The Strokes - Comedown Machine (2013)

Ben eens benieuwd, de single is vreselijk.

Het is wennen, "one way trigger", eerste referentie die in me opkomt is A-Ha, maar ook Phoenix is niet ver weg. Toch heeft het nr genoeg eigen smoel en maken de stem van Casablancas-hoewel een paar octaven hoger- en de hoekige sound het een echt Strokes nr.
Vreselijk zou ik het niet noemen, eerder lekker en opzwepend.
Nieuwe en eerste officiële single "all the time" is meer Strokes van het eerste uur, klinkt strak en goed.
Al met al veelbelovend en voor het eerst sinds "Is this it" kijk ik uit naar een nieuw album van The Strokes.

De nieuwe single All the Time klinkt al stukken beter dan One Way Trigger.

One Way Trigger klinkt inderdaad beter dan One Way Trigger ,dat eigenlijk ook nog zo slecht niet is. Het komt wel niet in de buurt van het Is This It? niveau, al lijkt het me beter om zo'n niveau niet te verwachten want dan komt er enkel teleurstelling om het hoekje kijken terwijl dit misschien best een fijn plaatje zal blijken.

Hoes is heel lelijk trouwens.

Is this is blijft één van de beste debuut platen die ik ken. Helaas is iedere plaat daarna stukken minder of een slap aftreksel van is this it.
Het lijkt me als band flink balen als je je eigen debuut niet meer kan evenaren, alles daarvan in de schaduw komt te staan.
Deze cd zal best aardig zijn, en misschien wel goed. De algemene mening zal toch zijn...lang niet zo goed als....

All the Time klinkt aardig, in ieder geval een stuk beter dan One Way Trigger. Ik heb de hoop al een tijdje opgegeven dat ze ooit nog eens met een knaller gaan komen die in de buurt gaat komen van hen debuut. Desalniettemin ben ik wel benieuwd naar de rest van de nummers.

One Way Trigger is veel leuker dan All The Time. Dat is echt een draak van een nummer.

Dus je vind One Way Trigger beter klinken dan One Way Trigger zelf? Cool

Die eerste One Way Trigger moet veranderd worden door All The Time.

Ik dacht de tweede.

ben erg benieuwd, die singles klinken wel aardig.
maar als dit weer zo'n halfgaar album wordt dan zijn dit mijn laatste serieuze verwachtingen van deze band ben ik bang

Ik vind All the Time wel goed klinken, ik ben benieuwd naar dit album, de vorige vond ik verschrikkelijk.

Qua album verwacht ik niet veel. De vorige twee waren eigenlijk ruk.
Casablancas'solo album vond ik wel weer leuk.
One Way Trigger ligt eerder in 't verlengde van dat album.
All the Time klinkt dan weer als The Strokes "toen ze nog goed waren".

Q magazine heeft al een review gedaan van het album, het krijgt vier sterren....

4 op 5? of 4 op 10?

4 op 5

Het album klinkt echt anders.. maar goed.. het neigt naar het eerste album. Wel ander productie. Het kan er alleen maar beter op worden.

Hij is nu te streamen via Pitchfork Advance in ieder geval.

Link: The Strokes - Comedown Mach...

50/50 is tot nu toe mijn favoriet, maar ook de plaat als geheel kan mij na anderhalve keer luisteren wel bekoren. Beter dan Angles in ieder geval. En ik vond dat ook een best leuk album.

Inderdaad een wat andere sound. Begint lekker met Tap Out. Meteen daarna met All the Time het dieptepunt. Wel fijn, dat ook weer gehad Daarna blijft het niveau redelijk constant met Slow Animals en Partner in Crime als kleine opveermomentjes. De afsluiter is lekker jazzy. Past totaal niet bij de rest, maar wel een fijn plaatje. Geen toekomstige Strokes klassiekers helaas, maar ik ben blij dat ze het ook niet geforceerd meer proberen zoals op de vorige (draken-)plaat.

Wat nog meer opvalt is dat de voicecoder ietsie minder wordt gebruikt. Zo lelijk is Casablancas' stem niet. Al hoort het bij de sound van The Strokes, het wordt na 5 albums wel een beetje een gimmick. Een fijne ontwikkeling dus.

Het lukt mij niet om via de site van Pitchfork het album te luisteren. Zal wel aan mn laptop liggen ofzo. Ik kan bijna niet meer wachten. The Strokes heb ik altijd erg goed gevonden, zelfs de vorige drakenplaat.

Ik heb al een aantal positieve recensies gelezen en de eerste reacties hier zijn ook positiever dan met Angles.

Angles was geen drakenplaat. Undercover of darkness was echt typisch Strokes. Hij is gewoon te downloaden hoor. Al heel lang

Ik vind 'm nog niet heel slecht.

Undercover of Darkness was zeker typisch The Strokes, makkelijk het beste nummer van Angles.
Ik doe niet aan downloaden, vandaar..

Als ik dan toch een positief nootje aan the Strokes weg mag geven, ik heb ze 2 keer live gezien op het Roskilde festival, en beide keren waren ze meer dan briljant.
Er zijn maar weinig bands die mij ook een 2e keer volledig inpakken, dat was bij the Strokes zeker het geval, erug goed.
Ik vind het dan ook raar dat de grote festivals hier in Nederland ze zo links laten liggen.

Is this it gaat niet meer overtroffen worden, dat kan ook niet, beter kan er niet meer gemaakt worden.
ik vond de albums na this is it echter ook nog goed te pruimen en benieuwd naar deze, heb het album nog niet beluisterd maar probeer het weer positief te benaderen.

Opwindend zijn ze al lang niet meer. Sexy ook niet maar ach, ze brengen nog wel degelijke albums uit en daar is dit er eentje van.
Ze proberen ook eens wat uit met de electronica (klinkt niet altijd even mooi) dus ach..... leuk voor even denk ik. Maar een klassieker? Nee, die horen we hier niet. Hoeft ook niet. Gewoon lekkere plaatjes zijn ook best.

Wat klinkt dit goed! Na enkele overtuigende luisterbeurten, dat me enorm heeft verrast, had ik meteen het gevoel dat dit toch hun 3e of zelfs 2e beste album is. Ze hebben niet meer zo goed en energievol geklonken als hier sinds Room on Fire. Even wennen was het wel met de falsetto maar ik ben helemaal weg van hun nieuwe sound.

Dit klinkt ook muzikaal veel strakker, consistenter, beter geproduced en boeit helemaal tot het einde, wat bij Angles en First Impressions niet echt het geval was. Hier heb ik ook geen enkel inzak moment gehad. Sommige liedjes bevatten heerlijke lagen die perfect in elkaar overvloeien dat ik voor de eerste keer sinds Is This It hun genialiteit en oog voor detail terug hoorde. All The Time en 50/50 zijn wel de minst interessante nummers hier. En grappig genoeg zijn deze twee wel die het meest naar de oude Strokes neigen. Maar dit is duidelijk de sound waar ze naar zochten in Angles en in Comedown Machine hebben gevonden. Dit album is voor mij echt wel raak!

Ik kan zelfs niet kiezen welke nummers er uit steken, want dat doen er veel, wat alleen maar positief is. Maar als ik er eentje moet kiezen is het wel Welcome to Japan. Het staat in de sterren geschreven dat dit de nieuwe single moet en zal worden. Wat een prachtig en sexy nummer!

Waarom toch die electronica erdoorheen? Jammer.

Bij het vorige album haakte ik na 5 nummers af, nu na 2.

Het blijven voor mij helden ivm Is this it, maar ben nu toch wel definitief afgehaakt ben ik bang.

TAP OUT !!! 1 van de beste songs van The Strokes nu al een klassieker.