Iron Maiden - Live After Death (1985)

oh oh oh wat was Graspop geweldig inderdaad.
In 1985 was ik nog maar 9 maar middels Graspop heb ik nu op mijn 32ste alsnog mijn eigen Life After Death mee mogen maken.

waar ik wel een beetje teleurgesteld in was is dat dit niet 1 show is. maar de beste stukken uit de shows van Long Beach Arena gehaald. ik weet het niet 100% zeker. maar het geluid op de DVD is anders dan op de CD. en de CD is beter.

ik luister deze ondertussen veel meer dan de studio versie van de nummers.

De DVD is dus wel een hele show, en klinkt inderdaad wat minder dan de cd, maar daardoor misschien wel wat 'eerlijker'. Vergelijk Aces High op de CD maar eens met die op de DVD.

meen je dat nou echt? Bij de helft van alle hoge uithalen schreeuwt ie meer dan dat ie zingt, met andere woorden: hij haalt de noot niet meer!

Vette live plaat, dat zeker maar om Bruce nou een veer in z'n kont te steken omdat ie op deze plaat zo goed zingt gaat er bij mij niet in hoor.

Gewelig Live album.
Zag ze afgelopen zomer live, blijft een goede live band ........

in Assen zeker?

Aangezien ik niet zo'n megafan ben van Iron Maiden, vind ik voor mij 2 platen echt essentieel, en wel deze en Somewhere In Time. Als ik een Maiden plaat draai zijn het steevast deze of SIT. hier staan wel de belangrijkste Maiden nummers op van hun werk tot en met Powerslave. met de albums van na SIT heb ik ook minder mee, sommigen vind ik nog wel ok, maar zou ik niet perse org in huis hoeven hebben, nee aan deze en SIT had ik eigenlijk wel genoeg org in huis gehad van Maiden.

Dit live-album was mijn allereerste Maiden-album die ik kocht en een week later, geloof ik, kwam daar Somewhere in Time bij. Daarom hebben juist deze 2 albums zoveel betekenis voor mij, en zijn het een paar van de allerbeste Maiden-albums die ik persoonlijk heb.
Sowieso is Live after Death één van de meest legendarische live-albums die er op hardrock- en heavy metal-gebied gemaakt zijn.
Het biedt een geweldig overzicht van hun eerste periode en bevat louter en alleen maar klassiekers, die op enthousiaste wijze uitgevoerd worden.
Met dit album begon voor mij het Maiden-verhaal, en na al die jaren geniet ik er nog steeds van, met als meest recente hoogtepunt hun ultravette optreden in Assen!!!

Ik draai hem nu, ik zie een veelbelovende setlist. Al na 20 secondes begon ik me echter weer te ergeren aan Nicko McBrain, met zijn flutgedrum haalt hij de hele drive uit de nummers. Na een tijdje gaat het gelukkig beter met Nicko.

Het geluid zelf vind ik ook wat zwakjes, ik moet het volume flink omhoog gooien en er had meer bas ingemoeten. Als dit de remaster is ben ik blij dat ik de originele nooit gehoord heb.....

Gelukkig lijkt de band prima op dreef te zijn, ik hoor tot nu toe een erg strakke set. En daar gaat het uiteindelijk om! Op dit moment zou ik zeggen 4 sterren. Ik kom hier snel op terug met een beoordeling.

Ik maak er 4 sterren van. Over het algemeen is dit een sterk album, het heeft alleen een beetje een valse start. Disc 2 vind ik eigenlijk ook geen toegevoegde waarde hebben. Alles bij elkaar is deze toch goed voor ongeveer een uur lang lekkere muziek.

"Running Free" oftewel "Hoe bespeel je perfect je publiek?". Heerlijk, evenals de rest van het album.

Een goed live-album natuurlijk, al heb ik het idee dat Bruce hier nog lang niet op z'n top was. Ik hoor hem hier regelmatig hoge uithalen achterwege laten die hij vandaag de dag wel weet te halen, bijvoorbeeld in Aces High, The Number of the Beast, Run to the Hills en de toch zo prachtige einduithaal van Children of the Damned die hij bijvoorbeeld op Download 2007 vol overtuiging haalde. Verder moesten hier essentiële albums als Somewhere in Time en Seventh Son of a Seventh Son nog komen, waardoor er van die albums uiteraard geen nummers gespeeld worden. Nee, als één van de weinige Maiden-fans zeg ik: doe mij het latere live-werk maar (Rock in Rio, Flight 666).

Heb hem net maar weer eens opgezet en wat blijft het toch een heerlijke meeschreeuw-plaat !!!

''Scream for me Long Beach...''

Ik moet Mr. Rock gelijk geven: na verloop begint het me toch ook wel wat op te vallen dat Bruce hier en daar een paar lekkere uithalen links laat liggen. De meest opvallende vind ik die in Number of the Beast, maar ook in Rime of the Ancient Mariner. Bij "then, in fall comes the RAAAAAAAAAAAAAAIIIIIIIINNNNNNN!" Bruce doet dit eerst op een nogal schreeuwerige manier en moet dan lager gaan om de lange uithaal klaar te spelen.

Alles behalve de uithalen zingt hij wel perfect, en de rest van de groep is gewoon in topvorm. De setlist is ook om van te smullen. Mijn 4,5* blijft staan.

Ik ben een grote fan van Maiden, maar op de live albums en live optredens heb ik wel wat aan te merken.

Ze spelen live vaak nummers wat sneller en hebben weinig interactie met het publiek (hier wel met Running Free). Ik krijg vaak het idee dat ze snel weer naar huis willen.

Daarnaast spelen ze zelden iets verrassends, terwijl ze zoveel goede nummers hebben.

Toch een goed album.

Ken je dit gevoel?: "Waarom is dit een klassieker?"


Dat heb ik hierbij.
Heb deze nogthans op Vinyl liggen, maar toch krijg ik nooit het gevoel dat ik bij andere klassieke live-albums krijg (Unleashed in the East, Live Shit, No Sleep 'Till Hammersmith, ...).
Het FUCK YEAH BABY!!!-feeling. (Hoe moet ik het anders verwoorden?) Alsof je zelf voor het podium staat te springen, meegieren, moshen, ...
Aardig om eens te horen, want dit was Maiden in hun glorietijd (midden 80's). Maar een klassieker?... voor mij niet.

Zeer sterk album!!

Blijft toch nog altijd een van de beste live platen ooit
* Om te beginnen een setlist om 'u' tegen te zeggen!!
* Zeer sterk gezongen, natuurlijk!
(Ookal laat hij wat steekjes achter in TheRime en AcesHigh)
* Vanaf je deze plaat oplegt heb je dat epische gevoel, die bij oa Rock In Rio niet aanwezig (dat gevoel zal oa. wel komen door die prachtige cover zeker)

Hoogtepunten zijn (natuurlijk) AcesHigh en het prachtige Revelations die allicht NOG beter is Live!!

Spijtig van songs als RunToTHeHills, IronMaiden en Wratchild die het niveau wat laten dalen.

Ps: aan TheOath
Als je geen Fuck-Yeah gevoel hebt is omdat
1) Je deze plaat geen kans heeft
2) Het bij jou gaat om de hardheid (Zie: No Sleep Till Hammersmith) en het meerder malen fuck you zeggen (Zie: Live Shit) en niet om de diepte,gevoel en melodieusheid...

De DVD hiervan is ook zeer in orde. Toch wel één van de betere live-cd's. Rock in Rio is ook een straf live-album.

Dit is een klassieker omdat het een sterk live-album is uit de glorieperiode van de beste band allertijden . Maar...dit is ook niet mijn favoriete live-album van Maiden. Daarvoor vind ik Bruce vocaal nog te matig. Ik ga dan ook liever voor de recentere live-albums: Rock in Rio en Flight 666. Mocht je die niet kennen, breng daar dan eens verandering in .

Een beetje Iron Maiden liefhebber heeft dit album en Somewhere In Time natuurlijk al lang en breed in bezit, voor mij de 2 meest essentiele albums van hun. Op dit album staan de beste nummers van Maiden live op. Een soort van live verzamelaar dus. En ik vind Somewhere In Time het beste studio album. Als ik er 2 van hun mocht houden, dan werden het die 2 albums, zeker weten.

Dat "Fuck Yeah Baby" gevoel mis ik hier ook een beetje bij. Maar dat is puur persoonlijk en heeft weinig met het album zelf te maken. (het is een beetje zoals bij Motorhead, waar ik "Everything Louder Than Everyone Else" ook prefereer boven "Hammersmith".). Ik verkies qua live feeling en geluid toch eerder Rock In Rio.

Ik heb eigenlijk een beetje hetzelfde gevoel als Mr. Rock dus. Het is niet moeilijk te begrijpen waarom het een klassieker is - een uniek tijdsdocument van één van de beste metalbands ter wereld. Maar ook voor mij komt Dickinson hier niet altijd even goed uit de verf en vind ik het geluid af en toe wat te steriel. Maar desondanks toch nog makkelijk een 4. Al was het maar voor het blokje Revelations / Flight Of Icarus en Rime Of The Ancient Mariner / Powerslave.

Ik heb Bruce eigenlijk altijd een slechte vocalist gevonden. Vergelijk met Halford, Diamond, Kiske, ... en eigelijk bijna alle vocalisten uit de 80's.

Valt wel mee vind ik. Ik vond hem in zijn beginperiode zeker niet zo slecht, maar hij is wel met de jaren beter geworden. Met name in zijn solo cariere is hij in mijn ogen pas echt gegroeid als zanger. Veelzijdiger, warmer en krachtiger.

Hij is objectief gezien wel een goede zanger. Maar z'n stemgeluid vind ik vreselijk. Hij doet ook zo overdreven.

Ik had deze maar eventjes getipt aan een vriend die een best-of nodig had van de eerste paar albums. Beste live-plaat van Maiden ooit. 4,5*

Live after death klinkt als een echte live plaat. Met klassiekers als The rime of the ancient mariner, Hallowed be thy name, Running free en 22 Acacia avenue, om maar even wat te noemen. 4,5.

Alleen jammer hoe duur de nieuwe DVD versie ervan is, en er zijn volgens alles enkele nummers eruit. Ik houd het dus maar op de gewone audio opnames. The Ancient Mariner is al jaren mijn favoriet onder de nummers van Maiden en de opname op deze plaat is echt fenomenaal.

Geweldig live album met een uitstekende geluidskwaliteit. Als je van Iron Maiden houdt met Bruce als zanger dan heb je met dit album, Somewhere In Time en Seventh Son Of Seventh Son de essentie van Maiden wel aardig in huis. Met die 3 albums kom je aardig ver, want erg gevarieerd is Iron Maiden natuurlijk ook niet. Ik heb alle Bruce albums van The Number Of The Beast tot en met Seventh Son org in huis, maar heb aan de hierboven genoemde 3 eigenlijk wel genoeg gehad achteraf. Powerslave en The Number Of The Beast heb ik onderhand vaak genoeg gehoord, maar de beste nummers van die albums staan dan wel op dit album vind ik.

Soms heb je platen zo vaak gedraaid dat je het wel dromen kan. Seventh son als favoriet? Smaken verschillen, dan liever Fear of the dark. Be quick or be dead is een gewaagde hitsingle en destijds ook gedraaid op Hilversum 3.Tijdens Live after death werd Losfer words ook nog gespeeld, even een adempauze voor Dickinson. Zelfs op een dubbel lp staan niet altijd alle favorieten. The prisoner en Were eagles dare bijvoorbeeld.

Dat kan ook eigenlijk niet want die nummers hebben ze tijdens de World Slavery Tour niet gespeeld, Dit album is een concert registratie van die desbetreffende tour.