menu

AC/DC - Highway to Hell (1979)

mijn stem
3,85 (492)
492 stemmen

Australiƫ
Rock
Label: Atlantic

  1. Highway to Hell (3:26)
  2. Girls Got Rhythm (3:23)
  3. Walk All over You (5:08)
  4. Touch Too Much (4:24)
  5. Beating Around the Bush (3:55)
  6. Shot Down in Flames (3:21)
  7. Get It Hot (2:24)
  8. If You Want Blood (You've Got It) (4:32)
  9. Love Hungry Man (4:14)
  10. Night Prowler (6:13)
totale tijdsduur: 41:00
zoeken in:
avatar van De buurman
4,0
't Is dezelfde riff inderdaad! Geef mij deze echter maar...

avatar van Zagato
5,0
Voor mij het ultieme AC/DC album. Ter ere van Malcom maar weer een opgezet. Bon Scott had iets onnavolgbaars, geen slechte nummers. Top.

avatar van Rinus
4,5
Dit is misschien wel het beste Bon Scott album. Ook hier doet de remaster zijn werk. Het klankbeeld is zoveel beter dan op de oude cd versies, die ik wel gehoord heb maar nooit gekocht. Het in al die jaren altijd met de originele vinyl uitvoering gedaan.

5,0
Mijn eerste lp ooit. Heb deze gewoon grijsgedraaid. Top!

avatar van AOVV
4,0
Na Let There Be Rock en Powerage met een derde schot in de roos komen, zou dat niet ongelooflijk straf zijn? Als je dit album hoort aftrappen met die loeiende opener annex titelsong, zou je het haast opschrijven, maar toch is dit Highway to Hell net wat minder. De rock 'n roll en blues zijn nog steeds aanwezig, al hoor ik wat meer soul-invloeden in de nummers terug, maar dat aura van onverwoestbare spanning ontbreekt. De nadruk lijkt ook iets meer te liggen op de aanstekelijkheid van de songs.

Desalniettemin is dit nog steeds een zeer sterke plaat, vooral omdat ie de pan uitswingt. Girls Got Rhythm is kort maar krachtig, Touch Too Much en If You Want Blood (You've Got It) twee heerlijk soulvolle meezingers. Night Prowler is een knappe afsluiter, die midden jaren '80 helaas negatief in de pers kwam door de zaak rond seriemoordenaar Richard Ramirez, wiens meest befaamde bijnaam The Night Stalker was, en die naar verluidt groot fan van AC/DC was. Hier kan je daar meer over lezen.

In de hitlijsten scoorde het album erg goed, wat niet mag verwonderen. Helaas was dit meteen de zwanenzang van zanger Bon Scott, die het daaropvolgende jaar het leven liet, hoogstwaarschijnlijk door een overdosis heroïne, al staat in het autopsierapport als officiële doodsoorzaak een overdosis alcohol. We zullen er het fijne wellicht nooit van weten, zeker?

4 sterren

avatar van spinout
3,5
Is Scott niet laveloos in een auto achtergelaten en doodgevroren? Zoiets meen ik me te herinneren.

avatar van Edwynn
3,5
Hij is in elk geval wel dood.

avatar van Metal-D78
4,0
dood door een sterfgeval... too bad. iets met een draaiende motor en koolmonoxide. geen gelukkige combi. een mooie zwanenzang deze plaat... en de opvolger was een mooi eerbetoon. En daarmee het einde van de echt sterke AC/DC-platen.

avatar van Boenga
4,0
spinout schreef:
Is Scott niet laveloos in een auto achtergelaten en doodgevroren? Zoiets meen ik me te herinneren.

Alcohol - zie
AC/DC - Wikipedia - nl.m.wikipedia.org
En ik las in meerdere artikels ooit dat hij in zijn braaksel zou gestikt zijn...

avatar van AOVV
4,0
spinout schreef:
Is Scott niet laveloos in een auto achtergelaten en doodgevroren? Zoiets meen ik me te herinneren.


Dat heb ik ook ergens gelezen, maar ik had nog ergens anders gelezen dat het om een overdosis heroïne ging. Dit artikel heb ik er over teruggevonden.

Nu ja, wat het ook was, het is zeer tragisch. Back in Black was wel een geweldig eerbetoon.

avatar van spinout
3,5
Ik lees net een oude MOJO uit juni 2010 met een groot stuk over AC/DC, waarin staat dat Bon Scott aan alcoholvergiftiging is overleden . Het zou geestelijk niet zo goed met hem gegaan zijn en hij zou meer dan gewoonlijk gedronken hebben. Hij was alleen , toen ie stierf in een auto.

avatar van riesj68
4,5
40e sterfdag Bon Scott. Zijn zwanenzang, onbedoeld. Mooie laatste worp van een bijzondere frontman.

R.I.P.

avatar van Film Pegasus
3,5
Een stevig rockalbum anno 1979 wanneer vooral progressieve rock en punk het goed doen. Opener Highway to hell smijt de deur meteen open. Daarna is het vooral de reputatie die het album redt, want ik hoor iets minder hoe sterk deze band live zou zijn op het album. Het slotnummer Night Prowler doet dat wel goed met de nodige blues.

Het album is in elk geval de moeite met goeie muzikanten en enkele rockhits. Soms moet dat niet meer zijn.

avatar van gaucho
Als we consequent zijn in het hanteren van de 'spelregels' op de site, zou deze hoesafbeelding er eigenlijk op moeten. Dat is de originele release uit Australië, en dus de eerste versie. Op het Albert Productions-label i.p.v. Atlantic. Geldt eigenlijk ook voor een aantal LP's van AC/DC die hieraan vooraf gingen...

avatar van metalfist
Ik zat altijd met het idee dat Highway to Hell het meest gelauwerde en ook het meest populaire album was van de Australische rockers, maar blijkbaar is die eer weggelegd voor Back in Black. Het is in ieder geval wel duidelijk dat de heren er in die jaren in een sneltempo het ene na het andere album uitpersten en dat de kwaliteit hoog bleef. Titeltrack en opener Highway to Hell zet meteen de toon (en je hebt meteen één van de leukste mopjes uit de muziekgeschiedenis, namelijk A Stairway to Heaven en A Highway to Hell), maar er is nog zoveel meer te beleven. Het geluid van Bon Scott past perfect voor nummers als Girls Got Rhythm en het valt meteen ook op hoeveel nummers van deze plaat eigenlijk klassiekers in hun oeuvre zijn geworden. Waar ik bij Back in Black een aantal nummers nog niet kende, is Highway to Hell één groot feest van herkenning. Betekent dat dat dit dan ook een perfecte plaat is? Dat nu ook weer niet. AC/DC blijft voor mij altijd een beetje een one-trick pony, maar hier zit op zich nog wel voldoende afwisseling in. Naar het einde toe zakt het een klein beetje in (Night Prowler als afsluiter had voor mij niet gehoeven, dan had ik daar liever bijvoorbeeld Love Hungry Man of If You Want Blood gehad. Night Prowler is me iets te gezapig) maar ik blijk meer gecharmeerd te zijn door Bon Scott dan door Brian Johnson. Had ik zelf niet helemaal verwacht, dus ik ga me eens storten op het oudere werk. Qua algemeen gemiddelde moet Highway to Hell zelfs nog twee platen (Powerage en Let There Be Rock) voorgaan, ben benieuwd!

Gast
geplaatst: vandaag om 05:27 uur

geplaatst: vandaag om 05:27 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.