Boston - Greatest Hits (1997)

Uitstekend verzamelalbum is dit. Minpuntje echter is dat de nieuwe songs (Tell Me, Higher Power, Livin' For You) niet kunnen tippen aan het oudere werk.

DutchViking, je herinnert me aan veel cd's die ik zelf ook heb. Ik geef deze nog maar even 3*. Alle topnummers van Boston staan erop, een hoop middelmatige ook. Overigens stond Livin' for you bij mijn weten al op het album Walk on (1994)...

Sterk punt van Boston is altijd hun unieke sound geweest. Minder sterk is de hele batterij fletse composities die door die sound wat opgepoetst moesten worden...

Een paar -nummers, maar toch ook heel wat -nummers. 3*

mooie verzamelaar met een paar mooie nummers, zoals long time, smokin en more than a feeling,...
Sommige nummers vind ik iets te "flets" of teveel "gemaakt" (higher power bvb). hoor dus ook liever het oudere werk.

Kan iemand vertellen waarom Boston in de bak met metal ligt bij Plato? Ik snap er niks van...

Omdat er werknemers werken die geen verstand van muziek hebben?

Hmmm dubieus

Omdat de unieke sound van whizzkid Scholz een beetje metalig is...

Hadden ze die vegetarische, neo-christelijke liedjes maar weggelaten en de rest van de eerste 2 LP's er op geplaatst, dan was dit 4,5 tot 5 sterren waard geweest.
Maar als je, zoals ik, Boston best kunt waarderen, maar geen CD's van 33 minuten wilt kopen, heb je hiermee een goed overzicht.
Met een beetje goede wil is er nog een plaat van Boston. Hij staat niet op de lijst van Musicmeter. Het is een soloplaat van Barry Goudreau, maar eigenlijk is het Boston zonder Tom Scholtz. De twee slotnummers, Sailing away (of zoiets) en Cold, cold world zijn best goed.

Volkomen mee eens, alleen heb ik echt niet meer dan 2.5* hier voor over

Omdat het klarinet muziek is?

Van mij mogen de 2 laatste nummers er af en wel wat anders er voor terug.

Ja, bv de twee eerder genoemde liedes van Barry Goudreau of de Walk on suite van de gelijknamige schijf. Van de eerste twee liedjes word ik ook een beetje akelig.

Ooit gekocht omdat ik Boston niet meer in de collectie had en de paar nieuwe nummers me wel nieuwsgierig maakten. Scholz' uitvoering van ''The Star Spangled Banner'' is aardig maar haalt het uiteraard niet bij die van Hendrix. Toch een redelijk compleet overzicht waarbij een aantal betere tracks uit het oeuvre helaas over het hoofd zijn gezien. Maar een dergelijke cd verkoopt beter als er voor de verzamelaar onbekende tracks op staan, zelfs als het flutnummers zijn.

Behoorlijke verzamelaar van Boston, al is duidelijk te horen dat de beginperiode de beste was. De songs van het titelloos debuut waaronder de hit "More Than a Feeling" (zoveel hits heeft Boston nu ook niet gehad) steken er duidelijk bovenuit.
De nieuwe songs ("Tell Me", "Higher Power" en de laatste 2 songs) zijn inderdaad middelmatig tot zwak. Boston leverde een uiterst succesvol debuutalbum en bleef dan krampachtig de succesformule herhalen met alsmaar minder resultaat.

Hoe komt het dat de eerste paar jaren van Boston als 'redelijk adembenemend' kan worden bestempeld en dat de rest bij mij nooit zal blijven hangen?

Toch omdat het volgens mij in compositorische zin toch behoorlijk achteruit is gegaan, met Boston.

Het is waar dat Boston een uniek geluid heeft (en ook wist te behouden) maar daarmee is niet alles goed. Om de waarheid te zeggen, ik heb een leuk cd-tje gebrand met o.a. tracks 3,4,5, 8,10,13. Meer dan voldoende.

Heb je nummer 14 het mooiste nummer vergeten.
Had liever een paar andere nummers er op gezien en oa. de laatste 2 er af en cool the engines.
Maar goed ik werk niet bij dei platenmaatschappij want daar zitten heren die er zeer veel verstand van hebben, of vergis ik me nu?

Vaak zijn verzamelaars de oplossing voor reguliere albums die niet allemaal bekijven . In het geval van het Amerikaanse Boston is een verzamelaar helemaal geen slechte optie .
De band rond Tom Scholtz brak in 1976 door met More Than A Feeling , een plaat die geinspireerd en fris klonk .
De albums die volgden en waar uitgebreid de tijd voor genomen werd , waren eigenlijk niets meer dan herhalingsoefeningen . Knappe melodieuze rock met een gelikte verzorgde produktie , maar enige progressie was ver te zoeken . Dat krijg je als je jaren lang in een studio vertoeft en wellicht wat ontwikkelingen mist .


16 liedjes hier die de geschiedenis van Boston aardig weergeeft . De bekende singles zijn aanwezig aangevuld met wat albumtracks die er zeker mogen zijn . Ik kan hier goed mee leven .

Net weer eens beluisterd en eigenlijk verrast door de kwaliteit van het toen nieuwe nummer Higher Power. Belangrijkste onderscheidende element was toch dat uitgeprogrammeerde gitaargeluid van Tom Scholz en daar wordt een sterke riff mee opgetrokken. Alle andere, minder onderscheidende, maar even vertrouwde elementen van de Bostonsound zijn ook aanwezig; een aanvullend nummer op een compilatiealbum kon eigenlijk niet beter gekozen worden.

Ik heb deze uit een bak met goedkope cd's gevist. Standaard rock vind ik hier op terug.
More than a Feeling is een knap nummer, een ware klassieker.

Kan je Boston onder AOR plaatsen? Misschien wel. Ben niet zo kapot van AOR maar voor Boston maak ik graag een uitzondering.

Echt AOR vind ik Boston niet. Wel erg Amerikaans maar net iets te heavy, innovatief en met een totaal eigen, niet al te standaard geluid.

Zal dat het zijn. Geen AOR dus.

Nouja, vraag een voorbijganger vijf AOR-nummers te noemen en de kans dat More Than a Feeling daar niet bij zit, is toch vrij klein lijkt me... Boston is toch een van de vormgevers van dit populaire en veelgeplaagde 'genre'.

Peace of mind, Foreplay/longtime en smokin' zijn de songs waarvoor ik het album heb aangeschaft. Twingitaar solo's veel samenzang, eigen geluid en pakkende riffs. Natuulijk net iets te Amerikaans gepolijst maar door de Aor bandjes bijna nooit overtroffen. Nice to have feelgood rock album. En oh ja skip 1, 2 anders zet je m al af voordatie goed en wel begonnen is.

Las vanochtend op hun website dat er waarschijnlijk dit jaar nog een nieuw album en daarna een live-dvd uit gaat komen. Erg benieuwd naar beiden!!!

Yayyy. Waarschijnlijk gat het weer tegenvallen... maar het maakt toch wel benieuwd inderdaad...

Nieuwe cd Boston

Het gaat echt gebeuren............ zelfs nog met (oa) Brad Delp op zang.

De beste nummers van Boston... aangevuld met twee van hun zwakste. Kolere wat een beroerde nummers, Tell Me en Higher Power. De rest is gewoon goed tot geweldig. Wel een beetje hetzelfde soms, maar Peace Of Mind, Don´t Look Back, Amanda... classic. We´re Ready van Third Stage had er nog wel op gemogen, superlekker nummer.

Maar wat ze bezielde bij de twee nieuwe openingssongs.... onverstaanbare, lage saaie zanglijnen, drums zonder enige dynamiek, een brei van galm en delay. Werkelijk waardeloos. Eigenlijk vind ik alles wat ik van ze heb beluisterd dat uitkwam na Third Stage niet meer de moeite waard.

Ben ook niet meer echt op de hoogte van de latere albums van Boston.
Maar het is ook een beetje een vreemd gebeuren geworden.
Tom Scholtz sluit zich een paar jaar op en blijft maar sleutelen en sleutelen.
Todat het helemaal dood is geproduceerd.

Afgezien van een meer hedendaagseproduktie is de vernieuwing ook ver te zoeken.
Eerste 2 albums, alleraardigst. Third Stage vind ik al minder.

"Higher Power" vind ik echt wel een knaller. Met geprogrammeerd klinkende drums, maar boeien, ik heb daar niks tegen. Het is ook een hard nummer, beetje heavy metal toen het deze hardheid had ooit, het ragt er goed op los.
Die andere 'extra track' "Tell Me" mag ik ook wel, sfeervol zoet rockertje.
Verder prima compilatie van het klassieke werk. Ik raad qua geluid wel de eerste versie aan. De remaster versie van deze "Greatest Hits" vind ik dan weer niks...