Bel 80 - 1980 (2005)

Hadden ze deze reeks nu op 3 of 4 cd's gezet dan was een prachtcompilatie waarvoor ik ~4,5 zou geven. Nu is echter het kaf niet genoeg van het koren gescheiden vind ik.

Eén cd per jaar vind ik ook overdreven. Ze hadden beter vijf cd's gedaan, per twee jaar of zo. Deze van 1980 vind ik wel best ok. Vooral The Kids en Red Zebra zijn topnummers. 3,5*

Er staan best wel goede nummers op deze cd. Naast the kids en red zebra is ook fly en vooral 'en toen was er niets meer' (winnaar van de rock rally dat jaar) van de brassers ok.

Heb de hélé reeks.... maar ik moet inderdaad bekennen, er staat soms wel wat veel "kaf" tussen, alhoewel dat zeker niet voor deze CD geldt...

Maar kom, voor maar 9 euro per CD.... dan had ik zoiets van: ik koop die hélé collectie
Heb daar toch géén spijt van hoor....

Toppers hier: The Kids, The Employees!!! (met Kloot Per W), Red Zebra natuurlijk.... TC MATIC.... The Misters (opnieuw Kloot per W), De Brassers!!! Machiavel!!!! Der Polizei!!!

Ja, 1980 was een goed jaar!

Als Bruggeling mag ik trots zijn op Red Zebra de groep van Peter Slabbynck. Vorige week zaterdag heb ik hem nog live een gastoptreden doen tijdens de match Cercle Brugge - Roeselare. Dit was niet met Red Zebra maar als The John Lennon Rifle Club.

Ik heb alle 10 de cd's en ik vind het wel mee vallen. Enkel 82,83 en 84 vind ik niet goed. De andere 7 vind ik best oké.

BEL 1980

Eigenlijk begint het verhaal al voorzichtig in 1979.

Telex - Moskow Diskow
Rick Tubbax & the Taxis - Bojangle Plays Tonight
Specimen & the Rizikoos - Storingen
Lio - Le Banana Split

Vier nummers die misschien ook op deze BEL 1980 mochten.
Drie ervan werden door Marcel Van Thilt heropgevist op de legendarisch
ASKL elpee Get Sprouts uit 1980 waarop enkele grote belpop namen
in spe een exclusief nummer aandroegen ...

TC Matic met Bazooka Joe bijvoorbeeld.
Maar ook The Plant met Plant Design had hier niet misstaan.
Een groep die nooit verder kwam dan dit ene, obscure nummer.

Ik denk plots ook aan enkele Vlaamstalige klassiekers
naast Nummer Een van de Kreuners, Je Veux de L'Amour
van Raymond of En Toen Was Er Niets Meer van De Brassers.

Lydia D'Ile D'Yeu van Kris De Bruyne bijvoorbeeld.
In de Rue des Bouchers van Johan Verminnen.
Madammen met een Bontjas van Urbanus.
Of de skahit Er Is Iets van Walter Verdin.
Kleinkunst met een popinslag ...

Tracks 10, 11, 15 en 17 zijn inferieure nummers.
Tracks 1, 2, 3, 5, 7, 8, 12, 13, 14, 19 en 20 zijn quintessential.

Suspicion van Toy hoort chronologisch thuis op volume 1981.
En ook There Will Be No Next Time van the Kids past beter op 1981.
Op deze CD had dan gemakkelijk hun hitje Dancing uit 1980 gekund.

Op vraag van dazzler, mijn belpopleverancier, post ik hier even mijn mening (nummer per nummer) over deze BEL 80 - het jaar 1980. De nummers met de (****) heb ik geselecteerd als favoriete tracks.

(****)1. The Kids - There Will Be No Next Time (5*): Is imho het beste Belgische punk nummer aller tijden. Bij mij moeten ze dus niet komen aankakken met dat gladde nummer van Lou Depryck en den Plastieken Bert (Ça Plane Pour Moi).

(****)2. The Employees - Pick It Up (5*): En wat hierboven geldt, is hier opnieuw waar. Ditmaal het beste Belgische ska nummer ooit. Kan zich perfect meten met nummers van Madness, The Selecter, The Beat, The Specials en consoorten.

3. De Kreuners - Nummer Eén (4*): En dan hebben we wederom een ska-nummer.
Het antwoord van Walter Grootaers en kompanen op dat toen populaire genre.
Mag er best wezen!

4. Big Bill - Tes Ka (2*): Had ik al gezegd dat ska in '80 populair was?
Tes Ka is dus een titel met dubbele bodem. Kan gelezen worden als 't Is Ska, maar zij zingen er dus over dat het koud is ; 't Is Kaa ('t is koud) van september tot in mei.
Wel grappige tekst, maar ik klasseer deze toch als filler.

(****)5. Red Zebra - I Can't Live in a Living Room (5*): Beste track op deze BEL80 Aanstekelijk dansbaar gitaarriedeltje en Peter Slabbynck met de onsterfelijke woorden: "Doctor, doctor.. can't you see, that there's something wrong with me? ... I just can't live any.. I just can't live any...more". Op new wave fuiven werd dit nummer vroeger steevast gedraaid. En terecht!

6. T.C. Matic - Bazooka Joe (3*): Een minder T.C. Matic nummer wat mij betreft. Ik had deze ook al op de 'Compil Complet' verzamelaar. Exclusief voor de 'Get Sprouts' LP volgens dazzler, dus nooit eerder op cd verschenen.

7. Jo Lemaire + Flouze - So Static! (4*): Niet zo indrukwekkend als het nummer waarmee ze wel altijd zullen blijven geassocieerd worden (en dan heb ik het uiteraard over Je Suis Venue Te Dire Que Je M'en Vais), maar toch een heel goed nummer door de schitterende combinatie van synths en stevige rock.

8. De Brassers - En Toen Was Er Niets Meer (4,5*): Een Nederlandstalig punkwave nummer zowaar. Een cult-hit geweest. Op het eerste gezicht nogal een mak nummer, maar niets is minder waar. De (wat ingehouden) woede in de stem van Mark Poukens geeft het net een enorme energie mee. Topper!

9. Rick Tubbax en The Taxi's - Breaking Up (3,5*): Lekker in het gehoor liggend rocknummer, al draagt hun - ook reeds door dazzler aangehaalde - eerste single Bojangle Plays Tonight uit 1979 nog meer mijn voorkeur weg.

10. The Misters - Poor Souls (3,5*): De powerpop/reggae in dit nummer kan kan mij wel bekoren. Veel heeft natuurlijk te maken met Claude Perwez' gitaarspel en de hese stem van Bert De Corte (die later naar Scooter [Let wel! De Belgische band, niet de Duitse danceformatie] zou verkassen). Drummer van dienst is Patrick De Witte, de latere Humo-journalist en 'komiek' die de laatste tijd veel op de buis te zien is in enerzijds de driedelige documentaire Low Impact Man en anderzijds als jurylid in Comedy Casino Cup, allebei op Canvas.

11. The Singles - Summer in Hawaii (1*): Bandje waar Ben Crabbé van De Kreuners nog bij gedrumd heeft. Hoort m.i. helemaal niet bij de 20 beste belpop nummers van 1980. Verre van zelfs. Next..!

12. Machiavel - Fly (4*): De symfonische rock die deze Walen brengen zal fans van Genesis of Yes zeker aanspreken. Ik kende enkel deze n°1 hit, maar ga later zeker nog eens op zoek naar een Best Of of een Essential van deze band. Ze hebben blijkbaar wel een niet gering aantal platen op hun actief staan.

13. Lio - Amoureux Solitaires (4*): Eh toi, dis moi que tu m'aime, même si c'est un mensonge... (Hé jij, zeg me dat je van me houdt, zelfs als het een leugen is). Een bekend deuntje van Lio dat ik meteen met de jaren '80 associeer. Lekkere synths ook.

14. Telex - Euro-vision (4*): Belgium *zero points!* Bedoeling van betreurde Marc Moulin was om met dit nummer voluit voor de laatste plaats te gaan op het Eurosongfestival van '80, maar ze eindigden uiteindelijk toch nog voorlaatste.... bummer! 'n Paar jaar geleden (of was het nou vorig jaar) heeft een band van een ander land (Ierland?) deze stunt ook nog eens willen overdoen. Maar dan vond ik deze poging van Telex toch veel geslaagder.

15. Tonic - Dancing in the Moonlight (2*): Opzwepend, maar nogal eentonig nummer dat - uitgezonderd de titel - volledig Franse lyrics bevat. Niet echt mijn ding. Next..!

16. Der Polizei - Let's Do the Razzia (4*): Nog eens een ska-nummer voor de verandering. De bliepjes en andere geluiden in dit nummer zijn té gek. En de blazers zetten aan om spontaan luchttrompet te gaan toeteren.

17. The Gantwerp Rappers - Poopelo (1*): Nogal plat volks liedje in het Antwerps en Gents dialect over twee mannen die op stap zijn, bijna geen geld bij hebben en toch heel dronken (poopeloerezat) worden. Leuk omdat mijn dialect erin voorkomt, maar een vreemde eend in deze belpop bijt.

18. Veterans - I'm Jogging (3*): Dit nummer doet mij aan de muppetshow denken. Zal ik bij een volgende gelegenheid eens op de iPod zetten voor als ik ooit eens zou gaan joggen.

19. Toy - Suspicion (4*): De perfecte Engelstalige popsong van een band die voor de rest niet zoveel airplay kreeg hier. Dit nummer was hun enige hit als ik me niet vergis. In het buitenland kreeg deze single vreemd genoeg geen gehoor. Jammer, want heeft volgens mij zeker potentieel.

(*****)20. Raymond van het Groenewoud - Je Veux de L'Amour (5*): De meest perfecte afsluiter van een over het algemeen goeie verzamelaar. Fantastische tekst toch... Je veux de l'amour, in die hel, als ik kots in de goot, onderkwijld, halfdood... En wie krijgt geen kippevel / kiekenvlees als hij zingt: En ook geld.. geld om cadeautjes te kopen om aan iedereen te geven opdat ze zouden van me houden... pour toujours.".
Raymond op z'n best!

Vervolgens de extraatjes die ik van dazzler heb meegekregen...

1bis. Walter Verdin - Er is iets (4*): Aanstekelijk ska-nummer. Zomerhit in 1980 die ik gemist heb. Lyrics die zich na één draaibeurt al onvermijdelijk in je hoofd nestelen. "Er is iets hier van binnen. Er is iets binnenin. Alles wat ik gisteren verloren had, dat vind ik nu terug. Bij mezelf. Hier vanbinnen. Bij Mezelf. Binnenin...".

2 bis. Specimen & the Rizikoos - Storingen (4,5*): Opnieuw Walter Verdin. Kenmerkende stem toch wel. Dit nummer is minder gevoelig dan bovenstaande, maar heeft met die achtergrondzangeresjes die steeds lieflijk "Storingen..." zingen een glamoureus tintje. En dat in combinatie met prettig gestoorde lyrics maken het nummer heel speciaal! Met fantastische openingszin ook: "Heeft er iemand vuur voor mij, want mijn lucifers zijn op en ik moet roken".

3bis: Telex - Moskow Diskow (4,5*): Een van de beste Belgische synth-pop deuntjes die ik ken. Het beste nummer van Telex wat mij betreft. Ik wed dat die van Kraftwerk hier nog jaloers op zullen geweest zijn.

4bis: Rick Tubbax en The Taxis - Bojangle Plays Tonight (4*): Heel vreemd, maar dit nummer doet mij altijd een beetje aan Tainted Love van Soft Cell denken. Een vertraagde versie dan wel. Zal wel weer een of andere speciale krul in mijn hersens zijn. Ik vind dit nummer nog een stuk beter dan 'Breaking Up', maar is dus al uit 1979. Waarom bestaan er eigenlijk geen BEL 70 cd's? Of zijn die in de maak?

5bis: The Plant - Plantdesign (5*): De volle mep, want dé ontdekking die dazzler mij hier aan de hand gedaan heeft. Tuxedomoon of Clock DVA zijn bands die me spontaan te binnen schieten. Heel jammer dat het bij dit ene nummer bleef. Want deze track héééft het gewoon. Dissonante saxofonen en andere blazers, funk invloeden, zanger die een vijs los heeft à la Gavin Friday van Virgin Prunes,... Hiervoor mogen ze mij steeds wakker maken

Conclusie: Hadden deze nummers op de BEL 80 editie 1980 gestaan dan had ik makkelijk een 4* i.p.v. een 3,5* aan het geheel gegeven.

Oh ja, reminds me... een nummer dat wat míj betreft niet had mogen ontbreken op deze BEL80 - 1980 compilatie is trouwens Nightshift van de schitterende coldwave formatie The Names. Maar dit geheel terzijde.

Eindelijk een mooi overzicht van de Belgische popgeschiedenis van de jaren 80.

Ik heb het lang moeten stellen met de 2 heel sterke maar zeker niet complete cd's 'wit-lof from belgium' - the 80's' uit 1990,samengesteld door de toemalige radio 2 man Gust De Coster.Er was naar aanleiding van de cd's ook een gelijknamig boek verschenen met heel veel naslagwerk over toen 40 jaar popgeschiedenis in belgië dat ik nog steeds erg koester.Ook de dubbelcd uit '97 'big in Belgium' is een goed document.

Ik ben zeer blij met mijn 10 cd's uit de 80's maar zoals men hier al eerder vermelde staat er ook heel wat opvulsel tussen.Er is ook slechts 1 belpop-dvd verschenen met clips die enkel 1982 bestrijken,toch is het een hebbedingetje voor de belpoppers.

Kleppers : the Kids,the Employees,Red Zebra,Machiavel,Telex, Polizei en zeker Toy.

Draken : the Singles en Tonic

Afwezigen : Lio - 'sage comme une image'.Verder de nummers die freddze al aanhaalde.

Zeker niet de beste cd uit de reeks.

Naar aanleiding van het topic Van Brel tot Stromae beluister ik de Belpop-reeks nog eens. Ik heb ze een tijd geleden nog geleend, helaas zijn ze niet meer te verkrijgen.
1980 is al sterk met een aantal Belpop-klassiekers: The Kids, The Employees, De Kreuners, Red Zebra, TC Matic , Jo Lemaire, Lio, Toy, Raymond van het Groenewoud ... Een paar mindere nummers die nu vergeten zijn (The Singles, Tonic, The Gantwerp Rappers) maar globaal zeker een representatieve compilatie.

Een nummer dat beslist ontbreekt op deze compilatie is 'Hopeloos' van Will Tura, een song met fraaie arrangementen, een ritme dat zo van Fischer-Z zou kunnen zijn en een spaarzame bas zoals Peter Hook ze graag speelde.

Ik ben het niet eens met je suggestie. Anno '80 'song mijn leraar aardrijkskunde meermaals 'Ho-pe-looooos' op de klanken van Will in de klas bij het zien van mijn behaalde prestaties...

Op reis door de new wave van 1980 reis ik van de EP met de bijnaam Yellow van het Engelse Gang of Four naar de single Pick It Up van The Employees. Die hoorde je destijds op de Nederlandse radio, waarbij ik me herinnerde dat The Employees uit Nederland kwamen. FOUT. Hartstikke uit België.
Uiterst aanstekelijke ska, vrolijk, pakkend, in staat om de grootste chagrijn een glimlach op de lippen te toveren. Het haalde begin november '80 zijn hoogste positie in de Tipparade van Veronica: #19. Eén plaats hoger stond die week Baggy Trousers van Madness en wie weet waarom die drollenvangersbroeken wél een grote hit werden en het pareltje van The Employees niet, mag het zeggen. De nummers doen niet voor elkaar onder.

Ik ontdekte dat Pick It Up vrij moeilijk te vinden is; het duurde enige tijd voordat ik verzamelaar Bel 80 ontdekte. Pas twee jaar na de radiohit verscheen hun albumdebuut, The Employees geheten. Daarop ontbreekt dit liedje. Sterker nog, het nummer is, voor zover ik kan nagaan, nooit op een album van The Employees gekomen; niet als bonus bij een regulier album en evenmin op een compilatie.

Op oudjaarsdag 2008 postte freddze een helder nummer-na-nummer-overzicht van deze compilatie, waaruit blijkt dat er meer wave uit België kwam in die dagen. Toch is het slechts het liedje van The Employees dat - weliswaar bescheiden - de weg naar de Nederlandse hitlijsten vond, uitgezonderd het slotlied van Raymond Van Het Groenewoud natuurlijk. De naam van groepslid Kloot Per W (Claude Perwez) is er eentje waarover ik weleens las (Oor?); dat hij deel uitmaakte van The Employees was mij onbekend.

Mijn reis door new wave vervolgt bij een groep waarbij ik voor het eerst het volle, geliktere geluid van jaren '80 new wave hoor: op naar The Teardrop Explodes en hun debuut Kilimanjaro.