menu

Crowded House - Woodface (1991)

mijn stem
3,90 (463)
463 stemmen

Australiƫ / Nieuw-Zeeland
Pop / Rock
Label: Capitol

  1. Chocolate Cake (4:02)
  2. It's Only Natural (3:32)
  3. Fall at Your Feet (3:18)
  4. Tall Trees (2:19)
  5. Weather with You (3:44)
  6. Whispers and Moans (3:39)
  7. Four Seasons in One Day (2:46)
  8. There Goes God (3:49)
  9. Fame Is (2:22)
  10. All I Ask (3:56)
  11. As Sure as I Am (2:53)
  12. Italian Plastic (3:39)
  13. She Goes On (3:15)
  14. How Will You Go / I'm Still Here [Medley] (4:51)
  15. Burnt Out Tree [Home Demo] * (1:35)
  16. I May Be Late [Home Demo] * (3:06)
  17. She Goes On [Home Demo] * (3:12)
  18. As Sure as I Am [Home Demo] * (2:37)
  19. My Legs Are Gone * (4:33)
  20. You Got Me Going [Home Demo] * (3:23)
  21. Italian Plastic [Home Demo] * (2:54)
  22. Be My Guest [Home Demo] * (2:03)
  23. Weather with You [Home Demo] * (3:07)
  24. Chocolate Cake [Home Demo] * (3:50)
  25. How Will You Go [Home Demo] * (2:46)
  26. It’s Only Natural [Home Demo] * (3:21)
  27. Four Seasons in One Day [Home Demo] * (2:42)
  28. There Goes God [Home Demo] * (2:42)
  29. Catherine Wheel [Home Demo] * (3:00)
  30. All I Ask [Home Demo] * (2:43)
  31. Fields Are Full of Your Kind * (3:28)
  32. Creek Song / Left Hand * (3:04)
  33. Fall at Your Feet [Early Version Rehearsal] * (3:21)
  34. The Burglar's Song / Around the UK in 7 Minutes [Medley / Live] * (7:20)
  35. I'm Still Here [Full Version] * (2:19)
toon 21 bonustracks
totale tijdsduur: 48:05 (1:55:11)
zoeken in:
avatar van Lukas
3,5
Ik schrok ervan dat ik blijkbaar nog niets bij dit album heb gespamd. Ik ben zo iemand die het nodig vind om zo nu en dan zijn muzieksmaak in een allertijdenlijstje te vatten. Zeker gezien de vele topics in die richting op deze site niets om mij voor te schamen dus
Zo een keer in de paar maanden komt al jarenlang die behoefte bij me op. Dat gaat niet regelmatig en ik houd het ook niet keurig bij, er is niet eens een vast aantal voor. Ik zou ze wel eens willen opzoeken, als ik ze bewaard zou hebben, want mijn muzieksmaak heeft nogal wat veranderingen ondergaan in die tijd.
Ik kan mij herinneren dat ik ooit Still Loving You van the Scorpions op 1 had staan, of Cold as Ice van Foreigner of zelfs Always van Bon Jovi . Ook Russians van Sting en Brothers in Arms van de Dire Straits vielen die eer ooit te beurt.
Waar ik nu heen wil is dat er eigenlijk maar een nummer is wat ik al drie jaar lang altijd bij de beste twintig heb staan in dat soort lijstjes, en eigenlijk steeds net even hoger. 'Four Seasons In One Day' van Crowded House. Ooit omgeven door Bon Jovi, Foreigner, The Scorpions, nu omringd door pakweg Pulp, Pink Floyd en The Smiths. Mocht ik binnenkort weer de neiging krijgen zo'n lijstje in elkaar te draaien, dan komt ie zelfs op nummer 1, waar toch al een tijdje 'The Turn of a Friendly Card' van Alan Parsons Project stond.
Waarom weet ik ook niet precies, het nummer heeft een magisch soort eenvoud over zich. Coupletje, refreintje, prachtig orgelovergangetje, bridge, nog een refreintje. Melodieus ijzersterk en dan de prachtige stem van Neil (en Tim) Finn. Ik heb het inmiddels helemaal grijsgedraaid en het nummer wordt alleen maar sterker.
Ooit zal Crowded House wel weer verdrongen worden van die eerste plaats in zo'n lijstje van mij, want lijstjes zijn er om te veranderen. Maar ik denk niet dat dit nummer mij ooit gaat vervelen. En dat gebeurt niet vaak.

avatar van Tribal Gathering
3,5
Het alom geprezen Woodface is gek genoeg maar nummer drie in de pikorde bij mij. Hij blijft achter bij Temple of low men en vooral Together alone.

Wanneer dit album goed is, is hij ook echt fantastisch. Nummers als Fall at your feet, Four seasons in one day, She goes on en How will you go zijn prachtige popsongs. It's only natural, There goes God, Whispers and moans en Italian plastic daarentegen zou ik bijna kwalificeren als vulling. De rest is gewoon goed.

Wat voor mij echter het meest tegen dit album spreekt is de produktie. Het is allemaal iets te mooi, te zoet, te Beatlesque. Het helpt ook niet dat opvolger Together alone zo'n fantastische aardse productie meekreeg met hemelse trekjes.

Woodface zal voor mij altijd in de schaduw blijven staan van het meesterwerk Together alone, al besef ik heel goed dat de meeste mensen het precies andersom zien.

avatar van musicfriek
3,5
Een nummer als Chocolate Cake heb ik nooit echt begrepen. Weather With You vind ik, in tegenstelling tot velen, een heerlijk vrolijk nummer. Misschien iets te vaak gehoord, maar het blijft lekker En nummers a la Four Seasons in One Day, daar zijn ze sterren in, kan daar geen genoeg van krijgen. 4*

avatar van Dexter
3,5
Sterk pop-plaatje, met een enorm begin en einde (vanaf Italian Plastic). Daar tussenin vind ik het wat invallen, een beetje teveel van het goede. Maar de knallers op het album (Chocolate Cake, It's Only Natural, Weather With You en Italian Plastic) maken het toch meer dan gedenkwaardig.

3,5*

avatar van LDeVries
4,5
Na het nog eens aandachtig beluisteren van Together Alone en Woodface ben ik toch van mening veranderd, ik vind Together Alone toch iets beter dan Woodface, dat komt vooral omdat hier toch een paar missers op staan zoals Tall Trees en het verschrikkelijke Chocolate Cake, maar dat word toch wel weer goed gemaakt door de rest van de nummers zoals mijn favoriete Crowded House nummer Weather With You mijn andere favoriete nummers op dit album zijn Four Seasons in One Day, It's Only Natural en How Will You Go .

avatar van barrett
4,0
Dit is inderdaad de perfecte plaat dat ze gemaak hebben, luistert lekker weg heeft een hoog hitgehalte maar toch mist men dat tikkeltje meer om het een topplaat te maken.

Ik geloof ze gewoon niet , het is mij allemaal wat te rooskleurig, alsof alles altijd rozegeur en maneschijn is. Waar is de spanning, wat is er mis met een een negatieve klank? Wat mij betreft hadden ze meer moeten schommelen met de gevoelens van de luisteraar zodanig dat diemeegezogen zou worden in deze plaat.

Nuja ze hebben het niet gedaan, ik vergelijk deze plaat dan ook graag met een koekendoos, lekker en je neemt er graag wat van mee, maar het blijft allemaal niet hangen. Geef mij maar van die snoepen die blijven kleven aan je tanden en waar je langer over gaat nadenken.

Maarja iedereen kent de hits, en die liggen dan ook allemaal in het verlengde van de plaat, voor mij is het een grote herhalingsoefening. Een plaat waar je jezelf graag aan laat vangen, maar snel vergeet bij het horen van een andere plaat.

3,5
Het beste Crowded House- album samen met het debuutalbum. Mijn favoriete nummers zijn She goes on, As sure as I am, It's only natural, Fall at your feet en How wil you go. En verder is de rest ook aardig. Let ook eens op die grappige "hidden track" aan het eind.

avatar van dazzler
4,0
WOODFACE 1991

Af en toe stel ik tot mijn eigen verbazing vast dat ik bij een plaat
die lang in mijn hartje gegrift stond nog geen recensie heb geschreven.
Dat kan zijn omdat deze derde Crowded House in de loop der jaren
toch wat van zijn pluimen is kwijtgeraakt. Kaf tussen het koren.

In 1989 brengt Tim Finn zijn derde en erg onderschatte solo-album uit.
Neil Finn zingt mee op backing vocalen en Mitchell Froom is de producer.
Met de demo's van Neils Crowded House plaat wil het niet zo goed lukken.

Meer nog, de opnames aan die plaat doorkruisen het idee van Tim en Neil
om eens een duo-plaat te maken. De demo's van Neil en Tim worden broederlijk
naast de nieuwe CH demo's gelegd en het album Woodface krijgt een gezicht.

Eigenzinnige Tim treedt toe tot Crowded House maar kiest twee single releases
later alweer het solo pad op. Woodface bundelt de beste songs uit beide demo sessies.
En precies daarom is het voor velen wellicht het mooiste Crowded House album geworden.

De gebroerders Finn (Neil is zes jaar jonger dan Tim) zijn muzikaal voor elkaar geboren.
Zowel compositorisch als qua stemgeluid vullen ze elkaar perfect aan ... chemie zeggen ze zelf.
Het zijn vooral de vocale harmonieën die verraden welke nummers ze echt samen schreven.

Italian Plastic alvast niet, dat is een ode aan het condoom van drummer Paul Hester.
En Fame mag je ook wegstrepen. Elke Crowded House album heeft zijn draak en veel verder
dan een flauwe kopie van de Squeeze hit Another Nail in My Heart is Fame Is niet geworden.

Doe daar All I Ask bij, dat duidelijk de stempel draagt van een Tim solo-song.
Maar wel zo melig en in deze context dan ook misplaatst georchestreerd.
Of As Sure As I Am dat niet veel meer is dan een erg aardige b-kant.

Samen 4 nummers die het album in de tweede helft wat doen inzakken vind ik.
De 10 nummers die overblijven zijn echter wel van een hoge goudwaarde.

Eerst de songs die Neil in z'n uppie schreef tijdens de CH demo sessies.

Fall at Your Feet werd terecht op single gezet en laat de meester romanticus spreken.
De lovesongs van Neil (ook die van Tim trouwens) zijn altijd zo ontzettende raak verwoord
dat ik geen betere liefdespoëzie in popland kan bedenken dan hun gezamelijke oeuvre.

En met She Goes On stoten we op één van de mooiste beyond the grave songs ever.
Je kan het lied ook vanuit twee invalshoeken beluisteren. Onsterfelijkheid lijkt centraal te staan.
Ofwel de onsterfelijkheid van de liefde zelf, ofwel die van de teerbeminde in kwestie.

Tall Trees vind ik eigenlijk niet zo denderend.
Klinkt iets te veel als een demo die verder kon uitgewerkt worden.

Dan de songs die door de broers samen geschreven werden.

Het was een berekende gok om Chocolate Cake als eerste single uit te brengen.
Voor heel wat Crowded House fans lag het dessert zwaar op de maan. Het was zonder meer
een stijlbreuk met eerdere singles, maar kondigde tegelijk mooie een nieuw hoofdstuk aan.

In Chocolate Cake zit duidelijk de hand van Tim Finn die er een erezaak van maakt
om af en toe uit te pakken met een door en door vrolijk nummer. Hartenpijn en zielenleed
zijn dankbare song onderwerpen, maar humor in een popsong stoppen is een hele uitdaging.

Opvallend in het arrangement is de mondharmonica die ook opduikt in There Goes God.
Net als Chocolate Cake een satirisch nummer. Beide ook nummers die toch een ander facet
van de band laten zien. Whispers and Moans doet dat ook, zij het ietwat subtieler.

It's Only Natural mocht ook op single en brengt onderhoudende radiopop.
Met een grappige intro, dat wel, al ebt die aangekondigde spanning gauw weg.
Prachtig is toch maar weer die samenzang tussen Neil en Tim.

De echte prijsbeesten van Woodface blijven voor mij toch nog altijd
de seizoensgebonden liedjes Weather with You en Four Seasons in One Day.
De eerste heeft net iets meer Tim in zich, de laatste draagt meer de Neil stempel.

Hoewel het bon ton is om Weather with You omwille van zijn hitstatus links te leggen,
blijf ik het een schitterend lied vinden. De single edit verminkte echter wel de structuur.
Four Seasons in One Day klinkt een beetje als de "Yesterday" van Crowded House.
De Nieuwzeelandse Beatles hebben hun bijnaam zeker niet gestolen.

Eindigen doet het album met How Will You Go dat heel mooi het midden houdt
tussen een wiegelied en een dronkemanslied. Zie ik de lichtjes van de Schelde ...
Wanneer je dan indommelt om je roes uit te slapen, duiken plots vier spoken op uit de nacht
om je nog een minuut toe te schreeuwen dat ze er nog altijd zijn ... we're still here ...

Hahaha, Crowded House, altijd in de stemming voor een practical joke.

Wie geïnteresseerd is in de drie overblijvende songs
die uit dezelfde broeder sessies stammen, kan terecht op de volgende albums.
Tim Finn - Before & After (1993) voor In Love with It All en Strangeness and Charm.
Crowded House - Together Alone (1993) voor Catherine Wheels.

avatar van Ronald5150
4,0
De gebroeders Tim en Neil Finn beheersen het vak van liedjes schrijven tot in de puntjes. ”Woodface” staat dan ook boordevol met meesterlijke popliedjes. Opener ”Chocolate Cake” vind ik zelf een geweldig liedje met sarcastische, ironische, zwarte humor of hoe je het ook noemen wilt in de teksten. Datzelfde heb ik ook met ”There Goes God”. ”Fall at your Feet” is ook prachtig, net als het overbekende ”Weather with You” (blijft na al die jaren gewoon goed) en het pareltje ”Four Seasons in One Day”. Muzikaal zijn het vooral de mooie melodieën en de hemelse samenzang van de gebroeders die het hem doen. ”Woodface” is daarom een popplaat in optima forma die de tand des tijds prima heeft doorstaan.

avatar van deric raven
3,5
Woodface is het album, waarbij Neil de hulp inroept van grote broer Tim.
Hierdoor komt het soms te geforceerd over.
Chocolate Cake klinkt een beetje gestoord, zoals we al bij Split Enz gewend waren.
De samenzang op Woodface komt bij mij over, alsof Neil het album en de liedjes al klaar had, maar vanwege de toevoeging van Tim aan Crowded House, besluit om ze samen te zingen.
Gelukkig staan er wel nummers op waarbij het wel werkt, zoals bij Fall at Your Feet en Weather with You.
Weather With you klinkt exotisch, en dat komt niet door het kampvuur samenzang, maar vooral het gebruik van percussie, waarbij de bas het op het einde op een prachtige manier over neemt, als de zang naar de achtergrond verdwijnt.
Bijna op een jam achtige manier, maar ze weten het nummer netjes af te ronden.
Een behoorlijk avontuurlijk album voor Crowded House begrippen.
De een heeft het over invloeden van The Beatles, maar het experimentele zag je natuurlijk ook al terug in Split Enz.
Al zou ik bij Four Seasons in One Day mij wel kunnen voorstellen dat dit een McCartney/Lennon compositie zou kunnen zijn.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:16 uur

geplaatst: vandaag om 09:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.