Panic! At the Disco - A Fever You Can't Sweat Out (2005)

erg mooie cd,met ''I write sins not tragedies" , "London Beckoned Songs About Money Written by Machines" en "The Only Difference Between Martyrdom and Suicide Is Press Coverage" als hoogtepunten

Ik persoonlijk vind het een lekker album, maar daarbij kan ik het me heel goed voor stellen dat mensen hem saai of juist te snel vinden. Ook de teksten vind ik een beetje puberaal maar ze zijn samen met de melodie leuk mee te zingen dus dat maakt voor mij een hoop goed. Jammer alleen dat de stem van de zanger zo trilt.. Ik weet niet waar het aan ligt maar ik irriteer me daar mateloos aan. In ieder geval goed genoeg voor mij (ben het album nu ook aan het beluisteren) dus een 5. (Ben erg snel tevreden merk ik wel..)

echt een leuk album, het image is een beetje wazig naar mijn mening. maar het album heeft toch wel wat sterke nummers, ik denk dat ik de band ook wel kom bekijken in paradiso in oktober.

3,5*

Lekkere poppy rockplaat, uitstekend geproduceerd en vol vrolijke songs. De techno-elementen zijn zeer goed geintegreerd en geven de songs een mooie tweede laag. Vooral met de koptelefoon klinkt het album prachtig. Halverwege zakt het geheel helaas een beetje in, maar tegen het einde wordt dit weer rechtgetrokken.

Ik word zo vrolijk van deze cd!

De zanger is vandaag tegen de vlakte gegaan op het Reading Festival, iemand vond het nodig om een fles naar zijn hoofd te gooien

Als het dan toch bij iemand moet gebeuren, dan maar bij dit kutbandje.

let op u taal man

Vaginabandje dan.

ah, je doet het ervoor

Ik mag die stem van de zanger wel, en het klinkt ook allemaal lekker vrolijk. Leuke mix van een beetje punk, emo, rock en dance. Hun originaliteit scoort ook hoog bij mij, ik kan niet zo 1,2,3 een bandje noemen dat heel erg op ze lijkt. Na de eerste keren luisteren gaf ik 3,5* maar nu verhoog ik naar 4*.

I write sins not tragedies heeft gisteren de MTV Video Music Award gewonnen voor Video of the year

Ieeell..!! Eng, fout, slecht, roept zenuwtrekkingen en jeuk op. Ik erger me zo aan die zanger, en dan die interessantdoenerij met die lange titels. Nee, niet aan mij besteed.

2*

Die Zanger is zo ongelooflijk irritant, en ik vind dat hele ''stijltje'' van hun ook vervelend....
Rot op met je video of the year, die was bestemd voor Gnarls Barkley (Die niet eens genomineerd was in die categorie geloof ik...)

Ik had gehoopt dat alle nummers in de stijl van I Write Sins... zou zijn, maar dat viel nogal tegen. Er zijn maar 4 nummers (geloof ik) die die stijl hebben. Dat vond ik erg jammer aangezien ik daarom dit album heb gedownload. Het is niet per se slecht, maar het is gewoonweg jammer. Verder vond ik het album niet zo heel bijzonders gewoon iets leuks, meer niet.
Ik denk dat ik niet verder kom dan 3 sterren.

Nou.. ik hoef dat liedje van Gnarls Barkley ook niet meer te horen. Maar je hebt wel gelijk. Ik vind het allemaal best wel als Fall Out Boy klinken, alleen dan wat minder. Ik ben toch meer van de albums die wat meer te zeggen hebben.

Prima cd om af en toe is op te zetten. Stem van de zanger doet me denken aan millencolin.
Leukste nummer: I Constantly thank God for Esteban

Ik werd wel geprikkeld door de sterk wisselende reacties, lelijke hoes en vooral door een opmerking ergens (ik geloof niet op MuMe, maar ergens in een krant ofzo) dat er 'eigenlijk geen mensen zijn van boven de 20 die dit begrijpen'.

Welnu: ik, kennelijk niet in de doelgroep, vind dit behoorlijk geweldig. Er is speelse afwisseling, en ook de teksten zijn opvallend raak. Er spreekt echt een enorme verhaalbehoefte uit, en typerend is dan ook dat het niet rijmt of klopt overal. Op de een of andere manier is het ook zeer romantisch, om maar eens een fout woord te gebruiken, en die romantiek is zonder voorbehoud of knipoog. Ook niet iets wat me vaak raakt.

Deze cd is zeker geen 'must have'. Maar ik draai 'em wel regelmatig, hij is lekker vrolijk. De 3 beste nummers vind ik: Londen Beckoned Songs About Money Written By Machines, Lying Is The Most Fun.. en I Write Sins Not Tragedies. *3.0

dit is om de quasi-intellectualistische inhoud van de songs te benadrukken. het blijft bij begrijpelijke taal, maar gaat inhoudelijk net ietsje dieper dan de meeste bandjes van deze strekking, zoals Arctic Monkeys; hoewel ik die toch prefereer want dit verveeld net wat sneller.

maar laat je dus niet te snel afschrikken nadat de verveling begint in te treden en stel je oren af op de lyrics want die zorgen nog een tijdje voor replay-waarde.

Ok eerlijk gezegd is dit geen niveau. Live zijn ze ontzettend slecht en serieus waarom hebben ze sowieso een bassist? Ik hoor geen bas! :S Of ligt dat aan mij? De teksten zijn niet bepaald goed, nogal vaag als je het mij vraagt, waar gaat dit over?
Maar serieus ondanks dat alles vind ik het een ontzettend leuke cd. Leuk, anders kan ik het niet noemen want erg kwalitatief is het dus niet. Tis een beetje rock, maar toch weer pop en heerlijk meezingen. Vooral Camisado en die andere die ene te lange naam heeft

Hoezo zijn ze live niet goed? Ik vind het wel goed hoor.

Op Lowlands waren ze inderdaad een drama. PATD was een van de hoofdredenen om dit jaar weer af te reizen hiernaar maar wat vielen ze tegen. De zanger kan zijn eigen niveau gewoon niet meer aan en raakt gene enkele noot meer. Voor de rest spelen ze goed maar ook weer niet bijzonder.

Panic! at the disco is een typische albumband, dat het vooral moet hebben van studio-opnamens.

De grote zwakte van dit album is wel de productie. Ontzettend chaotisch, en tegelijkertijd vreselijk gelikt en theatraal. Elk nummer van deze cd is voor mij een bron van ergernis, maar warempel, ik zag ze live bij 3voor12, en..... die zanger kan gewoon best zingen. Ik blijf het een &*^(&^band vinden, maar live zijn ze een hele klasse beter.

Wat een zegen is dat toch, dat je tegenwoordig alles kunt downloaden. Vroeger ging je met de waan van de dag mee en kocht je zo'n plaat blind. Nu ga je het eerst, ehh, 'pindakazen'.
Na 5 nummers weet je al: dit is niks, en dit wordt niks. Kun je het meteen weer wegflikkeren.
Allemaal Panic om niks, deze hype.

idd Ik vind ze live ook slecht..
maar ik hoorde dat ze laatst in Paradiso best wel goed waren. Ik vind het btw een leuke vrolijke cd 4,5*

Op Lowlands viel Panic! ontzettend tegen.
Het was dat een vriendin van me een kaartje over had, en dat ik gratis naar hun concert kon in Paradiso.
En ik moet toegeven dat het concert in Paradiso ontzettend goed en gezellig was.
De zang was dit keer zuiver, de muziek stond redelijk goed afgesteld en de bandleden gaven een enthousiaste en geïnteresseerde indruk. Deze band is al met al helemaal niet zo slecht live als vele mensen hier beweren.

Ga ze eens met eigen ogen live zien, of geef ze een tweede kans! (Ik moet wel zeggen dat als ik niet gratis naar hun concert had gekund, dat een tweede kans er zeer waarschijnlijk niet in had gezeten...)

Om even terug te schakelen over de inhoud van de cd:
De cd zelf heb ik echter nog nooit in zijn geheel beluisterd, maar goed, het is ook niet helemaal mijn ding.

Ik heb deze cd bij een vriend gehoord. Er staan wel wat leuke nummertjes op, maar die kunnen de cd helaas niet redden. Toen ik ze de volgende dag op TMF zag, begreep ik beter dat ik hun muziek niet trek. Te gladjes, te populair. Pluspuntje zijn de leuke titels. 2*

Ja ok soms zijn ze live wel goed, tmf awards bijvoorbeeld dat was wel goed maar van die stukjes bijvoorbeeld bij Camisado het begin, dat is te laag en dat haalt de zanger niet en heel veel kan eigenlijk niet gespeeld worden omdat het allemaal nep is enzo, maar sommige nummers zijn ze wel goed live, dat moet ik toegeven.

Ik vind het trouwens nog steeds een leuke cd

Ik was ook bij het optreden op lowlands en dat was idd niks. Maar ben daarna nog naar een concert van ze in brussel geweest, en daar waren ze echt verbazend goed! Ik lette speciaal op de hoge noten omdat ze op lowlands nou niet echt zuiver waren, maar hij haalde ze allemaal. Waarschijnlijk zijn ze gewoon niet zo'n goede festivalband (ze stonden ook echt op het grootste podium! )en komen ze meer tot hun recht in een klein zaaltje.