Boards of Canada - The Campfire Headphase (2005)

Chromaky Dreamcoat heb ik beluisterd, hypnotiserend en prachtig. Dit album komt dus op mijn wishlist.

onlangs kwam ik in de bibliotheek (terwijl ik het betere speur- en voorwerk aan het uitvoeren was) deze boc cd tegen. had toen al het vermoeden dat ik dit wel eens leuk kon vinden. cd geleend, nooit geluisterd (wel een boete wegens te laat retourneren, verdorie, het is ook altijd hetzelfde verhaal). groot was mijn verbazing toen ik twee weken later (lees: eergisteren) dezelfde boc cd bij mijn vader op de speler zag liggen (im telling you - die man heeft smaak. net als zijn dochter is hij zich bewust van het belang van GOEDE, EERLIJKE, ECHTE muziek).

anyway. deze cd is fijn, at times meeslepend (bevond me al na het beluisteren van de eerste twee nummers in een alternative world where there is no pain and sorrow -- just beauty & sound) en hypnotisch (klinkt als psychotisch whaha). erg sexy ook.

Leuk, de Boards of Canada hebben dit album ook vanuit een escapisme idee gemaakt.

Ik heb die lavender nu ook bij een boc disografie erbij gekregen, en ik vindt het echt wel heel goed, maar nu ik het weet dat het fake is hoor je wel duidelijk dat het geen Boc is. Ik kan het trouwens hier op mume niet vinden.

Chromakey Dreamcoat .

Ik vind dit album juist iets minder dan bijvoorbeeld het minimalistische Geogaddi. Op deze cd proberen ze wel een droomwereld te schetsen, maar bij de meeste nummers raken ze bij mij geen gevoelige snaar.

Natuurlijk staan er pareltjes op zoals Peacock Tail, Dayvan Cowboy, Sherbet Head (werkelijk briljant nummer!) en Farewell Fire. Toch vind ik 'the campfire headphase' over de gehele linie te zwakjes en niet innemend genoeg.

3*

Wat is er minimalistisch aan Geogaddi? Die plaat klinkt behoorlijk vol...

wel 'doordeinend met dezelfde loopjes'-minimalisme, denk dat 'ie dat bedoelt. maakt dat geogaddi zich wat meer op psychedelica richt.

Niet zeker of ik deze nu beter vind of MHTRTC, maar het is en blijft een prachtig album desalniettemin. Wat mij betreft zijn het allemaal toppers, maar een speciale vermelding toch wel voor Tears of The Compound Eye en Slow This Bird Down.

mijn persoonlijke favoriet luidt Satellite Anthem Icarus

Toch maar omhoog naar 3*
Na een wat langere tijd ben ik hem toch iets meer gaan waarderen...

Chromaky dreamcoat.. Wat een nummer, net zoals Dayvan Cowboy !! geweldige muziek, die ook mijn vader erg kan waarderen. Daar stond ik wel even van te kijken trouwens

Een erg leuke cd dit. Voor mij niet bijzonder verheffend, maar die dromerige sfeer vind ik wel erg relaxing. Echt zo'n cd die je af en toe eens opzet voor wat achtergrondmuziek. Het zal nooit echt op de voorgrond treden, nooit echt irriteren.

3 sterren.

Vind je 3 sterren niet ERG hoog voor een ERG leuke cd?

3 sterren is toch gewoon een nette voldoende?

Dat is geen antwoord op zijn vraag toch?

Nee, dat is dan misschien ietwat aan de lage kant. Maar 3,5 ster wilde ik het ook niet geven.

Ja ok, maar dan moet je niet zeggen dat je het een erg leuke cd vind

Maar dat vind ik wel. Ik ben an sich geen electronic luisteraar en ben er ook niet zo snel een liefhebber van. Maar in het genre vind ik dit een erg leuk album.

Drie sterren geven aan een leuk album is volgens mij gewoon normaal hoor. Ik heb soms ook wel dat ik denk 'mwah eigelijk best een leuk album, maar verder is het niet al te speciaal' zo'n album zal ik dan drie sterren geven.

Leuk is wat anders dan ERG leuk natuurlijk

Oké, verder maakt het me eigenlijk niet zoveel uit

Een mooie recensie hierover:
http://www.kwadratuur.be/releases.php?id=2018

Wel goed ja. Het klopt ook in grove zin met het toegankelijker worden vanaf Twoism, geniale groeiplaat is dat verder, ruwer en (iets) brillianter dan deze vind ik.

Ben ik het niet helemaal mee eens. Ik vond Twoism bijvoorbeeld toegankelijker dan Geogaddi. Kan per individu verschillen.

Overigens, dit album blijft een toppertje!

klopt, het is eigenlijk een slechte uitspraak van mij. ik bedoel het in de zin dat het geluid steeds iets geavanceerder in productie overkomt t/m geogaddi, waardoor het op de achteloze luisteraar al gauw meer indruk maakt. Maar Campfire Headphase lijkt me wel één van de meest toegankelijke platen, hoewel sommige dingen nog meer indruk gaan maken na veel luisteren.

Op die manier, dan kan ik me er wel in vinden ja.

Over indruk maken na veel luisterbeurten; Heb je ooit de hoge pianoachtige tonen gehoord in '84 Pontiac Dream na 50 seconden? Ik kwam hier dus echt pas achter na tientallen luisterbeurten toen ik het nummer een keer afspeelde met oordopjes. Ik kon niet geloven dat ik dat niet eerder gehoord had .

Al na het 5e nummer was ik verkocht.
Dat is nou zo leuk van Musicmeter.nl.
Ik had hier nog nooit van gehoord, maar op deze manier kan ik veel meer te weten komen van voor mij onbekende artiest(en).
Ik geef hem al meteen 4*.
Chillen!

Ben nu 2 luisterbeurten verder, meteen naar de 5*.
Dayvan Cowboy brengt me het kippenvel op de armen!
Wat een nummer.
Dit album kan voor mij niet meer stuk.

Bij vlagen vind ik dit een geweldig album en dan vervolgens vind ik het toch weer minder.. Komt waarschijnlijk omdat ik 'em dan te lang laat liggen en vervolgens raakt de cd in vergetelheid en denk ik dat de liedjes prut waren.

Maar nu ik het zo weer luister, heerlijke cd.. Vind het wel vergelijkbaar met Air, alleen het fijne hieraan vind ik, dat er vrijwel geen tekst/gezang o.i.d. doorheen zit. Hm ja dit album klinkt heerlijk!
Wat ik wel een minpuntje vind, zijn af en toe die klanken die tegen vals aan zitten, dat is dan wel opzettelijk gedaan, maar ik stoor me er toch aan.. Volgens mij is het ook echt vals.. De ene keer is het mooi, de andere keer vind ik het afschuwelijk.

Mmm lastig, wat zal ik hiervoor geven.. Ik laat het even hangen bij een 4.0