KISS - Music from the Elder (1981)

Hoe flauwer de kul, hoe interessanter het contact met anderen daarin lijkt het vaak wel.

In het eerste lange stuk van vandaag zeg je eigenlijk niet veel, gewoon dat een concept album niet bij Kiss hoort, en dat er niet veel diepgang inzit. Diepgang hoeft niet perse in de texten te zitten vind ik, gevoelsmatig kan een bepaalde sfeer ook veel diepgang opwekken. Komen we uiteindelijk toch weer uit op de smaak kwestie.

Tja, als je in dat bericht 4 keer 'Kronos' schrijft zit je er ook wel erg naar te vissen, om niet te zeggen te bedelen. Maar aangezien je nog meer namen noemt vind ik je vangst met dat lange epistel tot hiertoe nogal mager uitvallen.

De info op zich die je uit dat boek overschrijft is interessant, maar je probeert er tevergeefs iets mee aan te tonen dat er niet mee aan te tonen valt.

Als je toch zoveel tijd hebt kan je die in de context van deze schrijfruimte misschien beter besteden aan het album eens enkele keren open minded te beluisteren. Zonder vooropgezette meningen dus hoe een album van KISS zou moeten zijn en zonder alle feitjes en meningen die verder niets van de muziek op zich afdoen.

Zo ontdek je dan wel of niet dat dit best wel een mooi en volwassen album is, met veel gevoel en sterke composities.

En los daarvan, naar mijn mening, is dit juist wel op en top KISS. Zij hadden al eerder geflirt met symfonische bombast en zouden dat later ook nog doen.

Zo, ik ben er hoor, iggy.
Wat je erbij haalt is waar, je hebt het boek goed gelezen.
Ik blijf het goed vinden, wat ricardo zei: smaak. Punt.

Dank voor je info over die tijd, leuk om terug te lezen!

Tja kronos als je mijn voorlaatste berichtje niet als humor ziet ok verschil van humor. Ook dat kan. En ben ik effe blij dat herr sinnerman nog even met een gedegen berichtje komt.

Maar goed ik snap de boodschap jullie hebben blijkbaar geen zin(meer) om een normale discussie aan te gaan. Iets wat wel vaker voorkomt bij metalheads jammer.

Eigenlijk zie ik geen 'normale' discussiepunten waarop nog niet is ingegaan.

De hokjesgeestige uitlating over metalheads (wie en wat dat ook moge zijn) al zeker niet.

Goed iggy, ik lees dat je blij bent met mijn gedegen berichtje. Ik leg toch nog even iets uit:

Ik vind dit een goed album, de nummers zijn oké en soms gedurfd. Sommig solowerk van Ace -hoewel hij dit album niet zag zitten- behoort naar mijn smaak tot het beste dat hij gemaakt heeft, ik denk hier aan de puike solo in Darklight en Escape from the Island.
Gene maakt het mooi in Mr Blackwell, Only You en A World Without Heroes.

Wat er achter de schermen plaatsvond weet ik ongeveer en heeft bij mij niet gezorgd voor enig luistergenotverlies. Of het de juiste carrièremove van ze was: maakt mij dat uit. Ik luister met mijn oren en in geval van KISS een beetje met mijn fantasie. Dit album geeft mijn zintuigen voldoende voer.
Iggy, het gaat over smaak. Punt. Ik vind het vervelend dat je er allerlei rare dingen bijhaalt als een ander niet schrijft wat jij wilt lezen. Wellicht vul je daarom in wat anderen voor boodschap hebben.

Groet en een fijne dag

En laten we wel zijn dit plaatje is inmiddels al jaren oud. Het oud zeer van de die hard fans mag ook wel een keertje weggeebt zijn, en tijd om deze te beluisteren met een open mind. Ik heb deze ook een jaar of 4 geleden leren kennen, en enige achtergrond info had ik toen ook niet. Een goede plaat, en zeker beter dan de 0.5 die iggy hier geeft.

Motorhead heeft b.v ook een afwijkende plaat ooit gemaakt die destijds helemaal verguisd is, maar jaren later moesten zelfs de grootste die hard fans erkennen dat ze toen iets bijzonders gemaakt hadden. Ik heb het over Another Perfect Day uit 1983, het enige album van hun waar melodie werd toegebracht door een andere gitarist.

Tja en die plaat klinkt helemaal niet anders dan het andere materiaal. Die Robertson had gewoon het verkeerde uiterlijk ofzo.

En The Elder mag misschien ambitieus danwel pretentieus zijn. Voor mij persoonlijk geldt dat de heren geslaagd zijn in het maken van een conceptplaat en de diverse onderdelen te verpakken in goede liedjes die afzonderlijk goed beluisterbaar zijn.
A World Without Heroes vind ik na Going Blind de meest geslaagde ballade die Gene Simmons inzong.
The Oath vind ik met zijn metaldrive één van de knapste Kisskrakers ook. En dan is er nog het meeslepende Odyssey en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Weet je wat? Ik leg hem nog eens even op.

Sommige mensen doen net alsof het een bagger plaat is en dat is het in geen geval. Dark Light, Mr. Blackwell, A World Without Heroes, The Oath en Odyssey zijn toch erg sterk. Het album werd destijds slecht ontvangen maar we zijn inmiddels 30 jaar verder en nu vind ik de periode 1979-1982 erg bijzonder in geschiedenis van de band die bijna 40 (!) jaar bestaat.

Nonsens natuurlijk, want dan vraag ik mij af of je die plaat ooit beluisterd hebt, want door het melodieuze gitaarwerk klinkt die heel anders dan welk ander album uit hun oevre vind ik.

Ik zou niet eens weten hoe die Robertson eruit ziet.

Edwynn heeft gelijk. Another Perfect Day is echt niet zo afwijkend van het overige materiaal..
Robertson had destijds een haarband en balletschoentjes aan en werd daardoor niet gepruimd door het toen al conservatieve Motorhead-publiek.

Anyway, prima plaat. Of er nu Kiss op staat of niet. Ik kan deze prima waarderen.

Door al deze ophef over dit album wordt ik steeds nieuwsgieriger! Ik zit op dit moment op Kreta en morgen hebben we een 'muziekdagje' ingepland. Als ik in een zaak The elder zie liggen voor een leuk bedrag dan gaat ie zeker mee!

Ben benieuwd of je 'The Elder" op Kreta kan vinden en kopen. Ik denk het niet.

Ik was een paar jaar geleden op Kos eb daar hadden ze een heel complete cd zaak. Wie weet.

Hm jammer, ik had gehoopt dat iemand me ging vertellen welke cd zaken ik naartoe moet gaan
We gaan naar Iraklion en daar schijnt een Virgin store te zitten en een soortgelijke zaak met de naam Metropolis ofzoiets.

Nou, ik heb het album sinds een week in huis en inmiddels ook een aantal maal geluisterd. Tsja, ik moest wel heel erg wennen en eigenlijk nog steeds wel. Het is duidelijk totaal anders dan wat ze tot dan toe gedaan hadden. Niet te vergelijken! Vind ik het slecht? Nee, dat zeker niet. Ik vind het wel moedig dat ze dit destijds deden eerlijk gezegd. Er blijft bij mij echter een gevoel hangen van; er had veel meer ingezeten. Sommige nummers lijken niet optimaal uitgewerkt. The oath, A world without heroes, I en Dark light vind ik gaaf. De rest minder maar daarom niet per definitie slecht. De manier hoe Paul zingt in bijv. Just a boy bevalt me ook niet echt super. Al met al best een aardig album maar het kan zich, vooralsnog, niet meten met het betere Kiss werk wat mij betreft.

Hopelijk raak je er nog meer aan gewend, vielip. Ik vind de zangprestaties van Paul Stanley op dit album een van de sterke kanten van het album.

Persoonlijk vind ik deze beter dan Creatures Of The Night (alleen al belabberde drumgeluid daar). Het is overigens niet zozeer het concept dat mij aan The Elder aanspreekt, maar Kiss laat zich eens van een andere kant horen en dat is/was verfrissend. De nummers an sich zijn ook prima te pruimen.

Ik snap wat je bedoeld Kronos en ik vind ook zeker dat hij alles uit de kast haalt. Alleen klinkt het soms zo 'vreemd' om hem op deze manieren te horen zingen.

Ik kan nog steeds niet begrijpen, dat er mensen zijn die dit album slechter
vinden dan bv:
Tommy The Who
Welcome to my nightmare Alice Cooper.

Music from is veel toegankelijker dan bovenstaande en rockt ook veel meer.
Ik mag er graag naar luisteren.

Smaken verschillen. Zo moeilijk is dat toch niet te begrijpen?

Tommy vind ik ook niet zo briljant als anderen ons willen doen geloven. Maar Welcome to my nightmare wint bij mij toch wel met een straatlengte van deze hoor!

Een keertje zitten bladeren tussen de 10.000 vinyl platen van mijn vader. Er zaten ongeveer 8 Kiss platen tussen waarvan The Elder de laatste is die hij kocht. Schandalig, er zit schimmel op de platen. Ze staan al jaren in onze grachtenkelder te beschimmelen. Alle Kiss platen maar eens afgesopt. Na het soppen valt het geluid niet tegen. Deze ga ik binnenkort eens naar luisteren en dan van punten voorzien.

Het dieptepunt en hoogtepunt in het repertoire van Kiss

Laat ik eerst beginnen met het positieve:
Hoogtepunt, omdat dit echt totaal wat anders is in vergelijking met waar ze om bekend staan/stonden
Creatief en experimenteel. De Band probeerden zich los te maken van een etiket wat ze hadden opgeplakt gekregen. Er werd destijds gezegd dat ze altijd met een herhalingsoefening bezig waren en altijd binnen de lijntjes van kiss musiceerden. Kiss stond toen ook al niet meer bekend om zijn ruigheid van de eesrte jaren. Ze waren in America min of meer al een onderdeel geworden van het huidige sociale dagelijkse leven. Merchandise dat was toen het woord. Er werden zelfs reclamefilmpjes gemaakt voor kleine kinderen wat ze allemaal konden kopen waar de koppen van Kiss op stonden( van speelgoedpoppen tot lunchboxjes) in die reclamefilmpjes speelden kinderen ook de hoofdrol.
Ze doorbraken die bakens met kettingen door dit album op te nemen. Iets waar niemand wat mee kon in die tijd. De diehardfans waren in feite al afgehaakt door de periode na 1978 ( AliveII)
Tja en wat moesten kinderen nu met deze muziek die totaal niet voor hun oren gemaakt was.

Dus hier is direct ook het dieptepunt van het bestaan van de band.
Verkooptechnisch/commercieel was het dramatisch. Plus het feit dat de ruzies in de band nog nooit zo hoog waren opgelopen. Criss was al weg en frehley volgde. Stanley en Simmons bleven over met als nieuwe drummer Eric Carr.
Er zijn zelfs TV-optredens geweest zonder Leadgitarist.( zie de dvd "Kiss my ass" song "I") Dus Kiss die met zijn 3-en stonden op te treden. Terwijl Kiss zo een kenmerkende 4-mansband was. Het viel juist extra op als er 1 niet bij was, vanwege die geschminkte gezichten. Deze muzikale verandering had dus weinig effect.

Na dit album is er echt teruggegrepen naar de roots door Creatures of the night op nemen. Ook dat gaf niet het gewenste aardschokeffect. Waarna Simmons en Stanley besloten dat het bestaansrecht van Kiss zijn langste tijd had gehad. Het was stoppen of echt rigoreus veranderen. Dat laatste gebeurde d.m.v. de maskers op te bergen en een andere koers te varen.

Pas jaren later Na de MTV-unplugged reunion sessies half jaren 90 kwamen de maskers weer uit de kast, omdat volgens Stanley en Simmons de fans dat wilden. En zo geschiedde

Da's een mooi verhaal Heer Hendrik maar ik mis een beetje een inhoudelijk relaas over The elder om heel eerlijk te zijn. Wat vind je zelf van de nummers ansich? Je geeft 4* dus ik denk dat je het album wel kunt waarderen?

Goed dat je het vraagt Vielip.
Wat ik probeer weer te geven is dat juist dit album erg belangrijk is geweest voor die periode, Omdat ze min of meer zichzelf de vraag hebben gesteld : "hoe nu verder"?" Ze moesten zichzelf als het ware opnieuw uitvinden!

Ik vind het inderdaad een goed album. Het heeft wel tijd nodig gehad, omdat ik ook niet gewend was dat kiss zo experimenteel was. Nummers als Under The rose, Dark light en escape from the island zijn de toppers wat mij betreft. Maar het mooiste is om het ook als een conceptalbum proberen te ervaren.
Een conceptalbum is eigenlijk altijd wel een risico. Het slaat aan of niet, maar het zit er eigenlijk nooit tussenin

Oké duidelijk
Ik heb het album zelf ook sinds een tijdje in huis maar kan er nog niet echt super enthousiast van worden om eerlijk te zijn. Sommige nummers vind ik goed (I, World without heroes, Dark light en The oath) maar als geheel valt het kwartje nog niet zeg maar...

Misschien een tip: Op de eerste pagina van dit forum staan nog meer mooie achtergrond informatie. Misschien dat je het verhaal achter deze plaat nog meer gaat waarderen. Ook een stukje over het concept, waar het precies over gaat

Nogmaals het heeft tijd nodig, maar dat is met elk conceptplaat zo. Denk maar eens aan the Wall van pink floyd of Tommy van The who

Ja dat klopt ook wel. Ik vind het ook geen probleem dat het een conceptalbum is want daar kan ik doorgaans wel mee uit de voeten. Het 'probleem' zit 'm voor mij een beetje in de zang van Stanley. Hij gebruikt veel hoge uithaaltjes (falsetto?) die ik niet super vind. Muzikaal vind ik het zeker geen slecht album! Ik kan het wel waarderen dat ze een andere weg insloegen.

Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt. Zijn zang kan wat geforceerd overkomen. Heeft hij wel vaker last van. zeker live haalt hij die noten niet altijd