menu

Boz Scaggs - Silk Degrees (1976)

mijn stem
3,76 (147)
147 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Soul
Label: Columbia

  1. What Can I Say (3:00)
  2. Georgia (3:57)
  3. Jump Street (5:14)
  4. What Do You Want the Girl to Do (3:53)
  5. Harbor Lights (6:00)
  6. Lowdown (5:18)
  7. It's Over (2:53)
  8. Love Me Tomorrow (3:17)
  9. Lido Shuffle (3:44)
  10. We're All Alone (4:14)
  11. What Can I Say [Live] * (3:24)
  12. Jump Street [Live] * (5:06)
  13. It's Over [Live] * (3:37)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur: 41:30 (53:37)
zoeken in:
avatar van Lying Mouth
2,5
What can I Say en Lido Shuffle, 2 popjuweeltjes op een verder nogal saaie plaat

avatar van lebowski
3,5
Lying Mouth schreef:
What can I Say en Lido Shuffle, 2 popjuweeltjes op een verder nogal saaie plaat

Is inderdaad heel wisselend van niveau, ik reken verder ook nog Lowdown tot de uitschieters.

4,0
Voor mij is het hier allemaal mee begonnen, ik noem deze plaat ook weleens de 'nulde' plaat van Toto, en dan doel ik met name op de sessiemuzikanten (Paich, Porcaro, Hungate), maar vooral het schrijverstalent van David Paich. Deze plaat is al dertig jaar oud, niet voor te stellen, toch?

3,0
Staan een paar goede nummers op zoals ''Lowdown'' ,''We''re all alone'' en ''Lido Shuffle '' die inderdaad zo op een Toto album had kunnen staan.
3*

Een witte soulplaat. Misschien wel de beste witte soulplaat zelfs.

avatar van FunkStar
4,0
Nog zo'n plaat die ik leerde kennen door mijn vader!
Heerlijk feel good album met de hits Whan Can I Say, Lido Shuffle en Lowdown.
Ook We're All Alone is erg mooi, later is het ook gezongen door Rita Coolidge. Heerlijke witte soul plaat met Toto als muzikanten.

4,0
Lido Shuffle, What Can I Say en Lowdown zijn echt prachtige nummers.
na de live tournee met Boz Scaggs besloot David Paich, David Hungate, Jeff Porcaro, Steve Lukather om Toto op te richten

EVANSHEWSON
What can I say over deze plaat ; om héél kort te zijn; een absolute klassieker in het blanke soulgenre!

Boz Scaggs heeft een ontzettend soulvolle stem, de nummers zijn allemaal top, dit is een supergoed album, van begin tot eind. Zo ééntje om heel je leven te blijven koesteren, dit neem je mee in alle fases van je leven, dit is absoluut onverwoestbaar!

What can I say, Lido Shuffle, We're All Alone (nog door Rita Coolidge op single gezet en er een dikke hit mee gescoord, dacht ik toch!), Harbor lights, Georgia, What do You want the Girl to Do...

maar het absoluut pièce de résistance, het summum van de plaat, het meesterwerk luistert naar ; LOWDOWN, wàt een song, wat een beats, wat een hooks, wàt een reuzesoul is me dàt zeg! Misdadig mooi haast!

Ik kan enkel besluiten met een maximale score, dit is een meesterwerk, niet meer, niet minder!
***** 5 da's de volle pot!

4,0
Pim
Wat dachten jullie van het prachtige nummer We're all alone.
Mooi gecoverd door de Walker Brothers, maar het is echt van Boz, nummer 10 van dit album.

avatar van beruk
hij staat nu op. Altijd om erg vrolijk van te worden! Dat toto verhaal nemen we maar voor lief (hadden beter de begeleidingsband van Boz kunnen blijven, wel to Steve Lukather, gitarist van wereldklasse!)

Father McKenzie
Dit is een ongelooflijk sterke onverwoestbare vijfsterrenplaat;
30 stemmen, niet te geloven hoe weinigen hier de grandeur van inzien!

avatar van LucM
4,5
Natuurlijk is dat een prachtige tijdloze blanke soulplaat, evenwel het enige album van Boz Scaggs dat ik bezit.
"What Can I Say" en "Lido Shuffle" weren uitstekende hitsingles, "Lowdown" vind ik het beste nummer op dit album.

4,0
Voor de liefhebbers: probeer eens Dig (Virgin Records, 2001) van Boz Scaggs. Zelfde producer (David Paich), andere muzikanten, maar wát een geweldig album. Echte voltreffer!

avatar van Droombolus
4,0
Ik ben psoonlijk meer liefhebber van zijn platen voor Silk Degrees maar ben het met je eens wat betreft Dig. Da's het beste wat hij na de 70s opgenomen heeft .....

Silk Degrees zelf is me net even te gelikt, heeft een net even te gewild FM geluid, wat ten koste gaat van het intieme r&b-met-rock-uitschieters-sfeertje wat hij op eedere platen wel bereikt waardoor ie niet echt tot mijn fave Boz platen behoord. Slow Dancer is dan weliswaar kwa komposities wat minder dan Silk, maar zit wel met veel groter regelmaat in de spelert. Zijn 1e Atlantic LP en BS & Band blijven de echte grote faves .......

avatar van PaulieWalnuts
3,5
Mensen die dit goed vinden moeten ook maar eens Bobby Caldwell luisteren.

avatar van musician
4,0
Ik kan mij wat voorstellen bij Father McKenzie's enthousiasme, maar ook Droombolus' opmerking over de geliktheid snijdt hout.

En ik aarzel dan, omdat ik het aan de ene kant een geweldige plaat vind en aan de andere kant moet toegeven dat het geen moment over de schreef gaat.

Moet dat dan, moet je je tenslotte afvragen of moet je gewoon constateren dat die jongens van Toto vooral prima kunnen musiceren (je zult er geen wanklank, geen misser vandaan horen komen) maar dat daarmee dan ook inderdaad de ziel wat is verdwenen?

Of kan het toch ook samengaan?

De composities van deze Silk degrees zijn ijzersterk, daar kan het niet aan liggen.

Ik geef Boz Scaggs het voordeel van de twijfel. Ik geloof niet dat hij er bewust voor heeft gekozen om 'gelikt' te zijn, het is nu eenmaal de stijl van The Boys. Toen het later Toto werd heb ik er ook geen moeite mee gehad, moet ik erkennen. Prima cd's gemaakt.

Net als (waarschijnlijk vele) anderen zal ik overigens erkennen, dat dit mijn enige plaat is van Boz Scaggs, behalve dan toen hij nog lid was van The Steve Miller band.

Dat is waarschijnlijk ook Scagg's probleem. Hij is er nooit meer in geslaagd om zich te handhaven in het systeem van uitbrengen van succesvolle singles en daar aan gekoppeld een cd. Iets dat hem in 1977 met What can I say, Lido shuffle en Lowdown wél was gelukt.

Met Lowdown noem ik gelijk ook één van mijn favorieten, samen met Harborlights en What can I say.

avatar van TEQUILA SUNRISE
3,5
Soul is niet echt mij genre, maar bij dit album Silk Degrees moet ik toch even stilstaan.
Het nummer What Can I Say vind ik al jaren verpletterend mooi en toen ik onlangs dit album in de uitverkoopbakken zag liggen heb ik direct toegeslagen, een speciale versie van dit album notabene voorzien van 3 extra live nummers.
Lowdown & Lido Shuffle zijn de andere knallers van deze plaat en ik wist niet dat het origineel van het nummers We" re All Alone van Boz Scaggs was, zo leer je nog eens wat.
Wel wisselend van niveau want een nummer als Jump Street doet mij weer geheel tot niets.

avatar van musicfriek
4,0
Wat is die saxofoon heerlijk in Lowdown. Pas nu luister ik naar het volledige album van deze Boz Scaggs. Een beetje erg ondergewaardeerd ook zo te zien. Alleen We're All Alone hoeft voor mij niet zo, hij zingt toch niet helemaal zuiver hier. Maar verder wel een aanrader voor mensen die niet vies zijn van pop met een flinke scheut soul.

PaulieWalnuts schreef:
Mensen die dit goed vinden moeten ook maar eens Bobby Caldwell luisteren.
Dat is toch die zanger van het nummer Jamaica?

5,0
Wat een heerlijke, zomerplaat. Heb al 2 weken bij wijze van spreke niets anders meer opstaan. Overduidelijk een van de beste Blue eyed soul platen, 5*

avatar van bikkel2
3,5
Typisch 70's album van Scaggs en waarschijnlijk commercieel zijn meest memorabele plaat .
Lekkere soul achtige pop/rock die prettig wegluistert . Het is dan wel weer zo dat Silk Degrees leunt op een aantal prima krakers . Lido Shuffle is nog altijd even catchy als toen , Lowdown is prima en What Can I Say is heerlijk broeierig en heeft echt de juiste dosis soul .
De rest is aardig , nooit slecht , want Scaggs kan echt wel componeren , maar is wat vaker over de houdbaarheidsdatum heen . Onderhoudende plaat die je jaren niet luistert en dan weer eens uit de kast tovert .

avatar van Stijn_Slayer
3,0
Naast zijn minder gekende debuut is dit natuurlijk een stuk minder.

Toch twijfelde ik niet toen ik deze vandaag voor €2,50 zag liggen op cd. Scaggs brengt hier soul, rock en ballads, en hoewel enigszins gelikt is het toch een behoorlijk sterk album.

Vooral voor de soul leent Scaggs stem zich uitstekend. De ballads zijn wat minder mijn ding, zo is de afsluiter 'We're All Alone' mij veel te geforceerd en te dramatisch.

Gelukkig staat er meer dan genoeg te genieten op, waaronder 'Lowdown' en 'It's Over'.

avatar van Jumpjet
4,0
Van voor naar achter een fijn groovende funky popplaat. Op vinyl, wat het draaien ervan alleen maar leuker maakt.

avatar van devel-hunt
3,5
Wel een hele funky Boz Scaggs plaat, typisch midden jaren 70 geluid. Maar het swingt nog steeds, chagerijnig kan ik hier onmogelijk van worden. Lekkere vette productie, die de sfeer nogalmaals benadrukt. Het is fout, maar wel heel vakkundig fout.
What can I say was één van mijn eerste singles die ik ooit kocht.

avatar van Jumpjet
4,0
devel-hunt schreef:
Het is fout, maar wel heel vakkundig fout.




Wat is hier dan fout aan, Devil-hunt?

avatar van devel-hunt
3,5
Jumpjet schreef:
(quote)




Wat is hier dan fout aan, Devil-hunt?

De vette aalglad geproduceerde sound, die vooral het midden van de jaren 70 kenmerkt, die me doet denken aan jaren 70 disco´s met mannen met veel te stakke witte broeken op de dansvloer. Het is lekker maar heeft ook iets lulligs.

avatar van musician
4,0
Toch niet om het een of ander, maar Silk degrees is toch van een heel ander niveau dan Saturday Night Fever, om over disco's en mannen met strakke witten broeken op de dansvloer te spreken.

Zijn achtergrond (hij komt oorspronkelijk uit de Steve Miller band) en zijn samenwerking hier met de toen nog onbekende jonkies van de nog niet bestaande band Toto, geven inderdaad aan dat er sprake is van typisch Amerikaanse (rock-)muziek. Maar het staat toch heel ver van de Bee gees en John Travolta en disco's, die ook rond die tijd ten tonele verschenen.

avatar van Droombolus
4,0
Bij Scaggs blijf je meestal zijn liefde voor de muziek er doorheen horen. Anders dan bij bijv. de BeeGees die gewoon ( volgens een formule ) tering goeie muziek maken maar waarbij je toch altijd blijft horen dat het hun puur om den brode gaat ...... Niks mis mee natuurlijk, maar anders .

avatar van Jumpjet
4,0
devel-hunt schreef:

De vette aalglad geproduceerde sound, die vooral het midden van de jaren 70 kenmerkt, die me doet denken aan jaren 70 disco´s met mannen met veel te stakke witte broeken op de dansvloer. Het is lekker maar heeft ook iets lulligs.


Dat hoor ik niet in deze plaat terug. Ik kan mij goed vinden in de reactie van Musician!

avatar van Mille Vinyl
4,0
simpel een goede plaat in zijn genre

avatar van Broem
4,0
Mooie recensies die ik lees. Witte soul is eigenlijk een fantastische definitie voor deze gigant. Boz heeft met deze plaats destijds een standaard neergezet die maar door weinigen zijn geëvenaard. Toto os natuurlijk een klasseband geworden die een constante stroom aan goeie cd's heeft afgeleverd. In de tijd dat Silk Degrees werd gemaakt waren zij DE sessiemuzikanten van de jaren 70. Op veel mainstream pop cd's spelen ze mee. Boz heeft in 2002 nog de prachtige cd Dig uitgebracht met daarop het bloedmooie Thanks to you. Ook zijn latere dvd's zijn zeer goed. Niet meer zo in de picture (brengt zijn tijd door in de wijnbusiness) maar still Going strong.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:28 uur

geplaatst: vandaag om 02:28 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.