KISS - Music from the Elder (1981)

Gewaagd album van onze beschilderde vrienden. Geen hardrock of paryrock maar een overwegend rustig werkje die door veel fans, ten onrechte, met de grond gelijk werd gemaakt. De band laat horen dat zij meer in hun mars hebben dan alleen maar (party)rock. Bij het uitkomen van dit album was ik behoorlijk teleurgesteld. Nu jaren later weet ik het geheel toch op waarde te schatten. Niet slecht, maar geen Kiss.

Het is zeker niet zo slecht als de critici destijds ons wilden doen geloven. Ook wel fascinerend te zien, in welke bochten Kiss zich destijds gewrongen heeft, weer een band van betekenis te worden. Helaas lag de plaat na de release al bijna direct in de uitverkoop bakken. Het lachwekkenste was wel de videoclip van A World Without Heroes, met een traan in het gezicht van de eens zo vervaarlijk uitziende Demon. Wellicht kreeg hij in zijn oortje de verkoopcijfers van het album door. 2,0

Flauw hoor... ik vind het juist subtiel gedaan wat 10 jaar later gewoon klakkeloos werd overgenomen door een kale mevrouw die een nummer van prince zong en daarmee ook nog eens een nummer 1 hit scoorde en iedereen vond die traan in die clip prachtig

Ik ga natuurlijk niet over wat mensen belangrijk vinden aan een plaat maar als ik lees dat de videoclip lachwekkend is en dat een koerswijziging niet de daling van verkoopcijfers kon tegenhouden, lees ik nog niets over hoe het album inhoudelijk overkomt. Zelf kijk zo min mogelijk promvideo's omdat ik die per definitie afbreuk vind doen aan de beleving van een album. Evenmin ben ik geïnteresseerd in verkoopcijfers (incl. wat anderen van het album vinden eigenlijk).

Want toevallig vind ik The Elder juist een hele waardevolle toevoeging aan het Kiss-oeuvre. Uitdagender en serieuzer dan het party-attitude van veel van het overige werk. Een lichte bombastische musicalsfeer en een goede mix tussen rockers (The Oath ftw) en ballades. World Without Heroes vind ik zelf één van de meest geslaagde oefeningen met Gene Simmons in de hoofdrol. Ook de versie op Unplugged vind ik prachtig.

En de cover van Cher is ook mooi.

A World Without Heroes

A World Without Heroes is erg mooi, beetje Pink Floyd achtig, maar dat zal de invloed van Bob Ezrin wel geweest zijn. De rest van het album kan ik weinig mee, nietszeggende stuurloze progrock zonder kop en staart.

Ik moet bij dit album ook wel denken aan Flash Gordon van Queen; ook geheel de grond in geboord, terwijl er muzikaal nog best aardige stukken op staan.
Ik heb de film Flash Gordon zelf, en die is in ieder geval wel heel slecht en fout, maar wel lachwekkend.
Misschien maar goed ook dat er nooit een The Elder is verschenen als film.
Vandaag tipte iemand mij A World Without Heroes, en de clip ook bekeken.
Misschien hadden ze er bij dit nummer voor moeten kiezen om zelf niet in de clip te zien te zijn.
Het stoere uiterlijk past totaal niet bij de sfeer van het nummer.
Ik hoor verder van alles terug op dit album; Alan Parsons, Pink Floyd, Ozzy Osbourne, David Bowie maar vooral de eerste albums van Alice Cooper.

Ik kan me nog herinneren dat ik dit album als 10 jarige van mijnn vader kreeg op de dag dat ie uitkwam. 24,95 (sticker zit er nog steeds op) kostte ie, maar twee weken later was er al een tientje af. De plaat werd uiteindelijk een enorme flop, en ook de film die Gene Simmons gepland had, kwam er nooit. Wellicht beter zo, want stel je voor dat ie zo slecht was geworden als hun eerste....
Het album werd destijds zeer wisselend ontvangen van slecht tot zeer goed, een Engelse muziek journalist sprak zelfs van een "potentieel meesterwerk". Ik zelf wil niet zo ver gaan, alhoewel het niet zo slecht is als veel mensen willen doen lijken. Een aantal lekkere stevige rocknummers, een aantal (semi) ballades, en dat alles met een mooi orkest. " I" vindt ik eigenlijk het beste nummer van de hele plaat, World Without Hero's en Dark Light zijn ook prima. Zeker geen slecht album, maar geen partij voor Destroyer en Love Gun. 3,0

Ik vind het gewoon een super album!!!!!

Ik denk persoonlijk ook dat je dit album niet moet gaan vergelijken met albums als love gun,destroyer ,kiss, of bv rock n roll over puur omdat het een andere stijl is. Ook albums als dynasty en unmasked hebben ook een eigen sound, ik vind ze in elk geval allemaal geweldig!!!!

Voor mij 1 van de beste KISS platen.
Prachtige songs als Under the Rose, Just A Boy, A World Without Heroes, Odyssey. En lekkere rocksongs als The Oath, Mr.Blackwell en Escape From The Island. Eventueel nieuwe KISS schijf met Bob Ezrin (Destroyer, Revenge). Na het lezen van het boek Odyssey (Tim McPhate & Julian Gill) mag er van mij wel een DELUXE Versie uitkomen met uiteraard heel veel demo materiaal. Top plaat van een Top band!

Op zich nog niet eens zo'n hele slechte plaat als wel wordt beweerd, het is alleen geen plaat die je van een band als Kiss zou verwachten. De fans wisten het uiteindelijk ook niet meer. Na het met disco invloeden geïnjecteerde 'Dynasty' en het pop album 'Unmasked' kwam er ook nog eens een conceptalbum. Pas op 'Creatures of the night' keerden ze terug naar de hardrock. Over hardrock gesproken. 'Dark light', 'A world without heroes', 'The Oath', 'Mr. Blackwell' en 'I' zijn best lekkere rocksongs. Nummers als bijvoorbeeld 'Fanfare' en 'Just a boy' zijn aan mij dan weer niet besteed. Al met al een plaat die ik niet vaak opzet maar echt heel erg slecht is hij niet.

Dat heb ik nu al zo vaak gehoord. Dat Dynasty Disco-invloeden heeft. Verder dan I was made for lovin'you , wat Kiss zelf bestempelde als Disco-rock(stond zo op de single-hoes) kom ik niet.

Misschien moet je wat meer naar disco luisteren om de invloeden te horen. Dynasty is een zeer dansbaar album. Die bas bijvoorbeeld in Dirty Livin' en Sure Know Something, heel sexy.

Gene Simmons had een oogje op Diana Ross, het label Casablanca had ook Donna Summer onder contract en Rolling Stones lieten een jaar eerder op Some Girls al horen dat rock met disco lekker kon klinken.

Dynasty past precies in zijn tijd dus. Net als de opvolger Unmasked. Dat veel fans van het eerste uur er niet blij mee waren is weer wat anders.

Music from the Elder was aparter. Met die symfonische bombast keerde men eerder terug naar eind jaren zeventig, toen pretentieuze rockopera's nog hot waren. Of wellicht was KISS er gewoon wat laat mee.

In 1977 nam Gene Al een aantal demos op met een hoog disco gehalte:

Gene Simmons - Love Came To Me - 1977 - YouTube

Gene Simmons Demo - 4Ever - 1977 - YouTube

Heraclitus zei het al. Je kan geen twee keer in dezelfde rivier stappen. Twee keer hetzelfde album beluisteren is eveneens onmogelijk. Hoewel ik The Elder lange tijd het beste Kiss album vond is dat vandaag niet meer het geval. Maar het blijft een mooi en uniek werkje in de discografie van deze geweldige band.

85/100

Als liefhebber van de jaren 70 Kiss heb ik het destijds niet de moed gehad om dit album te beluisteren. Later is Kiss een beetje van de radar verdwenen, met een periodieke comeback uiteraard. Maar the Elder luister ik nu voor het eerst, met open mond durf ik wel te zeggen, dank Kronos

Voor mij de beste KISS cd... hierop lieten ze horen dat ze meer konden dan dat de KISS sound in zich heeft.
Verhalende nummers en meer dan riffs en drums...
Omdat er niet meer uitgehaald is misschien juist daarom wel een klasieker...

Niet meer uitgehaald?

Kan me zeer goed voorstellen dat de Kiss fans van het eerste uur dit album niet konden of kunnen pruimen. Ik ben echter geen echte Kiss fan en kan daardoor wellicht wat meer onbevooroordeeld naar deze plaat luisteren. Wat mij betreft een mooi conceptalbum dat aantoont dat de heren van Kiss meer in hun mars hadden dan de geliefde party- en hardrock.

Toen ik dit album voor het eerst hoorde, was ik ook niet onder de indruk. Ik ben hier echter op teruggekomen en vind dit album toch wel erg goed. Ik vind Ace zijn gitaarspel fantastisch op dit album, en ook de nummers die Paul zingt zijn erg goed. Er waren toen niet veel bands die een concept album uitbrachten. Dat is tegenwoordig wel anders.

Op een of andere manier is me altijd een gesprekje van een van de pauzes van de middelbare school bijgebleven. Iedere dag hing ik met hetzelfde clubje alternatievelingen en iemand benadrukte Music From The Elder als beste album van Kiss. Ik kende toen bijna niks van die band, maar de interesse was er wel. Nooit aan het album toegekomen. Ik luister het deze week voor het eerst. Sinds dat gesprek zijn bijna twintig jaar verstreken.

Beste album van Kiss? Als ik de fans over het algemeen mag geloven, in elk geval niet. Deze marathon duurt nog wel even, maar ik denk dat deze plaat wel hoog gaat eindigen in mijn lijst. De stijl die Kiss hier hanteert, vind ik stukken interessanter dan de commerciele partyrock waar ze beter mee scoren. Op zichzelf vind ik deze rockopera (en ik was echt wel verbaasd dit te horen) niet bijster sterk, maar voor de afwisseling valt het wel erg goed. Het geluid is ook een stuk voller. Ik kan nog steeds niet helemaal bevatten hoe Kiss op een aantal songs, zoals The Oath, opvallend dicht bij het door mij zo geliefde epic metal komt (en op Mr. Blackwell weer stierlijk vervelend voor de dag komt). Het is een interessant album.


Tussenstand:
1. Ace Frehley
2. Music From The Elder
3. Kiss
4. Paul Stanley
5. Love Gun
6. Destroyer
7. Dynasty
8. Hotter Than Hell
9. Peter Criss
10. Dressed To Kill
11. Unmasked
12. Rock And Roll Over
13. Gene Simmons

Duizend bommen en granaten, ik hoor wat kwaliteitsmuziek onder een verder overduidelijk niet bijster goed in elkaar gezette rockopera. Maar ik hoor wel goede muziek. Sterker nog, ik hoor goede nummers EN een album dat ik meerdere keren achter elkaar wil opzetten. Het is als geheel onsamenhangend en knullig, maar ik hoor zoveel aparte elementen die ik oprecht fijn vind om te horen. The Oath is stevige heavy metal en daarmee helemaal mijn ding, maar over het album verspreid hoor ik ook invloeden van Queen, Alan Parsons Project, The Beatles en David Bowie. Het is camp, het is kitsch, maar het voelt tegelijkertijd ook oprecht aan en de muzikale performances zijn prima. A World Without Heroes is heel erg mooi. I rockt lekker door. Under The Rose is een prima ballad met die bombastische koorzang er onder. De productie is ook prima. En dit is dan weer iets waar de band zelf een hekel aan heeft? Damn...

Ik ga het zeggen: dit is een Kiss-album dat ik aan zal schaffen als ik hem vind. Daar hebben we op dit punt in de marathon even een unicum bereikt.

Tussenstand:
1. Music From The Elder
2. Ace Frehley
3. Paul Stanley
4. Dynasty
5. Kiss
6. Love Gun
7. Hotter Than Hell
8. Unmasked
9. Destroyer
10. Rock And Roll Over
11. Dressed To Kill
12. Peter Criss
13. Gene Simmons

Ja, typisch hè? Het werkte niet, vonden ze, in elk geval niet qua verkoopcijfers. Maar ook ik vind dit dus de beste plaat die Kiss ooit heeft gemaakt. Precies wat jullie schrijven: als rock-opera is het wat onsamenhangend (het helpt ook niet dat de trackvolgorde op de LP heel anders is dan op de CD), maar er zitten zoveel bijzondere on-Kiss-achtige elementen in dat het toch een mooie plaat wordt. De muziek is gewoon goed uitgevoerd en de productie is prima.

Ik vroeg me bij jullie reviews van de soloplaat van Gene Simmons al af hoe jullie dit album zouden ervaren. Leuk dat het daadwerkelijk in de smaak blijkt te vallen.

Music from the Elder is nooit mijn favoriete album van KISS geweest, al is A World Without Heroes een pareltje. Altijd de indruk gehad dat het riffwerk van The Oath een paar jaar later voor Exciter van Lick It Up gebruikt werd. Paul Stanley zit mij wat te vaak in het hoge met zijn stem en veel nummers gaan aan me voorbij zonder dat het me veel doet. Ace Frehley roert zich vocaal ook nog even in Dark Light of doet dat niet in Escape from the Island, waar vooral de gitaren te horen zijn; sowieso vrij ongebruikelijk voor KISS om een instrumentaal nummer te maken. Het refrein van Just a Boy doet me altijd wat aan The Who's Tommy denken, overigens wel een van de beteren. Het door de basgitaar gedragen Mr. Blackwell is dan nog wel geinig, al draagt het zeker bij aan dat gebrek aan samenhang. CD-remaster staat idd. in een andere volgorde dan de plaat, dus eerst de originele volgorde maar geprogrammeerd. Ook vanavond geen 'doorbraak', al wil ik het album nog wel eens aanschaffen om de collectie te completeren.

Vandaag dit album in een bak met 2e hands platen gevonden. Zat niet in mijn collectie. Zal eraan moeten wennen maar op dit moment doet het mij niets, dut hele album.

Ik ben nooit een heel groot fan geweest van Kiss. Over het algemeen vind ik hun songmateriaal van middelmatig niveau, alleen de live uitvoeringen op Alive 2 en 3 kunnen me boeien. Daar staat tegenover dat hun live optredens natuurlijk spectaculair zijn, ik zag ze jaren geleden in Utrecht en dat was een klasse apart. Al werd het concert tijdelijk stilgelegd omdat mensen vooraan flink in de verdrukking raakten en Paul Stanley volkomen terecnt pas verder wilde met het optreden als dit was opgelost.
Enfin, het album Music from the Elder is met recht een buitenbeentje te noemen in het Kiss repertoire. En wat mij betreft meteen hun beste album ooit. Het heeft iets theatraals, klassieks, bombast en toch ook weer hardrock.
De opener The Oath is ronduit sterk, daarna wordt het rustiger met Fanfare en Just a Boy. Nummers die mij zeer positief hebben verrast. A world without heroes vind ik het beste nummer, al is het wat aan de korte kant.
Ik snap dat The Elder gemengde reacties oproept. Het is typisch zo'n album dat je ofwel geweldig vindt, of helemaal niks. Ik behoor tot de eerste groep. Het enige wat ik vreemd eraan vind, is dat het een conceptplaat is voor een film die blijkbaar nooit is uitgebracht, maar ik kan me vergissen (heb me daar nooit zo in verdiept.)

De film is er nooit gekomen nee. Wel is er in 2016 een comic boek van verschenen.