Toto - Falling in Between (2006)

meer dream theater vind ik, maar niet het hele album, Toto speelt altijd verschillende muziekstijlen op een album.

Het is natuurlijk onzin dat Toto altijd verschillende muziekstijlen op een album speelt. Ik heb verschillende albums van Toto in mijn bezit en die nummers zijn veelal in eenzelfde soort Toto-stijl. Zeker niet slecht, maar zeker ook niet erg verschillend.

ik denk dat alleen Kingdom of Desire een album is waar Toto echt maar één stijl speelde.
hun debuut, Hydra en Mindfields bijvoorbeeld spelen ze toch verschillende dingen op, progrock, hardrock, ballad, blues, r&b, funk, fusion, jazz etc

Falling In Between (4:08)
With a grand Seventh One style instrumentation, the album begins it's journey before Lukather blows the song apart with one of the heaviest riffs I have ever heard from him. The song is very progressive and together with the hard crunch of the guitar and some amazing swirling keyboards, the song reminds me of the best from Dream Theater.
The band has really gone out of it's way to be different, yet in a way that is going to appeal to fans. Take this track - the heaviest of the album - when was the last time you heard an album title track that features two verses, two quick choruses and no further lead vocals past the 2 minute 20 mark! The last 2 minutes of the song is a mix of Luke's heavy riffing and layers of keyboard and orchestral/progressive instrumentation. Not only that, but Bobby Kimball sings the verse like I have never heard him power and new boy Greg sings the chorus.

Dying On My Feet (6:13)
The intro to this song gives absolutely nothing away - you have no idea where the song is going and if I wasn't sitting here listening to it myself, I'm not sure I could possibly believe the description! This is a stunning track that highlights the genius that is this album.
A laid back mid-tempo verse with a subtle riff and prominent piano riff doubles in pace for a bridge that features another heavy (and in your face) guitar rip before the song reverts back to it's original pace. This is a perfect contrast, but what I couldn't believe is the u-turn taken after the second chorus. From out of nowhere a massive orchestral break drives this song into the audio equivalent of cinematic widescreen. There are instruments and layers flying every which way and can only be described as glorious. Without warning the song reverts back to how it started, but now with a Lukather solo to accompany.
Ok, so we are back to chorus time, but there is still another u-turn awaiting. No, not to the first anthemic interlude, but rather an even more complex, progressive instrumental outro that lasts close to 2 minutes. Before you even realize, the song is bursting with heavy guitar riffs and then a massive horn section! On my count that's about 5 different vibes within a 6 minute song. I have never heard anything like it and suggest that fans of the oldest formation of Toto will really dig this track.

Bottom Of Your Soul (7:00)
This is the longest song of the album and the lead single. Easily the most commercial number, this will be the most familiar sound to fans of 80s Toto. This mid-tempo ballad reminds me of the moody I Will Remember from Tambu - certainly the vibe and the percussion is very reminiscent of this track. The kicker is the chorus. A mellow Lukather sung verse gives way to one of the biggest choruses of the record, but with none other than the masterful Joseph Williams up front. It's a definite return to Seventh One as Williams and Lukather duet through the rest of the track. It closes out with another long instrumental passage featuring some speaker shattering rhythms and a real tribal/African vibe - with Luke and Joseph adding sporadic vocal melodies alongside a very melodic, band supplied, chanting harmony vocal.

King Of The World (4:06)
This is another very commercial track. This is the most 80s sounding track of the album and again reminds me of the uptempo melodic rock moments from Seventh One and Isolation. David Paich features as lead vocalist during the verse and Lukather takes the bridge into the chorus, where Bobby Kimball takes over and supplies another short, but memorable powerhouse vocal. The very catchy and commercial chorus is everything anthem loving Toto fans will be hoping for!
For whatever reason, the track reminds me of the ultra high-tech feel and sound of Mr. Mister's Welcome To The Real World album - very 80s, but so high-tech that the sound appears timeless.
The instrumental break is again something that I have never heard before, yet it remains so recognizable to fans and true to the Toto legacy.

Hooked (4:38)
Very different this again...5 tracks in and 5 different individual styles, yet it gels together perfectly. That takes talent. This is a somewhat more stripped back track than some of the multi-layered orchestral parts of previous tracks. The song is a guitar driven slow-to-mid tempo groover, with a real swagger. But the chorus is once again bathed in multi-layered glory. Basically, this is very heavy come chorus time, but relatively organic and features a blazing guitar solo.

Simple Life (2:24)
Another change of pace...I asked Luke where the rest of the track was! He basically said he wanted people to want to play it again. That they will, as it is over way to soon! A Luke sung ballad, the song builds with subtle rhythms and a prominent piano part, then explodes into a single massive and passionate chorus and in a blink of an eye it is all over.

Taint Your World (4:03)
Wow, time for another guitar driven rocker, but this time it's played out at double speed, with this infectious little hard rocking boogie! Yes, Bobby Kimball suggests "you don't want to fuck with me" during the chorus! And who would argue with his statement at the end of the track?? (You'll have to wait for that!). One thing springs instantly to mind the second this track fires up - Van Halen! Yep, this is Lukather at his Eddie Van Halen best and man, he sounds good. This is Toto's Hot For Teacher. The chorus is fast and furious, the vocals are layers deep and again the band take a side trip for a curious instrumental break.

Let It Go (5:02)
Yet another track that offers something new in a familiar environment. Greg Phillinganes sings lead on this track, drawing in all of his soul/R&B influences with Stevie Wonder. He fits into the band perfectly. What is most enjoyable about the track is the fact it continues the pace of the last track, but runs mainly on a snappy rhythm section. The track takes several twists during its running time, but the heart of the song is a funky/jazzy rhythm that reminds me of Tambu in places and very early Toto in other areas. Lush instrumentation and multiple use of a pre-chorus bridge keeps things hopping around!

Spiritual Man (5:24)
Wow...where do I start with this one? This soulful and spiritual ballad is stunning...subtle at times and completely over the top towards the end. Greg, Bobby and David Paich all sing on this, each one taking a verse (there is no definitive chorus as such). This is the ultimate build-up song. Starting slowly, the vocals are hauntingly passionate and really capture the emotions of the listener. The bridge between the verses is multi-layered and is short, yet even more intense. With each passing minute, more layers of vocals and instruments are added to the song and when a simply stunning Bobby Kimball bursts through the speakers, every single hair on your body will be standing on end. The last minute of the song is so thick in vocals, sax and keyboards, you will need that 5.1 mix to work out where it is all coming from.

No End In Sight (6:15)
Another taste of something out of the ordinary. Steve Lukather sings the verse, while Bobby Kimball delivers the chorus. The transition is so smooth you'll have to go back to hear where one takes over from the other. The tempo starts slow, but builds and jumps around. The chorus and song itself takes a few listens to get into and getting a handle on the layered percussion takes another listen after that! Some of the instrumental passages remind me of Seventh One again...the CD definitely has the lush orchestral feel of that album.

Jezus Falling in Between is vrij heavy!

niet alle nummers zijn zo heavy als dat nummer zoals je boven in de reviews van de nummers kan lezen.
maar dat is nou eenmaal Toto, nooit zich beperken tot één en dezelfde muziekstijl.

Gelukkig niet, dan zouden ze zichzelf de das omdoen. Toto is voor veel mensen onherkenbaar als je nummers naast elkaar legt en dat is ook hun kracht denk ik.

kijk eens op hun gloednieuwe site http://www.toto99.com je hoort direct een stuk van hun eerste single !

naast Bottom of Your Soul kan men ook naar een clip van King of the World luisteren http://www.toto99.com
ik krijg geen genoeg van deze korte clips, heb ze inmiddels op cd gezet, en ben ze nu voor 100 keer achetrelkaar aan het luisetren

Bottom of your Soul vind ik erg mooi, King of the world ben ik nog niet kapot van.

@ TOTO

Waarom denk je dat Bottom of your Soul met de juiste promotie een top-10 hit wordt? I will remember is ook geen hit geworden.

Trouwens Mad about you is niet op single uitgebracht toch? Dit nummer had nog wel een kans gemaakt volgens mij in de top 40. Is namelijk vrij radio vriendelijk en fijn om te horen.

Toto kan maken wat ze willen de radio zal er niks van uitzenden, want ik heb totaal geen vertrouwen in de promotiecampagne van Frontiers.
Mad About You is wel en single geweest, net een plaats in de top 100 ofzo, maar goed ook weer totaal geen aandacht van de radio gekregen.
King of the World is natuurlijk weer een totaal ander nummer dan FIB en Bottom Of Your Soul, maar luister hem maar een paar keer dan ondek je gegarendeerd hoe goed dat nummer wel is, 3 leadvocals Dave, Luke en Bobby erg mooi in elkaar overlopend.
maar goed we hebben maar clips gehoord van 45 sec. tot 1 minuut.

Misschien is Toto gewoon niet goed genoeg voor een hit, ze moeten het in ieder geval niet hebben van het MuMe publiek geloof ik

Toto moet het niet meer hebben van het grote publiek,maar de meeste Toto liefhebbers kopen het album toch.
En daar zijn er HEEL VEEL van.

Botten of your soul vind ik ook mooi, maar het zal nooit een hit worden, misschien in Scandinavie of Japan, maar zeker niet in Nederland.

En dat vind ik jammer, terwijl de heren hier graag komen, in dit koude kikkerlandje!!!!!!!!!!!!!!

Toch zijn er wel veel mensen die Toto kennen heb ik het idee, bewust danwel niet onbewust.

Waarom zou je graag een hit willen hebben. Ja de band wel, maar als fan..

Vind ik ten eerste leuk voor een band waar je fan van bent. Verder lijkt het me wel geinig als meer mensen Toto luisteren. aan de andere kant schuilt dan het gevaar dat het niet meer exclusief is. Ach ja, we zien wel .

Ik denk dat Bottom of Your Soul geen hit kan worden, het nummer is gewoon weg te mooi en te goed ! (en dat alleen van een 1 minuut durend sampletje )
de zang is zo mooi, de tekst is aangrijpend, mooi piano, bass en drum ook

Het is bijna Cruyfferiaans....onnavolgbaar

Ja inderdaad. Dat van die geen hit worden snap ik nog. De rest is onbegrijpelijk koeterwaals

Ik kan 'm wel volgen, volgens mij: TOTO denkt dat het nummer "Bottom of Your Soul" te mooi en te goed is om een hit te worden (hieraan ligt de gedachte ten grondslag dat mooie muziek geen hits oplevert). Hij basseert dit op een 1 minuut durend sampletje dat hij van dit nummer heeft gehoord. TOTO vindt van dat nummer de zang mooi, de tekst aangrijpend, de piano mooi, de bass mooi en de zang mooi.

Ok, bedankt voor de toelichting. Het is eigenlijk meer dat ik me wel wat verbaas over dat iemand lyrisch kan zijn op basis van een sample van 1 minuut. Dan moet t wel heel mooi zijn en dat lijkt me eerlijk gezegd niet direct voor de hand liggen. Toto heeft best een paar aardige dingen gedaan en een zeker mate van vakmanschap is ze wel toe te dichten maar zo goed als dat hier alvast weer beloofd wordt....dat zou toch wel een verrassing zijn.

heb nu alle clips van alle nummers ( op Reeferman na ) gehoord via de Toto99.com site .

er is geen twijfel mogelijk dit wordt hun beste album !, dit kan ik al afleiden uit die korte samples, er zit zoveel muziek in, schitterend gewoon, kippenvel ! NU AL !!!

Het klinkt misschien vreemd, maar wie is Toto eigenlijk? Is dat die Duitse band met die leren broeken en drie gitaristen met lange haren, die in de 80er jaren stadions vol kregen, of verwar ik iets?

Dat lijken mij The Scorpions. Fantastische band

Of dit het beste album van Toto word dat betwijfel ik, maar na het horen van de sampels zitten er wel een paar mooie songs tussen.

Ik vind dat er niet iets vernieuwends tussen zitten, het blijft Toto, de sound dan.

En de heren zullen weer veel kritiek krijgen, maar dat zijn ze gewend.

Maar als echte die hard blijf ik het mooi vinden.

recensie van Engelsman Will Minting:

TOTO
FALLING IN BETWEEN
Will Minting, December 2005

One word keeps coming to mind every time I listen to each track on Falling In Between: Magnificent. No question, this is my favourite Toto album, despite 25 years hardcore appreciation of their musical excellence. Yet this has been the most challenging review I’ve ever tried to write - there‘s just so much to enthuse about. Falling In Between is everything I ever hoped the band would achieve beyond their commercial successes two decades ago. Toto have absolutely excelled themselves this time.

I've been listening to so-called rough mixes (which weren't very rough at all) since May 2005 and even had the privilege of witnessing many of the tracks being overdubbed at the studio in early October 2005. Over recent months, I'd grown familiar with the tunes and grooves but nothing prepared me for the arrival of the final mastered CD a few weeks ago. Friends and other fans had been pressing me for reviews and reactions to the album but I've wanted to really "live" with the album, so that I could try to do it the justice it completely deserves.

Falling In Between is oustanding in every aspect; from probably Toto’s s richest production ever through an array of the classiest sounds to the impeccable vocal performances, and the abundance of musical brilliance which exceeds any expectations that I might have had. It’s compelling listening and there’s so much to enjoy. Stylistically, Falling In Between is completely incomparable to anything that Toto have recorded before. Toto have never lacked experience or intelligence in their albums but Falling In Between seems to take on a new level of musical maturity. This album is vintage Toto.

The genius is also in the breadth of material; I would venture to suggest that this is probably Toto's most diverse album to date. I've never been one to indulge in lyrical content but it's clear that these outpourings are deeply considered and intelligent musings. The real test of a truly great album is it's longevity; whether the melodies and production stand the test of time, long beyond the initial "awe" when the great pleasure of familiarising oneself with the CD subsides. There are probably more concealed nuances in this new Toto album than even their most polished work of the last 28 years. One of the greatest facets of Toto for me has always been that I discover a nugget of brilliance every time I listen closely; there are truckloads of those moments on Falling In Between, just waiting to be found and enjoyed.

This album rocks HARD. It's very soulful. It's catchy. It's progressive, in places, yet it sounds timeless. It's a musical feast to challenge even the most schooled ears. And that's why Falling In Between could become a classic album; it's absolutely deserving of the best promotional campaign. Am I saying that this album is "better" than even Toto IV or The Seventh One? Yes. It's the ultimate display of their collective genius.

In the following review of each track, I've included some "out takes" from the band's CD track notes, which were written in November 2005. The album is due for release in Japan in late January 2006 and in Europe and other territories from 10 February 2006. The Falling In Between world tour kicks off in London on 25 February 2006

en nu eens een slechte recensie hé TOTO

die zijn er (nog) niet, maar ik ga nu een link plaatsen waar je de eerste single Bottom of Your Soul kunt luisteren, in welliswaar slechte kwaliteit, maar je kunt nog steeds zeer goed horen hoe prachtig dit nummer is, magnifiek gezongen door Lukather en Joseph Williams en zeer mooie tekst, maar goed musicmeterleden zullen het nummer afkraken no matter what dus hier jullie kans:

http://www.radio32.ch/pages/index.cfm?srv=search

klik op Bottom of Your Soul (je hebt wel mediaplyer10 nodig)

albumversie duurt 7 minuten, dit is de radioversie

de zang kan er nog mee door maar die muziek blijft toch wel nog altijd een vrij eentonig boeltje imo

er is 3 minuten uitgeknipt voor de radioedit, de huidige versie op de link is nog meer uitgeknipt (er staat altijd de laatste uitzending van het nummer op ) dus over een uur ofzo kan er weer de hele versie op staan.
er komen gen gitaren in voor, tis gewoon een heel mooi rustig nummer met zeer mooie piano en met ontzettend veel gevoel gezongen door metname Lukather, SeventhOne -zanger Joseph williams zingt the chorus.

aangezien er geen verdere reacties zijn, concludeer ik dat men er positief over is, want negatieve reacties zouden men maar al te graag hier neer willen pinnen.