Toto - Falling in Between (2006)

Heeft Simon Phillips ook niet eens gedrumd voor de band Camel? En wellicht ook voor The Alan Parsons Project?

Phillips heeft inderdaad ook voor Camel gedrumd. Volgens mij niet voor Alan Parsons, maar daar kan ik me in vergissen. Simon heeft sowieso met bijna iedereen gespeeld, hij is 1 van de meest gevraagde studio-drummers aller tijden. Op www.simon-phillips.com kun je een discografie vinden.

Mooiste drumwerk van Simon: I won't let you down van Ph.D. Vind ik echt zijn ultieme eigen geluid!

Ik denk dat mike oldfield bedoelt (moonlight shadow)Maar ja die man heeft zo veel gedaan.en niet alleen hij kijk maar eens op de discografie van steve lukather .

Inderdaad, ook Steve Lukather heeft met zo ongeveer iedereen gespeeld, en dat geld ook voor Jeff Porcaro trouwens.

Behalve met enkele personen van MuMe, welke Jeff en Steve maar matige muzikanten vinden.

Niemand vindt ze matige muzikanten, de meeste hier vinden alleen dat ze dodelijk saaie muziek maken.

Steve Lukather is gewoon een fenomenale gitarist,degene die dit ontkent kan ik van harte een hersenscan of een oortest aanbevelen!

Vanwaar al die negativiteit over Toto Het is gewoon een wereldband en dit is wederom een wereldalbum .

Dit is ongetwijfeld al eens opgemerkt door een van de talrijke Toto-diehards op deze site, maar ik merk dat ik No end in sight een erg sterk slotnummer vind. Het heeft een beetje eenzelfde 'vibe' als Home of the brave...

Hmm No end In Sight vergelijken met Home of the brave? Kun je dat eens verder uitleggen want ik begrijp het niet helemaal. Home of the brave is een veel vlotter nummer.

De enige overeenkomst die ik zie, is dat in het refrein je de regel hebt: No end in sight. Dit kan je vergelijken met: to the home of the brave. Dat eindigt op een vergelijkbare manier.

Trouwens ik kan nu goed begrijpen dat mensen die niet van Toto houden vooral een hekel hebben aan een nummer als King of the World. Dat loopje en het refrein, ik krijg er zelf ook kriebels van af en toe.

Zit hem een beetje in de opbouw, dat sneller wordende ritme. Gaat wel vooral om het couplet, qua melodie en qua instrumentaal gedeelte is het wel totaal anders natuurlijk.

Ja nu begrijp ik het.

Sorry, maar ik vind dit juist 1 van de mindere nummers van de cd. Terwijl ik Home of the brave juist 1 van de beste toto-songs ooit vind, dus nee, ik hoor geen vergelijking. Hooguit een poging om dit kunststukje te herhalen. Verder een heerlijk album trouwens, zonder de laatste 2 nummers was het een 5 geweest.

No end in sight is veel ingetogener dan Home of the Brave. IK hoor zelf ook liever Home of the brave, maargoed dit is nu eenmaal de sound van Toto anno 2006.

No End in Sight is geschreven over de oorlog in Irak en de zoektocht naar kernwapens van Bush.

ik vind het een pracht van een nummer, mooie samenzang van Luke en Bobby, en dat stukje na after midnight vind helemaal te gek.

Toch wel een vette cd dit hoor, vanochtend maar weer in mijn auto gegooit....

Wat vind je van King of the World? Ik vind het een irritant nummer.

Tja is niet mijn favoriet maar irritant, nee. Vind Mindfields zoiezo nog steeds de beste Toto album. Ik mis gewoon op FIB 1 of 2 supervette nummers die eruit springen. Maar de titeltrack, dying on my feet en natuurlijk BOYS zijn erg goed.

Was ook verbijsterd te lezen dat Lukather over Mindfields zei in de musicmaker dat het niet een beste album was. Maarja..hij zegt wel meer.

Lukather lult wel erg veel. Hij zei dat Mindfields individuele projecten waren, maar als ik dan kijk in het cd boekje zie ik dat dit niet het geval is.

Op een aantal nummers na vind ik Mindfields ook een zwak album, dus die opmerking kan ik best begrijpen. Snap alleen niet dat je iets uitbrengt wat je zelf achteraf gezien niet goed vind. Zal wel onder de druk van Sony zijn geweest denk ik.

Ach er wordt veel geluld. Vraag wat ze van Mindfields vonden toen ze het aan het opnemen waren, dan zeggen ze dat het hun beste plaat ooit wordt. Vraag het ze achteraf en het valt allemaal wel mee.

Ach ja. Na zeven jaar is het stof wel wat neergedaald. Enne, dan vind ík Mindfields ook juist het beste album uit het Toto-repertoire. Onderhoudend, gevarieerd en een aantal individueel zeer sterke songs.

Eindelijk mn stem dan voor dit album. Het begint natuurlijk ijzersterk met een Dream Theater achtig nummer. Mooie intro, Bobby zingt vol passie en Greg zingt vrij donker. Al met al mooi gevonden.

Dan Dying on my feet, het nummer komt niet los, daar hou ik persoonlijk niet zo van, en de blaassectie is ook niet echt aan mij besteed.

Nummer 3 is een erg mooi nummer in Africa style, met een vrij sterk refrein en het geeft echt een sfeergevoel.

Dan nummer 4, wat ik toch wel een irritant nummer
begin te vinden, met name door de teksten. I am the king of the world? Ook is het nummer me iets te blij. Nee gaat er bij mij niet in.

Nummer 5 vind ik vrij sterk en overtuigend gezongen, met een leuke zanglijn en solo van Lukather.

Tsja dan nummer 6, opzich leuke pianogepiel, alleen een beetje zoetsappig. De zang staat me ook niet echt aan en dan met name de lyrics.

Nummer 7 is heel sterk (Van Halen invloed of niet). Klinkt vrij rebels voor Toto, en ze klinken hier erg jong in mijn ogen. Vooral de gitaarrif is erg fraai gevonden en de breaks ook.

Let it go vind ik een fris nummer van Greg en fijn om te luisteren. Hier zijn ze wel vernieuwend voor zichzelf bezig.

Nummer 9 is een Paich klassieker. Je moet ervan houden, maar eerst vond ik het nummer heel mooi en nu wat minder eigenlijk. Op het nummer zelf geen commentaar, alles klopt. Behalve de stem van Paich, die klinkt toch wat minder zuiver dan voorheen. Maar de stijl van het nummer, ja niet echt wat voor een rockband (voor zover ze dat zijn). Kimball neemt de zang wel erg mooi over.
Het woord spiritual heeft 4 lettergrepen en naar mijn mening komt dit NET niet lekker uit in de zang. Verder heeft dit nummer ook een mooie sfeer net als Bottom of your soul.

Dan het laatste nummer. Dit begint erg sterk en het refrein klinkt ook goed. Het versnelt iets met een soort van loopje en de drums versnellen ook. Toch komt ook dit nummer niet helemaal los. Het is meer ingetogen maar toch wel erg goed.

Al met al valt Simon Phillips tegen. Hij lijkt in dienst te staan van de nummers, wat op zich positief is, alleen er is eigenlijk geen moment dat je zegt: wow wat een groove of wat een lekkere fill. Al moet ik wel zeggen dat de breaks ook wel erg kort zijn, dus ruimte voor een mooie fill is er ook amper.

Deze plaat heeft zeker nummers met Toto sound, maar door de invloed van Greg verandert die sound dus wel.

Er is ook al veel kritiek geweest op de geluidskwaliteit. Daar ben ik het wel mee eens. Het is opgenomen in de studio van Simon Phillips zelf, maar het klinkt soms alsof je de muziek hoort in een kamer naast je met gesloten deuren.

Al met al kom ik niet verder dan 3 * op dit moment.

Beetje laat, maar toch!



Hé Bart_86, ik maakte deze opmerking puur voor de gein!

Ben zelf een enorm Toto fan en Sebas begreep het gelukkig ook, door mijn stemverhoging!

okay dan poeha, dik in orde!

Niet verkeerd die recentie, zeker aangezien dit een amerikaanse site betreft. Wel grappig dat je altijd bij Toto heel positief of heel negatief leest.

Berichten verplaatst naar Toto