Jacco Gardner - Cabinet of Curiosities (2013)

Wat een mooie plaat is dit. Foxygen bracht vorige maand een leuke retroplaat uit maar Jacco Gardner zit toch wel paar niveau's hoger. Aan de ene kant klinkt deze plaat heel erg jaren '60 maar toch is hij ook eigentijds. Het zijn allemaal hele mooie liedjes. Deze gaat zeker aangeschaft worden. Na traumahelikopter weer een Nederlandse belofte voor de komende jaren. Jacco Gardner gaat het nog ver schoppen.

Ik heb hem net even beluisterd op Pitchfork. Fantastische plaat!

Dan zou jij ook naar Merleyn moeten gaan zaterdag Don, 2 vliegen in 1 klap.

Hoop hem vrijdag in de bus te vinden om er dan nog beter van te kunnen genieten.

Jacco Gardner komt over twee weken naar de 013 in Tilburg met Herrek, daar ga ik misschien naar toe. En Traumahelikopter komt in April in de W2 samen met Wallace Vanborn en John Coffey, 3 vliegen in 1 klap!

Erg leuke plaat, zal 'm binnenkort bestellen (vinyl, uiteraard).
Was graag naar Merleyn gegaan a.s. zaterdag maar dat gaat niet lukken.

Ik ben 1 van de geluksvogels die de plaat op rood vinyl heeft kunnen kopen. Ik was op de pre-album releaseparty en daar was deze al te koop. Fijne, hele fijne plaat!

Op het eerste gehoor een prachtige plaat!

Wel jammer dat er niet iets meer persoonlijkheid in dit album zit. Ik hoor eigenlijk alleen maar de invloeden, maar niet Jacco Gardner zelf.

Ik zie op de site van plato dat CD+LP maar €19,99 gaat kosten, hopen dat dit klopt. En doe er dan ook maar een poster van de artwork bij.

Hoeveel dieren tellen jullie op de albumcover? Ik kom niet verder dan 7..
Grotere afbeelding album cover: http://2.bp.blogspot.com/-FIy01PeJGSw/UQK_nxog4aI/AAAAAAAABHo/KNd6LLOEQJ0/s1600/Jacco.jpg

Kan ik daar een prijs mee winnen of zo?

Ik tel er 8 incl. de homo sapiens.

Als zelfs NME en Pitchfork aan de haal gaan met de Nederlandse Jacco Gardner dan moet er wat bijzonders aan de hand zijn. Betere reclame kan deze 24-jarige artiest uit Hoorn zich niet wensen natuurlijk.
Maar als je dan ook dingen leest in de trant van 'klinkt als een verloren album uit de psychedelische sixties' gaat het grote neonbord 'retro retro' wel erg hard knipperen. Retro kan leuk zijn maar ook too much. Vroege Pink Floyd, Syd Barrett..... toe maar.

Maar dan moet je je laten verleiden tot het draaien van een enkel nummer: ik snapte de opmerkingen gelijk en vond ze terecht maar wat was het heerlijk om je mee te laten voeren door dit muzikale wonderland (perfect gekozen hoes ook).
Het mag dan een pretpark der lang vervlogen tijden zijn; als het gebeurt zoals hier moet je gewoon wel toegeven dat het erg knap gedaan is en ondanks dat retro misschien wel een terechte classificatie is moet je ook toegeven dat het een zeer fijne nostalgische trip is waar ik onmiddellijk aan toe wil voegen dat je dit album daar mee tekort doet.

Cabinet of Curiosities is pure barokpop met een enorme hang naar het verleden maar die wel degelijk met beide benen in het heden staat.
Ik kon het niet laten om Pink Floyd's The Piper at the Gates of Dawn n.a.v. dit album weer eens op te zetten na Cabinet of Curiosities beluisterd te hebben. Het door mij zo zeer gewaardeerde PF album deed opeens erg oud aan. Ik wist even niet wat me overkwam, maar na de frisheid van Jacco Gardner voelde dat dus echt zo. Geloof me, dat is een rare gewaarwording en een groter compliment kan ik hem misschien niet maken.

Dit album is puur genot voor de oren. De superlatieven zijn terecht en dat het zo groots wordt opgepikt is iets om trots op te zijn. Hij verdient het.
Dit is geen 'lavalampen pop' dit is kwaliteit met een zeer grote letter K. Tijdloos.
Of het je smaak is is wat anders, of het je raakt idem maar dat hier met veel liefde en zorg gemusiceerd wordt is voelbaar en hoorbaar.
Met liefde geef ik er dan een hoge beoordeling voor terug.
Zeer knap gedaan! Damn dit is goed!

Via FB event suggestie voor The Silhouettes terecht gekomen bij Jacco, live in OT301. De nummers op bandcamp even opgezocht en die bevielen me prima. Degene waar hij me als eerst aan deed denken was Jim Noir. Was enige tijd verslaafd aan het album Jim Noir (2008). Heerlijk retro met veel Engelse humor. Er zijn meer retro namen die naar boven komen zoals Nouvelle Vague, April March, Bertrand Burgalat (zoals bass op Where Will You Go), zelfs MGMT en vleugjes Beach Boys / Beatles / Doors. Ja, ik hou wel van wat retro, vooral als het wat tongue-in-cheek humor bevat.

Het concert viel iets tegen maar dat lag vooral aan het slechte (vocaal) geluid, al dan niet aan de plaats in de zaal te wijten(?). Prachtige video's trouwens die ze gekozen hebben om hun muziek mee te omlijsten, de performance was een beetje flets en dan is zo iets welkom. Zo prachtig als het album klinkt zo moeilijk lijkt me dat om live te reproduceren. Niet dus. Maar laat ik het houden bij het album. Er is heel veel om verliefd op te worden, prachtige geluiden en de vocalen klinken ook heerlijk maar persoonlijk mis ik pakkende teksten en hier en daar een rauw randje zou ook fijn zijn. Het blijft allemaal zo binnen de lijntjes. Dan is het verschil tussen de live performance en het album ook niet zo groot. A House On The Moon is mijn favoriet maar staat niet op dit album. Het laatste nummer van dit album The Ballad of Ltitle Jane doet me het meest denken aan Jim Noir en ik hoop dat Jacco net zo vlijtig kan zijn.

Ik luister niet veel naar in Nederland geproduceerde muziek maar dit hoor ik graag en hoop dat zijn volgende album iets rauwer wordt, met een extra zanger om wat meer contrast te maken in de harmonies, maar hou de lekkere bas erin. Zou tegen hem willen zeggen laat je inspireren door de eerste albums van de Kinks en kijk eens of Bertrand Burgalat je volgende album wil produceren.

Voor de geïnteresseerden, vanavond is Jacco Gardner te gast bij DWDD.

Verder krijgt Cabinet of Curiosities een 7,2 op Pitchfork, daar kun je mee thuiskomen.

he wat leuk baroque pop uit nederland. helemaal mijn genre, maar heb m gedownload en helaas gaat helemaal langs me heen. afdeling net niet voor mij. Ik zet toch liever even sean bonniwell's close op uit 69. Enja dit is t echte werk! Teksten die blijven hangen al vanaf de eerste draaibeurt. da's toch best moeilijk danwel in nederland onmogelijk(behalve claw boys claw en suimasen mischien)

zozo Aero een 4,5?

Is dat zo verrassend voor je?

Voor iedereen die dit album te gek vind:
The Skywalkers - Year One (2010)

Dat is onze vriend Jacco in een duo. Freakbeat, zelfde soort '60s sound. Gaat dat horen.

Dit is echt een hele goede plaat, daarom ook 4,5 ster. Zoals aERodynamIC al zegt heeft dit album een onmiskenbare jaren '60 sound maar toch klinkt het heel fris. Ieder liedje is anders en het zit zeer goed in elkaar. Lekker dromerig, ik hou er wel van.

Nu bij DWDD en wordt vergeleken met Syd Barrett. Clear the air klinkt in ieder geval erg lekker. Mooie stemgeluid en lekkere drum. Heeft inderdaad wat weg van Syd.

Waarom moet alles ineens als de jaren '60 klinken. Vervelend. Ik ga maar niet stemmen want ik kan er helemaal niets mee.

Toen ik dacht naar het 2e nummer te luisteren bleek ik al bij nummer 6 te zijn, dan weet je het wel.

heul hard naar Concerto gefietst, en nu in bezit van lp + cd (rood vinyl)

Believe the hype!

Erg mooie plaat. 60s psychedelica, maar als je goed oplet blijkt het jasje er omheen toch behoorlijk eigentijds. Dit doet je helemaal niets of je bent diep onder de indruk. Ik zit in de laatste groep.

Lees mijn volledige recensie op:
De krenten uit de pop: Jacco Gardner - Cabinet Of Curiosities - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

Ik heb net even snel een belletje gedaan naar de platenzaak om een exemplaar van de LP/CD-versie apart te leggen voor mij. Morgen kan ik hem ophalen want zo'n geweldig album met zo'n prachtige hoes wil je natuurlijk groot!

En het verschil in prijs tussen de CD en LP/CD-versie is echt heel klein.

Yep, dat het allemaal zo erg lekker klinkt dat het album voorbij vliegt

Nu fysiek in bezit: oh oh oh wat is dit genieten zeg!

Prijs de heer, Syd Barrett is herrezen!

Venijn zit in de staart: Summer's Game, Chameleon, The Ballad of little Jane

Voorlopig mijn favorieten.

Het is weer eens zover. Een ware hype rondt Jacco.... En ik begrijp het niet. Klinkt aangenaam, maar verder doet het me niets. 3,0*

Deze hype rond Jacco Gardner is m.i. terecht. Deze talentvolle jongeman verdient absoluut de aandacht die hij nu krijgt. Deze plaat staat nog vol met de nodige invloeden, maar ik ben er zeker van dat zijn talent groot genoeg is om een eigen stijl te gaan creëren.