menu

Iggy Pop - Lust for Life (1977)

mijn stem
3,84 (414)
414 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: RCA

  1. Lust for Life (5:13)
  2. Sixteen (2:26)
  3. Some Weird Sin (3:42)
  4. The Passenger (4:44)
  5. Tonight (3:40)
  6. Success (4:25)
  7. Turn Blue (6:56)
  8. Neighborhood Threat (3:25)
  9. Fall in Love with Me (6:30)
totale tijdsduur: 41:01
zoeken in:
avatar van kaztor
5,0
Misschien dat je na wat meer documentatie over dit album het wat meer kan waarderen. Ik zou het zeker nog niet afserveren!

Misschien kom je met deze Allmusic-link een eind...

avatar van James Douglas
Het feit dat dit album de reputatie heeft komt denk ik vooral voort uit het feit dat de titeltrack een hit(je)(?) is geworden bij zijn release en dat er in de jaren zeventig geen hond kraaide naar The Stooges, Bowie was één van de weinige vooraanstaande figuren die iets in hen zag zitten. Daarbij heeft de song ook een boost gekregen door de prominente rol in de film Trainspotting.

avatar van pinguin#13
5,0
James Douglas schreef:
Het feit dat dit album de reputatie heeft komt denk ik vooral voort uit het feit dat de titeltrack een hit(je)(?) is geworden bij zijn release en dat er in de jaren zeventig geen hond kraaide naar The Stooges, Bowie was één van de weinige vooraanstaande figuren die iets in hen zag zitten. Daarbij heeft de song ook een boost gekregen door de prominente rol in de film Trainspotting.


Dat is ook zo. Een fenomeen dat nog tot ons (mij) kwam via het mainer dan mainstream tv-programma Avro's Toppop. Dat er ook zoiets was als Stooges hebben we pas veel later mogen ontdekken.
En dank zij die ander god David Bowie om Pop op te vissen en ook het prachtige The idiot met hem op te nemen.

avatar van deric raven
4,5
Iggy Pop ging met David Bowie in zee.
Bowie had al bewezen bij Transformer van Lou Reed dat hij een artiest de juiste impuls kon geven.
Het resultaat hier was het zwaardere The Idiot, en het toegankelijkere Lust For Life.

Lust For Life zal ik altijd blijven zien als de (Z)iggy Stardust van Iggy Pop.
Er werd vaak gezegd dat Ziggy Stardust autobiografisch zou zijn.
Ik denk dat Bowie toen nog niet bewust was van zijn eigen opkomst en ondergang, maar dus iemand anders als voorbeeld nam; namelijk Lou Reed of Iggy Pop.
Ik heb Bowie namelijk nooit gezien als frontman van een band.

Het nummer Lust For Life gaat net als Succes over het omgaan met roem.
Zijn sterrendom.
De drugs die er bij horen.
Het letterlijk en figuurlijk bloot geven aan het publiek.
Het is een grote dierentuin; men komt voornamelijk aapjes kijken.

Sixteen en Tonight gaat over sex met minderjarige tieners, die als groupies achter de artiesten aan lopen.
Het misbruik wat er van gemaakt wordt.
Gouden bergen beloven.
Ontmaagding.
Sixteen heeft raakvlakken met Venus In Furs van Velvet Underground.
De flirt met leer.

The Passenger is het leven in een toerbus.
Elke avond een andere stad.
De passagier op doorreis.

Dat David Bowie later ook nog zijn vruchten uit deze periode plukt blijkt uit de hitsuccessen van Tonight en China Girl.
Zijn versie van Tonight mist duidelijk de kracht vanwege het ontbreken van het sterke begin.
Met China Girl pakt hij het waardiger aan.

Bowie had vaker met artiesten mogen samen werken in de rol van producent.
Hij weet namelijk zeer goed hun kwaliteiten te benutten.
Transformer, The Idiot en Lust For Life dragen zijn stempel als handelsmerk.

avatar van avdj
4,0
Ik heb meerdere albums van de Stooges geluisterd maar was nooit écht diep onder de indruk. De sound is inderdaad hard maar dat levert ook nogal rommelige nummers op.

Hoe anders is dat als niemand minder dan David Bowie zich ermee gaat bemoeien? Eerder was hij al verantwoordelijk voor het beste album van Lou Reed. Ditmaal weet hij de rauwheid van Iggy perfect te mixen met zijn producer kwaliteiten. Stuk voor stuk goede nummers, enkel Succes ligt me wat minder.

avatar van jeroenheinz
4,0
Was tot vandaag alleen bekend met de nummers Lust for life en The passenger. Zojuist maar eens het hele album beluisterd en het is inderdaad een erg lekkere plaat.
Zoals hier al eerder is vermeld is deze plaat goed georganiseerd zonder dat het rauwe van Iggy hiermee verdwijnt. Soms wat ingetogen om vervolgens weer te 'ontploffen'.

4*

_Lynn_
Wat een verschil met de rauwere, rustigere opvolger The Idiot.
Wel erg lekkere plaat, zoals de user hier boven mij al zegt!

avatar van pinguin#13
5,0
_Lynn_ schreef:
Wat een verschil met de rauwere, rustigere opvolger The Idiot.
Wel erg lekkere plaat, zoals de user hier boven mij al zegt!


opvolger?
Ik dacht dat The Idiot ervoor zat.
En hoezo is die rauwer? Donkerder, vager, mistiger vind ik die eerder. Ik herinner me nog aanvankelijk teleurgesteld te zijn omdat ik een felle, punky Pop verwachtte. Achteraf is die plaat me wel geweldig goed bevallen.
Maar deze ook!

_Lynn_
pinguin#13 schreef:
opvolger?
Ik dacht dat The Idiot ervoor zat.

Oeps, foutje van mij dan, sorry.

En hoezo is die rauwer? Donkerder, vager, mistiger vind ik die eerder.

Oké, wel zo bedoelde ik het eigenlijk zowat. Jij kunt het echter correcter uitdrukken.

4,5
Dit is een album zonder een slecht nummer en ah wat een ongelofelijk mooie nummers. Ik vind ook de teksten erg mooi en hoe die het zo mooi zingt zoveel gevoel awesome album.

Sweet Sixteen is echt vet.

4,5*

PriestMaiden
Goede plaat van Iggy.
Het bekende titelnummer en The Passenger zijn uiteraard goede nummers, zo ook Success, Some Weird Sin en Sixteen.

PriestMaiden
Wel één van de lelijkste hoezen in mijn collectie lol.
Mijn ma dacht eerst dat het een album was van Willy Sommers

avatar van Madjack71
4,0
Dit album bruist van energie, speelplezier en lust for life. Bowie geeft hier tuurlijk weer zijn ondersteuning, alsook Pop dat ook bij hem deed. Lust for Life...zal bij Ad Visser ook nog wel wat herinneringen oproepen, maar ook The Passenger blijft een sterk nummer. Tonight staat hier in de -mooiere- ruwe versie, dat later nog een hit voor Bowie werd samen met Tina Turner. Diens live versie is dan weer te prefereren boven de album versie van Bowie.
Tot aan Turn Blue ben ik overtuigd en geniet ik met volle teugen. Ook bij Succes, waar bij elke zin, dit herhaald word in het koortje..m.i. klinkt het alsof Iggy ter plekke tekst verzint en dit ludiek nagezongen wordt door Bowie en consorten. Deze lust voor het leven schurkt toch dicht tegen de volle mep.

avatar van LucM
4,0
Hoewel The Idiot en deze Lust for Life in hetzelfde jaar verschenen is de sfeer wel anders. The idiot klinkt somber, Lust for Life klinkt een stuk opgewekter en energieker.

Overigens ging punk in 1977 grotendeels aan mij voorbij buiten Lust for Life vanwege zijn legendarische optreden in Toppop waarin hij met ontbloot bovenlijf een plastieken plant te lijf ging. De titelsong zal hoe dan ook één van mijn favoriete punkrocksongs blijven. Tonight vind ik ook iets beter in de versie van Iggy Pop.

avatar van Booyo
4,0
Volgens mij ben ik een van de weinigen, maar ik vind success eigenlijk een verdomd lekker nummertje. Sowieso bevalt de samenwerking van Iggy en Bowie me uitstekend, wat een topplaat!
The Passenger en Tonight zijn mijn favorieten van dit album, met name eerstgenoemde is.. Tja, een klassieker van de bovenste plank.

4*

avatar van bikkel2
4,0
The Passenger is vooral boeiend omdat het een song is die gewoon lekker loopt , niet te moeilijk , en enigzins wat doordenderend . Eigenlijk een niemendalletje , maar wel zo 1 die verdomd lekker klinkt .

kanjedateten
Heel anders dan zijn eerste soloplaat, ik vind de sound heel anders maar dat maakt deze niet minder goed. Hierop staan de liedjes van Iggy die de meeste mensen kennen denk ik. The Passenger, Lust for Life, zijn goede rockliedjes en al met al een stuk vrolijker dan het debuut. Turn Blue vind ik echt wanstaltig en hoort niet thuis op deze goede plaat.

avatar van "H."
3,5
Rare man die Iggy (of was dat allen maar zijn imago) maar deze CD. Wow. Lust for life natuurlijk klassiek maat mij all-time favorite The Passenger!

avatar van rolandobabel
Ik had grote verwachtingen en ben groot fan van iggy pop, ik dacht er staan twee geweldige nummers op, goede recensies, in vele jaarlijsten jaren zeventig, maar wat viel deze tegen. Neighborhood threat valt nog wel enigszins te pruimen, nu begrijp ik waarom er zo weinig nummers op mijn verzamelaar van dit album staan........

avatar van Deren Bliksem
4,0
Toch niet zo een grote fan dus.

avatar van pinguin#13
5,0
kanjedateten schreef:
Heel anders dan zijn eerste soloplaat, ik vind de sound heel anders maar dat maakt deze niet minder goed. Hierop staan de liedjes van Iggy die de meeste mensen kennen denk ik. The Passenger, Lust for Life, zijn goede rockliedjes en al met al een stuk vrolijker dan het debuut. Turn Blue vind ik echt wanstaltig en hoort niet thuis op deze goede plaat.


'Turn blue' is toch pure wanhoop? "Jesus, this is Iggy" …voor mij dan weer redelijk geniaal

avatar van Rudi S
4,5
Man , o man, Turn bleu is echt briljant, hoe kan een mens hier niet meteen van houden.
Iggy gaat hier echt tot op het bot, nee eigenlijk er door heen

4,5
Lust for Life, nummer gaat nooit kapot.
Koningskoppel Bowie en Iggy.
Wat is die Bowie trouwens geniaal als je bedenkt wat ie allemaal heeft gedaan bv ook Transformer

avatar van pinguin#13
5,0
Bowies werk kan niet overschat worden. Kwaliteit én kwantiteit.

avatar van Heer Hendrik
Eerlijk gezegd ligt deze versie van Neghborhood Threat me veel lekkerder in het gehoor dan dieversie van David Bowie op hetTonight album

avatar van davevr
4,5
Als je weet dat Bowie om Iggy een plezier te doen Tonight en Neighbourhood threat gecoverd heeft (Iggy zat financieel aan de grond), maar wat een schabouwelijke versies waren die nummers van Bowie in vergelijking met deze. En dat zeg ik als Bowie fan. Deze plaat heerst echt, dwingend, noodzakelijk, rauw, echt, ik kan het niet anders omschrijven. Rock 'n' Roll pur sang.

avatar van SLRockingBass
3,0
Leuk album van Pop. Lekkere pop-rock met een ontzettend leuke opener.

The Passenger, Lust for Life en Tonight zijn mijn favoriete nummers van deze plaat. Ook Sixteen mag ik erg graag horen. De tijdsduur is precies goed en daardoor begint het geheel niet te vervelen.

Persoonlijk vind ik deze plaat wat minder rauw dan het werk van Pop met The Stooges, maar dat betekent niet dat dit een slechte plaat is. Goed geproduceerd. Toch blijf ik steken op 3*, omdat deze plaat me net iets te weinig doet.

3*

avatar van bikkel2
4,0
The Idiot al eens geprobeerd SLRockingBass?
Misschien ken je die al.
Uit het zelfde jaar, maar heeft meer venijn.

avatar van pinguin#13
5,0
bikkel2 schreef:
The Idiot al eens geprobeerd SLRockingBass?
Misschien ken je die al.
Uit het zelfde jaar, maar heeft meer venijn.


Vooral donkerder. Verstikkend in een dikke laag grijze mist. Topalbum.

avatar van bikkel2
4,0
Yep. Mooie omschrijving.

avatar van SLRockingBass
3,0
The Idiot ga ik een kans geven bikkel2!

Gast
geplaatst: vandaag om 14:14 uur

geplaatst: vandaag om 14:14 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.