Toto - Falling in Between (2006)

http://www.arfm.co.uk/listenlive.htm

Falling in Between staat centraal op deze Engelse rockradio

net Taint Your World gehoord op die zender, WOW !! wat een geweldig en snel hardrocknummer !

Check it out !!

http://www.melodicrock.com/showcase/toto-splash.html

Als ik die Lukather zo zie, kan hij binnenkort zo André Hazes tributes gaan spelen.

Ja, dat was het eerste wat me opviel toen ik op TOTO's link klikte.

.....................

Ik heb zelfs nog even de sampletjes van Falling in Between en Taint Your World beluisterd en vooral de eerste valt me nog alleszins mee. Toto gaat kennelijk toch nog een beetje met z'n tijd mee.

Taint your World is echter behoorlijk verschrikkelijk, ouwelullen rock ten top.

Het lijkt me uiteindelijk toch maar beter als ik dit links laat liggen.

@ TOTO

Heb je het album FIB al, als echte fan of nog niet?

nee, ik zou niet weten hoe, hij komt pas op 25 januari uit in Japan en 10 februari in europa, dus ik kan ook niet begrijpen hoe die stem er nu al kan staan !

ik heb wel al 5 nummers gehoord op de Engelse radio, en afgeleid van die nummers heeft dit album een hele grote kans om samen met The 7th One hun allerbeste album te worden !

Die stem is van een vriend van mij. Hij heeft FIB sinds gisteren binnengehaald via een nieuwsgroep. Stem is dus geen onzin.

ik heb hem vandaag ook online zien staan, maar goed ik moet er niks van hebben...ik ben dus ook weer weg hier.

Zo, ik heb hem ook beluisterd en ik moet eerlijk toegeven dat het mij wat tegengevallen is. 'Progressive rock sound'? Mwah... Steve Lukather gitaart er lustig op los, de overall-sound is wat steviger dan op de andere post-Kingdom of desire-albums. Bobby Kimball zingt bij vlagen gepassioneerd. Tekstueel is het sowieso wel wat minder onbenullig dan sommige nummers van Mindfields, maar anderzijds mis ik toch een stukje veelkleurigheid van dat album (en enkele voorgangers). Misschien waren mijn verwachtingen te hooggespannen, voorlopig houd ik het op 3*.

Ik heb de cd nu twee keer geluisterd, en het heeft mijn toch hoopvolle verwachtingen, zeker niet overtroffen. Wat ik hoor is in mijn beleving een soort herhalingsoefening. Niks nieuws onder de zon. En dat is misschien ook wel een beetje het probleem met Toto, ze doen al jaren precies hetzelfde. En ik vind het toch leuker als bands zich proberen te vernieuwen. Voor de rest is het album prima te pruimen. Al zouden de nummers af en toe iets korter mogen zijn, er komt soms geen einde aan de refreinen en koortjes. Prima album om een paar keer te draaien, maar zal waarschijnlijk snel stof gaan vangen. 3*

onbegrijpelijk ! niet vernieuwend , al jaren percies hetzelfde ?? hebben we het hier wel over Toto of heb je je vergist ? hetzelfde geld voor de duur van de nummers ??

nummers als Falling in Between (progrockachtig) noem een vergelijking met elk ander nummer dat Toto ooit gemaakt heeft ??, Spiritual Man (gospelachtignummer ) hetzelfde verhaal, Let it Go (soulachtig) zelfde verhaal !

King of the World is het enige nummer dat doet denken aan het oude Toto, wat overigens voor mij het minste nummer is hier, maar nog steeds keigoed.

de nummers en het album in het algemeen is veel en veel te kort, en dat is mijn enige kritik op dit album, dat voor mij hun allerbeste is samen met The Seventh One, miss zelf nog iets beter dan die.

Simple Life is het mooiste nummer dat ik ooit gehoord heb, zo mooi en met zoveel emotie gezongen door Luke, maar 2.22 is veel en veel te kort ! op repeat ermee dan !

Spiritual Man is een heel apart nummer, waarmee Toto alweer een nieuw genre bewandelt, Gospel, niet iedereen zal de stem van David Paich waarderen, maar tis nu eenmaal een aparte stem wat de man inmiddels heeft, het hoogtepunt van dit nummer is wanneer Greg Phillinganes het overneemt, wat een stem wat een emotie wat die man erin legt, prachtig ! voeg daarbij de sax en de vrouwelijke achtergrond zangeressen en je hebt een machtig mooi stuk muziek !

dit album is zo AFWISSELEND , waarom ziet men dat niet vraag ik me af, alle nummers zijn totaal anders, ieder nummer herbergt een ander genre of invloeden van genres, je hoort progrock, hardrock, softrock, jazz, gospel, soul, fusion enz

Let it Go is een nummer dat als het door een andere band was gemaakt of als de platenmaatschappij reclame voor het album/single had gemaakt, het zo een top 10 hit nummer was geweest, één van mijn favo Toto nummers ooit nu al ! en ook weer zo vernieuwend voor Toto !

begrijp me niet verkeerd , maar ik verbaas em gewoon over opmerkingen dat Toto alleen maar herhalingsoefeningen doet, ik zie dat totaal niet !
Toto is wellicht één van de weinige bands die juist niet ieder album hetzelfde doet, op een enkel nummer na die wat vergelijkingen met wat oudere cds van hun heeft, is wat ze maken nieuw voor HUN.
en wat heet vernieuwend anyway, je kunt het wiel niet twee keer uitvinden, en waarom een winnende formule die hun succes en aanhangers heeft opgeleverd veranderen ?? mochten ze niks veranderd hebben zoals jij beweerd.
want ze proberen wel degelijk nieuwe dingen uit, wat nieuw voor hun zijn, ik begrijp nogmaals echt totaal niet dat men dit een herhalingoefening kan noemen !
mensen die Toto bijvoorbeeld alleen van hun radionummers kennen, zullen denken dat ze met een andere band te maken hebben, en vele mensen die Toto van hun albums kennen weten ook dat Toto niet altijd hetzelfde doet .

korte samenvatting van dit schitterende album:

prachtige, sfeervolle en één van de meest afwisselende albums ooit, vanallerlei genres gemengd met bij sommige een Toto sound in geroerd, vocale hoogtepunten , 5 leadzangers ( hoeveel bands hebben dat ?? ) duets en songs met 3! leadzangers, afwisselend ten top ! Simple Life een waar kippenvelnummer, zo mooi gezongen !
Let it Go (Greg rules !! ) een ware nummer 1 hit met de juiste promo !
Spiritual Man Toto goes Gospel ! Taint Your World Toto meets Van Halen ! en zo kan ik nog wel ff doorgaan want er zit zoveel muziek , een album dat eigenlijk verplicht in 5.1 moet uitgebracht worden !
alleen veel en veeeeeeeeels te kort !

een dik en dikverdiende 5 * voor één van de meest begaafde en afwisselendste en symphatiekste band ever !!

Wel wel, ik begrijp dat jij je inmiddels ook aan de download vergrepen hebt?

We hebben blijkbaar toch een verschillende definitie van 'afwisselend', want ook in de Toto-canon vond ik bijv. Mindfields een stuk afwisselender dan deze (op het eerste gehoor dan). En vernieuwend: ja, 't is een stuk minder soft dan een Fahrenheit of een Tambu, maar dientengevolge hoorde ik wel uit het steviger werk van weleer bekende momenten terug, met Jake to the bone als duidelijkste.

leg die nummers op dit album eens naastelkaar, je kunt moeilijk zeggen dat ze opelkaar lijken of overeenkomsten kennen, tis niet allemaal gewone rocknummers er wordt vanalles op gespeeld, niet te vergeten 5 zangers die elkaar afwisslen, is mijn gedachte zo raar ??

Hij is niet per definitie raar, maar ik ken talloze (voor mij) betere voorbeelden van afwisselende albums die een goede mix tussen samenhang en variatie kennen. Na één luisterbeurt wil ik hem nog niet al te zeer op detailniveau met andere Toto-albums vergelijken, maar die vijf leadzangers vind ik al zeker niet per definitie een pré...

natuurlijk zijn er een aantal nummers, waar een Totosound uit verschillende oudere albums van hun kunt terughoren, maar dat toch klinkt het anders, en dat is juist knap lijkt me.
dat een paar nummers niet jouw type of thing is ok, kan he.
een nummer als Spititual Man zal niet iedereen bevallen, maar tis wel gewaagd van Toto omdat op de cd te zetten, tussen het geweld van een Taint Your World of Hooked in.

Greg Phillinganes is overigens een geweldige toevoeging aan de band, wat is je mening over hem ?

Mijn mening over Greg Phillinganes moet ik je voorlopig nog even schuldig blijven, zo in detail heb ik het nog niet bestudeerd. Muzikaal af en toe innoveren en daarbij een goede mix zoeken tussen het eigen verleden en vernieuwingen vind ik eigenlijk een niet meer dan logische voorwaarde voor een goede band.

en in mijn mening doet Toto dat juist, maar blijkbaar luisteren we er anders naar

Toto doet dat hier wel enigszins, maar ik zou talloze voorbeelden bedenken van albums van andere bands waar dat naar mijn mening beter gebeurt. Dus focus ik liever op de andere kwaliteiten van deze plaat, maar daar kom ik voorlopig dus ook niet heel ver mee...

Grappig dat een toch redelijk positief bedoelde beoordeling over dit album, weer zoveel stof doet opwaaien. De 5 leadzangers heb ik overigens niet gehoord, de stemmen lijken nogal op elkaar (deze opmerking zal overigens ook wel weer een bladzij aan proza opleveren).

Even een kritiekpuntje. De zang komt niet genoeg boven de instrumenten uit vind ik, dit was altijd veel beter bij Toto.

Dan nog iets waar zijn de mooie overgangen gebleven wat ik altijd zo kon waarderen van Toto?

prachtige plaat, werkelijk adembenemend !

de veelzijdigheid van deze supergroep wordt weer eens ten toon gespreidt, prachtige sfeervolle nummers afgewisseld met harde rockers alles ingezongen door 5 verschillende zangers, waaronder ex-Totolid Joseph Williams die een killerchorus op de eerste single Bottom of Your Soul zingt begeleidt door een mooie gevoelige zang van Steve Lukather.
Lukather's Simple Life is machtig mooi en met zoveel gevoel gezongen, zeker één van de alltimefavorites, alhoewel het nummer natuurlijk belachelijk kort is, nog geen 2 en een halve minuut
Greg Phillinganes eerste Totoalbum , waar hij direct van zich laat horen, met 3 geweldige nummers, die hij of als co-vocal heeft of als leadvocal zoals op het prachtnummer Let it Go.
de titeltrack is een heerlijk snel rocknummer (zou een geweldige concertopener zijn ) met powervocals van Bobby, waarschijnlijk zijn beste zangpartij en eveneens een geweldige zang van Phillinganes. de gitaarriffs die in het midden van het nummer ingezet wordt door Lukather zijn helemaal te gek !
in Dying on My Feet zit zoveel variatie en verassende wendingen dat je denkt te maken te hebben met 3 verschillende nummers, de outro begeleid door de Chicago Horn section is heel erg mooi.
het nummer Hooked is ook weer zo'n heerlijke rocker met een hele goeie tekst en gewedlige gitaarsolo begeleidt door fluit van Jetrho tull's Ian Anderson.
King of the World is ook weer een supernummer met 3 ! leadvocals, Toto goed back to the '80s met dit nummer, super !
Spiritual Man is een hele mooie soul/gospel achtig nummer, die vooral naar het einde toe erg mooi wordt.
Taint Your World is een supervette rocker, heerlijk gitaarriffs van Lukather en powervocals van Bobby Kimball die inmiddels de 60 al gehaald heeft !
het laatste nummer No End in Sight is weer het zoveelste hoogtepunt van dit juweeltje van een cd, heerlijke zang van Lukather en Bobby met een te gekke gitaarsound !
niet minder dan 5* waard dit eerste meesterwerk van 2006 !

Simple life intro doet me erg denken aan holding back the years van Simply Red.

Toen Lukather zei dat dit album het beste zou worden wat ze op dit moment konden doen, een album die de meeste fans zou moeten kunnen plezieren omdat het nieuw en fris was, maar toch de klassieke TOTO-sound had was ik in eerste instantie enigszins sceptisch. Waarom zou het nu opeens wel een succes zijn, waarom zou dit wel het album zijn waar wij als fans zo lang op hadden gewacht en gehoopt?

Ik ben een ontzettend grote fan van deze band, en het is dus altijd moeilijk 100% objectief te zijn, maar ik heb ook m’n twijfels gehad na Mindfields en Trough The Looking Glass. Daarom denk ik dat ik deze cd behoorlijk objectief kan beoordelen.

Inmiddels heb ik het complete album ontvangen en ik kan er maar één ding over zeggen: Falling In Between is een onwaarschijnlijk goed album! Dit is het album waar we, in mijn ogen vanaf The Seventh One (1988), op hebben gewacht. Alles klinkt goed, alles klinkt strak.
Het klinkt inderdaad erg nieuw en fris, maar de klassieke TOTO-sound druipt er vanaf. Met invloeden van alle periodes in hun tot nu toe bewonderenswaardige carriere hebben Steve Lukather, David Paich, Mike Porcaro, Simon Phillips, Bobby Kimball en Greg Phillingaines zichzelf meerdere malen overtroffen met dit album en ik kan me ook niet bedenken hoe dit album nog beter zou kunnen zijn.

De songs:

FALLING IN BETWEEN
Een perfecte opener van een album. Het klinkt zwaar, enigszins duister, progressief…
We horen een Bobby zoals we die nog niet kenden en het refrein doet zelfs een beetje denken aan System Of A Down. De arrangementen zijn werkelijk fantastisch, en Luke’s gitaar-rifjes zijn superstrak.
Niet m’n favoriete track, maar dat komt alleen maar omdat de andere tracks nog beter zijn.

DYING ON MY FEET
Dit nummer was bij de previews m’n grote favoriet. Nu ik het hele nummer heb gehoord moet ik zeggen dat het een heel ander nummer is dan ik had verwacht. De versen zijn in een compleet nieuwe stijl, zoals we dat nog niet van TOTO kenden en waarin Bobby laat zien dat hij een gevarieerde zanger is.
De bridge en het refrein klinken erg goed en melodieus met zware gitaar-rifs.
Maar als ik naar dit nummer luister, heb ik t idee dat de eerste twee en een halve minuut alleen maar opbouw zijn voor de rest van het nummer. Na die twee en een halve minuut krijgt de TOTO liefhebber drie en een halve minuut lang een traktatie. Bobby haalt uit met de power die ik nog niet van hem kende waarop Luke een prachtig meeslepend stukje gitaar laat horen én er een paar stukjes toetsenwerk langskomen zoals we dat voor het laatst gezien hebben bij The Seventh One. Vervolgens komt de beste solo van de cd door je speakers, om daarna weer over te gaan in het pakkende refrein.
En op dat moment, als je denkt het mooiste stuk van het nummer al gehoord te hebben, krijg je het mooiste stukje muziek van deze hele cd te horen. Vanaf het moment dat de blazers erbij komen, waan je jezelf weer in de jaren ’80 van TOTO! Met, in mijn ogen, een sterke verwijzing naar Fahrenheit en The Seventh One, in het bijzonder naar het nummer ‘Till The End’. De laatste anderhalve minuut van dit nummer is echt dé allerbeste anderhalve minuut die ik sinds lange tijd van TOTO gehoord heb.
Als de eerste minuten van dit nummer net zo sterk was geweest als de laatste minuten, dan was dit m’n grote favoriet geworden. Nu is het nog steeds een geweldig nummer, maar overtreft het in z’n geheel een numer als ‘Let It Go’ of ‘Bottom Of Your Soul’nog net niet.

BOTTOM OF YOUR SOUL
Waarschijnlijk het meest besproken nummer van deze cd tot nu toe. Bottom Of Your Soul is de eerste single van dit album, en zou volgens Luke sterk verwijzen naar The Seventh One. De preview deed me al vermoeden dat dit niet helemaal het geval was, en nu ik het hele nummer heb gehoord moet ik inderdaad zeggen dat het weinig met The Seventh One te maken heeft. Ik zie twee overeenkomsten: De eerste overeenkomst is dat TOTO hun zanger uit die tijd, Joseph Williams, heeft teruggehaald voor een bijzonder duet met gitarist Lukather. Uiteraard weet ook Luke ook heel goed dat er een grote schare fans is die de albums met Joseph Williams nog steeds de beste albums vind, en dat is waarschijnlijk ook de reden dat hij deze fans even wou prikkelen. Maar de manier waarop Joseph zingt is wel degelijk anders dan bij The Seventh One. Het doet meer denken aan z’n solo-album ‘I Am Alive’.
De tweede overeenkomst is in mijn ogen de akoestische solo van, die in de verte doet denken aan die van ‘Mushanga’.
Daarintegen hoor ik zeker overeenkomst met ‘I Will Remember’. Vanaf het eerste begin heeft dit nummer dezelfde sfeer, dezelfde soort groove, en de zelfde soort pianobegeleiding. Luke zingt zoals we dat van hem gewend zijn: met overtuiging en een emotie die maar weinig andere zangers in hun stem kunnen leggen.
Het begint dus erg kalm, maar dan luid een lekkere drum-break het refrein in om Joseph Williams’ stem te lanceren. Wat een geweldig refrein! Ik ben zelf één van die mensen die Williams de beste zanger van TOTO vind, dus ik ben enigszins subjectief, maar dit is toch echt wel een heel mooi stukje muziek. Joseph Williams brengt, hoe je het ook went of keert, een stukje klassieke TOTO sound terug bij de band.
Na het tweede refrein krijgt de luisteraar een prachtige akoestische solo te horen die, zoals ik al eerder zei, doet denken aan die in ‘Mushanga’.
Daarna is het alleen nog maar genieten. Het refrein komt nog een paar keer voorbij, waarna de rust terugkeert in het nummer en er allerlei afrikaanse geluiden voorbij komen en Williams, Lukather en Kimball er prachtig subtiel doorheen zingen. Dit einde is weer echt in de stijl van ‘I Will Remember’.
Dit is absoluut de juiste keuze geweest voor de eerste single, want als er een nummer is die de massa zou kunnen aanspreken, dan is het deze wel.

KING OF THE WORLD
Dit is een klassieke TOTO-song. Kon zo van het album Isolation gehaald zijn. Paich klinkt zoals hij de afgelopen 18 jaar niet gedaan heeft. Luke neemt het dan over om met een lekkere bridge het refrein in te luiden. Een refrein die Bobby er direct inknalt. Wat een power! Één van mijn favorieten van het album. Dit vind ik ook een perfect voorbeeld van wat TOTO wou bereiken met dit album: het is erg progressief, maar toch doorweekt met de TOTO sound. Als ik het voor het zeggen had, werd dit de volgende single… met video-clip zelfs.

HOOKED
Nadat ik de preview van dit nummer gehoord had was ik er niet enthousiast over. Ik dacht dat dit een te standaard rocktrack zou worden. Ik had het mis.
Dit is in mijn ogen een verbeterde versie van ‘Cruel’. ‘Hooked’ sleept je mee vanaf de eerste toon om je vervolgens niet meer los te laten. Vooral het geluid van het hammond-orgel weet er een verslavend nummer van te maken. De gitaarsolo is kort, maar ontzettend krachtig. Maar het leukste aan deze track is nog wel de fluit die tegen het einde aan van zich doet horen. Wederom erg progressief, maar oh zo TOTO!

SIMPLE LIFE
Was dit nummer maar 2x zo lang! Het nummer duurt 2:22 minuten en dat is gewoon te kort. Het is een prachtige song, Luke’s stem klinkt echt fantastisch. Ik vind het nummer erg emotioneel klinken, totdat het geweldige refrein erin knalt. Daarna is het nummer afgelopen en kun je nog maar 1 ding denken: Nog een keer! Absoluut een favoriet van mij.

TAINT YOUR WORLD
Dit is in mijn ogen het zwakste nummer op de cd, maar nog steeds beter dan de meeste nummers van Mindfields. Dit nummer lijkt, net als ‘Hooked’, een beetje op ‘Cruel’ en zit vol met energie. Let vooral op de ending, die is erg goed.

LET IT GO
‘Jake To The Bone’ met tekst, zo zou je dit nummer kunnen omschrijven. Op moment m’n favoriete nummer van de cd, alhoewel ik dat niet had verwacht na de preview. Greg zingt erg strak, en de hele sound en sfeer van deze song is fantastisch. Er zit veel soul en funk in, met een prachtig refrein en één van de allermooiste bridges die ik ooit gehoord heb. En dan heb ik t nog niet eens over het instrumentale intermezzo gehad, die is echt fantastisch. Ook dit is zo’n voorbeeld van een progressief nummer met de klassieke TOTO sound er overheen. Geweldige track dit, echt fantastisch!

SPIRITUAL MAN
Dit is het meest sfeervolle nummer wat ik van TOTO ken. Er zit geen refrein in, alleen maar versen. Maar de muzikale begeleiding is zo prachtig. Steeds komt er iets bij waardoor het nummer nog mooier word.
David Paich zingt de eerste twee coupletten, Bobby de derde en Greg de laatste. Allemaal klinken ze goed, maar het is als TOTO-liefhebber vooral geweldig om David Paich te horen zingen. Hij mag dan misschien niet de beste zanger van de band zijn, maar een unieke stem heeft hij toch zeker.
Dit is echt een nummer om voor te gaan zitten, op een avond met de lichten gedimt, en dan gaan luisteren, echt goed gaan luisteren. Harmonieus en sfeervol, Spiritual Man is één van de beste nummers die David Paich ooit geschreven heeft en laat zien dat hij nog steeds bij de allerbeste songwriters in de muziekwereld hoort.

NO END IN SIGHT
Mooie intro. Dan zingt Luke het enigszins mysterieus klinkende couplet en neemt Bobby het over om een krachtig refrein te zingen. De vocale kwaliteiten van beide zijn erg goed. Het instrumentale gedeelte klinkt ook heel erg goed, het doet mij een beetje denken aan de Hydra periode. Erg mooi.
De gitaar- en toetsensound lijkt een beetje op die van ‘Goin’ Home’.
‘No End In Sight’ is een erg mooi nummer, en een perfecte sluiter van een meer dan perfect album.


Al met al is dit een fantastisch album. Dit album is nieuw, fris, progressief… én het heeft veel verwijzingen naar andere periodes uit TOTO’s carriere. Dit is het langverwachte album, en ik denk dat menig TOTO fan deze mening met mij zal delen. Echt zwakke punten heeft de plaat niet, en daarom is Falling In Between nu al de klapper van 2006!

Weer 1 van de nieuwe Toto vriendjes!

prachtige review Bart !

en ben het eens met Sn@ke, als jullie het irritant vinden wat ik zeg, of dat er meerdere mensen Toto waarderen, laat dit topic en alle ander Toto related topics links liggen en reageer d'r verder niet meer op !

de cd wordt steeds en steeds NOG beter by the way

Gisteravond het album voor een tweede keer beluisterd. Tja... Toto moet gewoon middle of the road muziek maken, daar zijn ze namelijk het beste in. Daarom vond ik Mindfields ook zo goed (i.t.t. Bart_86 blijkbaar). Hier wordt geprobeerd het wat heftiger, wat progressiever ( ) te doen en dat is iets wat de afzonderlijke leden op zich prima afgaat, maar de band als geheel weet het voor mij niet overtuigend te brengen. Taint your world is, zoals al eerder opgemerkt, wat dat betreft het zwakste nummer.

Hallo,
Ik ben van de Nederlandse Toto Fanclub / Wereldwijde nieuwsbrief en heb inmiddels de CD ook al enkele malen gehoord.

De ene dag kan ik 'King Of The World' niet uit m'n hoofd krijgen en de andere dag is dat net zo makkelijk een ander nummer van de CD. Alleen 'Spiritual Man' weet me om de een of andere manier ondanks alle hele mooie muzikale ingredienten niet echt te boeien. Smaken verschillen nu eenmaal zullen we maar zeggen.

Toto zelf vindt dit het beste album wat ze ooit hebben gemaakt. Maar iedere ouder vindt z'n pasgeboren kind natuurlijk het allermooiste kind van de hele wereld .

De band heeft steeds aangegeven, nu ze zelf de touwtjes helemaal zelf in handen hebben, af te willen stappen van het vaste concept voor een liedje in de zin van lengte en couplet - refrein etc.. Als je naar de nummers op dit album kijkt is dat dus duidelijk het geval. Verder zou er in ieder nummer heel erg gevarieerd worden zoals in 'Better World' maar dan complexer. Dat vind ik eerlijk gezegd niet in alle nummers terug.

Niettemin is dit album echt helemaal Toto! 'The band most critics love to hate!' (Quote van Steve Lukather).

Het zal net zo zijn als dat we met z'n allen naar hetzelfde schilderij kijken. Dan zal ook ieder van ons er een verschillende mening over hebben.

Ben je wel gecharmeerd van deze CD, van Toto in het algemeen of wil je gewoon een lekker avondje uit. Kom dan 9 februari as naar De Boerderij in Zoetermeer. We organiseren daar een pre-release party ter ere van 'Falling In Between'.
We hebben o.a. de Toto coverband 'The Toto Touch', een loterij met Toto prijzen, Toto merchandize, een ruilhoek voor je eigen Toto spullen (meebrengen dus) en natuurlijk de verkoop van de cd a 15,99. Als alles volgens planning gaat komt de band ook nog even 'binnen piepen' dmv een live verbinding. Kaarten kosten 5 euro en zijn te verkrijgen bij de winkels van Boudisque in Amsterdam, Utrecht en Nijmegen, het Rotterdams Bespreekburo en via Toto Headlines (www.totoheadlines.com)

Zozo, ik wist niet dat Toto zo'n grote groep fans had! Lees dit met grote verbazing! Leuk voor die mensen in ieder geval! En stiekum word ik wel heel klein beetje nieuwsgierig naar deze cd...