KISS - Music from the Elder (1981)

Begint deze wel met The Oath? Volgens mij niet.

Nee. Wellicht heeft weer iemand een foute 'correctie' ingestuurd.

Is de oorspronkelijk bedoelde trackvolgorde dan ook de eerst verschenen trackvolgorde?

Daar vraag je wat. Waarschijnlijk niet want het was ook de US-versie die de volgorde zoals hier nu staat had.

Ik kwam er pas laat achter dat er ook een meer logische volgorde bestond. Ik wist nooit beter dan zoals hij nu hierboven afgebeeld staat.

Dat geldt ook voor mij.

Ik heb de lp met deze volgorde en de Remaster met een betere volgorde. Luistert super weg in de goede volgorde. Plus dat er op de Remaster wat extra geluiden (Gregoriaanse zang) staan die erg gaaf zijn..!

Dat was mij zelfs nog niet opgevallen. Ik heb (sinds een tijdje) ook beide versies maar nog nooit gelet op de verschillen.

Laat Edwynn het niet horen

Wat is nu de juiste volgorde? Ik ben er nog steeds niet uit.

Gregoriaans? Toegevoegd? Blasfemie!

De tracklist zoals hierboven afgebeeld is (volgens mij) de eerstverschenen tracklist. Dus wat mij betreft de juiste.

Het is erg verwarrend moet ik zeggen.

Verwarrend is het zeker. Luister dit album pas voor het eerst en ik moet zeggen: het is bij vlagen totaal geen Kiss, maar ik vind het wel leuk. En erg gewaagd en daardoor geslaagd!

De volgorde die begint met fanfare is de meest logische. Zo komt het concept in chronlogische stappen aan je voorbijrollen.
De volgorde die met The Oath begint is een commerciële zet geweest met als doel om niet teveel af te wijken van de normale structuur van een Kiss album.

Ok, op die manier. Mijn (gepindakaaste, want cdwow leverde niet) versie begint met Fanfare. Lijkt me inderdaad logisch. Heeft wel duidelijke Tommy-invloeden en wat zingt Stanley hier met een 'pathos'.

Op de achterkant van de lp-hoes staat bij mij overigens de volgorde zoals oorspronkelijk bedoeld was, met fanfare dat kant 1 opent en Mr. Blackwell kant 2. Op de lp zelf zijn dat respectievelijk The Oath en A World Without Heroes. Dat waren de twee potentiële singles die zo elk een kant van het album openden, staat op wikipedia te lezen.

Toch leuk dat er bij de remaster orde op zaken gesteld is.

@Metal-D78, via cosmox is de remaster blijkbaar nog gewoon verkrijgbaar.

Dank voor de tip Kronos. Mocht ie echt bevallen dan zal ik overwegen tot aanschaf over te gaan. Al heeft Kiss mijn centjes niet echt nodig

Edwynn, dat stukje Gregoriaans is echt maar een stukje hoor, het verbindt Fanfare met Just A Boy. Ik vind het totaal niet misstaan/-horen.

Anderen die de elpeeversie hebben; dit is toch niet op de elpee, dat gezang..?

Ik zal het seffens eens nagaan Sinnerman.

Wordt vervolgd.

Inderdaad, op de oorspronkelijke uitgave staat dit niet op. Best vreemd, want ook daarop wordt Fanfare gevolgd door Just a Boy.

Het was ook een beetje scherts. Ik zal het eens luisteren.
Ik ga beginnen met mijn eigen cd eens op de juiste volgorde te programmeren. Dat heb ik ook nog nooit gedaan.

Zie je wel... dank Kronos, voor het uitvogelen.

Ik ga me dan afvragen wat er nog meer op de kniptafel is blijven liggen..

Ik vraag me nu ook af waarom, als er toch geremasterd is, die schelle toontjes (in zang van Simmons en Stanley) uit Only You er nog steeds inzitten... of sta ik hier alleen in..?

@Edwynn: snap ik toch.

Simmons heeft volgens mij in het één na laatste nummer (ik noem het nummer voor de zekerheid gelet op de onduidelijkheid over de tracklist 'I') in de één na laatste regel over "I wanna rock and roll all night". Wellicht was hij tijdens de opnames al niet content met de inhoud van deze plaat (wat hij volgens mij nadien aan een stuk heeft geroepen). Tekstregel past totaal niet binnen de context van het nummer, maar ik vind het op zich wel grappig van Simmons.

Leuk is dat ja, zoiets doet hij ook op Carnival Of Souls, eind van nummer Childhood's End, hier zingt hij ' You've got something about you, you've got something I need' origineel van God Of Thunder...

Ach, een ander zou het wellicht tekstarmoede noemen, ik vind het vermakelijk.

Ondergewaardeerde plaat die zeker niet slecht is .

Het leuke van KISS is dat men nooit in hetzelfde stramien blijft denken maar regelmatig van stijl veranderd . Aerosmith , AC/DC , Metallica , Guns n Roses , Bon Jovi noem ze maar op , ze hebben ergens succes mee en vervolgens blijven ze volgens die formule album na album maken .
Zo niet KISS , en alleen al daarom verdient de band veel meer respect ( zeker in de pers ) dan dat het krijgt .

Vwb AC/DC ben ik het met je het eens maar Metallica en GNR in een zelfdstramien? Ride the lightning is toch wel van andere orde dan Load hetzelfde geldt ook voor appetite for destruction en Use your illusion

Ik vind dat Kiss door de bank genomen helemaal niet veel van stijl verandert. Men paste het geluid wat aan aan de tijdsgeest, maar ik zie dat niet echt als een nieuwe stijl. The Elder was een uitzondering op die regel.

Als er één band is van het rijtje dat je opsomt dan is het Kiss (samen met AC/DC) het meest trouw blijft aan een bepaalde stijl! Wat Rockfan en Edwynn zeggen; Metallica en Guns 'n Roses hebben eigenlijk geen album gemaakt die hetzelfde is.

Dit vind ik niet. Het verschil tussen Use your Illussion en Appetite for Destruction en Chinese Democracy is niet groter dan tussen Dynasty en Creatures of the Night en Carnival of Souls. Het verschil is dat KISS 20 albums heeft en G N Roses maar 3 (als je voor het gemak UYI als één album telt. Dat Spaghetti gebeuren was een tussendoortje die niet te pruimen was en Lies was een heruitgave van een Live EP en 4 acoustische songs).

Hetzelfde geldt eigenlijk voor Metallica. De eerste drie albums klinken echt niet heel verschillend van elkaar, tenminste niet meer dan Hotter Than Hell of Dressed To Kill dat van elkaar doen.

Dat vind ik dan weer niet. Er zit inderdaad verschil tussen de Kiss albums die jij noemt maar tussen die van Metallica en Guns 'n Roses zit meer verschil. Vooral qua 'feel' is er bij die bands meer aan de hand.

Ik kan de "feel" niet ontdekken op Load, Reload, Death Mechanic, St. Anger. Ik vind allen geen hol aan. Net zo min als de laatste Guns 'n Roses. Sonic Boom daarintegen...

Precies, dat bedoel ik dus net! Alleen het ontbreken van die feel maakt al dat de albums onderling dus wel verschillend zijn. Bij Kiss heb ik eigenlijk nooit de echte 'feel' kunnen ontdekken als ik heel eerlijk ben. Kiss komt op mij veel meer over als een verplicht nummer. Zoals Metallica op Load overkomt, zo komt Kiss op mij altijd over. Sonic Boom is trouwens wel aardig maar ook weer niet mega vind ik.