Boards of Canada - The Campfire Headphase (2005)

Jubelberichtjes uit het forum mogen over: we hebben een tracklist!

Potverdorie, Goodfella! Ben je me toch voor.

En ik had nog wel een uitgebreid etentje. Je had alle tijd man

Laatst trouwens de recente BoC remixen van cLOUDDEAD, Boom Bip, Beck en Mira Calix maar eens doorgeluisterd. Klinkt allemaal zeer prettig én herkenbaar . Op de een of andere manier maakt het me bij deze heren niet zoveel uit dat ze niet zo vernieuwen ten opzichte van hun vorige werk. Ook nu, met een half oog op de tracktitels, speelt de muziek al.. hmmm

http://thecampfireheadphase.com/

domain: THECAMPFIREHEADPHASE.COM
created: 05-Aug-2005
last-changed: 05-Aug-2005
registration-expiration: 05-Aug-2006

registrant-firstname: Hexagon
registrant-lastname: Sun
registrant-street1: PO Box 28607
registrant-pcode: EH14 7YA
registrant-city: Edinburgh
registrant-ccode: GB

Het zal mij benieuwen wat hier binnenkort op te vinden zal zijn

Edit: Hij is dus nu doorgelinkt naar boardsofcanada.com, niks nieuws dus

oeh ah uh eh brrrrrrrrrrrrrrrrrrr... cd van het jaar ??? wat zeg je daar? boards of canada met een nieuwe cd (hart slaat twee slagen over, bij bevestiging drie slagen)?? noow fakking weej mehn!!! (pijn in de borstkas, gonzend hoofd, zwetende handpalmen).. *klik klik tiktiktiktik (=opzoeken op internet)*. http://www.warprecords.com.. *klik boards of canada onder artists*.. KUT MET PEREN!! EEN NIEUW ALBUM!! (alles zweet, hyperventilatie)..

zoals een tienermeisje zou reageren op een zoen van backstreetboy brian...

EEN NIEUW ALBUM!!!!!!!

Voor mij herleven oude tijden ook weer. Sinds het mp3tijdperk heb ik volgens mij nog nooit zo uitgekeken naar een nieuw album.

Het lijkt wel weer alsof het midden jaren '90 is en ik op de nieuwe REM of Pumpkins zit te wachten.

http://www.angryrobot.net/arch...

het maakt mij niet uit of ze vernieuwend zijn, uitgaande op enkel hun artwork en tracklisting lijkt me van niet. Maar bij BOC is meer van hetzelfde nog altijd heerlijke muziek. Wel heel benieuwd!

En mocht je niet kunnen wachten, moet je eens naar deze luisteren:
http://www.musicmeter.nl/?album=20233
een van de betere BOC kloons.

Of wellicht deze

Hier iemand die 'm al gehoord heeft.

Hoax! (lees de comments maar)

Hmmmn...

Naja, ik wacht wel tot ik het met eigen oren hoor. Ben trouwens deels sceptisch, deels toch wel erg benieuwd naar de nieuwe Boards.

Er is een lek.

Vast nep, maar boeien

oh god jongens
oh grote god..
ik heb net een meest onzedelijkdaad verricht. ik heb het eerste nummer van de nieuwe cd gedownload.. maar oh god.. god. de verboden vrucht is zooooo zoet.. ik wil meer. ik denk dat ik de hele boom leeg ga plukken.
uiteraard worden met de overgebleven zaadjes een nieuwe boom gepland in mijn cd collectie, maar zover is het nog niet. daarvoor moet ik nog wachten tot oktober, maar tot dan. het album van het jaar in mijn zak??

''Boards of Canada'' wijken nogal af van hun reguliere synths, dat is even wennen. De synths zijn wat snerpender dan tevoor. Ik denk al te kunnen zeggen dat ik erg veel aandacht in dit werk zal gaan steken, dus de manier waarop ''Boc'' mij dingen heeft laten waarderen kan worden voortgezet Er wordt meer richting de idm kant gepusht, de manier waarop is voor ''BoC'' redelijk vernieuwend. De analoogheid is weer meer te horen dan op ''Geogaddi'', dit keer alleen geëvolueerd ten opzichte van ''Music Has The Right To Children''.

Na +/- 1 luisterbeurt kan ik al zien dat er heel wat tracks op staan die me bevallen of die potentie hebben. Aangezien de synths en ook de ritmiek meer richting iets als ''Ochre'' zijn gegaan (maar dan gecompliceerder geproduceerd) kan ik het ook aanraden aan Onderhond om te beluisteren.

Die 20 minuten durende afsluiter ''Farewell Fire'' klinkt meteen zo geweldig mooi in al z'n psychedelische experimentaliteit, een ware ''My Bloody Valentine''-track, maar dan zonder gitaren.

Ik sta toch erg sceptisch tegenover dit nieuwe album, zeker als je zegt "De analoogheid is weer meer te horen dan op ''Geogaddi''.

Ik laat de hype nog maar even links liggen

Ik ook Ik merk dat de 'Bores' of Canada zo ongeveer heilig zijn hier, maar mij hebben ze nooit echt wat gedaan.
Maar wie weet verrassen ze dit keer, net als Plaid deed met Spokes

staat inmiddels op mijn mp3 speler. hij valt zeker niet tegen op het eerste gehoor. Zitten wel een paar missers tussen zoals dayvan cowboy en tears for the compound eye.

Er zit trouwens ook wat om het oneerbiedig te stellen wat jatwerk tussen. Bij a moment of clarity krijg ik het idee dat ik dat eerder heb gehoord (plaid).

Van het nieuwe BoC album vind ik tot nu toe nummer 8: ''Sherbert Head'', 10: ''Ataronchronon'' en 13: ''Slow This Bird Down'' er erg positief uitspringen. Veel ernaar geluisterd in 'Tel Aviv', tot m'n neefjes de mp3-cdspeler (die ik aan m'n broer had geschonken toen ik een nieuwe had gekregen, maar voor de vakantie had teruggenomen) kapot gooiden

De hierboven door BGZ genoemde en nog wel een paar andere nummers voelen (voorlopig) aan als fillers die ik moet uitzitten voor de volgende heerlijke track eraan komt.

Het lek is dus de echte release volgens jou? Ik volg het allemaal niet zo, heb geen idee dus, maar als het de echte is vind ik sowel Music has the Right.. als Geogaddi vrij duidelijk beter. Zo'n Chromakey Dreamcoat loopt voor geen meter bijvoorbeeld. Hey Saturday Sun is weer veel te kort, want: erg lekker.

Ja daar kan ik toch niks aan doen Nee, ik zelf heb ook bevonden dat die albums duidelijk beter zijn.

Kón je er maar wat aan doen

Maar vanwaar de vastberadenheid dat dit the real thing is?

Het is op productiegebied een erg intelligent en rijk album met een concept erdoorheen. De stijl van Boards of Canada komt, al zijnde het op een andere manier wel terug, namelijk: inkickende geluiden met gecreëerde gruis, korreligheid van geluiden (organische sound) en de psychedelische stijl van de muziek. Zowieso natuurlijk eigenzinnige, mooie melodieën en uitgebalanceerde idm-beats.

Toen ik eerst alleen ''Satellite Anthem Icarus'' binnenhad en luisterde, dacht ik ''hé, wat leeg en wat een andere stijl''. Het deed me sterk denken aan de muziek van een goede amateur waar ik pas ervoor naar luisterde. De geluiden in dit nummer waren zeker goed bij elkaar gekozen en het was wel enigzins kunstzinnig gebracht op het eerst gehoor (hoge snelle synths en een soort schuivelende houtbalkjes) en dat is knap, maar het was me een te grote omslag voor BoC en ik geloofde eerst niet in dat lek. Later kreeg ik alle nummers en was het me direct duidelijk.

Nummer 1 alleen al, voor zoeen kwaliteit zorgt alleen een groot artiest. Die moet dan wel erg veel van de manieren gejat hebben van BoC en een concept-album klaar hebben liggen dat weinigen kennen, aardig kan aansluiten bij de door BoC uitgegeven nummertitels (wat je moeilijk zo snel kan maken als het van deze kwaliteit is). Nummer 2 ''Chromakey Dreamcoat'' erna heeft een bedrukkende sfeer, door de hoge synths, waaronder dan een rustgevende bassline wordt gezet, speciaal en bevat erg mooie aansluitende vocalen. Dat bedrukkende heeft best wel wat van ''Geogaddi'' nummers. Dan komt zoeen op het eerste gehoor uit de boot vallend nummer (''...Icarus''), het is een stukje abstracter/experimenteler dan de vroegere BoC. In de andere korte nummers komt dit dan wel mooi in een andere vorm terug en ook in langere nummers. ''Peacock Tail'' is misschien iets wat je eerder van Aphex Twin of µ-ziq zal verwachten. De Boards of Canada houden echter ook van Aphex Twin en de sfeer van hun kindervocalen wordt nu uitgebeeld door muziek.

Een paar synths lopen door het hele album heen, deze zijn misschien niet eerder gehoord op ''MHTRTC'' en ''Geogaddi'', maar bij ''Geogaddi'' hoor je ook geen synths van ''MHTRTC'', ze hadden dan ook in de tijd tussen die albums door een jaar lang hun studio omgebouwd. Voor dit album is hun studio waarschijnlijk ook wat veranderingen ondergaan. De Boards of Canada zeiden trouwens in een interview dat ze nu beter weten wat voor muziek ze willen maken dan tevoren, dit was dan erg psychedelische, organische muziek. Ook een rede voor een andere stijl.

Als ik het mis heb, dan heb ik nog een speciaal 4 sterren album erbij. Maar volgens mij kunnen alleen de Boards of Canada zelf zoeen fake laten lekken

Toch wel weer een erg goed album. Iets complexer en experimenteler dan voorgangers. Dit verlengt zeker het aantal draaibeurten. Het zwakke punt van boards of canada zijn voornamelijk de beats. Deze missen meestal een bepaalde spanning. Daarom vind ik zo'n nummer als ''Peacock Tail'' toch wel interessant vooral met die break halverwege het nummer.

Juist dat overzichtelijke, warm analoge gevoel van de voorgangers mis ik hier - voor zover 'ie echt is dan. Heb daarvoor nog geen bewijs of overtuigende argumenten gezien trouwens, dus ik wacht nog mooi even met stemmen.

Voor complexe en experimentele muziek luister ik geen BoC en daar komt aan de hand van dit lek niet direct verandering in. Er zijn immers veel betere alternatieven.

Als deze lek inderdaad de echte is, ben ik er helaas nog niet zo over te spreken ... Toegegeven, toen ik track 1 hoorde kwam het kippenvel omhoog, die heldere klanken zijn prachtig, maar bij het volgende nummer zakt het direct weg, en een weinig-zeggend nummer vol gezoem en weinig inhoud volgt. er zitten meerdere 'geluid'sessies tussen dan ware tracks, het is allemaal wat platter dan Geogaddi en Music has the right... Althans, tot nu toe. Ik heb een paar mooie nummers gehoord, die de kwaliteit die ik van BOC gewend ben, zeker goed doen.

Voor de rest... geen album van het jaar, dat zeker niet. Wat BGZ bedoelt met 'Iets complexer en experimenteler' , tja .... Wat meer gepruttel en getik maakt van muziek nog geen complex en experimenteel plaatje vind ik ... Ik vind het eerder lijken op wat diepergaande soundscapes met wat extra geratel...

Maar wie weet heeft het wat meer luisterbeurten nodig, die het uiteraard ook zal krijgen.

complexer en experimenteler t.o.v. eerdere albums van BoC, niet te zeggen dat het idd een complex en experimentele produktie is

Na net even wat research te hebben gedaan, trek ik het toch weer in twijvel dat wat ik aan het luisteren ben geweest echt van BoC is. 5 september zal op Bleep de single ''Oscar Seen Through Red Eye'' worden gereleased als mp3, dan zal het dus goed duidelijk zijn of het fake was. Ik las dat de zogenaamde fake artiest die bij mij redelijk echt over is gekomen (past bij BoC-stijl en erg kwalitatief) ''Freescha'' is. Een leuke vondst erbij voor mij als dat de fake is en een waarschijnlijk beter album staat me nog te wachten.

Die tracks van Freescha hoorden bij een ander lek waar achter elk empeedrietje (promo copy only!) staat dacht ik.

Die heb ik dan inderdaad..

de eerste keer dat ik het hoorde dacht ik al teleurgesteld; Dit kàn toch niet de nieuwe van BOC zijn?? Ik vond het amateuristisch, langdradig en goedkoop klinken. Vond al die positieve reacties hier al zo raar..

Nu kan ik me gaan verheugen op de échte release

Jeej! Allen waren idd fakes. ''Oscar Seen Through Red Eye'' duurt officieel 5:09 ipv. 4:34. De door mij voorbarig geplaatste tracktijden worden verwijderd en één bekende toegevoegd omdat dat nu eenmaal leuk staat

Vanuit deze link (Flash vereist) is het nummer gratis te beluisteren in matige kwaliteit en met halthoudingen, maar je kunt door alles heenspoelen...Haast magisch ontspannen sfeertje valt me al op met al dat gerieflijke 'gepruts'.

Ben trouwens wel erg benieuwd naar de artiest achter de sterkste fake. Een rare situatie is door die goede fake in mijn hoofd ontstaan, nu heb ik al een beeld van ''The Campfire Headphase'' gekregen, wat niet bepaald slecht was (slechts licht teleurstellend, want van BoC is wel een 4,5*-album te verwachten gezien de geschiedenis). Nu kan ik ondanks die aanwinst (die ik bij dit album geordend heb) in mijn achterhoofd weer heel sterk gaan uitkijken naar dit album.

En je kunt je stem nu verwijderen Mister Orange