nummer nieuw was en nog niet afgezaagd. Nergens mee te vergelijken? Bohemian Rhapsody bijvoorbeeld was twee jaar eerder toch al zo'n groots verhalend medley-nummer.

En de rest van het album haalt nergens het niveau van Paradise by the Dashboard Light. Het is toch vooral de chemie met Ellen Foley (auditief tenminste, want voor de visuele vonk moest Karla DeVito dan weer zorgen) die het nummer naar een hoger plan tilt.

Maar nu het zo afgezaagd is blijft er van Bat Out of Hell dus weinig over en over de muziek in zijn tijd plaatsen hoef je mij niet bij het handje te nemen.

Dit album niet origineel ???? Ik zou bijna durven zeggen uniek !
For cruying out loud vind ik het mooiste nummer ! Ik blijf erbij ...de teksten van Jim Steinman , de stem van Meat Loaf en die piano .... zo mooi !