Rage Against the Machine - Rage Against the Machine (1992)

Ja precies! Altijd leuk om te zien hoe dertigers nu headbangend en pogoend in de kroeg of op een feestje nog steeds te keer gaan op deze plaat (zelf ben ik ook schuldig)!

Heb ze destijds een aantal maal live gezien. Was erg onder de indruk van hun energieke muziek. Denk dat alle energie van RATM aan het debuut is opgegaan want wat erna kwam kon mij niet meer zo ontzettend boeien.

Vandaag weer eens uit de kast getrokken. Ik dacht dat ik het nu wel zou geloven met dit album, maar nee dus !
Rond deze tijd was ik aardig into grunge, dit was dus even wat anders als afwisseling. Was bijna klaar met de studie en ging vaak uit in van die alternatieve kroegen met dansvloer. Heerlijk uit je dak gaan op nummers als "Love will tear us apart" van Joy Division, "She sells sanctuary" van the Cult, "Alive" van Pearl Jam, Temple of love" van Sisters of Mercy en veel Rage Against the Machine.
De inhoud doet me weinig meer, het brengt gewoon heerlijke herinneringen op. Tja, een ander zal dat vast met anderssoortige plaatjes hebben

Nee toevallig ging ik in diezelfde tijd ook uit in alternatieve cafe's/ clubs en herinner ik me deze muziek ook nog al te goed. Boulevard in denBosch misschien?

Net weer ff geluisterd, maar t zijn stuk voor stuk ijzersterke tracks Mijn favo's zijn Know Your Enemy en Killing In The Name Of. Heb Evil Empire ook gekocht van ze, die viel me wel een btje tegen...

Bijna een jaar later lees ik dit en brand ik van nieuwsgierigheid naar het antwoord van de meester toentertijd.

Wel, onze leraar P.O., was best een aimabel man. Hij glimlachte even, en gaf ons vervolgens een korte introductie tot de échte Ché Guevara (ik meen te herinneren dat hij Ché's dood in Bolivië zeer levensecht uitbeeldde ). Dit alles vond plaats in februari '93, meen ik. Met andere woorden: zeven jaar voor de hype Ché

Dit is een van de beste CD's van Rage. Ik ken Rage van The Matrix, met Wake Up. Bombtrack klinkt lekker en vooral Bullet in your head is ZO cool. Het is een van mijn favorite nummers.

Heerlijk.

4,0*

Ik heb dit album een 5 gegeven. Dit album is legandarisch. De riffs zijn geweldig krachtig. Zack de La rocha rapt ontzettend goed en gedreven en de teksten zijn ook nog eens geweldig. Het lijkt misschien wel allemaal een beetje op elkaar maar het zijn ijzersterke songs die nog steeds heel erg modern klinken. Ik ken deze plaat sinds ik 12 ben en nog steeds luister ik er vaak naar.

Ik vind dit het enige goede album van RATM, zoals de meeste hier. Op de latere platen klinken ze lang niet zo spontaan en origineel. Ze deden weinig moeite om hun stijl uit te verbreden.

Dit album was een 4 geweest, als ze niet voor hun radioversie ofzo van Killing In The Name de zin "Fuck you! I won't do what you tell me" eruit hadden gefilterd op vraag van hun platenmaatschappij. Commercialisten :D:D.
De nummers zijn vaak ook net iets te lang, waardoor ik ze wat van hun kracht doen verliezen. Het is niet omdat je een goed riff hebt dat je het tot vervelens toe moet herhalen in hetzelfde liedje hé.

Omdat er in de radioversie geen Fuck You wordt gezegd geef jij het album geen 4 sterren?
Welk een sterk staaltje logica.

Bovendien, als ze dit niet hadden weggecensureerd voor hun RADIO(!)versie was dit nummer in Amerika niet eens gedraaid en had het ook zeer waarschijnlijk Europa niet gehaald. Dan had je dus niet eens op dit album kunnen stemmen.

Die radioversie staat toch niet op dit album?

Nee, dat zeg ik, althans dat bedoel ik uiteraard.

Sorry, ik had je bericht nog niet gezien toen ik het mijne tikte.

Het geeft hun imago toch wel een serieuze dunk. En verder vind ik dit album gewoonweg niet goed genoeg voor een 4*... Zoals al eerder vermeld spinnen ze hun ideeen veel te lang uit. Tool kan dat doen, omdat zij ritme/maat veranderingen hebben, maar bij RATM blijft het altijd 4/4 en dezelfde riffs...

Jij begrijpt geloof ik niet helemaal hoe het werkt in muziekland.

geweldig album, even me top 10 er op aanpassen

Ik vind dit nog steeds een superalbum. Alleen heeft het bij mij een tijdje een 'Bohemian Rapsody' effect gehad. Super goed, maar omdat ik hem in het begin gewoon te vaak heb gedraaid ken je het op een gegeven moment wel.

Mijn devies (en dat heb ik ook daadwerkelijk gedaan): Berg zulke albums een paar jaar op, vind hem terug, en ontdek hem opnieuw!

5 *en kan niet anders!

Fantastische cd. De intro van Killing in the name wordt trouwens gebruikt in een van de best programma's de ooit gemaakt zijn in Vlaanderen, namelijk In de gloria (bij de intro van het hilarische 'Hallo televisie'. Wie in Vlaanderen woont, en In de gloria kent, weet waarover ik spreek.)

niet echt mijn soort muziek. Hoe geweldig de mensen de riffs ook vinden, ik denk dat ik ze wat... machinaal vindt klinken. waar ik sóms er wel tegen kan dat muziek wat op elkaar lijkt, is dat hier niet zo. de teksten zijn op zich nog wel goed, wat het album nog tot 2.5* brengt. eventueel een halfje erbij vanwege de`cultstatus, maar het zit er vrees ik niet in...

Beste cd van RATM. CD telt eigelijk geen zwakke punten.
1 van die weinige bands, waarvan ik spijt heb ik dat ik ze niet gezien heb (te laat geboren)

Uiteraard losgegaan op Killing in the name of, maar heb altijd een zwak gehad voor Take the power back. Echt een album waarop je je kan afreageren als je een kutdag hebt. 4 *

bullet in the head vind ik het beste nummer op dit album, maar de rest is ook fantastisch

Ik heb ze gezien, in het voorprogramma van suicidal tendencies nog wel! Perfect concert, ze speelden technisch gezien ST van het podium..

Ik moet zeggen dat ik deze plaat nooit meer draai, te vaak gehoord denk ik en ook te weinig variatie in sfeer. Maar blijft natuurlijk een droomdebuut in die tijd.

Een album in het teken van de Vietnam-oorlog, en wat een energie straalt er vanaf zeg. Je zou de hele boel aan elkaar kunnen zetten en als één groot nummer kunnen luisteren. Take the Power Back is m'n favoriet.

Ik kwam in aanraking met deze muziek toen er begin jaren 90 promo-cd-tjes uitkwamen onder de naam 'The big buzz' die voor een 10-tje in guldens te koop waren. Op deze cd stond steeds één nummer van verschillende alternatieve bands. Op deel 1 stond stond het nummer Bombtrack... dat nummer sloeg meteen aan.

Al snel volgde de aanschaf van de cd en ik weet nog goed dat in dat jaar deze band ook op Pinkpop verscheen. Voor veel mensen was deze band nog vrijwel onbekend, maar ik wist wat ik kon verwachten. In dat jaar tape-te ik nog veel van de radio (op cassette!) en ik weet nog goed hoe ik het live-optreden op Pinkpop klonk... helaas is die tape verloren gegaan tijdens een verhuizing...

Laatst zag ik nog wel de beelden van toen, de gitarist met zijn blauwe gitaar met (ik geloof) de tekst: Fistful of steel!

Heb in dat jaar ook nog een shirt gekocht met de voorkant van het album op de voorkant en op de achterkant Rage against the machine... dit shirt heeft het 10 jaar lang volgehouden... ik denk dat ie in de vuilnisbak is beland, maar een stille hoop doet me vertellen dat dit shirt nog ergens op zolder ligt!!!

heb dit album al een tijdje, maar nooit echt naar geluisterd (ben niet zo echt voor zulke harde muziek waarbij de teksten niet de origineelste zijn) naar deze muziek. Maar toen ik er weer naar luisterde kon ik bijna niet stil blijven zitten, dat is natuurlijk wel een pluspunt

Ik heb Killing In The Name gehoord in GTA: San Andreas. Ik vond het een goed nummer om je lekker op af te reageren, dus was ik best benieuwd of Rage Against The Machine nog meer van dit soort nummer had. Ook vanwege de positieve reacties hier heb ik besloten om maar eens naar dit album te luisteren.
En ik moet zeggen dat het best lekker klinkt! Het rockt lekker, en vooral de opbouw in de nummers vind ik erg goed. De nummers lijken wel wat op elkaar, maar dat maakt mij niks uit. Mijn favoriete nummers van dit album zijn 'Killing In The Name' en 'Bullet In The Head'. Een klein nadeel van dit album vind ik dat sommige nummers iets te lang duren, maar ondanks dat vind ik dit echt een top album!

4,5*