Red Hot Chili Peppers - Blood Sugar Sex Magik (1991)

Ik vind je definitie van "hippe muziek" trouwens wel opvallend te noemen.

Dat vond ik toen.
Skate-muziek, top-40 rock.
Ik luisterde alleen naar 'moeilijke' muziek, om interessant te doen (toen).
Als 13jarige dweepte ik met King Crimson en Gentle Giant. Bepaald niet hip.

Samen met Californication hun beste werk.

Door de albums na BSSM 'sky radio plaatjes' te noemen doe je de de peppers toch echt te kort.

Hij heeft het over de sky radio plaatjes van de afgelopen jaren, niet over alles van ná dit album.

Dan nog...

in het begin moest ik erg wennen, maar naar 20 keer beluistert te hebben... Geweldig!

Ja ongeloofelijk!? hoe de Red hot chili peppers hun swing en harde en rauwe kant zijn verloren..
of hadden jullie het daar niet over?

ik vind beide peppers geweldig...de rauwe funk en de ballads.
Gewoon een goede band die standaard met albums komt die ruim voldoende zijn.

wacht even, jij bedoelt de 'nieuwe' muziek die ze vandaag de dag maken vind jij goed?..
Als je echt weer terug kijkt naar het begin van de peppers. Dan is het gewoon dag en nacht verschil!. de fans van het eerste uur die moeten wel teleurgesteld zijn want er is NIKS meer van over...

Dat kan toch, en het mag dan wel niet meer zou rauw zijn als BSSM, maar goede songs maken kunnen ze nog wel hoor. Ze zijn nu ook bijna allemaal ruim de 40 gepasseerd, dus het lijkt me logisch dat alles meer ingetogen wordt.

Toch luister ik deze plaat veel liever dan hun nieuwere werk

nou! kijk eens naar de stones die rocken gewoon nog!
en die zijn ook al dik in de 60

en ja natuurlijk mag dat, maar ik heb er geen vrede mee..
uit protest heb ik hun nieuwe cd ook niet gekocht

Helemaal mee eens! Zeer gevarieerde band. In hun beginjaren: heel veel funk met (meestal) hele snelle rock (haast een beetje metal) en (je kunt het denk ik wel zo zeggen) rap.
Iets later (een beetje de Blood Sugar periode) werd het rock met funk.
En tegenwoordig zijn ze vooral echt gewoon goeie pop-rock songs aan het maken met af en toe nog iets funky er aan.
En de ballads zijn gewoon overal tussendoor gemaakt.

Wereldplaat, een van de beste ooit gemaakt wat mij betreft. Beter dan Californication, dat een memorabele comeback betekende en iets toegankelijker is, maar ook net niet heeft wat dit album wel heeft. Favorieten; Breaking the Girl, Suck My Kiss, I Could Have Lied, Under the Bridge, My Lovely Man, Sir Psycho Sexy (terrrrrrring, wat gaat dit nummer hard als ze me niet tegenhouden, alleen al vanwege dat funky gitaar-openingsdeuntje en eerste lines A long, long, long, long time ago BEFORE THE WIND< BEFORE THE SNOW...

Heerlijk juist die Funk, ze deden het echt geweldig!

Dit is gewoon tijdloos,
wat John Frusciante later nog solo heeft gemaakt is bijna even goed, gelukkig gaan de Red Hot Chili's weer bij elkaar ...

las ik nu net dat john frusciante de band weer verlaat dus niet echt volledig meer bij elkaar

ja, heb het ook ergens gelezen dat frusciante het voor bekeken houdt en naar het schijnt hebben ze al een nieuwe gitarist , zijn naam herinner ik me niet meer maar het was geen bekend iemand , spijtig want frusciante was een schitterend gitarist maar een zeer zwakke zanger !

Josh Klinghoffer, vaste sidekick van John. Jammer inderdaad, want met zijn soloprojecten heeft John het niet zo op touren, terwijl ik hem nog graag in actie had gezien. Het zijn overigens nog steeds enkel geruchten, dus wie weet.

Het staat anders nu ook op John's eigen site, johnfrusciante.com
Blijkt dus al meer dan een jaar gestopt te zijn met RHCP.

Ik was al langer op de hoogte hiervan (dat het zo rommelde), maanden geleden kreeg ik te horen dat Josh met RHCP ging spelen/repeteren, maar over John was weinig te horen.

Ik had bij mijn ontmoeting met John ook wel meer het gevoel met een individu te maken te hebben dan met dé gitarist van Red Hot Chili Peppers, en dat vind ik ook wel fijn zo. John's werk met The Mars Volta, The Bicycle Thief, Ataxia, Wu-Tang Clan, Venetian Snares (al moet dat nog ten gehore gebracht worden), Omar Rodriguez enz. en uiteraard zijn solowerk, vind ik vele malen interessanter dan RHCP.

(deze berichten over John gaan binnenkort heel snel naar de RHCP discussie gok ik!)

Jouw ontmoeting met John? Vertel eens

Was op een neo-rave festival in Engeland. John zou samen met Aaron Funk van Venetian Snares als de Speed Dealer Moms een set doen (zou, want het was gecancelled op het laatste moment, technische problemen).

John liep er zelf ook rond, en zat gezellig in de bar daar een biertje te drinken en ben hem een aantal keer tegen gekomen en kort met hem staan babbelen.

Anderen die speciaal voor John kwamen wilden een handtekening/foto/e.d., maar John weigerde, puur omdat hij daar niet als de grote superster gezien wilde worden, hij wilde gewoon als een normaal iemand daar kunnen genieten van het festival. Tja, als iemand ziet dat er een foto gemaakt wordt of een handtekening gezet wordt, dan lokt dat vaak vele anderen aan.

Anyway, hij was onwijs relaxed en hartstikke aardig. Ik kwam er niet om John te ontmoeten, maar om John te zien spelen (met de synths en alles, geen gitaar), maar dat spelen ging dus niet door... De ontmoeting was dan sowieso wel erg tof

give it away = Black Sabbaths Sweet leaf backwards?

het lijkt er nondeju wel op!

nice job

btw, beaster, frusciante een zwakke zanger?

grapje neem ik aan ;P

Frusciante weg bij de Peppers.
Als ze weer zo'n gitarist als Navarro aantrekken maken ze misschien weer eens een goede plaat.

Deze en Mother's Milk zijn uitstekend. Maar sinds de reunie met Frusciante ging het steeds meer bergafwaarts, songsgewijs.

En ja! Frusciante is een belabberd zanger. Kiedis ook.

Dit album en ook Mother's Milk zijn anders wel met Frusciante gemaakt, niet met Navarro. Dat het belabberde zangers zijn ben ik het trouwens helemaal mee eens, maar daar gaat het bij deze muziek gelukkig niet zo heel erg om, het gaat mij veel meer om de drive erachter.

Gast.
Ik luister al minstens 20 jaar naar de peppers. Dat deze met Frusciante is is mij wel bekend.
Maar toen was hij nog aan de dope, en blijkbaar had hij dat nodig om te kunnen rocken. Mijn zinnetjes liepen misschien niet helemaal lekker dat het leek alsof ik het niet wist, maar goed.

Bottomline: na Californication werd het mij allemaal een beetje te poppie. Huisvrouwtjesrock.
Ben benieuwd of ze met die tourgitarist wel weer een vette funkrock plaat kunnen afleveren.

Met de zogenaamde Huisvrouwtjesrock, zoals jij het zo graag noemt, zijn ze wel een van de grootste band van de afgelopen 20 jaar geworden.

Als er één gitarist geen drugs meer nodig heeft om te rocken is het John wel. Heb je ooit naar zijn solo werk geluisterd? Dan heb ik het niet over zijn eerste twee albums, waar hij in een slechte periode zat.

en wat te denken van zijn bijdrage mbt schrijven van nummers?

tis een groot gemis waarschijnlijk, maar wellicht dat de peppers nu komen met een ander geluid, mag wel wat meer pepper in de reet wat mij betreft

enfin, kiedis kan idd nie zingen, frusciante daarentegen, luister the empyrean eens, nee hij heeft geen mooie nachtergaalstem, hoewel zijn kopstem prima klinkt, zijn normale stem echter, das iid wennen, maar zingen kan hij zeker

Nu zijn er ook wel veel huisvrouwtjes op de wereld.

Neemt niet weg dat de meest geniale Peppers plaat is.
Californication is toch wat gladder en toegankelijker
het eerdere werk weer rauwer en minder toegankelijk.
Maar dat was meer mensen al opgevallen..

Volgens mij heeft Frusciante wel een heel groot aandeel
in de 'sound' (en daarmee succes) zoals te horen is op
Californication en de albums die daarna uitgebracht zijn.

*edit Californication

Calafornication ken ik niet, Californication daarentegen wel . Maar na dat album vind ik het wel gladder worden, By The Way en Stadium Arcadium zijn wat gladder dan de voorgaande albums. Maar dat betekent niet dat er geen goeie nummers zijn gemaakt, want op die albums staan ook geniale nummers.

Over John zijn stem, hij misschien wel een van de weinige zangers die verschillende stijlen zang aan kan, hij kan intiem zingen, wat ruiger zingen en als hij schreeuwt is het nog super. Dus wat betreft de opmerking dat John geen goeie zanger is, ben ik het absoluut niet mee eens. Dan moet je al zijn albums een luisteren.

En dit album is nog lekker puur, lekker funky, rock, maar ook mooie ballads.

dat frusciante een behoorlijk aandeel heeft in de sound bewijst de muziek van de peppers zonder hem