Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)

BESTE RHCP ALBUM EVER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Geweldig goeie funk rock songs

RHCP forever!!!

Verreweg het beste wat de Peppers ooit hebben gemaakt en ooit zullen maken. Frusciante (Hendrix adapt in de goede zin van het woord) samens met Flea in bloedvorm. Funky riffs gecombineerd met strak drumspel!

Dat Kiedis niet kan zingen heeft hij zowel live als op die sky radio plaatjes van de afgelopen jaren wel bewezen. Zijn lyrics op deze plaat zijn lekker scherp en het quasi rappen gaat hem veel beter af.

Ben bang dat wij van de gezapige mannen die het nu zijn niets verrassends meer zullen horen (of wellicht toch nog een nieuw re-hab verhaal van bandlid...)

Idd, de Red Hot Chili Peppers zijn dood. Ik verwacht niks meer van ze. Maar niks meer van de mannen horen? Check John Frusciante solo en Chad Smith's nieuwe 'supergroep' Chickenfoot even.

Maarja dit album blijft een klassieker. Vandaag weer eens op de fiets geluisterd. Heerlijk rauwe funkrock. Nooit meer door hun overtroffen jammer genoeg.

Daar zijn het veel te goeie muzikanten voor. BSSM vind ik er ook met kop en schouders bovenuit steken, maar misschien zijn we daardoor wel een beetje teveel verwend geraakt. Ik bespeur -ook op latere albums- nog genoeg pepers in de spreekwoordelijke reet die bewijzen dat de heren "het" nog steeds in zich hebben.
Die pepers bedoel ik dan.....

Één van de betere platen van The Peppers. Ik vind dit album zo goed omdat het plezier van de nummers af spat en het enthausiasme waarmee ze hum muziek maken zo geweldig is. En het klinkt natuurlijk ook geweldig. De mengeling van Funk/Rock/Rap is heel mooi. het gitaarspel van Frusciante is ook weer geweldig. Ik kan eigenlijk geen favoriet nummer kiezen , want ze zijn allemaal geweldig. Deze plaat van The Peppers krijgt van Mij 5 sterren en een plaatsje in mijn top 10

Haha heerlijk, Give It Away laatst snoeihard gedraaid door de DJ's in ons jongerencafe, blijkt toch maar weer wat voor een enorm energiek album dit is en hoeveel zin IEDEREEN (ook de mensen die weinig van de peppers kennen), krijgt om te springen en gek te doen. Erg knap is dat!

Dat is wat mij betreft ook de kracht achter dit album: het klinkt open en spontaan!

Daarnaast is dat wat mij betreft ook de kracht van hun liveshows: de spontaniteit en kracht in het jammen en improviseren. (al ga je naar 20 shows in een tour, en al zijn de setlisten nagenoeg hetzelfde... de jams en improvisaties zijn bijna nooit hetzelfde!)

Als ik er weer aan denk dat het zo geweldig was om nummers als If You Have To Ask, Sir Psycho Sexy, Suck My Kiss en Blood Sugar Sex Magik live mee te mogen maken... En dan de gekte die 2 jaar geleden in Parijs uitbrak toen ze afsloten met The Power of Equality... En dat ze in Dortmund ook nog op verzoek van ons (spandoek) I Could Have Lied speelden...

Give it Away is natuurlijk een livenummer die gewoon zo fantastisch is en blijft!

(ik vergeet helemaal Under The Bridge te noemen, daar heb ik het live wel mee gehad... blijft een fantastisch nummer, mede dankzij dat geweldige gitaarspel van John)

ik herinner me dat ik give it away eerst ene reeteslecht baggernummer vond

how could i be more wrong

het is zon beetje het beste nummer op de plaat, naast al die andere hoogtepunten

Wat ik me ook herinnerde toen ik Under The Bridge op TV zag 10 jaar geleden (nadat ik RHCP ging luisteren dankzij Scar Tissue) is dat ik toen dacht: "Hey! Dat is die videoclip waar ik helemaal gek van was toen ik nog een ukkie was" (welja, 7 jaar ofzo )

Ik herinnerde me dat shirt dat Anthony in de clip aan had nog zo goed, dat ie op straat liep enzo

Heerlijk, dat Sir Psycho Sexy...

Kiedis die de PMRC zit te zieken en een band die letterlijk speelt op het hoogtepunt van hun kunnen. Vooral dat gebedje aan het einde is van een meesterlijk niveau!

Nadat ik Californication gekocht en beluisterd had wilde ik snel meer van de Peppers horen+hebben. Deze cd sprak me ook direct aan met een aantal nummers waarin de Peppers lekker los gaan.
Toch vind ik Californication net iets beter omdat ik persoonlijk álle nummers van die cd goed vindt.
Maar alsnog zet ik ook deze cd van tijd tot tijd graag op en luister ik met name graag naar nummers als: Breakting The Girl, Suck My Kiss en natuurlijk Give It Away.
Under The Bridge is natuurlijk ook top alleen die hoor ik zelfs nog met regelmaat op de radio.

Hmmm.
Je klinkt als iemand die te jong is om de Peppers uit deze periode te hebben mogen meemaken.

Californication beter dan Blood Sugar Sex Magic?!? Heel vreemd. Maar goed, jouw mening.

Ik kan me nog een reportage herinneren over de peppers, volgens mij in het programma "onrust" van de vpro. Vlak na het uitkomen van deze plaat in ieder geval.
Geweldig vond ik dat. Hierin gingen ze net van arme straatmuzikanten naar het wat meer luxe leventje omdat deze plaat -mede dankzij under the bridge, wat een hitje was- het zo goed deed. Lieten ze vol trots hun net nieuw ingerichte villa's zien met zwembad, nog nauwelijks bekomen van het onverwachte succes. En dan daarna direct door naar het ouwe afgetrapte oefenhok ergens in een aftands schuurtje.
Als ik "cribs" zie, moet ik daar ook altijd aan denken, vooral als ze dan de master bedroom inlopen: "this is where the magic happens"..........

Er was toendertijd ook een symapthieke video (VHS) getiteld Funky Monks.

Ging over het opname-proces van de plaat.
Leuke kerels waren het toen nog (veel heel erg drugsey)

Het grote succes dat dit fantastische album opleverde was misschien eigenlijk tegelijk de doodsteek voor de gedurfde mix van funk, punk,rock en rap die de Peppers destijds maakten.
Nog een goed album kwam er: Californication, dat echter ondanks de goeie nummers al wat meer als een gewone rockplaat klonk dat Blood,sugar....
Van de andere albums na die tijd vraag ik me af wat ze nog toegevoegd hebben. Nieuwe wegen zijn de Peppers niet meer ingeslagen. Hun ooit zo originele en pakkende stijl werd een huismerk dat stadions ging vullen en tegelijk met een dosis commercie verdund tot zogenaamd alternatief voor de grote massa.
Gelukkig zijn er ook bands die niet blijven stilstaan bij eenmaal behaalde grote successen maar zich door blijven ontwikkelen.
Ik denk dat R.E.M.hier een goed voorbeeld van is.

mm, ik denk dat r.e.m er juist geen goed voorbeeld van is

ik bedoel, die band klinkt ook al jaren hetzelfde

dit album is de peppers op het hoogtepunt

daarna volgde een berg platen van zwak tot redelijk tot prima maar nooit meer dit niveau

Kudo's moeten ook gaan naar Rick Rubin, die de jongens in goede banen leidde.
Meesterproducer die vent....

Nouja, meester...
Toendertijd wel, ja.

Nu klinken 'zijn' platen vooral hinderlijk luid.



One Hot Minute?

Ja? One Hot Minute? Die ligt al vele jaren te verstoffen bij mij. Ik zal hem weer eens draaien om te beoordelen, maar ik weet nog dat ie mij toendertijd zwaar tegenviel

Ik vind het net hoe je het bekijkt. De RHCP maakten indertijd duidelijk een nieuwe sound, zeker VOOR BSSM. De combinatie van funk, punk, rock en rap was zeer origineel, maar voor dit album waren de Peppers natuurlijk gewoon een veredelde feestband. Wel een hele goede welteverstaan, maar de energie, explosiviteit en doldwaze lyrics duidden er toch vooral op dat het een band van losgeslagen jeugdige junkies was.
Dit album was om meedere redenen een keerpunt, zo is het het eerste werk na het overlijden van Hilel Slovak. Mede hierdoor is BSSM de eerste echte "serieuze" plaat van de Peppers geworden. Dit is te merken aan de teksten, maar ook aan het wat verfijndere, minder explosieve geluid van deze plaat. Deze explosiviteit werd ingeruild door het meer gestroomlijnde en virtuose gitaarspel van John Frusciante. Deze man is zeker een kwaliteitsinjectie geweest voor de band in zijn geheel.
Hoewel ik het er mee eens ben dat dit album veel verandering heeft teweeggebracht in de ontwikkeling van de Pepeprs als band, ervaar ik het niet als een doodsteek. Natuurlijk verdween de echte funk wel steeds meer uit de muziekstijl van de RHCP, maar dat ze zichzelf niet vernieuwden is volstrekt onjuist. Leg pak en beet een OHM eens naast dit album, dan hoor je daarin veel meer hardrockinvloeden dan op deze plaat. Californication is dan weer meer een mix geweest tussen deze plaat en OHM naar mijn mening en inderdaad meer een rock dan een funk plaat.
Zelfs het door velen verguisde BTW is wel degelijk vernieuwend geweest als je naar de peppers zelf kijkt. By the way is namelijk veelal een kabbelend beekje, dat niet te vergelijken valt met veel minder poppy voorgangers als OHM, BSSM, Californication en het werk uit de eighties.
Om een lang verhaal kort te maken, de Peppers zijn tot en met By the way juist erg innovatief geweest in de EIGEN muziekstijl. Pas met Stadium Arcadium kwam de klad erin en is het vooral veel van hetzelfde geworden. Als je echter kijkt naar de RHCP en hun innovativiteit in de ALGEHELE muziekscene dan zou je kunnen zeggen dat BSSM wel degelijk een doodsteek is geweest. De unieke funk, rap, punk, rock combinatie was daarna verdwenen en de Peppers een normale rockgroep verworden!

Ach. Het is nu eenmaal wat haast altijd gebeurt met een band die opeens giga-succes heeft met een album. De creativiteit om vervolgens door te gaan met vernieuwen is vaak de dupe. Je hebt wel gelijk dat de RHCP binnen hun eigen muziek veranderden. Ik zou het namelijk geen vernieuwen willen noemen dat er meer "veilige" rock in hun muziek kwam en minder van die funkpunk,rockrap-mix. Het is wel verandering inderdaad, naar een stijl voor een nog groter publiek dan Blood Sugar Sex Magic. Maar beter,leuker,spannender werd het niet, daar zijn we het dus over eens.

Maar dit gebeurt zo vaak. Eigenlijk is REM misschien ook geen goed voorbeeld van een band die bleef vernieuwen na een groot succes.
Wie wel? The Beatles schieten me te binnen. Maar verder? Ik kom verder echt op geen enkel geschikt voorbeeld.

Wat dacht je van Smashing Pumpkins....
Muziek die succes heeft, hoeft trouwens niet altijd "veilig" te zijn.
Het is eigenlijk best knap dat RHCP met een ander geluid ook zo'n enorm succes heeft gehad. (ik doel op Californication) Want dat is iets wat helemaal niet zo gek vaak voorkomt volgens mij. (al moet ik zeggen dat BSSM me stukken beter bevalt)
Leg Californication naast deze plaat, en je hebt toch wel degelijk vernieuwing in mijn beleving. Anders kun je je gaan afvragen wat "vernieuwing" dan zou moeten inhouden.
Ik ben in ieder geval blij dat de Peppers nooit aan het hollandse levenslied zijn begonnen.

Mother's Milk was het eerste album na Slovak's dood en bevat al degelijk wel serieuze nummers. Maar wat is de definitie van 'serieus'? De eerste albums zijn m.i. zeker wel cohesief; Ze klinken zeker als een geheel.

Hmmm.... gaat het ook nog over deze plaat?

Nauwelijks.

ontopic:
Toen ik nog een jaar of 14 was kwam deze plaat uit en ik hekelde hippe muziek. Jonge snob die ik was, luisterde ik alleen naar symfonsiche en classic rock.

Toen ik het ceedeeboekje van de plaar doorlas zag ik dat er mellotron op een tweetal nummers gespeeld werd.
Nieuwsgierig heb ik de plaat toch maar gekocht en ik merkte dat ik niet zo kortzichtig moest zijn.

Dankzij deze plaat ben ik meer gaan luisteren naar hippe muziek als Faith No More, Suicidal Tendencies, Biohazard etc. en in later tijden Incubus, Mr. Bungle en Deftones.

Nu ik weer wat ouder ben (en nog snobistischer) zijn veel van die hippe bands van toen toch zo slecht als dat ik dacht, echter deze plaat van de Peppers bljift een meesterwerkje.

Je hebt gelijk, vergat even dat Slovak vlak VOOR de release van Mother's Milk overleed. Chad Smith en Frusciante zaten er toen inderdaad al bij.
Met serieus bedoel ik in deze vooral dat dit album (en idd Mother's Milk ook al meer) over wat diepgaandere volwassenere onderwerpen ging dan de toch voornamelijk op seksualiteit en feest vieren gebaseerde albums uit de eighties. Tel daarbij op de soms hilarische, vreemde op versen gelijkende teksten van weer andere nummers (Yertle the turtle b.v.).
Neemt niet weg dat ik ze daarom ook slecht vind, integendeel, de energie en het enthousiasme spat van de platen af. Ik wil ook geenzins beweren dat die albums niet goed in elkaar zitten, of geen geheel zijn. Je moet het toch met me eens zijn dat de eerste albums een ander gevoel meegeven dan pakweg een BSSM. Zo niet dan zijn we het daar over oneens ben ik bang!

Berichten verplaatst naar Muziek > Algemeen > Vernieuwende muziek

Zeker wel één van de beste albums ooit gemaakt! Een aantal echte klassiekers en gaat nooit vervelen. If You Have To Ask, Funky Monks en Apache Rose Peacock zijn echt lekker funky!

Dus, als ik het goed begrijp heb je dit album gekocht omdat er op 2 nummers mellotron werd gespeeld? xD

Geweldig album trouwens =D

Ja.
Erg hè.
Maar het heeft me wel de oren geopend en te luisteren naar non-snobistische muziek