Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)

tot en met under de bridge geniaal

daarna zie ik het een beetje als bonustracks, nog steeds goed maar tot en met under de bridge is het gaan met de banaan er komt geen end aan, daarna staan de nummers een beetje los op zich

Ben dat wel voor een groot deel met je eens, hoewel Sir Psycho Sexy wat mij betreft een van de allerbeste nummers van de plaat is. Vooral die lange gitaarrif op het einde van dat nr... briljant!

Ok, een 3. Tevreden?

is al beter;)

gistere in de vpro docu over dit gezelschap nog maar eens bekeken en vooral het ontstaan van nummers blijft boeiend
als extra info over deze plaat

Zeer aanstekelijke funkrock van Red Hot Chili Peppers, mede dankzij het geniale en inventieve basspel van Flea en de gitaarspel van Frusciante. Je kunt onmogelijk stil blijven staan bij het luisteren van dit schijfje. Hier brengen ze voor het eerst ook (geslaagde) ballads waarvan "Under the Bridge" de nr.1-positie bereikte en de definitieve doorbraak van Red Hot Chili Peppers betekende.
Maar het album is over de hele linie sterk, "Funky Monks" en "Give It Away" bv. zijn eveneens uitstekend.

Heerlijke sound wordt hier neergezet. Niet in de laatste plaats door de productie van Rick Rubin maar daar wil ik met name een John Frusciante niet tekort doen want die gaat op deze plaat ook tekeer. Deze gaat nog veel gedraait worden deze zomer. Niets leuker dan op de dansvloer een dame ietwat suggestief aankijken terwijl 'Suck my Kiss' door de speakers knalt.

Blood Sugar Sex Magik

Wat een geweldig heerlijk funk album toch!

***** sterren!

Heerlijke plaat, mijn echte kennismaking met de Peppers en ik denk meteen ook wel hun beste album. Jammer dat het einde ietsjes minder is, anders zeker een 5. Wat een heerlijke funk-rock met heerlijke riffs van Frusciante. Knallers afgewisseld met minstens even goede ballads, klasse. Een 4,5*

Geniale plaat om volledig uit je dak op te gaan! Frusciante's gitaarspel is werkelijk een lust voor je oren en de baslijnen mogen er ook zeker zijn. Kiedis is naar mijn mening niet een uitstekende zanger, maar hij doet het toch wel erg goed op deze plaat! Top plaat!

4,5*

BSSM bestaat inmiddels 17 jaar en kan nog zonder enige schroom in de cd-schuif-lade gelegd worden. En op play drukken natuurlijk. Grandioos album. Perfect (bas-) gitaarspel. Er zijn weinig platen die na zo'n lange tijd nog steeds in deze mate weten te boeien. Ook meteen het meest geniale album dat de RHCP hebben afgeleverd. Hierna gaat het bergafwaarts.

Het absolute allerbeste album van Red Hot Chili Peppers. Funk, rap, super baslijnen, gitaarspel en drums. Ook een zeer goede productie. Hierna is RHCP kompleet bergaf gegaan.

waarom eigenlijk, omdat deze plaat van kop tot staart, naja bijna, als een klok klinkt en daarna men wat andere wegen insloeg"?

iedere goeie band heeft zijn meesterwerk, voor de peppers is dat deze

daarna werd het lastig zon werkje te evenaren

ik hou ook niet zo van de peppers na dit, maar om nu te zeggen dat het bergafwaarts ging?

Nee, ze sloegen niet andere wegen in; ze gingen bergafwaarts:
De Peppers beklommen voor BSSM enthousiast de K2. Eenmaal boven, euforisch, leverden ze dit geniale album af. Maar toen moesten ze nog naar beneden. Dat hebben ze bijzonder voorzichtig gedaan, terecht: de afdaling van de K2 is uitermate gevaarlijk. Maar voor de toeschouwer is het afdalen minder interessant. Onderweg nemen ze Californication en het ondergewaardeerde One Hot Minute op. Die bereiken bij lange na niet het niveau van hoogtepunt BSSM, maar het zijn geen onaardige albums. Wat later, nog verder afgedaald, persen ze By the way eruit. Eenmaal beneden komen ze met Stadium Arcadium op de proppen. Gefeliciteerd, de mannen hebben de berg bedwongen. Maar ik geloof niet dat ze ooit nog de bergen in gaan, die blijven lekker beneden.
De berg is verzet, de klus is geklaard en van wat dies meer zij. Maar een top zullen ze niet meer bereiken.

En hoe dichter bij zeeniveau, hoe beter de verkopen. Californication is dacht ik hun best verkochte album. Voor mij staat deze ferm bovenaan mijn lijst van favoriete RHCP-albums. Drie favorieten invullen kan ad random, met uitzondering van Under the Bridge, dat ik niet meer zo goed verdraag inmiddels.

sjah, hoe overtref je een plaat als deze

dor andere wegen in te slaan, men zal zelf begrepen hebben dat voortborduren op deze plaat ook niet de grootste uitdaging zou zijn geweest

er volgden idd wat mindere platen maar bij elkaar opgeteld hou je toch veel nummers over die dik in orde zijn

als je kijkjt naar alle uitgaves sinds de oprichting kan je spreken van een erg actieve band, waarbij je niet kunt verwachten dat alles het niveau van deze haalt

echt slecht heb ik de peppers nooit zien worden, minder wel, maar gezien dat ouvre , het zij ze vergeven

Met afstand de beste plaat van de Peppers imho.
Ze zijn ouder geworden sindsdien, laten we het daar maar op houden.
Gelukkig is dit album tijdloos (en tegelijk ook icoon van tijdgeest, ik denk aan de MTV-era begin jaren 90, zie ook Nevermind)

Lekkere funkrock waardoor ik lekker los kan gaan

De beste RHCP plaat ooit. 1 van de weinige cd's die ik al sinds hij uitkwam nog steeds regelmatig opzet en me dus nooit verveelt. Na deze cd ging het in mijn ogen alleen nog maar bergafwaarts

Beste RHCP, misschien wat commercieler, alhoewel bijlange zo commercieel niet als Californication en al die andere softe rommel die ze na BSSM maakten. Strak ritme door bas en drums, zeer goede productie!

Heerlijke plaat.
Uit mijn tienertijd.
Moest er toen niets van hebben.
Te hip en modern en iets voor skaters.

Ik vond het gebruik van mellotron op Sir Psycho Sexy zo gaaf en I Could Have Lied, welke ik mijn stamblow/zuip-tent heel vaak hoorde bekoorde mij ook enorm.
En heb het later nog gekocht, nu vind ik het een van de beste platen ooit gemaakt.
Al kan ik Under The Bridge ondertussen niet uitstaan,.

One Hot MInute is nog wel een leuke plaat maar daarna gaat het helemaal mis met de muziek.

Actieve band?!??!??!

Ze hebben tussen BSSM en Californication welgeteld 1 plaat gemaakt.

Nu ja, ze hebben toch heel wat uitgebracht en (vooral ook) afgetoerd in de jaren 80 en 90.

Iets te veel van het goede voor mij (17 tracks funk/rock/sloganeske lyrics), maar gelukkig blijft het heel erg fijne muziek en gaan de nummers wonderwel niet op mekaar lijken. Hoewel niet volledig mijn smaak, kan ik 'm waarderen.

Ze tourden hun ass eraf, één bandlid ging half-dood waarna hij werd vervangen door een redelijk onuitstaanbare gozer. Vervolgens ruzie in de band, bijna uit elkaar, bijgelegd en hebben ze vervolgens het eerder genoemde bandlid letterlijk voor de hemelpoorten vandaan gesleept en opgelapt. In dat geval begrijp ik best dat er wat jaren tussen releases gaan sluipen.

De Red Hot Chili Peppers, wie kent ze niet; sterker nog nagenoeg iedereen heeft wel een RHCP cd in huis liggen. Ik heb er ook een (Californication) maar die ligt ergens verstopt onder een enorme stofwolk. De rede dat ik zelden nog iets van de band draai, is omdat ik een enorme hekel heb aan de ‘maniertjes’ van zanger Anthony Kiedis, dit is geheel mijn eigen probleem.

Dit is voor mij dus al een groot struikelblok, jammer want de muziek is helemaal niet verkeerd. Het album Blood Sugar Sex Magik kende ik tot voor kort alleen van naam, maar na een aantal luisterbeurten ben ik er redelijk over te spreken. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik helemaal verkocht ben maar een verdiende voldoende zit er wel degelijk in.

Het is met name de fijne combinatie tussen funk en rock die ik wel lekker vind, een track als Funky Monks is daar een juist voorbeeld van. Uitermate relaxte rockmuziek, mede door het fijne gitaarspel. Anthony heeft een stem die me niet altijd ligt maar op dit nummer weet hij me zeker te bekoren.

En zo staan er heel wat nummers meer op de cd die minimaal de stempel goed verdienen. Producer Rick Rubin heeft hier een belangrijk aandeel in, hij is weliswaar niet mijn favoriete producer (ook in de hiphopscene kon ik hem niet altijd waarderen) maar hij zorgt er wel voor dat dit album een fraai geheel is.

Dieptepunt van de cd vind ik het irritante Give It Away, niet eens zozeer qua instrumentatie die ik nog wel redelijk vind: het is met name de zang die ik niet kan uitstaan. Daarnaast vind ik het refrein ronduit vreselijk en krijg ik er braakneigingen van. Gelukkig gaat het niveau hierna weer omhoog met onder meer de prima rockende titeltrack.

Voor mij is dit dus een wat wisselvallig album, niet geheel mijn stijl maar het kent wel degelijk fraaie momenten. Als ik het hoofd van de zanger wegdenk vind ik het zelfs een nog betere plaat. Helaas kan ik zijn hoofd niet uit mijn hoofd krijgen en dus geef ik dit album een verdiende voldoende maar ik raak het met geen vinger meer aan.

Give It Away het dieptepunt? Dat is gewoon echt de knaller van het album, met vooral een dikke basgitaar erin

@ R&P: Leuk stukje, ik snap wel dat je je kan irriteren aan de zanger(het blijft nou eenmaal een apart figuur) al ben ik het er natuurlijk niet mee eens. Gelukkig heb je nog wel een aantal nummers met plezier kunnen beluisteren.



Ik vind het ook een erg lekker nummer. En die bas vind ik overal op het album eigenlijk super. Als ik zou moeten kiezen voor de beste muzikant van het stel zou ik blindelings voor Flea gaan. Fantastisch wat hij uit zijn bas tevoorschijn tovert.

En nou we het toch over Give it Away hebben... verder lezen op eigen risico! Laatst zat ik in de auto naar een of ander radiospelletje te luisteren. Ze lieten horen dat de tekst rond 1:14 klonk als: "Bob Marley boven op een bakfiets" (oorspronkelijke tekst is: "Bob Marley poet and a prophet"). Slaat helemaal nergens op maar het klinkt echt zo. Iedere keer als ik het nummer nu opzet hoor ik die tekst. Op een of andere manier vond ik het heel grappig maar het is o zo irritant.

Aah, was een leuke geweest voor Mama Appelsap
YouTube - mama appelsap compilatie

Volgens mij was het ook dat programma Alleen dan vrij recent.

under the bridge