Bruce Springsteen - Darkness on the Edge of Town (1978)

Hardste track voor mij de op één na minst populaire hier zie ik: Streets of Fire.

Indrukwekkend zijn bereik daarzo, niet vaak gehoord op die manier gedurende zijn machtige carrière.

Dan weer lekker scheuren, ript gewoon heel die track naar de gallemiezen als een barse baas.

Super nice.

Voor mij is het echt Something in the Night dat me rillingen van genot bezorgt.

Ook een lekkere scheurtrack.

Something in the Night en Streets of Fire hebben mijn twee glitters, twee lekkere schuurtracks voor in da club!

Deze muziek is straat deze muziek is real.

Bruce is zo geliefd omdat zijn vurige bezieling spreekt tot de ziel van mensen.

Dit leer je niet op de rockacademie.

Enkel op de school of hard knocks.

Vanavond in de Hoofdstedelijke Arena werd Badlands live gespeeld in een weergaloze uitvoering van ik gok zo'n 10 minuten. Het hele publiek neuriede lang mee. Het hoogtepunt van de avond.

Was echt een topversie.

Morgen moeten we helaas afscheid nemen van Coen, die zomaar binnen een week genadeloos werd geveld door die klote ziekte en 2 dochters van rond de 10 jaar en zijn soulmaatje Kim moest achterlaten. Ongeloof en veel verdriet in mijn dorpje, Racing in the Street ( en 41 shots/American skin live in Tampa 2012) zijn ónze' nummers.

Tjonge wat heftig zeg. Verschrikkelijk... Heel veel sterkte gewenst!

Gecondoleerd en veel sterkte artonna campaign!

Het nieuwe jaar inluiden in een kroeg, met veelal levensgenieters en, of muziekadepten. Er staat 1 nummer op zeker; Racing in the Street zal dan ons het jaar 2024 uitluiden en nee Coen ik ga je zeker niet vergeten.

Het moet ergens in 1982 zijn geweest dat mijn broer met dit album thuis kwam. Ik mocht hem op cassette opnemen en vanaf de eerste noten van Badlands was ik verkocht. De rest van DOTEOT moest even indalen maar vanaf dat moment ben ik ook helemaal verslaafd aan dit album. Beter heeft Bruce het volgens mij niet gedaan, al komt Nebraska nog in de buurt. Diezelfde broer ging in 1985 naar het eerste Kuip concert. Ik kon helaas niet mee maar wat me altijd bij zal blijven is dat hij terug kwam alsof hij OLH had ontmoet. Het was dus geweldig en dat heb ik lang mogen aanhoren. Het is altijd mooi om met dierbaren van iemand fan te zijn en er samen van te mogen genieten wat we regelmatig hebben gedaan. Ik kan niets slechts aan Darkness opnoemen, het zit gewoon in mijn bloed. Staat al decennia in mijn favoriete top 10 alleen had ik vergeten deze alhier een waardering te geven. Het is een tijdloos goede plaat en een mooie herinnering aan mijn broer die er helaas niet meer is.