Black Sabbath - 13 (2013)

Daar heb ik hem dus ook besteld. Vorige week kreeg je zelfs ook nog 13 (!) % extra korting...

En maar gek vinden dat al die platenzaken met zulke prijzen over de kop gaan.

Overigens is die 22,99 - of nog meer - ook de prijs bij de Nederlandse internetwinkels...

Daar kijk ik eveneens enkel nog voor oud spul van < 10 eypo.

@west: Dat is dan ook de reden dat ik mijn cd's bij CDWow bestel.
Ik als krenterige hollander zijnde, vindt het verschil in prijs net even te groot in vergelijking met de nederlandse (web) winkels.

O ja, en daarna volgen nog:

De studio cd versie aangevuld met enkele live (3 maximaal) tracks van de aankomende toer

De studio cd versie aangevuld met bonus live cd (2CD)

Dubbel live cd van aankomende toer (deluxe ed)

De dvd versie van concert

De dvd versie van concert met studiotracks als bonuscd

Blue ray pakket en live cd

Koffietafel boek met foto's van aankomende toer en ook oud werk met studio cd.

En als ze het echt niet meer weten, kunnen ze er altijd nog een hologram van Ozzy bij doen.

Maar dat is dan inmiddels niet meer dan een hologram van een skelet...

Ja dat is ook gewoon de prijs die ik bij Bol betaald heb. Ik doe het eigenlijk zo af en toe wel eens bij releases waarop ik eigenlijk geen zin heb om te wachten (een Megadeth of deze Sabbath - of wellicht de nieuwe Jon Oliva) - omdat HDwow met vaak net wat te lang duurt voor ik het in huis heb.

Trouwens ben ik de 2CD versie vandaag in de stad niet eens tegengekomen...

Ik vind net een Duitse uitgave van de gewone cd (8 tracks) met 1 bonustrack: Naïvité in Black. Nog een andere versie!

Koop gewoon de 8 nummer variant en je hebt genoeg want dat zijn immers de beste songs

De eerste indruk is zeer positief. Het is wat voorbarig maar het is alsof ik naar Sabbath uit de tijd van 'Paranoid' en 'Masters of reality' luister. Niets ten Nadele van Dio(r.i.p.) maar het karakteristieke Sabbath geluid daar heb ik, persoonlijk, toch echt Ozzy bij nodig. Het zelfde gevoel bekruipt me een beetje toen ik 'Paranoid' of 'vol 4.' voor het eerst hoorde.Dit zou wel eens de topper van 2013 kunnen worden.

Verdulleme, die cd maanden geleden besteld en nog steeds niet binnen...

Voor mij wordt het ook gewoon een 4. Hoewel ik er niet door omvergeblazen ben en de hele hype me een beetje te ver gaat bijwijlen luistert het gewoon te lekker weg en is het gewoon te solide om er minder op te plakken. Zeitgeist ben ik nog steeds geen grote fan van, maar echt storen doet het nummer me ook weer niet, en een song als Dear Father, die ik aanvankelijk te langdradig vond, hoort momenteel eigenlijk bij mijn favorieten van het album. Ook God is Dead?, Age of Reason en End of the Beginning horen daarbij. Van de bonustracks blijft Methademic me het meest bij (en lullig genoeg Naivete in Black - ik vind het nog altijd dom dat het niet gewoon op de 2cd staat).

ik heb wel de 2cd versie, maar bovenstaand klopt wel...

Ik ben dan ook uiteindelijk voor de Japanse Shm 1cd versie gegaan, met bonustrack Naïvité in Black. Super geluid, met de beste bonustrack, voor de prijs van de deluxe versie hier.

De gewone versie is trouwens in de aanbieding op cdwow...

Sabbath heeft in Engeland een record gevestigd: 13 is dit weekend op 1 binnengekomen in de Engelse albumcharts, 43 jaar na hun vorige nummer 1 notering voor Paranoid. Aan het gemiddelde te zien moet ik 'm ook maar eens gaan luisteren dan.

Wat Sinner zegt: de hype is wellicht wat overdreven, maar oerdegelijk is het allemaal wel. Ik vermaak me wel met het album.

En niet te vergeten steady in de top 10 hier op Musicmeter!

Black Sabbath, toch wel een heel invloedrijk bandje geweest. Heb er altijd wel een zwak voor gehad, zeker ook omdat ze zichzelf, vooral Ozzy, niet altijd even serieus hebben genomen. Het mag ook gewoon leuk en theatraal zijn.
Eerlijk gezegd had ik van 13 niet veel verwacht. Maar het klinkt super strak, vol energie en het leuke is het is gelijk weer Black Sabbath.

Werd er vanmiddag zowaar aandacht besteed aan dit album in het Radio 1 journaal. Ja echt.......

Op nummer 1 in Engelse charts na zoveel jaar. O.....ja en over dat nummer God is Dead? weer wat gedonder. Ze vergaten er wel even bij te vermelden dat er een vraagteken achter staat. Geeft het heel andere lading. Maar goed BS staat weet in de picture.

De eerste 6 albums van BS gaven mij kippenvel.
Denk dat ik ze wel 10.000 keer heb beluisterd.
Stiekem blijf je hopen om dat weer te kunnen beleven bij een nieuwe plaat maar ook deze keer weer geen kippenvel.
Ergens proef ik dat deze plaat gemaakt MOEST worden. Geen ziel en zaligheid maar gewoon de pingels.
Geprobeerd het "jaren 70" format te kopieren maar bij elk nummer het "net niet" gevoel gekregen.
Dit doet me denken aan de plaat The Battle Rages On van Deep Purple. Het wonderbandje was weer terug met Blackmore en Ian en iedereen móést het horen. Uiteindelijk gewoon een saai album met maar één vrij aardige track.
Zo ook nu. Ik denk dat End Of The Beginning de enige track is die de middelmaat overstijgt.
We zullen het wel merken wanneer de oude verstokte rocker weer zonder roze bril deze cd op kan zetten. Ik begrijp de oude rocker wel hoor. In deze tijden waarin Green Day wordt bestempeld als punk en Maroon 5 en Aerosmith als rock, gaan de oogjes natuurlijk twinkelen wanneer wordt vernomen dat de uitvinders van de metal weer in bijna originele bezetting aan de slag gaan.
Maar jongens, er zal nooit meer een rock album worden gemaakt als de eerste 2 van BS. He-laas. Laat het los.
Met krampachtig vastklampen aan "13" verdwijnt die waarheid niet.

Verder is het goed en degelijk geproduceerd maar ja, als dat de hoofdmoot moet zijn bij een rockband dan zakt mijn broek af. Het gaat om de adrenaline. Niet of de knopjes van het mengpaneel goed in balans staan. Trouwens...ik vind dat de stem van Ozzy teveel de muziek overheerst. Wat dat betreft gewoon slecht gemixt. Die knop had best iets omlaag gemogen.

Vrij bleue bluesrock plaat verdient een vrij gemiddeld cijfer.
Drie ***
En die halve is vanwege pure sympathie voor deze band.

Ik kan je niet volgen in jouw beschrijving van bluesrock plaat. Er staat maar één nummer op waar je duidelijk bluesrock terug hoort. Verder praat je wel erg vanuit de hype ('de plaat moest gemaakt worden'). Daarom heeft dit album vogens jou geen ziel en zaligheid. Nou, als ik Tony Iommi en Geezer Butler zo hoor spelen, dan ben ik dat niet met je eens. Dat is nou net het verrassende aan deze plaat: hier is tijd, moeite, energie, enthousiasme, vakmanschap en klasse in gestopt en dat hoor je terug, ook aan de kwaliteit van de songs.

Géén bluesrock? Bijna alle riffs zijn blues-riffjes. BS is gewoon een band die bluesrock mengt met metal. Fact.
Kwaliteit hoor je mij bijna niet over miepen. Wél over de inhoud.

En een Lada is waarschijnlijk ook met vakmanschap en enthousiasme gemaakt, maar dan kan ik het nog wel een oerlelijk ding vinden.

Ik ben gewoon niet overstag. Ben echt een oerfan van Sabbath dus het woord "hype" kun je niet tegen mij gebruiken.

Black Sabbath is (één van) de grondlegger(s) van de metal, waarbij allerlei rockstromingen een basis vormden, zeker ook bluesrock. Maar bij bluesrock uit die tijd denk ik eerder aan Led Zeppelin. In ieder geval gaat het gaat te ver om deze plaat een bluesrockplaat te noemen, want dat is het gewoon niet. Fact.

De voorlaatste van the Black Keys: dat is pas een bluesrockplaat. Op dit 13 hoor je weer hun eigen oorspronkelijke metalgeluid (eigenlijk later pas doommetal genoemd).

En om Iommi en Butler en deze plaat nou met een Lada te vergelijken...

Ik kan mij wel enigszins vinden in het betoog van Lexicon Devil. Opzienbarend is 13 ook gewoon niet. Al helemaal niet als je het vergelijkt met de iconische albums uit de hoogtijdagen.

13 is gemaakt omdat dat 13 jaar geleden eigenlijk al had moeten gebeuren. In die zin denk ik dat het inderdaad een soort van moetje is. Maar ja, moetjes komen ook onder leuke en gezellige omstandigheden tot stand. Stel ik mij zo voor.

Wat dat betreft is Cathedral op haar laatste hartekreet toch een stuk urgenter. Vind ik.
Dat laat wat mij betreft onverlet dat ik 13 wel een erg amusant album vind. Eveneens meen ik toch wel het nodige enthousiasme in het spel te bespeuren. Ik denk alleen net als Lexcon niet dat we Black Sabbath over dertig jaar zullen herinneren als die mieterse band die Zeitgeist ofzo componeerde.

Die laatste zin vind ik een beetje flauw...

Ik denk dat 13 wel opzienbarend is. Bij vlagen keert de band wel degelijk terug naar het niveau van de hoogtijdagen. De 2 openingssongs bijvoorbeeld zijn al met gemak opgenomen op de setlist van de concerten, die verder uit de grote nummers van de jaren '70 bestaat.

Dat lijkt me nogal wiedes. Geen weg dat Ozzy Osbourne The Sign Of The Southern Cross of When Death Calls gaat (proberen te) zingen. 70's galore alom zal het zijn. Precies waar iedereen Black Sabbath van kent. En dan twee of drie nummers van de nieuwe voor de afwisseling.

Ik heb er nu al zin! Maar het is wachten tot eind november...

Met een geweldig voorprogramma, namelijk Uncle Acid and the Deadbeats. Daar moeten fans van de jaren '70 Sabbath sowieso naar gaan luisteren.