Kraftwerk - The Man·Machine (1978)

Of je moet studeren heel leuk vinden, dat kan toch.

Ik zou bij dit album zeker niet kunnen studeren. Ben dan te vaak afgeleid door de klanken en ritmes die van dit album af spetteren.

Dat ook niet inderdaad.
Je doet de muziek ook wel een beetje te kort door het te classificeren als achtergrondmuziek, vind ik.

Geloof het of niet het is echt handig tijdens studeren.
Ik had de duitse versie opgezet en ik had een 8 voor Duits luistertoets

Dit is zeker geen achtergrond muziek, ik kan er niet stil bij zitten. Het beweegt te veel, hier moet je van genieten.

Dat was dan eerder cynisch

Maar ik ga hier toch mijn tanden eens inzetten.

Ik ben totaal geen fan van kraftwerk maar The Model is een zeer goeie song. Verder was dit voor mij een topplaat geweest als er minder synthesizer in zat maar ja, dat is kraftwerk.

Toch nog een 3,5*.

haha, is bijna hetzelfde als klagen over de hoeveelheid gitaar in een Hendrix-plaat

Inderdaad Daarom kan ik dat soort mensen ook nog begrijpen, maar ik vind een scheurende gitaar toch nog wel wat fijner dat bliepjes en geluidjes van een synthesizer.

The model vind ik persoonlijk verreweg het minste nummer van de plaat de rest is wat mij betreft veel spannender.

neon lights , de perfecte electrische melancholie , superb !

Kraftwerk's absolute hoogtepunt. Het Düsseldorf-kanon gaat hier nog een stukje verder dan op TEE. Vooral gevarieerder.

Dat electronica met pop samen gaan is hierop overduidelijk. De langdurige en eentonige nummers vanuit hun beginperiode (Tone Float, Kraftwerk I, Kraftwerk II en Ralf & Florian) zijn al lang verdwenen.

Kant B is het allerbeste wat deze Pioniers brachten.

Alle nummers zijn klassiekers. En het cliche is waar: zonder Kraftwerk geen Dance, House, Techno of andere electronische popmuziek!

Vandaag de originele Duitse versie gescored op een rommelmarktje. Die Mensch- Maschine.
De titels zijn Die Roboter, Spacelab, Metropolis, Das Modell, Neonlicht, Die Mensch-Maschine.
Produziert in Deutschland setht auch nog darauf, leuk zo'n Duitstalige versie. Hebbeding, en leuk om naast de Engelse versie eens te kunnen draaien, toch? zeker weten!
Wir Sind Die Robots, wir sind die Roboter!

Toch nog even de Duitse tekst meegeven voor Das Modell, klinkt echt leuk in het Duits hoor;

Sie ist ein Modell und sie sieht gut ausch
Ich nehme sie heut' gerne mit zu mir nach Haus
Sie wirkt so kühl, and sie kommt niemand 'ran
Doch vor der Kamera da zeigt sie was sie kann
Sie trinkt im Nachtklub immer Sekt (korr-ekt!)
Und hat hier alle Männer abgecheckt
Im Scheinwerferlicht ihr junges Lächeln strahlt
Sie sieht gut aus und Schönheit wird bezahlt

Sie stellt sich zu Schau für das Konsumprodukt
Und wird von millionen Augen angeguckt
Ihr neues Titelbild ist einfach Fabelhaf
Ich muss sie wiedersehen, ich weiss sie hat's geschaft

Echt héérlijk dat mooie Duits!

Prachtig begin, maar vanaf nummer 5 is de glans er voor mij vanaf. Spacelab is één van mijn favoriete nummers aller tijden, alleen hoor ik vaak SpaceLEG in plaats van SpaceLAB. En als je eenmaal iets hoort, is het lastig om iets te onthoren.

Ik denk trouwens dat de engelstalige versie mijn voorkeur heeft.

Ik ben een grote liefhebber van electronische muziek, maar vreemd genoeg heb ik met de grondleggers van het genre altijd moeite gehad. Als pioniers in het genre erken ik zonder meer de invloed die ze hebben gehad op hun tijdgenoten, maar als ik dit beluister kan ik mij nooit aan de indruk onttrekken van 4 bebrilde nerds die ergens op een zolderkamertje in de weer zijn met zelf in elkaar geknutselde klavieren, vocoders en ritmeboxen. Het klinkt allemaal heel charmant en goedbedoeld, maar de monotone riedeltjes, hoewel vaak aanstekelijk, ontstijgen vrijwel nooit het niveau van de vogeltjesdans. Waar ik daarnaast vooral moeite mee heb is het gemis aan menselijk gevoel. Het is grappig en origineel wat de beste jongens destijds op dat zolderkamertje in elkaar hebben gefabriekt, maar het maakt bij mij totaal geen emoties los. Daarvoor is deze gerobotiseerde spielerei veel te klinisch en steriel en de geringe vocale capaciteiten van de bandleden helpen ook al niet mee. In mijn ogen zijn de trendsetters van Kraftwerk op alle fronten in de schaduw gesteld door hun trendvolgers. In dit verband luister ik dan ook veel liever naar Tubeway Army, John Foxx, OMD, Depeche Mode of The Human League.

The Man-Machine is het enige album van Kraftwerk dat ik heb en daar hou ik het bij. Cultuur-historische waarde 5*, muzikaal-inhoudelijke waarde 2*, maakt gemiddeld 3,5*.

En laat het volksgericht maar neerdalen

Dringend Radio-Activity (1975) en Trans Europe Expess (1977) proberen.
Vooral die laatste omdat wat jij monotoon noemt daar minimalistisch heet.
Er staan een paar geweldige wave-achtige "liedjes" op.

Je moet mijn recensies maar eens lezen alhier en aldaar.

Wat je daar schrijft is inderdaad interessant. Ik ben er altijd van uitgegaan dat The Man-Machine hun magnum opus was. Een indruk die bovendien wordt bevestigd doordat dit album de meeste stemmen telt. Daarom heb ik hun andere albums altijd links laten liggen.

Als ik een magnus opus van Kraftwerk "moet" aanwijzen is dat zeker Radio-Activity, daar zit namelijk een erg mooi verhaal in. Daarentegen verbeeld The Man-Machine mooi de industrialisatie van de maatschappij.

Hier een haast klassieke bewerking van The Model.

YouTube - Triology - Das Modell [ Kraftwerk cover ]

Jammer van het zwakkere Metropolis, maar voor de rest een prima album. Uitschieter is The Model.

Dit is echt een geweldig album! Ik had nooit gedacht dat ik Kraftwerk wat zou vinden, dacht dat het altijd hoe zeg je dat, te saai zou zijn? Maar niets is minder waar, dit album is echt heel goed, elk nummer is uitstekend gelukt, als iemand ooit electronic music wilt maken, dan zou ik meteen hiervan mijn voorbeeld maken, nergens zijn er moeilijke tonen of wat dan ook, het klinkt allemaal heel simpel, maar toch zo geweldig.

Lekker album van Kraftwerk, al klinkt het inmiddels een beetje achterhaald. Het heeft toch mijn interesse gewekt naar de rest van het werk van Kraftwerk.

Zonder de jaren in Berlijn van David Bowie zou mijn interesse voor dit soort elektronische muziek waarschijnlijk nergens geweest zijn. Maar de naam Kraftwerk werd gelieerd aan s'mans verblijf in die verscheurde stad en bij toeval stuitte ik op de remaster van dit (Kraft)werkje(ha-ha). Het betreft wel de engelse uitvoering dus wellicht valt er in de toekomst pas volledig te genieten van deze muziek die ik associeer met machinale steden vol grijze kantoorwijken.

Iets minder dan voorganger TEE. Heb altijd gedacht dat deze LP ouder was dan TEE, omdat ik TEE wat rijper, completer vindt klinken.

Knap gedaan, maar dan prefereer ik toch wel de Engelse versie, en dan deze van Zoot Woman.
YouTube - zoot woman - the model (kraftwerk cover)

Dan luister ook eens het naar het volledig instrumentale Balanescu quartet - (Kraftw.... Zo mooi. Liefhebbers van klassieke Kraftwerkbewerkingen raad ik dan ook aan om eens naar Balanescu Quartet - Possess... te luisteren. Hier staan nog meer prachtige versies op.

Mooie aanvullingen hmaeghs en fluidvirgo.

Velvet Underground wordt vaak genoemd als inspirator voor Joy Division.
Opvolger New Order is weer meer Kraftwerk.
Onzin natuurlijk.
Joy Division begon duidelijk als punkband.
Vervolgens kwam Kraftwerk in 1978 met The Man Machine, en alles veranderde.
Juist de monotone geluiden van The Model hoor ik terug.
Emoties in elektronica.
Kan dat?
Kraftwerk bewees het.
En Ian Curtis zag dat het goed was.

Zelfs The Robots kregen iets menselijks.
Chips ingepland met gevoelens.
Leer de mensheid kennen.
Anarchie tegen vervlakking.
Tijdens optredens zich presenteren als machines.
Niet het typerende Japanse product.
Maar met een menselijk uiterlijk.

Kraftwerk was hun tijd vooruit.
Eerder al werd de autobaan bezongen.
Als duidelijk dagelijks terugkerend ritueel.
Schandalige lengte van ruim 22 minuten.
Nu hoop je op een file van zo’n tijdstip.
Minimaal 3x zo lang is de realiteit.

Met The Man Machine verwoord Kraftwerk weer eens George Orwells 1984.
De wereld is veranderd in een groot Metropool.
Computers die het leven over nemen.
Niet als robots, maar wel de invloed van internet.
Ook ik geef het toe.
Verslaafd aan het mechanisch contact zoeken.
Uren per week in de ban van het vierkante schermpje.
De opvolger zou ook Computer World heten.

Maar dit is het hoogtepunt.
Hier komen alle elementen samen.
Muzikale invloed op de sound van de jaren 80.
Maar eigenlijk dus meer nog de soundtrack voor de jaren nu.
Het nieuwe tijdperk.

Zoveel Kraftwerk hoor ik eigenlijk niet terug in Joy Division, maar des te meer in New Order: leg Europe Endless (van Trans-Europe Express) en New Order's Your Silent Face maar eens naast elkaar.

Dit blijft verder een prachtplaat van Kraftwerk, al geef ik zelf de voorkeur aan Radio-activity.