Stuart Warwick - The Butcher's Voice (2013)

Ik ben ook al even op zoek naar een fysieke release. Is deze nog wel ergens te verkrijgen aERodynamIC?

Via zijn site denk ik.

Ja hoor Bardt1980: Stuart Warwick - stuartwarwick.bandcamp.com

Ik heb hem zelf lang geleden op Lp en cd gekocht en zijn debuut op cd.

Thanks, ik was al aan het zoeken op zijn Tumblr pagina maar kon niks vinden.

Op Lp ook nog verkrijgbaar: The Butcher's Voice | Faux Discx - fauxdiscx.bandcamp.com

Ik heb hem besteld Aero, ken het album al wel maar ben benieuwd alsie binnen komt!

Nu maar hopen dat het lukt om hem weer in Nederland te gaan zien (wat niet eenvoudig is begreep ik van Kjeupa).

Ik krijg bij deze plaat ook een sterk Agnes Obel gevoel. Dat zit hem vooral in de instrumentatie van verschillende nummers, en vooral in de pianoklanken. Schitterend album.

Overigens voor 10 £ inc verzenden naar Nederland te koop, zeer de moeite waard (je kan er ook voor kiezen om meer te betalen).

Dan zou ik zeker nog eens goed luisteren - en niet met een koptelefoon; zonder een van beiden tekort te willen doen geeft zoiets aan dat je niet alleen moet letten op stem, instrumentatie, orchestratie, maar ook invulling en setting.

Ik ben een beetje appels met peren aan het vergelijken, want mp3 (deze) met vinyl (Obel), maar toch een bewering als bovenstaand vraagt daar gewoon om:

Obel is 'kaler' qua productie - met een sterke kamerorkest setting, piano en cello in de hoofdrol. Dit is een album dat in zekere zin is te vergelijken met dat van de Irrepressibles - die wat mij betreft ook Expressionissibles hadden mogen heten - de expressie en de tempation van de luisteraar staan centraal. Het is veel meer georkestreerd, duidelijk op effect gericht, de sterke indruk op de luisteraar.

Edoch, als het jouw gevoel is, én blijft dan is dat voor jou zo - ik kan alleen mijn idee ernaast zetten. Obel: qua toonzetting Scandinavisch; Warwick (niet alleen de naam): qua toonzetting uitermate Brits: juist dat dramatische, expressie geven (lijkt heel on-Brits) is juist omdat het de tegenpool van het Britse flegmatieke paradigma - en daarmede dat als uitgangspunt hanteert - is weer HEEL Brits

In die vergelijking met Agnes Obel ga ik ook niet mee.
Agnes vind ik eentonig saai, Stuart barst van de expressie en heeft een afwisselend album.
Het sombere Scandinavie versus de Britse humor.

Die Britse humor hoor ik hier echt niet in terug, wat dat betreft is dit een melancholisch plaatje. Eigentijds, maar her en der ook wat invloeden die ik vind lijken op die van Agnes Obel, dat zit hem vooral in de instrumentatie. Het is niet letterlijk, maar qua tonen e.d. komen ze aardig in de buurt.

Om Agnes en Stuart nu direct op een lijn te leggen gaat me wat ver, maar stel dat ik Agnes Obel, Midlake en John Grant in de blender gooi, plus wat uit het potje X dan weet ik zeker dat Stuart Warwick daar uit komt. Potje X is de eigenheid, de openheid.

Het is vooral bij nummers waar piano/strijkers de boventoon voeren dat ik aan Agnes Obel moet denken, misschien bespelen ze enkeld dezelfde piano...

Zo somber is Scandinavië niet; jij hebt zeker ongetwijfeld niet zo'n gelukkige jeugd gehad: geen Michiel (Emil i Lönneberga), Kinderen van de Zilverkreek (Barn från Saltkråkan), De witte steen en vooral geen Pippi.

Check ook deze compilatie van Ikea-ad's: YouTube - Midsummer feast in Sweden / Ikea advert.

@Ducoz: ik weet niet weet jij weet, maar mensen in een blender gooien lijkt me geen duurzame oplossing. Opnieuw gooi je willekeurig wat namen bij elkaar en vervolgens doe je weer een boute bewering. En dan sluit je af met een opmerking die aangeeft, dat je 'de toets misslaat' en gewoon opnieuw GOED moet luisteren naar wat je hoort - aparte instrumenten benoemen obv klank(kleur). Op YouTube staan bijv een aantal 'Obel'-tutorials (naspeel-lessen) en de meeste vallen op doordat ze op een elektrische piano worden gespeeld: heel andere klank, veel minder naijlen van een toon. Geen enkele zich respecterende artiest zal in de studio genoegen nemen met een dergelijk soort piano; de verhalen zijn bekend van artiesten die tegen uitermate hoge kosten hun eigen Steinway of Bösendorfer lieten aanrukken.

Waar mogelijk speelt Agnes Obel nl live op een vleugel; da's zeg maar een platgelegde piano die open kan - ruimere klankkast en zo. Tav die blender kan ik moeiteloos voor Obel een aantal inspiratiebronnen noemen die jou vrij weinig zullen zeggen.

Van Warwick denk ik dat hij ook geïnspireerd zal zijn door de zgn vaudeville muziek (net als Irrepressibles) omdat die muziek een sterk theatraal element in zich heeft - ook iets van een musical.

OK, het ''sombere" Denemarken trek ik in. Blijft over dat ik de vergelijking met Obel duidelijk kies voor Warwick,
De humor van Stuart zit m niet in de muziek, meer in de teksten en vooral in z'n voordracht tijdens concerten.

Dat heb ik gehoord inderdaad van een collega die er bij was in Amsterdam, maar we hebben het over de plaat he

eindelijk een fijne discussie over Stuart !

Lekkere CD
Maar dat weet je als je achter een tip van Aero aangaat.
En jawel hoor - dit is weer zo'n diamantje wat groeit als kool.
Jammer dat ik hem gemist heb, live in september.
Maar er komt ongetwijfeld nog een herkansing.
Hier gaan we nog veeeeel meer van horen

Dat is nog helemaal niet zo zeker. Men is huiverig de man te boeken (geen contract en zo).
Ik hoop vurig dat het toch nog een keer gaat gebeuren want live net zo indrukwekkend als op dit album.

Komt dit album niet uit 2012?

Effe lezen, flip - via bovenvermelde link:

released 20 February 2013
Songs written by Stuart Warwick

2012 is een foutje van Spotify, geloof ik.

Nee, maar er is eind 2012 in een wel heel zeer beperkte kring een soort 'knutselversie' uitgebracht (noem het een deluxe versie) voor eigen vrienden en familie en directe fans.

De release is op 14 januari 2013, zoals ook vermeld op zijn eigen bandcamp pagina: The Butcher's Voice | Stuart Warwick - stuartwarwick.bandcamp.com waar je dit album ook kunt kopen.

De vinyl release is zelfs van daarna.

Zelf vind ik het nogal in dezelfde lijn liggen als de muziek van Stuart (dus ongelooflijk mooi): Ajimal

http://ajimal.bandcamp.com

Prachtig nummer. Vind het stiekem (veel) mooier dan Warwick. Thnx voor de tip

Hmm, kansmaker voor de nummer 1 van 2013 wat mijn top 10 betreft...

Bij mij gaat ie zeker de top10 van 2013 in. Ben er alleen nog niet over uit op welke plek.

Het is dat er een bandje in oktober is gaan voorpiepen maar anders was er geen twijfel aanwezig over de positie van dit geweldige album!

Geen enkel idee over welk bandje je het hebt, Eric.
Ondanks dat ik dit een geweldig album vind, gaat het mijn top tien niet halen.

Niet de top 100 gehaald van 2013, onbegrijpelijk

Niet als je naar de gemiddelde smaak kijkt van de forumbezoekers! Dit album behoort zeker tot de 100 mooiste albums van 2013. En tot de meest smaakvolle!

Ik heb er toch aardig mijn best voor gedaan

Maar had je dat verwacht dan?! Ik verbaas me al over het feit dat dit album toch nog 52 stemmen heeft gehaald afgelopen jaar.