Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf (2002)

Alle nummers volgen elkaar lekker op, dit waanzinnige album blijft spannend en boeien. Leuke frequentie-tuning ertussen en geweldige varierende zang van Josh Homme.
Alles is aanwezig, wat humor, serieuzere nummers, tikje sarcasme, hardere en rustigere nummers wisselen elkaar af....Compleet en kloppend van de eerste tot de laatste seconde.

QUOTSA heeft enkel sterke albums uitgebracht, maar ik vind dit hun beste. Met name The Mosquito Song is ontzettend mooi! 5* Keihard verdiend!

M'n favoriete album om op te drummen (alhoewel het soms iets te hoog gegrepen is )

Supervette plaat! De nummers met Lanegan zijn toch wel het gaafst, maar laat Nick Oliveri in hemelsnaam z'n bek houden... Gelukkig is hij d'r uit... Dat gekrijs...
En jammer van de twee laatste nummers; A song for the Deaf behaalt bijna Kyuss-achtige hoogten en was daarom de ideale afsluiter...

[quote]cornucopia schreef:
maar laat Nick Oliveri in hemelsnaam z'n bek houden... Gelukkig is hij d'r uit... Dat gekrijs... quote/]

Luister eens naar deze. Olivieri houdt SftD perfect in balans. Uiteraard valt Six Shooter dan in het niet bij Millioniare.

Deze plaat heb ik heel sceptisch onthaald. No one knows werd toen grijsgedraaid op stubru en pubers slikken nu eenmaal alles wat cool hoort te zijn. Maar vooroordelen berusten nu eenmaal op te vroege conclusies, en dat bleek nu weer het geval te zijn. Dit is een hele sterke plaat. Wat hardere muziek betreft ben ik meestal wel sceptisch (veel geblaat weinig wol, u kent het cliché), maar ik draai deze plaat nu nog altijd veel, dat wil wel wat zeggen.
De muziek van QOTSA beschrijven kan je alleen maar met de gekende clichés doen. Gespierde mannen met tattoos in een cadillac die cruisen door een stoffige woestijn terwijl de drank overvloedig vloeit. Maar genoeg clichés, op naar de muziek.

De plaat begint met een schreeuwer, Millionaire. QOTSA is een van de weinige bands die van mij mogen schreeuwen. En het nummer heeft een heerlijke drumintro. Rock 'n' roll op zijn best, hersenloos maar energiek.

Daarna hebben we het alom gekende en geprezen "no one knows". Ik heb het wat moeilijk met dat nummer. Mede omdat ik het veel te veel gehoord heb op die verdomde radio. Maar het is zeker niet slecht, al grijp ik snel naar de skip-toets

"First it giveth" is een bom. Typisch QOTSA, de falsettostem van Homme met helse gitaren op de achtergrond. Het klinkt heerlijk, en ik associeer het altijd met snelheid. Geen enkel nummer klinkt beter als je in de wagen de wegen onveilig maakt.

In "a song for the dead" hoor je dat Grohl nog steeds een grootse drummer is. Weerspannig gedrum, de voorbode van een smerige intro. Heerlijk ook alweer: Homme die dan wat over de baslijnen heen zingt, het is als een koor.

En Homme doet het opnieuw in "the sky is falling". Poppy, maar toch weer heerlijk, die pauzes tussen de gitaarsequenties zijn grandioos. Eigenlijk is het alsof Homme hier een kinderliedje zingt, maar dan wel duivelse kinderen, dat spreekt voor zich.

"Six Shooter": De tweede schreeuwer uit het album. Kort, krachtig tussendoortje. Niet groots maar toch gedurft.

In "Hangin' Tree" is Lanegan aan de beurt. Nogal contradictorisch bij Homme zijn stem, maar het is een sterk nummer, en Lanegan behoort tot de QOTSA-familie, en een familielid mag je nooit in de steek laten !

"Go with the flow" is alweer zo'n road-nummer. Pompende drums, een motherfucker van een baslijn en heen en weer piepende gitaren. Een perfecte rocksong.

"Gonna leave you" is het nummer dat het minst bij me blijft hangen. Absoluut geen slecht nummer nochtans. De tekst heeft iets "souls", maar we zijn hier om te rocken.

"Do it again" is ook een minder nummer. Niet speciaal ook niet slecht, middelmatig dus.

"God in the radio" begint met een drum die verdacht veel aan marcherende soldaten doet denken. Maar het nummer wordt pas echt goed rond 1 minuut. Dat zinnetje blijft echt in je hoofd plakken.

"Another love song" is een van mijn favorieten. Het heeft iets Spaans in zich (zoals wel meer nummers op dit album, mede door dat radiostation). Maar het is heerlijk om de gitaren zichzelf te horen overstijgen. De gitaren "omarmen" deze song als het ware. Beeldspraak, maar luister zelf maar.

En dan die apocalyptische (hoeveel synoniemen voor onheilspellend zouden er al gevallen zijn in recensies van dit album ?) "A song for de dead". Heerlijk, Eerst die logge baslijn, dan weer die stuwende drum en uiteindelijk weer die eclectische gitaar. En Lanegan komt weer meedoen ! en hoe, als je die drum hoort voordat Lanegan zijn ding doet moet je je echt eens voorstellen dat de grond opensplijt en hij eruit komt. Absurd, kitcherig, maar toch geniaal. Spinal Tap is nu eenmaal een synoniem voor rock 'n' roll.

Superplaat, ene classic in zijn genre.
Dikke 5 dus

@ remmer:

Bijzonder fijne recensie. Voor mij is het ook eens tijd voor een recensie voor deze masterplaat

Heerlijk album!!! Ben meestal niet zo van de wat hardere muziek, maar dit album draai ik minstens 1x in de week en ik kan er geen genoeg van krijgen. Heerlijke gitaren, en de drums van Dave Grohl zijn ook heerlijk om naar te luisteren.
5 sterren!!!

dat klinkt goed

De stem van de zanger is echt heel gaaf!

Van wie? Josh Homme, Mark Lanegan of Nick Olivieri?

Alle drie Waarom heb ik tentamens tijdens Werchter?

Nja, sinds Olivieri weg is, is het live het niveau ook wat gezakt volgens mij.

tja, onder de fans van QOTSA zal je altijd twee groepen blijven hebben: degene die nog steeds onvoorwaardelijk Olivieri aanhangen en degene die liever QOTSA zonder scherpe hoekjes hebben. Ik zit er zowat tussenin

Alle 3 maar die van Homme in het bijzonder

Homme en Lanegan blijven toch wel erboven uit steken.
Olivieri is gewoon was de grappige noot ertussen.

De rauwheid van Lanegan en het pseudo-brave, maar toch niet echt, van Homme, blijft toch wel onnavolgbaar.

Klopt als een bus, maar zie Auto Pilot niet over het hoofd

De tekst van Mosquito Song spoilde destijds de naam van het volgende album.

See for yourself

Ik heb laatst First it giveth gehoord. Wat een ontzettend strak gespeeld (of is het studio-trucage?), dynamisch, catchy, goed geproduceerd nummer.

Dit is is sowieso extreem goed geproduceerd album. Die radio-stukjes tussen de nummers passen helemaal in de sfeer van het album en hebben echt toegevoegde waarde vind ik Ik zou zeker es het hele album beluisteren als ik jou was.

Dat ga ik zeker nog eens doen.

Het zal wel juist andersom geweest zijn.
De titel van het volgende album zal gekozen zijn uit de tekst.

Another love song vind ik ook niet mis. Al zie ik dat niet echt terug tussen de berichten hier..

Het radio-concept vind ik wel goed gevonden en geeft een leuk verband tussen alle nummers.

Ik heb hier ook nog een soort van hidden track geplaatst voor nummer 1, genaamd "The real song for the deaf". Duurt ongeveer 1.33. Iemand die dat ook heeft/kent?

Ik zie hem hier namelijk niet staan bij de tracklist

Voor die hidden track moet je plaat terugspoelen. Je mmoet Millionaire op 1:35 zetten en dan terugdraaien. Maar daar moet je wel de shit voor hebben... Of je moet de Limited Edition dubbel-LP hebben, die kun je ook terugspoelen (H)

The Real Song For The Deaf heet zo omdat: Alles wat je hoort is een extreme lage base, met extreem laag opgenomen vocalen. In theorie zouden dove mensen dit nummer kunnen 'horen'; ze zouden nl. merken dat hun trommelvliezen trillen, of iets dergelijks. Als je je hoofd tegen je boxen aanlegt, en je bent niet doof, dan scheur je zowat je trommelvliezen, dat weet ik wel.

ik vind eigenlijk alleen no one knows super, mede door drumpartijen

de rest geen moer aan, te eentonig

maar, ik ga het nog een kans geven na het lezen van de reacties en wellicht geef ik mijn stem

Heus waar doen hoor, heus waar.

Even over die cabareske stukjes tussendoor:
Dat had voor mij allemaal niet gehoeven. Het begin (Clone radio) vind ik leuk, maar de rest hadden ze wat mij betreft achterwege kunnen laten. En als het nou nog aparte 'tracks' waren geweest, dan had kunnen skippen, maar het is onderdeel van het nummer. Na een of twee keer heb je het wel gehoord en gaat het irriteren. Moeten ze niet meer doen.
Onlangs heb ik al 'hilarische' skits er gewoon eens onorthodox vanaf geknipt. Bevalt me een stuk beter!
O.h.a. trouwens een puike plaat!
4 sterren.

goeie plaat. ZEKER 4 sterren, misschien zelfs wat weinig. Lekker gemep van Grohl ook

4,5*

Toppers als Six Shooter en Millionaire van een kaliber die ik sinds dit album van de heren niet meer heb gehoord.

Go With The Flow blijft hun allerbeste nummer

Ik heb deze plaat werkelijk een jaar in mijn kast gehad, en ik heb er nooit naar geluisterd. Ik kon het niet verteren. Ik was dan ook begonnen met LtP. Echer, na Era Vulgaris heb ik mezelf gedwongen deze plaat af te luisteren.

En je raadt het al, ik ben verkocht ^^ Officieel Qotsa fan nu, whoah. Het heeft even geduurd als indierocker, maar ik moet eraan toegeven. Ik begin met een 4,5. Wereldplaat ^^

Het openingsnummer pakt me op het moment het meest, geweldig. No one knows en Go with the flow kende ik al natuurlijk. Ik vrees voor een plek in mijn top 10 binnenkort ^^

groets.

Klinkt lekker!
4*