AC/DC - Highway to Hell (1979)

Ik vind deze plaat van AC/DC met wijlen Bon Scott nou net de minst goede, iedereen vind zowat dit de beste AC/DC plaat met Bon Scott, er staan hier welgeteld 3 echt goede nummers op, namelijk de titeltrack, If You Want Blood en Beating Around The Bush, de rest vind ik minder goed. ik luister liever naar platen als Let There Be Rock, Powerage, en Back In Black, want dat zijn imo de beste 3 AC/DC albums die ooit uitgebracht zijn. Ik vind High Voltage en Dirty Deeds ook nog lekker ongecompliceerd en lekker ruw klinken, beter dan deze plaat, ze hebben hierop het geluid minder ruw willen laten klinken volgens mij. ik vind hem wel ok hoor, maar niet zo goed als iedereen op mu.me bij dit album wil laten blijken.

Daar is MuMe voor, Ricardo; dat is het leuke ervan. Ik zelf vind Highway To Hell nipt de beste/mooiste in het Bon Scott tijdperk, net voor Let There Be Rock. De nummers die je overigens noemt zijn imo wel de besten van Highway To Hell.

Berichten verplaatst naar Muziek > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Bon Scott opgevolgd door Donald Duck. Het is nooit meer goed gekomen tussen ACDC en mezelf.

Shot down "She was standing alone at the jukebox" in Flames vind ik het beste van de cd. Grappig ....

Ik denk eerder Dagobert Duck, want hij hoeft niet meer te werken denk ik nooit meer. vind jij Back In Black ook geen goede plaat dan?

Ik denk dat dit het moment was waar Amerika interesse begon te tonen. De productie werd dus gelikter.
Dus: Exit Flash And The Pan (Vanda & Young), welcome Robert 'Mutt' Lange.

Daarom vind ik dit ook de minst goede met Bon Scott, ik vind die vorige albums allemaal zo lekker rauw klinken. dat is zoals ik ac/dc graag hoor. maar deze is zeker wel ok hoor, begrijp me niet verkeerd. hier staan 3 super nummers op, de rest is ook nog wel goed, maar heb ik iets minder mee.

Daarom vind ik dit hun mooiste; de andere studio albums zijn wat 'kaler' en idd. rauwer; kwestie van voorkeur. Ik vind dat ze qua nivo niet zo veel voor elkaar onder doen, maar ik heb weer iets meer met Highway To Hell (ook stukje jeugdsentiment).

Tja, als die Amerikanen er zich mee gaan bemoeien......... Inderdaad Highway to Hell is het minste album waarop Bon Scott te horen is. Desondanks 3***

Vind de productie wel in orde, brengt toch de juiste variatie in het oeuvre van de band.

Vind zeff de produltie juist wel 'lekker' ; het AC/DC 'karakter blijft in mijn ogen wel behouden. Ik zelf was wel wat uitgekeken bij het 'drogere' geluid van de eerste albums.

Wat vind ik If You Want Blood toch een heerlijk nummer, wel eenvoudig, maar daar zit zo'n lekkere riff in, geweldig gewoon.

Het is met die riffs van AC/DC zo , dat ze de hele dag in je kop blijven zitten .

Klopt ja dat heb ik ook. ik loop nu al dagen rond met Stormy May Day in mijn hoofd en dan vooral het lekkere groovy en bluesy begin daarvan.

Toch nog een half punt erbij, kan hier nog steeds erg van genieten. Het artwork (zoals dat tegenwoodig heet) is tevens een klassieker, want wie kent deze hoes niet. Er zijn nog twee andere versies, de australische (die met de bass fretboard) maar ook nog een Oost-Duitse uitvoering, die is kaal met alleen het logo en de titel.

Op dit Album en dan met name de titelsong zingt Bon Scott z'n eigen ondergang tegemoet. Ik vermoed dat hij het al voelde aankomen, hij schijnt ook een keer tegen Angus gezegt te hebben (Whatever I do you don't).

Het is toch mijn favoriete AC/DC album met Bon Scott. Ik vind niet alle nummers even sterk, maar alles in ogenschouw genomen hoor ik deze het liefst.(net voor LTBR)

Geweldige plaat van AC/DC , kom net uit de stad met 3 remastered versies van AC/DC ; Highway To Hell - Back In Black en Razor`s edge .
Straks gauw luisteren , van HTH ken ik al de nummers , goed voor 4,5 ster.

Goede keuzes rudiger, en dan vooral Back In Black, m.i toch echt het beste AC/DC album wat er bestaat en wat ik het meest heb beluisterd. Ik vind deze iets minder dan de vorige 2 vooral vanwege de wat te smeuige sound hierop. geef mij Powerage of Let There Be Rock maar als het om de AC/DC albums met Bon Scott gaat, lekker ruw en ongecompliceerd nog, hoewel ik High Voltage en Dirty Deeds ook verrekte goed vind.

Ik blijf het echt jammer vinden.
Iedereen die 'm heeft gekend (ook iemand die ik online ken) zegt dat het een absolute topper van een snuiter was, met een warm hart, en die voor iedereen klaar stond. Hij was erg vrijgevochten, maar absoluut geen klootzak.

Jammer!

Wie zegt er dat hij een klootzak is geweest?

Erg goed album van deze Aussies, de laatste met Bon Scott. Minder bluesy dan Powerage, maar wel een gevarieerde plaat (voor AC/DC begrippen dan). Klinkt misschien iets gladder dan de vorige albums, maar de nummers zitten uitstekend in elkaar geschroefd met een prima produktie erbovenop. Walk all over you is een favoriet van mij. Op vinyl.

Highway to Hell

Highway To Hell, Touch Too Much en If You Want Blood zijn mijn favoriete nummers van dit album

[quote]FUEL schreef:
Bon Scott opgevolgd door Donald Duck. Het is nooit meer goed gekomen tussen ACDC en mezelf.

Tjezus wat sla jij hier de spijkert op de kop zeg, ze hadden onder een andere naam moeten doorgaan.

Tja ...Brian Johson..,,bij lange na geen Bon Scott (in alles); het schijnt trouwens dat Bon Scott in hem altijd zijn opvolger vond, maar ik ben geen insider.

Schot in de roos met deze

een leuke plaat die ik maar al te graag bovenhaal.

Brian volgde Bon niet op, hij was zijn vervanger omdat Bon er niet meer was. Hele andere frontman

Tijdens mijn vakantie op Fuerteventura heb ik weer de nodige boeken gelezen.

In het boek "Ogen van de Draak" van auteur Stephen King en in het boek "Zonder een woord" van auteur Linwood Barclay las ik de volgende zin: "De weg naar de hel wordt geplaveid door goede voornemens". Een Highway To Hell is dus kennelijk niet een glad geasfalteerde vierbaansweg maar een hobbelige weg bestaande uit vele goede voornemens die op één of andere manier niet worden waargemaakt.

Is dit een ramp? Waarschijnlijk niet. Immers in een ander nummer op een ander album laat AC/DC weten dat "Hell ain't a bad place to be" is. Daarom in het vervolg maar geen goede voornemens meer nemen? Met andere woorden: gewoon alles blijven doen wat God de mens heeft verboden? Dat is de vraag die ik mijzelf de afgelopen twee weken op de Canarische Eilanden, onder de vrolijk schijnende zon, regelmatig heb gesteld. Het antwoord op deze vraag weet ik niet. Maar telkens als deze vraag door mijn hoofd spookte zong ik zachtjes "I 'm on a highway to hell" .

AC/DC met Bon Scott heeft alleen maar goede albums. Dit is zeker één van de beste AC/DC-werken.
Touch too Much en If You Want Blood zijn mijn favorieten hierop.