Daft Punk - Random Access Memories (2013)

Get Lucky is het enige nummer dat overeind blijft vind ik, de rest luister ik eigenlijk nooit meer. En Lose Yourself to dance begint zelfs vreselijk irritant te worden als deze voorbij komt op de radio.

Nog even over die disco docu. Er wordt daarin best wel wanhopig vastgehouden aan 'disco is niet dood, ondanks dat de naam niet meer wordt genoemd bestaat het nog steeds'.

Ik denk dat de disco van toen, op soul gebaseerd, is geevolueerd naar de disco van nu, op electronica gebaseerd/met veel electro invloed in de muziek. Eigenlijk precies zoals op Random Acces Memories.
Wat daarbij dus duidelijk aangeeft hoe groot en invloedrijk de electro/house muziek is.

Was toch wat sceptisch bij de eerste beluistering van dit album, maar hoe meer ik het heb beluisterd hoe beter het is gaan bevallen. Vind het nu een lekker gevarieerde mix van electro, disco en pop. Ook de gastartiesten maken het natuurlijk een afwisselend geheel. Staat geen misser op wat mij betreft. Mijn favoriete nummers zijn Giorgio By Moroder, Instant Crush en Get Lucky. Daft Punk weet me zowel met deze stijl als met die house van hun debuutplaat erg te vermaken en dat is knap. 4,5 ster

Mooi interview met de mannen over dit album.
Guest DJ: Daft Punk On The Music That Inspired 'Random Access Memories' : All Songs Considered : NPR

Volledig dezelfde mening. Met een halfje verhoogd

Niet mijn ding.

De hitsingles Get Lucky en Lose Yourself to Dance waren erg goed, dus was ik wel benieuwd naar het volledige album Random Acces Memories. Ik ben best teleurgesteld. Alle liedjes zijn eentonig en lijken té veel op elkaar. Niet erg veel variatie. Er zijn wel nog leuke nummers (Touch), maar het merendeel stond me écht niet aan. Neen. Electro is écht niks voor mij. 1,5*

Aub niet het hele Electro genre afschrijven obv je teleurstelling mbt dit album. Dat zou jammer zijn.

Dit is ook geen electro.

Electronic

Voorlopig 3,5 maar ik merk wel dat het een groeiplaat is, dus misschien na nog enkele keren geluisterd te hebben de rating beetje omhoog

Ook voor mij een groeiplaat.

Veel te laat ontdekt dus mijn recensie is mosterd na de maaltijd.

Voor de volledigheid: De krenten uit de pop: Daft Punk - Random Access Memories - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Erwin

De vergelijking met Alan Parsons vind ik inderdaad een heel terechte. Het heeft dezelfde soort klinische overgeproduceerdheid. En dat klinkt negatiever dan het bedoeld is.

lose yourself to dance was crap

maar 'instant crush' is heerlijk! doet me ook wat denken aan justice (en ik weet dat de daft punk fans dat niet graag horen, want zijn waren eerst ja:p)

Uh, juist ja. Toen Justice werd opgericht was Daft Punk al tien jaar samen.

Leuk album met een prima single niet meer dan dat

De nummers met Pharrell Williams en Nile Rodgers zijn zoveel beter dan de rest.

Dat bedoelt hij, denk ik. "Daft Punk-fans horen de vergelijking met Justice niet graag omdat DP eerder was."

Ah ja, nu lees ik het idd anders. Mijn excuses.

De 'Modcan'-Synthesizer-Set (gebruikt in 'Giorgio by Moroder').

Get Lucky Live (met Nile Ro...

Dit is echt geweldig!

Ik kan m niet bekijken helaas

Dit zou wel moeten lukken.

Haha! Heerlijk zuur-cynische observatie over een band die veel meer krijgt dan het verdient o.b.v. dit inderdaad mediocre album. Vind de combinatie marketing en muziek sowieso al een heel dubieuze...

Van Ponty was al bekend hoe ie erover dacht - steeds weer hetzelfde punt maken. En ik heb al zo'n hekel aan spitsen die na een doelpunt 'em er nog een keer in rammen.

Fijn dat die bloggonist ook zo duidelijk maakt waarom het album "mediocre" is. De muziek is escapistisch, heeft een retro-karakter, klinkt af en toe heel bekend - maar wat is er in vredesnaam tegen goedgemaakte muziek met een hoog escapistisch fun-karakter?

Ondertussen is Ponty vast op de fiets gesprongen om bij de Lidl een halveliterfles azijn (witte balsamico want die vlekt minder) te gaan kopen. Hij zal zijn periscoop vast nog wel weer omhoog gooien.

En hoe kan je in vredesnaam muziek verkopen zonder promotie (want daar gaat het om - en promotie is maar een onderdeel van marketing)?

Yep! Thanks!!!!!!

Vind t overigens wel aardig, maar vooral in t begin valt de zang van Pharrel me wat tegen.

Stevie is een geweldenaar!!!

Ik zou liever hebben dat mijn album als beste beoordeeld zou worden, niet de introductie campagne. Tuurlijk hoort promotie en commercie erbij, maar te vaak wordt die ingezet om niet de beste muziek onder de aandacht te brengen. Dat is mijn gevoel bij deze van Daft Punk, maar ook bij de laatste albums van Coldplay, Muse, Kings of Leon, Led Zeppelin, bands ver over hun artistieke top met een grote aanhang, die bij de deels al afgehaakte 'fans' nog even aangeprezen moeten worden met een TV commercial. Vind ik er altijd een beetje sneu uitzien.

Ben ik 't toch wel mee eens. Beetje instant gratification deze plaat. Weinig houdbaarheid

Niet mee eens. Ik draai hem nog minstens elke maand, en hij blijft goed bevallen. Van het nummer Give Life Back to Music kan ik bovendien geen genoeg krijgen, dat is wat mij betreft echt een geweldig nummer.

De single Get Lucky is een disco of soul nummer wat zo uit de jaren 70 lijkt te stammen, zit gewoon heel goed en funky in elkaar, met dank aan de magistraal Nile Rodgers.
De rest van de plaat is daarmee vergeleken een beetje slaapverwekkend. Maar zeker niet slecht, er kleeft wel een lekker gevoel aan.