Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)

Ik ga graag naar concerten, maar de Peppers heb ik nooit echt willen zien. Dat is natuurlijk ook niet voor niks. Als ik jouw ervaring zo zie, lijkt dat dus een goede keuze geweest.

Ik was gewoon te laat lennon

Ik vond het optreden op Werchter 2012 wel leuk. Maar ik was één van de weinigen, de meeste van m'n vrienden vonden het ook slecht.

Het was niet slecht qua performance Johnny Marr maar wel de setlist

Even opgezocht, in de toegift speelden ze Sir Psycho Sexy, Give It Away en They're Red Hot.
Maar blijkbaar heb je die niet meer afgewacht.

Red Hot Chili Peppers Concert Setlist at Rock Werchter 2012 on July 1, 2012 | setlist.fm

Daar heb je me deric raven Maar ik denk dat het hierbij meer ging om de vertrekkende meute voor te zijn

Zou wel leuker zijn als ze zouden kiezen voor Knock Me Down, Me and My Friends en Higher Ground.
Ik vind het nog steeds jammer dat One Hot Minute totaal genegeerd wordt, helemaal geen slecht album.
Misschien spelen ze nu wel nummers die zonder Frusciante gemaakt zijn, nu ze een andere gitarist hebben.

Dat zou idd leuker zijn!

Ik heb ze in de jaren 90 op Werchter gezien, en toen speelden ze zeer slecht.

Ik in 2006 op Werchter, wanstaltig slecht.

Red Hot Chili Peppers Concert Setlist at Rock Werchter 2006 on June 29, 2006 | setlist.fm

Waarom heb ik dit geen 5* gegeven? Het enige échte skip-nummer is eigenlijk gewoon een weg-laat-nummer want het is die laatste. Zal nooit wat worden, van wie het ook een cover is.

De rest echter... wat is nou slecht of irritant? Misschien voor mij momenteel die 'tearjerkers' op 3 en 6 maar ik weet wel dat ik die in een bepaalde periode in mijn leven juist veel gedraaid heb. Aan de andere kant heb je natuurlijk (onder andere) Give it away en Sir Psycho Sexy die staan als Fort Knox.

Natuurlijk kent iedereen van min of meer 'mijn generatie' iedere noot van Under the Bridge maar maakt het dat een slecht nummer? Nee.

Staan verder natuurlijk ook wel ietsje mindere nummers op (7 en 8... hoewel, zo slecht zijn die niet. 13 dan? ook niet echt) Nee, ik denk dat ik er wel voor in de stemming ben momenteel.
En wat doe je dan? VIJF * * * * *

Vandaag op Vinyl binnen gekregen en weer eens gedraaid. Was bijna vergeten wat een fantastisch album dit is. Het geheel klopt gewoon, de Rubin sound die ze ineens de scherpte gaf die ze nodig hadden, nummers hebben een flinke dosis variatie maar passen naadloos bij elkaar en om de paar nummers zit een enorme uitschieter. Mijns inziens nog steeds met afstand het beste werk van deze band. Latere albums hebben de nodige juweeltjes opgeleverd, maar missen de frisheid, scherpte en consistentie van deze plaat.

Wat mij betreft hun beste album. Heb het geluk gehad om ze in de jaren 90 'n paar keer live te mogen aanschouwen, toen het nog 'n echte funkband was. Hoewel ook toen de kwaliteit van de shows erg wisselvallig was, waren het memorabele concerten.
De laatste keer dat ik ze zag was in de jaarbeurs Utrecht in 2001 , met Frank Black in het voorprogramma , en ook dat was 'n sterk optreden, met 'n leuke interactie met het publiek.
Daarna het helaas bergafwaarts gegaan, zowel artistiek als wat betreft de live concerten, hoewel ik begrepen heb dat Pinkpop 2006, toen nog met Frusciante, ook nog behoorlijk indrukwekkend was.

Het magnum opus van de heren. Alles komt hier samen. De pretpunk / P-Funk van de eerste 2 albums met de meer gestructureerde songs van het derde. Voeg daar Rick Rubin en een grote hit aan toe en je hebt een klassieker in handen!

Van begin tot het eind top!

Under the bridge steekt wat mij betreft boven de rest uit, maar dat wil niet zeggen dat ik dit een slecht album vind. Integendeel, dit is heel goeie muziek. Breaking the girl heeft een heerlijke gitaar intro en het tweede deel van het album is erg sterk.

'Give it away' en 'I could have lied' voor mij. Lang geleden, maar nog vers in 't geheugen. 4 sterren.

Aangenaam plaatje maar de ontwikkeling die ze doormaken tot Californication ligt me meer. Hier nog iets meer Funk waardoor je veel spelplezier hoort maar dit zich niet per se steeds in kwaliteit vertaalt. Conclusie: Net wat te veel fillers en te weinig voltreffer om hier een echt sterk album van te maken.

Ditt is toch wel een lekker plaatje van de Red Hot Chili Peppers. Het album is constant waardoor er voor mij niet echt grote uitschieters tussen zitten. Leuk album.

Vandaag 30 jaar oud!

En nog altijd even lekker!

Ik heb deze net als Nevermind van Nirvana weer eens gedraaid en ik moet zeggen dat ik vanavond meer plezier aan de Peppers klassieker beleefde. Zo lekker funky.

Ik had ze beiden een tijd niet gedraaid en vanmiddag deed ik hetzelfde als jij. En bij the Peppers zat meer funk dan ik dacht. Lekker hoor die mix van funk en rock, wel hoor je Mental Floss for the Globe van the Urban Dance Squad uit mijn stad erin terug. Maar daar is niks mis mee natuurlijk.

De outro van Sir Psycho Sexy blijft toch wel het meest geniale wat de Peppers hebben gemaakt wat mij betreft.

Het sterkste album van de Peppers. Een goede mix van rock en funk.

Naar aanleiding van dit topic beluisterde ik dit album.

De muziek van RHCP altijd wel cool gevonden. Vooral ten tijde van Californication. Echter heb ik mij nog niet aan dit album gewaagd. Al ken ik wel wat losse nummers.
Het album Californication is eigenlijk wel mijn referentiekader voor de muziek van Red Hot Chili Peppers. Ik moet gezegd, dan is dit album echt wel heel anders. Die meer funky Peppers bevallen mij wel, mits er wat minder op de gitaren geramd wordt. Neem een nummer als If You Have to Ask en vooral Funky Monks. Dat is gewoon heel fijne muziek. Verder is dit album wel wat steviger dan eerder genoemde Californication.

Red Hot Chili Peppers – Blood Sugar Sex Magik

Het album waarmee de Peppers echt doorbraken tot het grote publiek. Op dit punt waren ze toch al wat jaartjes aan de weg aan het timmeren; het is dan ook al weer hun vijfde album. De funk is hier nog volop aanwezig, maar het is hier wel gegoten in wat meer ‘volwassen’ nummers. Later in hun carrière zouden ze nog meer de kant van de veilige pop/rock-nummers opgaan, maar hier hebben ze naar mijn idee wel een goede balans te pakken.

Meest in het oog springende nummer is natuurlijk Under The Bridge, maar ik moet zeggen – hoewel ik het best een mooi nummer vind – dat ik deze wel genoeg heb gehoord. Het zijn ook wel de meer typische funky nummers die ik juist erg lekker vind, zoals Funky Monks of het titelnummer. Het album had op zich wel wat korter gemogen, want na Under The Bridge wordt het toch wat minder memorabel. Sir Psycho Sexy daargelaten want die is me toch een partijtje lekker (die bas klinkt vooral heerlijk).

De Red Hot Chili Peppers is zo’n groep waar de glans er wel aardig vanaf is gegaan in de loop der jaren. Dit album herbergt echter teveel goede nummers dat ik niet anders kan dan hier een positieve beoordeling aan te geven.

3,5 ster

Zo maken ze ze niet meer. Lekkere bas, melodie en funky, zelfs de zang is prettig. Voetjes van de vloer.

Groot gelijk.

‘91 is nogal een lekker muziek jaar, en dit album heeft de tand des tijds meer dan goed doorstaan. Blijft lekker in het gehoor liggen, veel afwisseling. Kan er nog steeds enorm van genieten.

Ben geboren in '89 en dus opgegroeid met de albums Californication en By the Way. Recentelijk dit album voor het eerst gehoord en hier zit simpelweg veel meer (spannende) muziek in! Wat zonde dat Flea en Chad Smith op de latere albums behoorlijk aan banden zijn gelegd om het 'commerciële' succes te vergroten. Ook Frusciante en Kiedis zoeken op dit album trouwens nog veel meer de randjes op, iets waardoor dit album voor mij anno 2025 veel frisser klinkt dan het latere werk.

Dit is veruit het beste album van RCHP. Het moment waarop alles klopte en de funk en rock en punk en ballads met elkaar een verbond aangingen dat nooit meer is geëvenaard. Een album dat mijn muzieksmaak zeker een twist heeft gegeven en waar ik destijds echt aan moest wennen, maar steeds meer groeide. Toen ik hem van de week weer eens speelde, was het van het begin tot het einde een groot feest. Vijf sterren derhalve.

En de discussie over de band live hierboven. Ik was bij een optreden in het World Forum in Den Haag in 2000 schat ik en vond het helemaal niets, naast het feit dat het geluid alleen aan te horen was voor degenen die recht voor het podium konden staan. 10 centimeter daarbuiten viel het helemaal uit elkaar in galm en weerkaatsing. Daarnaast heb ik een dvd een stuk gekeken en dat bevestigde voor mij dat RCHP het beste op plaat geluisterd kunnen worden.

In Leiden heb ik ooit de Red Hot Tulpen Bollen gezien. Dat was al een heel stuk beter, met overigens origineel materiaal en geen cover band. Maar die zullen, schat ik, al 30 jaar niet meer bestaan.

Red Hot Tulpen Bollen
Tsja, was ook in die zelfde hal rond de zelfde tijd en dat was inderdaad verschrikkelijk. En dan stonden we nog redelijk recht voor het podium....
Trouwens; los van de puberale thematiek heeft Sir Psycho Sexy wel één van de beste liedeindes in de muziekgeschiedenis, naar mijn smaak. Verder ook wat mij betreft DE plaat van de Peppers met inderdaad DE perfecte balans.