At the Drive-In - Relationship of Command (2000)

Helemaal mee eens, bijna alle nummers zijn goed.
Vaak luisteren want het is echt een groeiplaat.

Ik vind persoonlijk de eerdere albums van ATDI beter. Dat was allemaal wat vager en minder geschreeuw . 3* voor deze plaat.

Wat vager? Meer rechttoe rechtaan punk was dat juist. En het geschreeuw, ja, ach... dat deden ze op de t wee platen hiervoor ook al.

Duidelijk niet mijn ding, deze plaat. Ik was onder de indruk van de single 'Invalid Litter Dept.' (leuke harmoniezang en pianodeuntje). Maar tot mijn teleurstelling is dit het enige 'rustige' nummer op dit album. De rest is allemaal geschreeuw en gitaargeweld in mijn oren. Dit is gewoon niet mijn soort muziek.
2 sterren.

Als Cedric op één nummer zijn longen uit het lijf schreeuwt, is het Invalid Litter Dept. wel...

wat nu enige rustige nummer, hoe noem je Non-zero possibility dan?

ik moet bij arcarsenal heel erg aan de red hot chili peppers denken (het stukje na de intro en voor de zang) klinkt me erg bekend in de oren
voor de rest een prima album maar ik kan er nog niet echt een cijfer aan geven. moet hem vaker luisteren

je hebt gelijk, maar het wordt wel afgewisseld met de rustige zang en een leuk pianostukje, het heeft nog iets functioneels. het stoort me blijkbaar minder in 'Invalid Litter'.

zal ik dan nog eens moeten beluisteren.

Wat een bom van een plaat seg, de energie spat er vanaf. Zalige riffs, lekker hard, een paar nummers ( arcarsenal, one armed scissor, mannequin republic, pattern against user) die als mokers iedereen tegen de grond slaan + 2 wereldnummers (invalid litter dept. en enfilade) , nadien wordt het ietsje minder maar nog altijd meer dan goed. Van de bands die onstaan zijn uit at the drive in ken ik alleen the mars volta goed (die ik trouwens zeer goed vind). Van Sparta ken ik eigenlijk niets van materiaal .... de moeite waard om daar iets van te kopen?

The Mars Volta is de avontuurlijke kant van At the Drive In, Sparta is meer de energieke kant. Veel minder uniek en speciaal, maar wel lekker.

DIt is absoluut een top-10 album.............een 5*-album.
Ik heb sindsdien alle cd's en eptjes gekocht en het blijft angstaanjagende en heerlijke energieke krachtige melodieuze hardcore/emo/punkcore muziek.
De emobamdjes als Face tomorrow en the spirit that guides us weten waar ze hun inspiratie vandaan gehaald hebben.....................
Trouwens, ik zoek nog een LIVEDVD van AT the drive in............Weet iemand of ik deze ergens kan verkrijgen??
BVD

Dat vind ik wel een mooie omschrijving... Mijn nekharen gaan altijd overeind staan bij de overgang van "One Armed Scissor" naar het furieuze "Sleepwalk Capsules".

Staat bij jullie "Extracurricular" er niet op? Als track 12, voor Catacombs

Volgens mij is Extracurricular een bonustrack voor de Japanse release en hij staat ook op de re-release van Fearless records. Die zal je dan wel hebben? Catacombs is ook een Jap/Eur bonustrack (en staat dus ook op de re-release). De eerste versies staan nog op het label Grand Royal (het label van de Beastie Boys)

Aha thanks.

Na m'n positieve ervaringen met The Mars Volta voor het eerst in jaren weer eens "blind" een album gekocht, en absoluut geen spijt van, damn wat lekker. Energiek, funky en ook muzikaal erg interessant. Ik moet maar eens naar meer van deze groep op zoek.

Mocht je dit album goed vinden, zou ik ook de compilatiecd (this station is Nonoperational) halen, staan wel een aantal nrs op van dit album, maar veel andere sterke nrs en de dvd met clipjes maakt je kennismaking helemaal compleet (op de dvd staan een aantal clipjes waar met name de gedrevenheid tijdens concerten, opstaat!) Have Fun!!!!!!!!

Op Youtube kun je aardig wat optredens van ze vinden. Vooral de live-uitvoeringen van One Armed Scissor zijn echt geweldig, de energie spat er vanaf!

Nooit gedacht dat ik een Hardcore album goed zou vinden, maar deze doet het toch wel!
Schitterend melodieus en heerlijk aggresief

Ik weet nog hoe ik 's nachts deze opname zag....verbijstering alom. Hoe geweldig!!!

Hardcore?

Anyway, heerlijke plaat. Weekje terug ontdekt en sindsdien staat hij zo ongeveer op repeat. 4,5*

Inderdaad een hardcore plaat, daar heeft Koston toch wel dubbel en dwars gelijk in. Hoezo?

En nu ik dan toch bezig ben, inderdaad een erg fijne plaat. Mag 'm graag nog eens opzetten.

Ik vind dit toch veel meer punk/emo/rock. Bij hardcore moet ik altijd meteen aan Thunderdome en dat soort onzin denken.

Er zijn wel meer soorten hardcore hoor... De hardcore waar Koston het over heeft, bestond al eerder dan de Thunderdome-feesten, volgens mij.

ATDI is in ieder geval een van de weinige bands uit mijn collectie waarmee ik mijn hardcore-vriendjes en vriendinnetjes erg blij mee maak.

Precies wat herman zegt. En gedeeltelijk wat je zelf al zegt; ATDI opereert inderdaad in een hoekje dat wel wat tegen de emo aanzit (als je iets als Fugazi als referentiepunt neemt, niet de drek die tegenwoordig onder dezelfde noemer verkocht wordt). Emo is echter dan ook weer een afsplitsing/subgenre van (hardcore)punk; de eerste emo-bands (Rites of Spring, Embrace) waren voortzettingen van hardcore legendes als Teen Idles en Minor Threat. Ergo, zo hardcore als het maar kon.

Bovendien klinkt ATDI verder ook gewoon behoorlijk hardcore, maar dan inderdaad niet á la Thunderdome. Nee nee, het betreft hier het goede soort hardcore. Stampend, beukend en schreeuwend! ATDI is verder geen schoolvoorbeeld hardcore, maar past beter in dat hokje (zo we een hokje willen gebruiken) dan in dat van bijvoorbeeld nu-metal, waar het destijds vreemd genoeg wel eens onder werd geschaard (niet in de laatste plaats vanwege de producer). Ik wil maar zeggen, 't is gewoon ijzersterke emo. Punt.

Vijf sterren, maar even uit mijn top 10 vanwege de laatste vier mindere tracks.

Keiharde hardcore-punk, experimenteel, confronterend, agressief, komisch, maar let wel: zo compromisloos als het maar kan, maar voor mij wel toegankelijk!

Net aan mijn cd collectie toegevoegd. Dit is toffe emo. Hele vette hardcorepunk, geweldig. Dit gaan mijn ouders ook erg waarderen

Toch ook maar naar 5* verhoogd, waar ie eigenlijk al op stond voordat MuMe werd gelanceerd.

Wat een fenomenale plaat toch. Ik stuiter door de huiskamer en schreeuw net zo hard mee. Een van de weinige platen ook waarvan de teksten me aanspreken.

Wat is en blijft dit goed. Bij 35C in de bus in Chili en toch kippenvel, de Chileense naast me dacht vermoedelijk dat ik ziek was. Zou na thuiskomst naar ze toe in de Melkweg.....Vera, Groningen de avond ervoor bleek hun laatst concert.
Eigenlijk hield ik helemaal niet van dit soort muziek, maar deze band weet zoveel emotie in hun geschreeuw en gitaarkabaal te leggen dat ik na het eerste nummer al om was.
Het blijft natuurlijk de vraag of de perfecte plaat bestaat en al helemaal in de beleving van één persoon.....ik waag het erop, m'n eerste 5*

Weet je het zeker? Ik tel er 4.

Maar wel een 5* waard dit album, dat zeker!